ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

“นักแข่งทุกคนโปรดเตรียมพร้อม การแข่งขันกำลังจะเริ่มในอีกไม่นาน"เสียงผู้บรรยายดังขึ้นอีกครั้ง

 บรรยากาศรอบสนามเต็มไปด้วยเสียงเชียร์และเสียงโห่ร้องจากผู้ชมทุกคนต่างก็ตื่นเต้นและลุ้นระทึกกับการแข่งขัน และเฝ้าดูนักแข่งที่เค้าชื่นชอบ

กลุ่มที่นั่งของแขกผู้มีเกียรติหนาแน่นกว่าทุกครั้ง องค์ชาย 3 และองค์หญิงอิงอิงนั่งอยู่ที่นั่งพิเศษ โดยมีผู้ว่าการฝั่งตะวันตกเดอแคลร์ ให้การรับรองอย่างใกล้ชิดกลุ่ม 3 สมาคมและ 4 ตระกูลใหญ่มากันครบ  ประกอบไปด้วย สมาคมเวสการ์ด,สมาคมจิ้นเฉิง,สมาคมตะวันตกดั้งเดิมและตระกูลหวัง,ตระกูลเอโร้,ตระกูลตาปา,ตระกูลกวาน

สองพี่น้องเก็กคู เก็กโค ยืนรวมอยู่กับสมาคมเวสการ์ดสายตาแฝงความในบางอย่างจ้องมองไปยังสนาม เก็กคูที่ดูภาษากายไม่ดีเท่าไหร่เนื่องจากไม่สามารถผ่านเข้ารอบต่อไปได้

ส่วนเอโรซ่าและตามุสต่างก็นั่งอยู่กับกลุ่มตระกูลของตน

กลุ่มคณาจารย์จากสถานศึกษาก็มีไม่น้อยโดยเฉพาะรองผู้อำนวยการสถานศึกษา หรือครูใหญ่ของแผนกของนาฟก็เข้ามาร่วมชมโดยนั่งอยู่ในกลุ่มของผู้ว่าการเดอแคลร์

ทุกคนล้วนให้ความสนใจมาทางรองผู้อำนวยการเป็นอย่างมากแม้กระทั่งตัวผู้ว่าการเองก็ยังเอ่ยถาม

“ท่านรอง มีลูกศิษย์ที่ยอดเยี่ยมมากเลยนะ”

“ท่านผู้ว่าการ กล่าวชมเกินไปครับ  เด็กนั่นเก่งกาจด้วยตัวเอง ข้าเป็นแค่ครูที่คอยดูอย่างห่างๆเฉยๆ”

ผู้ว่าการพยักหน้าแล้วเอ่ยต่อ“เด็กนั่นเป็นคนมีความสามารถจริง ชุมชนเมืองใหม่ของเราพัฒนาไปได้มากก็ได้เขานี่แหละที่ช่วยพัฒนา ถ้าไม่ติดที่เจ้าวายร้ายนั่นมาก่อกวนเมืองของข้า ป่านนี้ชุมชนเมืองใหม่คงได้เริ่มใช้งานแล้ว”

รองผู้อำนวยการพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของผู้ว่าการ

ไม่นานเสียงผู้บรรยายก็ดังขึ้นแจ้งให้นักแข่งทั้ง 33 คันเข้าสู่สนามโดยเรียงลำดับจากผลงานนักแข่ง

อันดับ 33……32……31…….30…….

รถแข่งหลากสีสันทยอยขับเข้ามาที่จุดออกตัว ชื่อและผลงานของนักแข่งดังก้องไปทั่วสนามเสียงเชียร์จากผู้ชมดังขึ้นเป็นระยะๆ

จนมาถึง 10 คันสุดท้ายที่คาดว่าจะเป็นตัวเต็งในการแข่งขันครั้งนี้ “อันดับ 10 ฉายา สกายโฟ จากสังกัดสมาคมมิดการ์ด.... อันดับ 9 ฉายาสกายที จากสังกัดสมาคมมิดการ์ดเช่นกัน รถแข่งสีเงินรูปร่างเรียวยาวทั้งสองคันค่อยๆ ขับเข้ามาที่จุดออกตัว

ตามมาด้วย อันดับ 8 ขับรถคันสีน้ำเงินออกมาฉายาประกายแสง  ส่วนอันดับที่ 7และ6 เป็นนักแข่งฝาแฝดที่สร้างชื่ออยู่อาณานิคมใน

อยู่ๆ เสียงเชียร์ก็ดังกึกก้องขึ้น เมื่อเห็นรถแข่งคันสีส้มสลับขาวค่อยๆขับออกมา เป็นนักแข่งหญิงในชุดแข่งสีส้มและเป็นน้องสาวคนเดียวของผู้ชนะการแข่งขันเมื่อสองปีที่แล้ว อันดับ 5 ฉายา เคทีนี่ วิลสัน

