ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

หลังจากที่ชิงหลงได้ฟังคำอธิบายจากผู้ดูแลหอคอยจบ ชิงหลงไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี ที่ดื่มเลือดเทพเข้าไป ที่ชิงหลงรู้สึกแปลกไปคงเป็นเพราะเลือดของเขาครึ่งหนึ่งถูกกลืนกินโดยเลือดเทพจึงทำให้รู้สึกแปลกๆ แต่ร่างกายเขาก็ยังเหมือนเดิม ไม่สามารถใช้พลังปราณได้ อีกอย่างเลือดเทพที่เขาดื่มไปก็ยังไม่ทำให้เขากลายเป็นเทพระดับ1เลยด้วยซ้ำ นั่นก็หมายความว่า กว่าเขาจะกลายเป็นเทพระดับ1มันต้องใช้เวลาอีกหลายปี มิหนำซ้ำเลือดเทพไม่ได้ช่วยให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเลย แต่รู้สึกว่ามันจะนำปัญหามาให้เขาซะมากกว่า"นี่มันเป็นของล้ำค่าหายากจริงๆหรอ""หลังจากที่อ่านจบ พวกข้าก็ไม่แน่ใจแล้วล่ะว่ามันล้ำค่าหายากจริงรึเปล่า""เฮ้อ...รู้สึกว่าปัญหากำลังจะมาหาข้าอีกแล้วสินะ ถ้ามาดี ข้าก็ดีด้วย แต่ถ้ามาร้าย ข้าจะทำลายมันทิ้งซะจะได้ไม่มากวนใจข้าอีก"ชิงหลงพูดจริงจังออกมาสีหน้าแสดงออกถึงความมุ่งมั่นในคำกล่าวนั้นจริงๆ จู่ๆชิงหลงก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่าของรางวัลชั้นที่100คืออะไร จึงได้เอ่ยถามทั้งสองว่า"แล้วของรางวัลชั้นที่ 100 คืออะไรอย่างนั้นหรอ""เอ๋! ชั้นที่100เป็นที่พักของผู้ดูแล ไม่มีของรางวัลอะไรซะหน่อย" "อ่าเร๊ะ ไม่มีงั้นหรอ นึกว่าจะได้ของดีกว่าเลือดเทพซะอีก""ท่านก็ได้ไปเยอะแล้วนิ เหลือบ้านไว้ให้พวกเราอยู่หน่อยเถอะ" "ข้าพูดไปงั้นล่ะ แต่ถ้ามีก็ข้าก็เอา" ฮ่าๆฮ่าๆ"เดลต้ากับเอมม่า...........!!!""ตอนนี้ข้าคงต้องกับออกไปจากหอคอยสวรรค์นี่แล้ว ไว้วันหลังข้าจะมาเยี่ยมพวกเจ้าทั้งสองใหม่ก็แล้วกัน" "พวกเราดีใจนะที่นานๆจะมคนขึ้นมาถึงชั้นที่100ได้แบบนี้ แต่ก็เพียงพอแล้วล่ะ ถ้าท่านว่างก็ค่อยมาก็ได้""พวกเจ้าอยู่กันสองคนไม่เหงารึไง ข้าช่วยพวกเจ้าได้นะ ถ้าแค่มีเพื่อนเล่น เพื่อนคุยน่ะ"เมื่อได้ยินผู้ดูแลทั้งสองก็ยิ้มดีใจกันออกมาทันที ก่อนจะกล่าวถามกับ ชิงหลงว่า"ท่านไม่พูดให้พวกเราดีใจเฉยๆหรอกนะ" "แน่นอน ข้าจะหลอกพวกเจ้าไปทำไมกัน" เมื่อกล่าวจบชิงหลงก็เรียกปราสาทเคลื่อนที่ออกมาจากแหวนมิติ จากนั้นก็มีวัตถุบางอย่างลอยออกมาจากแหวนมิติ จากนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้น ก่อนจะมี ราชินีภูติปรากฎตัวออกมาจากปราสาทเคลื่อนที่แห่งนี้"ท่านชิงหลงเรียกเราออกมามีอะไรอย่างนั้นหรอ""พอดีข้าอยากให้เจ้ารู้จักกับเพื่อนใหม่ที่อยู่หอคอยแห่งนี้ซักหน่อยนะ ข้าจะแนะนำให้รู้จัก เด็กผู้ชายคนนี้ชื่อ เดลต้า ส่วนเด็กผู้หญิงขื่อ เอมม่า ทั้ง สอง เป็นพี่น้องกัน พวกเขาทั้งสองคอยดูแลหอคอยนี้อยู่ ข้ากลัวพวกเขาจะเหงาเลยว่าจะให้อยู่เป็นเพื่อนคุยซะหน่อย"ราชินีภูติมองไปที่เด็กน้อยทั้งสองก็ยิ้มให้ก่อนจะกล่าวทักทายเด็กน้อยทั้งสองออกไป"เราคือราชินีภูติไลล่าเป็นผู้ปกครองดูแลเหล่าภูติที่อาศัยอยู่ในปราสาทแห่งนั้น เจ้าทั้งสองจะเข้ามาเล่นกับเหล่าภูติที่อยู่ในปราสาทก็ได้เพราะท่าน ชิงหลงอนุญาตแล้ว"เด็กทั้งสองดีใจกล่าวขอบคุณชิงหลง ก่อนจะหายเข้าไปในปราสาทเคลื่อนที่พร้อมกับราชินีภูตไลล่า ชิงหลงมองดูรอบๆห้องชั้นที่100ก่อนจะสร้างประตูวาป ลงไปยังชั้นที่ 1 จากนั้นก็เดินออกไปด้านนอกหอคอยสวรรค์ เมื่อชิงหลงก้าวพ้น เขตหอคอยสวรรค์ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นวิ้งงง!!! ครืนนน!! ประตูทางเข้าหอคอยได้ทำการปิดด้วยตัวของมันเอง ก่อนจะมีม่านป้องกันปกป้องตัวหอคอยสวรรค์เอาไว้ เมื่อทุกคนที่กำลังพักผ่อนได้ยินเสียงก็รีบพากันออกมาดู ก็พบว่าหอคอยสวรรค์ทำการปิดตัวเองไปแล้ว และมีม่านพลังป้องกันเอาไว้อีกด้วย นั่นก็หมายความว่า มีคนพิชิตหอคอยสวรรค์แห่งนี้ได้แล้ว"เห้ยพวกเจ้าดูนั้นสิ มีคนเดินมาทางนี้ด้วย" "อืม..นั่นมันศิษย์จากสำนักเพลิงตะวันนิ เขาพิชิตหอคอยสวรรค์สุดโหดได้จริงๆด้วย""รู้สึกว่าเขาจะเปลี่ยนไปรึเปล่านะ รึว่าข้าคิดไปเอง""เจ้าไม่ได้คิดไปเองหรอก ข้าก็สัมผัสได้ว่าเขามีพลังบางอย่างทำให้พวกเรารู้สึกว่าเขาเป็นดั่งเทพที่จุติลงมาจากสรวงสวรรค์ที่กำลังจ้องมองพวกเราจากที่สูง"เหล่าผู้คนต่างพูดกันถึงความรู้สึกที่พวกเขาสัมผัสได้ จนกระทั่ง เจ้าสำนักทั้ง 5 ได้เดินออกมาต้อนรับ"ในที่สุดเจ้าก็ออกมาซะที นี่ก็ใกล้จะเช้าแล้ว เจ้าพักผ่อนก่อนก็แล้วกัน เอาไว้ค่อยไปพบที่ห้องโถงใหญ่ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับหอคอยสวรรค์กันก่อนจะแยกย้ายกันกลับสำนักของตัวเอง"เจ้าสำนักเฮาฮงไป๋แห่งสำนักหิมะจันทราได้เอ่ยกล่าวก่อนจะเดินจากไป ส่วนทางด้านสำนักเพลิงตะวันก็เข้ามาหาชิงหลงก่อนจะกล่าวแสดงความยินดีพร้อมกับหัวเราะ ออกมา"ฮ่าๆฮ่าๆ เจ้านี่มันสุดยอดจริงๆข้าคิดถูกแล้วที่ให้เจ้ามาร่วมงานนี้ สนุกรึเปล่าล่ะในหอคอยสวรรค์นั่นน่ะ""สนุกกับผีสิ กว่าจะขึ้นไปได้แต่ละชั้นลำบากแทบแย่ จนผู้เยาว์เกือบจะทำลายหอคอยสวรรค์นี่ทิ้งไปแล้ว" "งั้นเราเดินไปคุยไปดีกว่า มีคนยืนรอเจ้าอยู่นั่นน่ะ""หืม..ก็ได้ ไปกันเถอะ"ทั้งสองเดินไปทางกระโจมพักผ่อนของสำนักเพลิงตะวันก่อนจะเห็น ฉื่อชิง หลิงหลง หยุนฮวา ยืนรออยู่ ชิงหลงเดินมาถึงก็กล่าวทักทายทั้งสามออกไป"ข้ากลับมาแล้ว" "ยินดีต้อนรับกลับ ดูจากการพูดจาแล้ว คงไม่เป็นอะไรสินะ""จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ข้าคงซี้แหงแก๋ไปแล้ว ใช่ไหมท่านเจ้าสำนัก""เอ่อ..