ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

น้ำเสียงเย็นยะเยือกดังขึ้นเซินถูเจี๋ยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างกายถอยกรูดไปด้านหลังโดยอัตโนมัติ

เขาสะบัดแขนตะโกนก้องไปรอบๆ

"ร่วมมือกันสังหารมัน!"

ในชั่วพริบตาเหล่าผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วงที่ซุ่มรออยู่แล้วก็ปรากฏตัวขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจรัสสาดส่องไปทั่วตำหนัก อาวุธวิเศษนับไม่ถ้วนสั่นสะเทือน พร้อมที่จะปลิดชีพศัตรูในดาบเดียว

"ช่างอวดดีนัก"

มู่เสินฉวนแสยะยิ้มเหยียดหยามพลังปราณวิญญาณอันกว้างใหญ่ไพศาลราวกับมหาสมุทรปะทุออกมา ดุจมังกรโบราณตื่นจากนิทรา กระแสปราณสีแดงฉานพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

แขนทั้งสองข้างของเขาพองโตขึ้นหมัดฟาดฟันออกไปไม่หยุด หมัดแสงสีทองแผ่ปกคลุมทั่วท้องฟ้า กวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า

ตูม!

แสงสว่างสลายไปทั่วท้องนภาการโจมตีทั้งหมดถูกหมัดแสงสีทองทำลายจนสิ้น

ตำหนักโดยรอบพังทลายลงมาเศษอิฐเศษหินกระจายไปทั่ว ก่อเกิดความโกลาหล!

"อะไรกัน!"

"เป็นไปไม่ได้!"

"มันแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ ขนาดพวกเราร่วมมือกันกว่าสิบคนก็ยังหยุดยั้งมันไม่ได้แม้แต่น้อย!"

เหล่าผู้ฝึกตนตระกูลเซินถูร้องขึ้นด้วยความตกใจใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

ในวินาทีต่อมามู่เสินฉวนก็พุ่งเข้าหาเซินถูเจี๋ยด้วยความเร็วประหนึ่งสายฟ้า นิ้วทั้งห้าจู่โจมเข้าใส่!

การโจมตีครั้งนี้รุนแรงไร้เทียมทานไม่มีสิ่งใดหยุดยั้งได้!

สีหน้าของเซินถูเจี๋ยเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเขากระอักเลือดออกมากองโต นิ้วทั้งห้าประสานกัน

ทันใดนั้นระฆังโบราณสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา

"โครม!"

ฝ่ามือกระแทกกับระฆังโบราณเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

เหมือนกับเสียงระฆังเตือนภัยที่ดังขึ้นในตระกูลเซินถูเมื่อครู่

มู่เสินฉวนหรี่ตาลงเล็กน้อยดูเหมือนว่าสถานะของเด็กคนนี้ในตระกูลเซินถูคงไม่ธรรมดา

ผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วงธรรมดาๆกลับพกพาสมบัติล้ำค่าของตระกูลติดตัวมาด้วย

แต่มันก็ไม่อาจหยุดยั้งมู่เสินฉวนได้

มู่เสินฉวนเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ระฆังอย่างต่อเนื่องเสียงดังกึกก้อง เศษซากของอาวุธวิเศษที่ผุพังหลุดร่วงลงมา

พลังอันน่าเกรงขามส่งผ่านไปยังเซินถูเจี๋ยที่อยู่ด้านหลังระฆังเขาสำรอกเลือดออกมาคำโต แม้จะมีระฆังกั้นอยู่ แต่แรงสั่นสะเทือนก็ทำให้เลือดลมปั่นป่วนอวัยวะภายในแทบจะเคลื่อนที่

ไม่ยากที่จะจินตนาการว่าหากเผชิญหน้ากันตรงๆ เขาคงจะถูกทำลายร่างเพียงครั้งเดียวไปนานแล้ว

"ท่านผู้อาวุโส ช่วยข้าด้วย!"

เซินถูเจี๋ยร้องตะโกนด้วยความสิ้นหวังดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ในวินาทีถัดมา

ไอพลังอำนาจอันมหาศาลปะทุออกมาจากส่วนลึกของตระกูลเซินถูชายชราผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ฝ่ามือเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์แปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือยักษ์พุ่งเข้าใส่มู่เฉินฉวนทันที

"ท่านผู้อาวุโส!"

