Chat เปลี่ยนโลก

“ข้าได้เอ่ยอำลาเผ่าของข้าแล้วขอรับ ... เชิญท่านพาตัวข้าไปได้เลยขอรับ ข้ากำลังเก็บข้าวของเสร็จพอดี” บุตรแห่งการทำนาย.. ‘แคสเตอร์’ กล่าวแก่นที“ถ้าอย่างนั้นก็ตามข้ามา...” นทีหันหลังแล้วเดินนำไปทิศทางด้านหนึ่ง ก่อนที่แคสเตอร์จะเดินตามมา แล้วทั้งคู่ก็หายไปจากตรงนั้นในทันที เมื่อกลับมาถึงประเทศไทยแล้ว พวกเขาทั้งสองคนก็มาโผล่ที่ห้องของนทีที่เป็นคอนโด นทีเดินลงไปชั้นล่างเพื่อที่จะติดต่อชื้อห้องเพิ่มไว้ใช้สำหรับน้องๆเทพของเขา“สวัสดีครับคุณนที วันนี้มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับคอนโดของเราหรือป่าวครับ”พนักงานขายห้องที่เห็นว่าใครเป็นคนเปิดประตูเข้ามาก็เอ่ยทัก แล้วยิ่งเป็นคนที่เคยชื้อห้องของทางคอนโดไปแล้ว ส่วนใหญ่ที่กลับมาจะมีปัญหาเรื่องห้องของตัวเอง หรือไม่ก็การบริการที่ย่ำแย่ไม่พอใจในบางส่วน ถึงจะมีส่วนน้อยก็ตาม แต่ก็ต้องเป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องจัดการทุกๆอย่างให้เรียบร้อย เขาจึงเอ่ยถามออกไปก่อน“ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ... ผมอยากได้ห้องคอนโดเพิ่มอีก 5 ห้อง ทางคอนโดของคุณมีห้องเหมือนแบบของผมอีก 5 ห้องไหมครับ”นทีเอ่ยออกไปอย่างสุภาพ เขาก็เริ่มมาคิดสงสัยก็ตอนนี้แหละ มันเหมือนว่าการได้รับความทรงจำมาใหม่มันทำให้เขาไม่ได้เป็นตัวของตัวเองเลย เหมือนกับว่านิสัยของแต่ละความทรงจำมันแตกต่างกันเกินไป ในบางเวลา เขาก็แสดงนิสัยที่มันแปลกประหลาดไปจากเคย ซึ่งนทีเองก็คิดว่า มันคงจะต้องใช้เวลาปรับตัวสักเล็กน้อย กว่าอะไรๆมันจะเข้าที“คุณนทีอยากจะชื้อห้องเพิ่มอย่างนั้นเหรอครับ.. ยินดีครับ.. ตอนนี้..เออ.. เรามีห้องว่างที่คนยังไม่ได้ชื้อเหลืออยู่ 8 ห้องครับ แต่มันจะอยู่คนละชั้นกับคุณนะครับ เป็นชั้นล่างของคุณไปอีก 1-2 ชั้นครับ เพราะห้องของคุณนทีจะมีอยู่ชั้นละ 2-3 ห้องครับ” พนักงานขายกล่าวอธิบาย“อย่างนั้นก็เอามาทั้งหมด 5 ห้องก็แล้วกัน ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายไปติดต่อกับคุณวาสนาได้เลยนะครับ.. ถ้าจะต้องเซ็นอะไร ถ้าพร้อมก็ขอความกรุณานำเอกสารขึ้นมาเซ็นที่ห้องผมได้เลยครับ” นทีกล่าว และเดินออกไปในทันที“ขอบคุณมากครับคุณนที.. ที่วางใจให้คอนโดของเราดูแลคุณ” เขาโค้งให้กับนทีเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมา และคิดไปถึงค่าคอมมิชชั่นที่เขาจะได้รับในสิ้นเดือนนี้ นทีที่เดินออกมาจากห้องของพนักงานขายคอนโด เขาก็เดินมายังลิฟท์เพื่อกลับไปยังห้องของตัวเอง นทีมองดูลิฟท์ที่กำลังถูกเปิดออกมา แต่สิ่งที่เห็นเขาก็ตกใจเป็นอย่างมาก จู่ๆก็มีหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งออกมาสวมกอดเข้ากับเขา“นายเป็นยังไงบ้าง.. ฉันได้ข่าวว่านายถูกตำรวจจับ.. พอฉันไปหานายที่โรงพัก พวกเขาก็ไม่ให้เข้าพบ หรือให้ประกันตัวนายเลย... ฉันรอสักพักก็เห็นว่านายบาดเจ็บ ฉันพยายามที่จะตามไปอยู่ แต่ชายชุดดำกับขัดขวางการเดินทางของฉัน พอรู้ว่านายอยู่โรงพยาบาลไหน ฉันก็ตามไปแต่นายก็หายตัวไปก่อน”เธอคือแพรวา เพื่อนสาวข้างห้องของนทีนั่นเอง เธอเข้ามาพูดยาวเหยียดเหมือนอย่างเคย นทีที่ได้ยินก็ได้แต่ยื่นเกาหัวงืงๆ ก่อนที่จะเอ่ยกลับกับเธอ“เธออย่ามาโอเวอร์มากได้หรือเปล่า ฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก เห็นมั้ยไม่มีแผลหรือการบาดเจ็บตรงไหนเลย” เขาแบมือออกทั้งสองข้าง ก่อนที่หญิงสาวจะให้นทีหมุนตัวเพื่อดูส่วนอื่นๆ ราวกับอาการของคนที่เป็นห่วงแฟนอย่างไรอย่างนั้น“เอ๊ะ!! นายไม่ได้เป็นอะไรเลยนี่น้า แล้วทำไมถึงต้องเข้าโรงพยาบาลล่ะ โทรศัพท์ก็ไม่ยอมรับสาย ป่านนี้คุณป้า แม่ของนายได้โทรหาเป็นร้อยๆสายแล้วมั้ง” เมื่อนทีได้ยินเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าในโลกนี้เขายังมีพ่อกับแม่ และน้องสาวของตัวเองอีก และอีกอย่างโทรศัพท์เขาคาดว่าน่าจะอยู่ที่โรงพยาบาล เขาน่าจะหลงลืมไปหลังจากวิดิโอคอลกับสหายเทพของเขา“ฉันคงจะลืมโทรศัพท์ไว้ที่โรงพยาบาลนั่นแหละมั้ง.. แล้วเธอได้โทรบอกแม่ของฉันหรือเปล่าเนี้ย” นทีกล่าวออกไป และเอ่ยถาม เพราะเขากลัวว่าพ่อกับแม่จะเป็นห่วง ยิ่งแม่ท้องน้องสาวอยู่อีก เขาทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนที่แพรวาจะหยิบมือถือขึ้นมาแล้วก็กดโทรออกไปหาแม่ของนที“นายรีบคุยกับแม่ของนายก่อนก็แล้วกัน เรื่องอื่นๆค่อยว่ากัน” เธอยื่นมือถือมาทางเขา นทีเองก็รับไว้พร้อมกับกล่าวขอบใจเล็กน้อยตู๊ดดดดด!! “ลูกแพรวา.. เป็นอย่างไงบ้างลูก เจอนทีบ้างมั้ยลูก” เสียงของผู้เป็นแม่ดูกระวนกระวายเป็นอย่างมาก เธอกล่าวออกมามันเป็นคำพูดที่นทีสามารถรับรู้ได้ ความห่วงใยที่มากล้น เมื่อเขาได้ยินก็กล่าวกลับแม่ของตนไป“สวัสดีครับแม่.. ผมเอง ผมไม่เป็นไรแล้วครับ” นทีเอ่ยกล่าวออกไป เพื่อให้แม่ของเขาสบายใจขึ้น“นทีเป็นอะไรลูก หนูแพรวาบอกว่าเห็นลูกโดนตำรวจจับ แล้วไหนจะเรื่องที่เข้าโรงพยาบาลนั่นอีก…ลูกไปทำอะไรมา....” คำถามที่ยาวเหยียดของผู้เป็นแม่ นานๆทีก็มีเสียงของพ่อดังขึ้นมาบ้างในบางจังหวะ นทีเริ่มที่เหงื่อไหลแล้วตอนนี้ จากคำถามมันเริ่มที่จะเป็นคำด่าแล้วในตอนประโยคหลังๆ“เอออ...