แผนร้ายของอู่เวิ่น
ในขณะที่อู่หมิงกำลังเดินมองของในแผงลอย ในตอนนั้นเองเสียงพูดคุยก็ดังขึ้น"นั่นมันองค์ชายเจ็ดและหวงซวงนี่" ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวขึ้น"ใช่จริงๆด้วย ไม่คิดเลยว่าหวงซวงจะกล้ามายังเทศกาลที่ตระกูลอู่จัดขั้นนางไม่กลัวจะถูกคนตระกูลอู่เล่นงานงั้นหรือ" หญิงสาวคนหนึ่งกล่าว"เจ้าจะไปรู้อะไรมากับองค์ชายเจ็ดมีอะไรต้องกลัวถึงตระกูลอู่จะเป็นตระกูลใหญ่แต่ก็ไม่กล้าท้าทายตระกูลราชวงศ์หรอก" ชายหนุ่มกล่าว"หืม นั่นหนะหรือองค์ชายเจ็ด" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับมองไปยังชายหนุ่มที่ดุหล่อเหลาและสวมชุดหรูหลาข้างๆทั้งสองมีรุ่นเยาว์ของราชวงค์ขอยกล่าวเอาอกเอาใจทั้งสองอยุ่ไม่ขาดสายและหนึ่งในนั้นยังมีหวงเฟิงอยู่ด้วย"หวงเฟิงตระกูลหวงของเจ้าสืบหาชายหนุ่มที่ครอบครองทักษะระดับราชันไปถึงใหนแล้ว" องค์ชายเจ็ดกล่าว"ยังไม่มีข่าวของเจ้านั่นเลยองค์ชายเพราะเมื่อเร็วๆนี้เกิดการระเบิดที่หุบเขาข้างๆหุบเข้าสัตว์อสูรทำให้คนจำนวนมากล้วนสนใจไปที่เหตุการณ์นั้น" หวงเฟิงกล่าว"งั้นหรือแต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องชิงทักษะระดับราชันมาให้ได้เพราะถ้าข้าได้ครอบครองทักษะเหล่านั้นข้าก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วและข้าก็จะมีโอกาสได้ขึ้นครองบัลลังก์มากขึ้นด้วยและเมื่อถึงตอนนั้นตระกูลหวงของเจ้าก็จะมีอำนาจเหนือตระกูลใหญ่ทั้งหมด" องค์ชายเจ็ดกล่าว"องค์ชายข้าได้ข่าวว่าองค์ชายใหญ่ที่อยู่ในหอกระบี่มีอิทธิพลอย่างมากเมื่อท่านเข้าไปเป็นศิษย์ของหอกระบี่ท่านจะไม่ลำบากเอาเหรอ" หวงซวงกล่าว"ซวงเอ๋อเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเพราะนอกจากองค์ชายใหญ่แล้วภายในหอกระบี่ก็มีกลุ่มคนอีกมายที่มีกองกำลังเป็นของตน และ 1 ในนั้นก็มีกองกำลังที่ท่านลุงของข้าสร้างขึ้นเพื่อรอข้าเข้าไปควบคุมอยู่เมื่อไหร่ที่ข้าเข้าไปเป็นศิษย์ของหอกระบี่ข้าก็สามารถมีกองกำลังของตัวเองได้ทันที" องค์ชายเจ็ดกล่าวด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส"สมเป็นองค์ชายเจ็ดตำแหน่งราชันในอนาคตคงต้องตกเป็นขององค์ชายเจ็ดอย่างไม่ต้องสงสัย" หวงเฟิงกล่าวประจบสอพอ"เหอะ ชั่งเป็นพวกตัวโง่งมโดยแท้เป็นแค่พวกสวะชั้นต่ำแต่กลับทำตัวอย่างกับเป็นจักรพรรดินี่ถ้าเหล่าองค์ชายของตระกูลจักรพรรดิเห็นเข้าคงได้ปีดแตกเป็นแน่"เสี่ยวฮุ่ยเบ๊ปากก่อนจะกล่าวอย่างไม่พอใจ"ตระกูลจักรพรรดิคืออะไร" อู่หมิงกล่าว"ตระกูลจักรพรรดิคือตระกูลที่สีสายเลือดพิเศษว่ากันว่าสายเลือดนี้ทรงพลังอย่างมาก และตระกูลจักรพรรดิเองก็เป็น 1 ในขุมอำนาจสูงสุดในทวีปศูนย์กลาง" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แล้วตระกูลราชวงศ์กับตระกูลจักรพรรดิแตกต่างกันยังไง" อู่หมิงกล่าว"แน่นอนว่าแตกต่างกันอย่างมาก ตระกูลราชวงศ์ต่างๆที่อยู่รอบๆทวีปต่างๆเกิดมาจากเชื้อสายของตระกูลจักรพรรดิทั้งนั้นเพียงแต่ว่าตระกูลราชวงศ์นั้นมีพลังสายเลือดที่จืดจางอย่างมากจนแทบจะไม่สามารถเทียบได้เลยแม้แต่เสี้ยวเดียวของสายเลือดจักรพรรดิ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แสดงว่าราชวงศ์เองก็มีความสัมพันธ์กับตระกูลจักรพรรดิหนะสิ" อู่หมิงกล่าว"เปล่าหรอกเพราะตระกูลราชวงศ์ถูกก่อตั้งโดยบุคคลที่ถูกเนรเทศจากตระกูลจักรพรรดิและก่อนเนรเทศบุคคลเหล่านั้นก็จะถูกผนึกพลังสายเลือดเอาไว้ไม่สิต้องบอกว่าพลังสายเลือดในตัวของคนเหล่านั้นแทบจะถูกทำลายเพราะงั้นต่อให้คนเหล่านั้นมีทายาทสืบทอดออกมาก็ไม่มีทางมีสายเลือดบริสุทธิ์เหมือนตระกูลจักรพรรดิได้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันพวกอู่เวิ่นและเฟิงอวิ้นก็เดินมาอู่เวิ่นเห็นพวกองค์ชายเจ็ดและหวงซวงและอู่หมิงตรงหน้ารอยยิ้มที่ชั่วร้ายของอู่เวิ่นก็บังเกิดขึ้น"หืมนั่นมันอู่หมิงบุตรของคนทรยศอู่เหม่ยไม่ใช่รึนี่เจ้ายังไม่กลับไปที่ตระกูลอีกงั้นหรือ" อู่เวิ่นกล่าวเสียงดังอย่างมากออกมาทำให้คนรอบๆได้ยินเสียงแน่นอนว่าหวงเฟิงและหวงซวงเองก็ได้ยิน"หืมบุตรของอู่เหม่ยงั้นหรืออยู่ใหนเจ้านั่นอยู่ใหน" หวงเฟิงคำรามออกมาด้วยความโกรธอู่หมิงขมวดคิ้วอย่างเย็นชาสายตามองไปที่อู่เวิ่นราวกับคนตายเพราะอู่เวิ่นนั้นคอยหาเรื่องอู่หมิงมาหลายครั้งแล้วทำให้อู่หมิงหมดความอดทนแล้วต่อให้ต้องผิดกฎของตระกูลอู่หมิงก็ไม่สนเพราะแต่แรกบุคคลที่อู่หมิงเป็นห่วงภายในตระกูลอู่ก็มีแค่อู่เหม่ยเท่านั้นส่วนคนอื่นๆจะเป็นยังไงก็ชั่ง"เป็นเจ้านั่นงั้นหรือที่เป็นบุตรชายของคนทรยศ" หวงซวงกล่าวพร้อมกับชี้มาทางอู่หมิงอู่หมิงที่สวมหน้ากากอยู่ทำให้หวงซวงและหวงเฟิงจดจำใบหน้าของอู่หมิงไม่ได้กลุ่มคนที่กำลังเดินคุยกันอย่างสนุกสนานพลันหยุดลงและมองไปยังอู่หมิงที่มีแมวสีดำยืนอยู่บนไหล่"เจ้ามีธุระอะไรกับข้างั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ธุระงั้นหรือเจ้าที่เป็นลูกของไอ้คนทรยศยังมีหน้ามากล่าวอีกถ้าเจ้ายังพอมีจิตสำนึกละก็จงตามข้ากลับไปตระกูลหวงเพื่อรับโทษแทนบิดาของเจ้าซะ" หวงเฟิงกล่าว"เจ้าอย่าได้กล่าวไร้สาระ อู่หมิงเป็นคนของตระกูลอู่หาใช่ตระกูลหวงไม่" อู่เซียงอดไม่ได้ที่จะเกินออกมาอยู่ข้างหน้าอู่หมิงและกล่าวเฟิงอวิ้นกำหมัดแน่นและมองไปที่อู่หมิงด้วยสายตาไม่พอใจเพราะตลอดทางมาอุ่เซียงไม่ได้สนใจตนเลยและมักจะกวาดสายตามองรอบๆเพื่อหาอู่หมิงจนกระทั้งพบอู่หมิงนางก็ไม่รีรอที่จะตรงมาหา"คนตระกูลหวงงั้นหรือเจ้าคงจะไม่ลืมใช่หรือไม่มว่าเลือดในกายของเขามีเลือดของคนทรยศตระกูลหวงอยู่ด้วย" หวงเฟิงกล่าว"พวกเจ้าที่กล้าฆ่าคนในตระกูลเดียวกันได้หน้าตาเฉยยังมีหน้ามีพูดอีก" อู่เซียงกล่าว"อู่เซียงเจ้าก็น่าจะรู้ว่าโทษของการเป็นคนทรยศคืออะไรและที่สำคัญชายคนนี้ก็คือหลานของผู้อาวุโสตระกูลเราพวกเราเองก็มีสิทธิ์ที่จะลงโทษเขาเช่นกัน" หวงซวงกล่าว"หุบปากของเจ้าซะ" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"เจ้าว่าไงนะ นี่เจ้ากล้าสั่งข้างั้นหรือ"หวงซวงกล่าวด้วยความโกรธ นางที่มีองค์ชายเจ็ดข้างกายแล้วมีหรือที่จะหวาดกลัวตระกูลอู่ "ถ้าเจ้ายังไม่หุบปากข้าจะสังหารเจ้าซะ"อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นพร้อมกับระเบิดจิตสังหารที่สยดสยองออกมา"บังอาจขนาดข้ายืนอยู่เจ้ายังกล้ากล่าวจะสังหารคู่หมั้นของข้าเชียวรึ" องค์ชายเจ็ดกล่าวด้วยน้ำเสียงเดือดพาล"ใช่แล้วอู่หมิงเจ้าชักจะกำเริบเสือบสารมากไปแล้วยังไม่รีบคุกเข่าขอโทษองค์ชายเจ็ดอีก" อู่เวิ่นกล่าวพร้อมกับเดินเข้ามาชี้หน้าอู่หมิง"เปรี้ยง!!!!!!!!!!!""ตูม!!!!!!!!!!!!!!!"ในตอนนั้นเองฉากที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น อู่หมิงกางฝ่ามือออกพร้อมกับใช้ฝ่ามือทลายปฐพีออกไปที่ใบหน้าของอู่เวิ่นจนร่างของอู่เวิ่นลอยกระเด็นจนก้อนหินข้างจนหมดสติเพียงฝ่ามือเดียวกลับทำให้อู่เวิ่นที่อยู่ปราณปฐพีขั้นกลางหมดสตินี่ทำให้คนอื่นต้องตกตะลึง------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------