ผู้ชมส่งเสียงเชียร์ดังขึ้นเรื่อยๆ เพราะนอกจากจะเป็นนักแข่งหญิงเพียงคนเดียวที่ผ่านเข้ามาในรอบนี้แล้วยังมีหน้าตาที่สวยสดงดงาม ทำให้ผู้คนนิยมชมชอบนางเป็นอย่างมาก

อันดับ 4 และ 3 ขับรถสีเงินเข้ามาพร้อมๆกันเป็นนักแข่งในสังกัดของสมาคมมิดการ์ด อีกสองคน ฉายา สกายทูและสกายวัน

“บรืนนน!”ๆ

เสียงเครื่องยนต์ที่ดังสนั่น ข่มเสียงของรถทุกคัน

รถแข่งสีดำคันใหญ่ ที่อยู่ในอันดับที่ 2 ค่อยๆ ขับออกมาตัวรถมีความหนามีหนามแหลมคมอยู่รอบคัน ชายที่ขับขี่ก็รูปร่างใหญ่และปกปิดใบหน้าด้วยหมวกโลหะสีดำ

 รถสีดำดูทรงพลัง แข็งแกร่งและน่าเกรงขามเหมือนสัตว์ร้ายในรัตติกาล เสียงเครื่องยนต์ของรถคำรามดังก้องไปทั่วสนามเหมือนกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่เตรียมพร้อมจะล่าเหยื่อ

นักแข่งฉายา “มฤตยูดำ” ที่ทำเวลาในรอบคัดเลือกได้เร็วที่สุดเป็นอันดับ2

ทั่วทั้งอัฒจันทร์อบอวลไปด้วยเสียงเชียร์ที่เร้าใจธงหลากสีโบกสะบัดไปตามจังหวะลมและเสียงตะโกนสนั่น เสียงเครื่องยนต์คำรามดังไปทั่ว

 ท่ามกลางบรรยากาศคึกคักเสียงผู้ประกาศการแข่งขันก็ดังขึ้น

 "และตอนนี้ขอเชิญพบกับนักแข่งที่ทำเวลารอบคัดเลือกได้ดีที่สุดในครั้งนี้! และขอเสียงให้กับ

“พายุโลหิต!”

เสียงผู้ชมพากันส่งเสียงเชียร์ดังกึกก้องพื้นสนามสั่นสะเทือนด้วยเสียงตบมือและเสียงโห่ร้อง

รถแข่งสีแดงเงาวาววับ เคลื่อนตัวออกมาจากห้องเช็คเครื่องเสียงเครื่องยนต์ดังลั่นเป็นจังหวะคล้ายกับเสียงดนตรีที่หนักหน่วง

 ไฟสนามส่องไปที่รถคันนั้นราวกับจะเน้นให้เห็นถึงความสง่างามและทรงพลังของมัน

นาฟสวมชุดแข่งสีแดงที่ทันสมัยพร่างพราวด้วยลวดลายเส้นสีที่ร้อนแรง

สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เขาบางคนถึงกับยกมือขึ้นบังแสงเพื่อมองเห็นชัดเจนยิ่งขึ้น

เมื่อรถแข่งของนาฟหยุดตรงจุดออกตัวเผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาและเปี่ยมด้วยสายตาที่มุ่งมั่นเสียงเชียร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

"พายุโลหิต! "พายุโลหิต! "พายุโลหิต!

ชื่อของเขากลายเป็นเสียงขานรับของผู้ชมทั่วทั้งสนาม

ธงสีแดงหลายผืนโบกสะบัดอยู่ที่อัฒจันทร์ฝั่งหนึ่งเป็นกลุ่มนักศึกษาร่วมสถาบันที่รวมตัวกันมาเชียร์นาฟ ทั้งช่วยกันโบกธงและส่งเสียงเชียร์

นาฟยกมือขึ้นโบกให้กับผู้ชม ตอบแทนการสนับสนุนจากทุกคน หันมองไปรอบๆ เห็นผู้คนมากมากเห็นคนคุ้นเคยที่มาช่วยให้กำลังใจเขา

นาฟยืดตัวขึ้นเล็กน้อย มือทั้งสองข้างกำลังจับหมวกโลหะขึ้นมาสวม

แต่ทันใดนั้น ความรู้สึกแปลกๆ ก็แทรกซึมเข้ามาในใจของเขาเขารู้สึกได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จับจ้องมาที่เขาจากระยะไกลเขาหันมองไปทางอัฒจันทร์และทันใดนั้นเอง สายตาของเขาก็หยุดที่ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงมุมหนึ่งของอัฒจันทร์

ภาษากายที่ตื่นเต้นดีใจของนาฟไม่อาจปกปิดได้มุมปากยกยิ้มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

“เมญ่า!”