ออเออ....” นทีได้แต่อ้ำอึ้ง เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงให้พ่อกับแม่ฟังดี“แกรีบเล่ามาเลย.. นี่มันเรื่องอะไรกันแน่” แม่ของเขาก็ยิ่งจี้ถามเข้ามาอีก นทีกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ก่อนจะตัดสินใจเล่านิทานที่พึ่งจะแต่งมาสดๆเมื่อตะกี้“คือมันเป็นอย่างนี้ครับแม่.. ทีแค่ขับรถกลับจากมหาวิทยาลัย เพื่อกลับมานอนที่คอนโดตอนบ่ายๆ แต่ตำรวจเขาตรวจจับความเร็วเกินกำหนด แม่ลองคิดดูซิ มันเกินมาแค่ 1 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเองตามที่กฎหมายกำหนด ตำรวจเขาก็เล่นจัดหนักจับตัวผมไปที่โรงพักเลย..” นทีเว้นจังหวะไว้นิดหน่อยก่อนจะพูดต่อ“แล้วประกอบกับว่าเมื่อคืนทีนอนดึกไปหน่อย เพราะต้องอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบในอาทิตย์หน้า ไม่ได้พักผ่อน จนสลบไปใน สน. ตำรวจเขาก็เลยเรียกรถพยาบาลมารับตัวทีไป จากนั้นทีก็ไม่รู้อะไรเลย แถมทีน่าจะลืมโทรศัพท์ไว้ที่โรงพยาบาลอีก นี่ทีก็พึ่งกลับมาถึงคอนโดเอง แล้วก็มาเจอกับแพรวาเข้า ถึงได้โทรหาแม่เนี่ยแหละครับ.. เหตุผล”นทีทำทางเลิ่กลั่กอย่างออกหน้า มันทำให้แพรวาจับสังเกตได้ แต่เธอก็ไม่อยากให้คุณป้าคิดอะไรมาก เธอจึงเงียบเอาไว้ก่อน“อย่างนั้นเหรอลูก.. ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว.. ลูกรีบกลับไปพักผ่อนได้แล้ว เดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งไปอีก... แม่วางสายละ..อ่อ แล้วก็อย่างลืมไปเอามือถือที่โรงพยาบาลด้วยล่ะ” นทีเองก็กล่าวลากับแม่เล็กน้อย ก่อนจะวางสายไป เขาถอนหายใจออกมาอีกหนึ่งเฮือกใหญ่ แล้วก็ยื่นมือถือคืนให้กับแพรวา และตั้งท่าจะเดินจากไป แต่แล้ว...“นายจะไปไหน.. ไหนๆลองเล่านิทานเรื่องเมื่อกี้อีกรอบซิ” เธอกล่าวออกมาเพื่อที่จะพยายามจับโกหกของเขา นทีเองก็ได้แต่คิดในใจประมาณว่าก็เรื่องมันพึ่งจะแต่งเมื่อกี้ จะให้เล่าใหม่ มันจะเหมือนเดิมได้อย่างไงเล่า“นายคงเล่าไม่เหมือนเดิมซินะ นายจะโกหกพวกท่านไปทำไมกัน..บอกฉันมาเดี๋ยวนี้ว่านายไปทำอะไรมา” เธอไม่เข้าใจเลยกับสิ่งที่นทีทำ เธอถึงได้ถามออกไปอย่างไม่ได้คิดอะไรว่ามันจะเป็นจุดที่มันแสดงความรู้สึกของเธอที่มีต่อนที นทีที่เห็นดังนั้นนิสัยขี้เล่นของเขาก็แสดงออกมาอีกครั้ง“เธออยากรู้เหรอ ฉันจะบอกเธอก็ได้นะ” เขายิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 58

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 58

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้