อะแฮ่ม!! ข้าไม่ได้เป็นปีศาจแบบเจ้าซะหน่อยถึงจะทำเรื่องประหลาดๆแบบนั้นได้""ฮ่าๆฮ่าๆ ขอบคุณที่ชมท่านเจ้าสำนัก""เหอะ ข้าประชดต่างหากโว้ย!!""ผู้เยาว์รู้หรอกน่าว่ากำลังประชดอยู่""ว่าแต่เจ้าได้อะไรบ้างตอนผ่านขึ้นไปแต่ละชั้นของหอคอยสวรรค์น่ะ"เมื่อได้ยินเจ้าสำนักถามชิงหลงก็ยิ้มก่อนจะกล่าวออกมาด้วยตื่นเต้น ก่อนจะสะบัดมือ1ครั้ง หีบขนาดเล็ก 5 อัน หีบขนาดกลาง 5 อัน หีบขนาดใหญ่ 1 อัน และยังมีกล่องอื่นๆอีกประมาณ 10 กล่อง "แค่กล่องแล้วเจ้าจะตื่นเต้นทำไม?""สร้างบรรยากาศไง จะได้มีกำลังใจลุ้นของรางวัล""เอ่อ...เจ้าตื่นเต้นไปคนเดียวก็แล้วกัน""ฮ่าๆฮ่าๆ ท่านไม่มีอารมณ์ขันเลยนะ งั้นมาเปิดดูหีบเล็กกันก่อน ข้าก็ไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างในบ้าง เพราะมั่วแต่เอาชีวิตรอดจากเหล่ารูปปั้นน้ำแข็ง กับดักต่างๆ จนไม่มีเวลาเปิดเลย"เมื่อทำการเปิดหีบเล็กทั้ง 5 จนหมด ก็ได้ยาเม็ดสีทอง สีฟ้า สีแดง สีดำ สีขาว มาอย่างละ 3เม็ด ไม่รู้ว่าเม็ดยาอะไร ชิิงหลงปิดหีบเล็กทั้ง 5 ก่อนจะนำใส่ลงแหวนมิติ จากนั้นก็ทำการเปิดหีบขนาดกลาง 5 อัน จะเป็น กระบี่ ดาบ ธนู เสื้อคลุม รองเท้า เมื่อท่านผู้เฒ่าและเจ้าสำนักเห็นของ5 ชิ้นนี้ก็ตื่นตะลึกจนเก็บอาการไม่อยู่ "กลิ่นอายระดับนี้มัน....ระดับเทพทุกชิ้นเลย ถ้ามีคนอื่นรู้ เจ้าจะต้องถูกตามล่าแทบพลิกแผ่นดินแน่นอน""นี่ท่านแช่งผู้เยาว์อย่างนั้นรึ คิดว่าจะตามข้าทันหรอท่านเจ้าสำนัก แต่ถึงยังไงถ้าให้พวกท่านไป ข้าคงรู้สึกผิดที่ทำให้พวกท่านอายุสั้นแน่เลย""แค่กๆ แค่กๆ" เจ้าสำนักสะอึกน้ำลายตัวเองจนพูดไม่ออกทันทีเมื่อได้ยิน ก็ได้แต่คิดตามที่ชิงหลงพูดถึงแม้จะมีอาวุธระดับสูงอยู่กับตัวก็ไม่ใช่ว่าจะสู้คนหมู่มากได้ชิงหลงทำการเก็บของทั้ง 5 ชิ้นลงในแหวนก่อนจะเปิดหีบใหญ่อันสุดท้าย เมื่อเปิดออกก็พบว่าเป็นทองคำแท่งวางเรียงซ้อนกัน 100 ทองคำแท่ง ชิงหลงผิดหวังเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวออกมาว่า "พอแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน เราไปยังห้องโถงใหญ่สำนักหิมะจันทรากันเถอะ จะได้กลับบ้านซะที" ชิงหลงเก็บหีบลงในแหวนมิติ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังห้องโถงพร้อมกับทุกคน เมื่อมาถึงก็เห็นเจ้าสำนักกำลังจะนั่งลงที่โต๊ะประชุมพอดี"เอาล่ะในเมื่อมากันทุกสำนักแล้วก็จะเริ่มประชุมกันทันที ขอเชิญศิษย์สำนักเพลิงตะวันกล่าวพอสรุปเกี่ยวกับหอคอยสวรรค์ให้พวกเราทราบได้รึเปล่า""ได้แน่นอน เพราะข้าก็กำลังจะบอกกล่าวให้ฟังกันอยู่แล้ว หอคอยสวรรค์แห่งนี้มีทั้งหมด 99ชั้น ชั้นที่100เป็นห้องพักของผู้ดูแลเด็ก 2 คน