ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

“เจ้า... เจ้าจะเลือกอยู่ข้างไหนกัน” มันเป็นคำถามที่ยังวนอยู่ในจิตใจของไวโอเล็ต มันเหมือนเป็นคำถามที่ชี้เป็นชี้ตายกับตัวของเธอ และสมาคมนักผจญภัยเลยทีเดียว เมื่อเธอมองหน้าของฌอนแล้ว มันรู้สึกได้ถึงความจริงจังในหน้าที่เปื้อนยิ้มนั้น แต่เธอก็ไม่ได้กังวลใดๆ เพราะเธอมีคำตอบภายในใจแล้ว“ข้าคงจะต้องขอเอาสมาคมนักผจญภัย และตัวของข้าเองเดิมพันกับท่านแล้ว ท่านฌอน” จากนั้นเธอก็ยิ้มออกมา และคำตอบที่ได้มันทำให้ฌอนนั้นถูกใจเป็นอย่างมาก และเขายังบอกอีกว่าเมื่อใดที่ราชาปีศาจ หรือ จอมมารตนนั้นตื่นขึ้นมาจากการถูกผนึก เขา และสมาคมนักฆ่าจะให้ความร่วมมืออย่างสุดความสามารถอย่างแน่นอนและด้วยความพึ่งพอใจนั้นเอง ฌอนจึงยกปืนพกให้กับเธอหนึ่งกระบอก และสอนวิธีการใช้งานมัน เขายังมอบที่เก็บเสียง และแม็กกาซีนให้เธออีกอย่างละหนึ่งชิ้น พร้อมกับกระสุนอีก 1 กล่อง(50 นัด) เป็นของเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาอีกด้วย จากนั้นเขาก็พาเธอไปซ้อมยิงปืนที่ลานของศูนย์ลับ ที่ตอนนี้ก็มีสมาคมทั้งศูนย์ลับ และข่าวกรองกำลังใช้งาน และซ้อมยิงปืนกันอยู่พวกเขาต่างทำความเคารพฌอน ในแบบที่ไวโอเล็ตไม่เคยเห็น และมันดูทรงพลังเป็นอย่างมาก ซึ่งในจุดนี้ฌอนก็ได้บอกเพื่อไขข้อสงสัยให้กระจ่างแก่เธอว่า พวกนักฆ่าที่ผ่านการฝึกกับเขานั้นจะต้องมีพฤติกรรมประมาณนี้เป็นหลัก และเมื่อผ่านการฝึกแล้วพวกเขาจะได้รับเข็มกลัด ทั้งพวกเขาก็ยังจะได้รับเกียรติยศ และเงินเดือนที่เพิ่มมากขึ้นจากสมาคมอีกด้วยจากนั้นเขาก็เริ่มสอนไวโอเล็ตถึงวิธีการใช้งานอาวุธชิ้นนี้ อย่างละเอียด และเขาก็ยังไม่ลืมเรื่องของการค้าที่จะขายกระสุนราคาลูกละ 1.5 เหรียญเงินอีกด้วย ซึ่งไวโอเล็ตก็ได้แต่ทำหน้าแบบเอิ่มออกมา และคิดประมาณว่าชายคนนี้ช่างหัวการค้าดีเสียจริง ‘เขาทำให้เราติดใจที่จะยิงปืน แล้วก็ค่อยมาขายกระสุนในกับฉันเนี้ยนะ’ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันใช้งานสะดวกสบายจริง เพียงแค่คลิกเดียวก็สามารถสั่งตายได้ในทันดลเธอชื้อกระสุนกลับไปถึง 500 นัด หรือประมาณ 10 กล่อง ด้วยเงิน 7 เหรียญทอง 50 เหรียญเงิน และฌอนก็ยังบอกกับไวโอเล็ตอีกด้วยว่า เธอสามารถหาชื้อมันได้จากโรงแรมของสมาคมได้เลย แต่ชื้อได้เฉพาะปืนขนาดเดียวกัน ลูกกระสุน และแม็กกาซีนสำรองเท่านั้น