"ท่านผู้อาวุโสออกจากการปิดด่านแล้ว!"

"มันต้องตายแน่ๆ!"

เหล่าสมาชิกตระกูลเซินถูในรัศมีหลายร้อยลี้ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ

เซินถูหยุนจงผู้อาวุโสของพวกเขา คือผู้ฝึกตนระดับถ้ำสวรรค์ขั้นห้า

เป็นตำนานแห่งราชวงศ์ต้าเว่ยแม้แต่ราชวงศ์ก็ยังต้องให้ความเคารพ

เมื่อเขาลงมือย่อมต้องสังหารศัตรูด้วยวิธีที่รุนแรงที่สุด!

"หึ ในที่สุดก็มาแล้วสินะ"

"ไม่ต้องให้ข้าเสียเวลาไปตามหาเอง!"

มู่เสินฉวนหรี่ตาลงพลังระดับถ้ำสวรรค์ในร่างกายหมุนวนอย่างรวดเร็ว ทะเลปราณสีทองใต้ฝ่าเท้าเดือดพล่านปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา

เขากระโดดขึ้นไปกลางอากาศพุ่งเข้าปะทะกับฝ่ามือยักษ์

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อการโจมตีทั้งสองปะทะกันคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทุกทิศทุกทาง สร้างระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นในอากาศ

ผู้ฝึกตนจำนวนมากที่อยู่โดยรอบถูกแรงปะทะกระเด็นออกไปสำรอกเลือดออกมา

ตำหนักหลักที่การเกิดปะทะกันตั้งตระหง่านเป็นศูนย์กลาง ตำหนักต่างๆ ในรัศมีหลายร้อยลี้พังทลายลงมาจนกลายเป็นซากปรักหักพัง

เส้นผมและชายเสื้อของเซินถูหยุนจงปลิวสะบัด เขาถูกแรงปะทะจนถอยหลังไปหลายสิบก้าวก่อนจะทรงตัวได้

เขามองลงไปเบื้องล่างด้วยความตกตะลึง

พลังปราณวิญญาณที่แผ่ออกมาจากชายผู้นี้อยู่ในระดับถ้ำสวรรค์ขั้นหนึ่งเท่านั้นแต่กลับสามารถต่อกรกับเขาได้ด้วยพลังร่างกายอย่างเดียว ช่างน่าเหลือเชื่อ หรือว่าอีกฝ่ายจะฝึกฝนวิชาฝึกกายาขั้นสูงสุด?

"เจ้าเป็นใคร?"

"บอกชื่อมา!"

"เหตุใดจึงบุกเข้ามาในตระกูลเซินถูและสังหารผู้คนของข้า?"

มู่เสินฉวนแสยะยิ้มเย็นชา"เหตุใดงั้นรึ?"

"ตระกูลเซินถูของเจ้าคิดจะแย่งชิงกระดูกศักดิ์สิทธิ์จากคนของข้าอย่างไรเล่า!"

"คิดว่าตระกูลมู่ของข้าไม่เหลือใครแล้วอย่างนั้นหรือ?"

"ข้าคือมู่เสินฉวนไม่เคยปกปิดชื่อเสียงเรียงนาม วันนี้ข้าจะกวาดล้างตระกูลของเจ้าให้สิ้นซาก!"

สิ้นเสียงมู่เสินฉวนก็สะบัดนิ้ว พลังประหลาดพุ่งเข้าใส่ระฆังโบราณ

ระฆังโบราณที่ถูกเขาโจมตีจนมีรอยร้าวเมื่อครู่ในขณะนี้กลับไร้ซึ่งพลังต้านทาน แสงสว่างดับลงอย่างรวดเร็ว สูญเสียพลังศักดิ์สิทธิ์ราวกับถูกพลังลึกลับทำลาย

ฝ่ามือของมู่เสินฉวนทะลุผ่านระฆังโบราณคว้าคอของเซินถูเจี๋ยไว้ แล้วยกขึ้นกลางอากาศราวกับลูกสุนัข

และเพียงแค่บีบเบาๆเขาก็ทำลายตำหนักวิญญาณพลังของเซินถูเจี๋ยได้อย่างง่ายดาย

ดวงตาของเซินถูเจี๋ยเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเขาดิ้นรนอย่างสุดกำลังภายใต้ฝ่ามือที่แข็งแกร่งราวเหล็กกล้า ใบหน้าเริ่มแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