ซึ่งได้เล่าให้ฟังว่า หอคอยสวรรค์แห่งนี้ เป็นของเหล่าเทพที่อยู่บนสวรรค์ มีไว้เพื่อความสนุก แต่ละด่านจะมีของรางวัลให้ เจ้าสำนักหิมะจันทราน่าจะรู้ดี ตั้งแต่ชั้น 1-49 ข้าไม่ได้อะไรเลย ข้าจะได้ก็ตั้งแต่ 50-99 ความอันตรายไม่ต้องพูดถึง ของรางวัลที่ข้าได้แต่ละด่านจะเป็น หีบ กล่อง ตำรา เงิน สมุนไพร ของทุกอย่างแต่ละด่านจะถูกสุ่มตั้งแต่ของทั่วไป จนถึงของล้ำค่า อันนี้ก็แล้วแต่ดวง ข้าได้ทำการเปิดหีบกับกล่องดูแล้ว ได้เม็ดยากับเงิน จำนวนหนึ่ง สมุนไพรหายาก ผลึกหยดน้ำ ตำราทักษะวิชา ชุดคลุมที่ข้าสวมอยู่ เพียงเท่านี้""ตอนนี้หอคอยสวรรค์ก็ปิดตัวเองแล้ว คงจะไม่ได้จัดงานพิชิตหอคอยสวรรค์อีกแล้วสินะ""หืม...ท่านพูดอะไรของท่าน พวกท่านยังสามารถจัดได้ตามปกติ เมื่อครบ5ปี หอคอยสวรรค์จะทำการรีเซ็ตของรางวัลขึ้นมาใหม่และจะเปิดขึ้นอีกครั้ง""งั้นก็หมายความว่า พวกข้าสามารถจัดงานได้สินะ""ก็อย่างที่ท่านเข้าใจ ซึ่งข้าก็ได้คุยกับผู้ดูแลที่ชั้น 100 มาแล้วด้วย อีกอย่างข้าสามารถขึ้นไปหอคอยชั้นที่ 100 เมื่อไหร่ก็ได้ นี่คือข้อตกลงระหว่างข้าและผู้ดูแล""งั้นอีก5ปี เจ้าก็จะเข้าร่วมอีกอย่างนั้นหรอ""ไม่หรอก ข้าเข้าร่วมแค่ปีนี้เท่านั้น ข้ามีหน้าที่อย่างอื่นต้องทำ คงจะไม่มีเวลาเข้าร่วมหรอก ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอตัวกลับสำนักเพลิงตะวันก่อน ถ้าพวกท่านมีปัญหาอะไรก็แจ้งไปที่เจ้าสำนักก็แล้วกัน"ชิงหลงลุกขึ้นคารวะเจ้าสำนักทุกคนก่อนจะเดินออกมาแล้ว สร้างประตูวาปขึ้นตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยเรียกให้ทุกคนกลับไปด้วยกัน"พวกท่านจะขี่นกกลับกันเองใช่ไหม?"เมื่อได้ยินทุกคนลุกขึ้นก่อนจะคารวะ แล้วรีบเดินเข้าประตูวาปกลับไปยังสำนักเพลิงตะวันทันที การกระทำของชิงหลงถึงแม้จะดูแข็งกร้าวไปบ้างแต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยทักท้วงหยุดเขาเลยซักคน จะมีใครกล้าหยุดคนที่พิชิตหอคอยสวรรค์กันเล่า ได้แต่นั่งมองตากันปริบๆไม่กล้าเอ่ยคำใด"ท่านผู้เฒ่า ท่านเจ้าสำนักนี่เป็นอาวุธระดับเซียนผู้เยาว์จะมอบให้พวกท่านเอาไว้ จำนวน 5 ชิ้น มี ดาบเมฆา กระบี่เขียวมรกต มีดสั้นเร้นลับ ธนูส่องหล้า ทวนทะลวงฟ้า" เมื่อกล่าวจบชิงหลงก็ยื่นให้เจ้าสำนักเก็บเอาไว้ ก่อนจะหันไปกล่าวกับ ฉื่อชิง หลิงหลง และหยุนฮวาว่า "กลับบ้านกันเถอะ ไว้วันหลังผู้เยาว์จะมาเยี่ยมใหม่นะ""ขอให้เจ้าโชคดี เจ้าหนู" ท่านผู้เฒ่ากล่าวออกมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 50 กลับบ้าน

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 50 กลับบ้าน

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้