อย่างอื่นเอาไว้ว่ากันทีหลัง แล้วเธอก็เดินทางกลับไป ฌอนยิ้มยินดีที่ได้พันธมิตรร่วมมาอีกหนึ่งสมาคม แล้วเขาก็ไปฝึกทหารของเขาต่อมันเหลืออีกเพียงไม่กี่วันเท่านั้น และหลังจากนี้จะเป็นการฝึกเพื่อแยกตามวิชาที่จำเป็นของหน่วยข่าวกรองควรจะมี ฌอนแบ่งการเรียนออกเป็นหลากหลายหลักสูตร อารมณ์มันเหมือนเรียนมหาวิทยาลัย มีการให้คะแนนพวกเขาอย่างจริงๆจังๆ และใบคะแนนพวกนี้จะต้องไปยื่นที่หน่วยของตัวเอง เพื่อพิจารณาคลาสของหน่วยอีกทีหนึ่ง หากต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงใบคะแนนหรือการขอปรับคลาสของตัวเอง จะต้องทำการสอบใหม่เพียงเท่านั้น ถึงจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้สถานที่ทดสอบจะไม่ถูกกำหนดตายตัว และทุกๆ 4 เดือนจะมีการให้สอบใหม่อีกครั้งหนึ่ง หากพลาดรอบหนึ่งแล้ว จะต้องรอทำการสอบใหม่อีกครั้งใน 4 เดือนข้างหน้า และยังมีเรื่องของการสอบแบบพิเศษ และจะได้เข็มกลัดนั้นมาเป็นเครื่องประดับยศ อาทิเช่น เข็มกลัดราชสีคาบปืน เข็มกลัดตาเหยี่ยว และเข็มกลัดอื่นๆอีกมากมายที่ฌอนเป็นทั้งคนออกแบบ และทั้งสร้างเข็มตัวต้นแบบ ก่อนจะส่งมันให้กับศูนย์วัตถุดิบ และอุปกรณ์เป็นผู้ดำเนินการสร้างมันต่อไปถ้าพูดถึงศูนย์นี้แล้ว มันก็มีผลงานที่คืบหน้าอยู่หลายอย่างไม่ว่าจะเป็นการประดิษฐ์ปรับปรุงสิ่งที่หาได้ในโลกใบนี้ทำอาวุธชนิดใหม่ที่ชื่อว่า ปืนระเบิดเพลิง หน้าตามันก็คล้ายกับปืนใหญ่บ้านเรา แต่มันต่างกันที่ผลลัพธ์ของมัน เวลาที่ลูกกระสุนออกมาจากปากกระบอกปืน ก็จะเหมือนกับปืนใหญ่ทั่วๆไป แต่เมื่อมันออกจากปากกระบอกได้ไม่นานมากนั้น มันก็จะระเบิดออกเป็นลูกไฟขนาดใหญ่ ทำความเสียหายเป็นวงกว้าง และแน่นอนว่าตอนนี้มันยังไม่มีใครทำอะไรอย่างนี้ออกมาได้เลย สมาคมนักฆ่าเป็นที่แรกที่สามารถทำมันออกมาได้ จากไอเดียของปืนนั่นเองฌอนได้เก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับก่อน และสั่งให้มีการผลิตปืนระเบิดเพลิงนี้จำนวนหนึ่ง เพื่อนำติดตั้งกับโรงแรม รวมถึงสถานที่สำคัญๆ ของสมาคมทุกหนแห่ง และมันน่าจะเป็นตอนที่พวกศูนย์กรองฝึกเสร็จดี แล้วเหตุการณ์ต่างๆมันก็วนอยู่อย่างนั้น ไม่ได้หนีหรือห่างจากเดิมเลยสักนิด จนในที่สุดก็ถึงวันที่จะประกาศผลออกมา ว่าใครมีคะแนน 1 ถึง 100 บ้างมันทำให้หลายๆคนรู้สึกอิจฉาบุคคลที่ได้รับของรางวัลพิเศษนั้น ส่วนคนที่ได้รับมันไปก็ต่างดีใจกันยกใหญ่ แล้วเหล่าศูนย์ข่าวกรองก็กลับไปทำหน้าที่ของใครของมันต่อไป ส่วนฌอนก็เดินทางกลับเมืองมาลีนพร้อมกับเจ้า 3 หน่อนั้น เดือนปีศาจที่ทำให้ใครหลายๆคนหวาดกลัวมัน ตอนนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับหน้าร้อนเลย แต่สิ่งที่ชดเชยแทนกันไม่ได้เห็นทีจะเป็นผัก และผลผลิตทางการเกษตรที่มันไม่สามารถที่จะปลูกได้ ราคาของพวกมันมีแต่จะขึ้นสูงเพียงอย่างเดียวในหนึ่งเดือนมาอาณาจักรดีไวท์เองก็มีการเปลี่ยนแปลงไปค่อนข้างเยอะ คำประกาศของสมาคมนักฆ่าเองก็ทำให้ใครหลายๆคนต่างตกใจเช่นกัน คำประกาศเกี่ยวกับเรื่องของภารกิจที่มีผลต่อคนเกือบทั้งประเทศนั้น จริงๆแล้วทั้งหมดมันมาจากคำสั่งของราชวงศ์ทั้งสิ้น แม้ในตอนแรกพระราชาจะออกมาพูดด้วยตัวของพระองค์เองว่า ทางราชวงศ์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยแม้แค่น้อย มันก็เพียงแค่ข่าวปลอม และเป็นการใส่ร้ายจากสมาคมนักฆ่าแต่สุดท้ายแล้ว มันก็มีทั้งคนที่เชื่อ และไม่เชื่อ และเรื่องนี้มันทำให้เสียงของประชาชนแตกออกเป็นสองเสียงใหญ่ๆ แต่ข้อมูลของสมาคมนักฆ่าที่ประกาศออกมานั้น มันมีหลักฐานที่ชัดเจนจนเกินไป ทั้งลายเซ็นต์ของเสนาบดีซ้าย และไหนจะเป็นตราประทับนั้นอีกที่มันเป็นของราชวงศ์อย่างชัดเจน มันทำให้ประชาชนไม่ชื่นชอบในเรื่องนี้ และทำการโจมตีสู่ราชวงศ์ด้วยคำถามมากมาย แต่เรื่องมันก็ค่อยๆเงียบลงไปเป็นกาลเวลาฌอนที่เดินเข้าเมืองมาอย่างสบายไม่ได้มีใครตรวจเขามากนักพร้อมกับ 3 หน่อลูกสมุนของเขา เมื่อฌอนเดินมาถึงหน้าร้านของตัวเองก็แปลกใจ เพราะตอนนี้ลูกค้าเยอะมาก เขาจึงเดินเข้าไปเพื่อช่วยแนนซี่ หลังจากที่พวกเขาช่วยกันเสร็จแล้ว ฌอนก็ต้องมาสุ่มสินค้าที่จะนำออกมาใหม่ เพราะในระหว่างนั้นที่ฌอนกำลังฝึกทหารใหม่ แนนซี่ก็ทำภารกิจสุ่มสินค้าใหม่ไปถึง 3 ภารกิจ หรือ สุ่มสินค้าได้มา 3 ครั้ง ฌอนไม่รอช้า รีบสุ่มสินค้าในทันที‘ผู้ดูแลได้รับสิทธิ์สุ่มสินค้า 3 ครั้ง ต้องการใช้สิทธิ์เลยหรือไม่’ และแน่นอนว่าฌอนก็ต้องตอบตกลง‘ใช้สิทธิ์สุ่มสินค้า ผู้ดูแลร้านได้รับ ………’‘ใช้สิทธิ์สุ่มสินค้า ผู้ดูแลร้านได้รับ……….’‘ใช้สิทธิ์สุ่มสินค้า ผู้ดูแลร้านได้รับ ………’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 65

คล้ายกับเรื่องร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 65

คล้ายกับเรื่องร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้