ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

        ฉู่ฮวน นางกัดกรามออกมาด้วยความไม่จำยอม สายตาแหลมคมราวกับกระบี่ พุ่งปรี่เข้าเสียดแทงกายาอี้เฉิน ด้วยความแหลมคม ก่อนนางจะลดโทสะของนางลง ครั้นรับรู้ว่า ไม่มีประโยชน์ ที่จะข่มขู่อี้เฉินอีกต่อไป ทันใดที่นางประสานฝ่ามือ ขึ้นมาด้วยความไม่จำยอม นางกล่าวพูดขึ้นมาทันที “ขออภัยท่านผู้อาวุโสที่ข้าน้อย เสียมารยาท”
 

        “ไม่เป็นไรท่านนายกอง ถือว่าเราทักทายกันดีหรือไม่” น้ำเสียงทุ้มหนักแน่นของชายหนุ่ม ทำให้นางเบิกตากว้างไม่น้อย ตกลงว่าชายผู้นี้เป็นผู้อาวุโส หรือจอมยุทธ์รุ่นใหม่ รุ่นราวคราวเดียวกับนางกันแน่

         ริมฝีปากนางเผยอ จ้องมองไปยังใบหน้าอี้เฉิน ที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุมดำปกปิดใบหน้า อย่างไม่วางตา ก่อนนางจะยันร่างขึ้นมา เมื่อฝ่ามืออี้เฉินหมุนวาด เก็บปราณพลังกลับไป “ไม่ทราบว่าผู้อาวุโส ทำอะไรผิดมาเช่นนั้นหรือ ถึงได้ถูกผู้ติดตามข้า คลุมตัวมาเช่นนี้”

        “เป็นเรื่องเล็กน้อย เข้าใจผิดกันก็เท่านั้น แต่ข้าได้ยินว่าพวกเจ้า มาคัดเลือกพลเรือน เข้าเป็นทหารไม่ใช่หรือ ชายชราอย่างข้าสามารถเข้าร่วมเป็นทหารได้หรือไม่ หวังว่าข้าจะได้รับการลดหย่อนโทษทัณฑ์ ไม่มากก็น้อย”

        ฉู่ฮวนนางที่ได้ยิน เช่นนั้นดวงตานางเปล่งประกายขึ้นมาไม่น้อย จริงๆ นางเดินทางมาทิศใต้สุด แทบไม่ได้คาดหวังสิ่งใดเสียด้วยซ้ำ ยิ่งบัดนี้มีการคัดเลือกแม่ทัพอยู่ด้วย หากเอาชายชราผู้นี้ ไปคัดเลือกแม่ทัพใหญ่ จะส่งผลดี ต่อชื่อเสียงของนาง ภายในเมืองหลวงชั้นนอก ของจักรวรรดิเหยียนไม่น้อย

       นายกองหญิงจึงเอ่ยพูดออกมา อย่างไม่ปิดบัง หากได้ความร่วมมือ จากขั้นราชันสวรรค์ ย่อมส่งผลดีกับตัวนาง “ท่านผู้อาวุโสโปรดท่านวางใจ หากผู้อาวุโสเข้าร่วม การคัดเลือกแม่ทัพใหญ่ ที่จะถูกจัดขึ้นในไม่ช้า ข้าให้คำมั่น ท่านจะไม่มีความผิดใดติดตัวอีกต่อไป แถมยังอาจจะส่งผลดีต่อตัวท่านเองด้วย”

อี้เฉินถอนลมหายใจ เฮ้อ!! ออกมายาว “เกรงว่าแม่ทัพใหญ่ผู้หนึ่ง จะตายตกลงไปภายในสงครามแล้วซินะ ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก”

       ก่อนอี้เฉินจะทำท่าที ครุ่นคิดอยู่เล็กน้อย แม้ภายในใจอี้เฉิน จะมีความยินดี อยู่ไม่น้อยก็ตาม ซึ่งบรรยากาศที่หยุดนิ่งอยู่ชั่วครู่ใหญ่ มันจึงส่งผลให้บรรยากาศ โดยรอบดูหนักอึ้งขึ้นมาโดยพลัน “..ได้ข้าตกลง แต่แม่นาง เจ้าอย่าคาดหวังอะไรจากชายชราเยี่ยงข้ามากนักล่ะ”

       ฉู่ฮวน นางเดินย่างก้าวไปหาอี้เฉินอย่างเนิบช้า แอบชำเลืองมองสายตาลึกล้ำ ยากจะหยั่งถึงของอี้เฉินอยู่แวบหนึ่ง ก่อนนางจะเก็บสายตาเหล่านั้นกลับไป ผายฝ่ามือกล่าวพูดขึ้นมาทันใด ที่ประตูมิติ ถูกนางเปิดออกเป็นช่องว่างสีฟ้าใหญ่ “เชิญท่านผู้อาวุโส”

       สองพี่น้อง ม่อซือ ม่อลู่ ทำได้เพียงส่งอี้เฉินด้วยสายตา สืบฝีเท้าจากไป แต่เด็กสาว ม่อลู่ นางไม่เข้าใจ การกระทำของอี้เฉิน เท่าใดนัก หรือว่าอี้เฉิน เขาคิดจะกลับดินแดนเทพของเขา ไปพร้อมกับกองกำลังเสริมของคนทวีปมืด เขาบ้าบิ่นเกินไปแล้ว แม้จะเป็นศัตรู นางก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้ม ชื่นชมความหาญกล้า ของอี้เฉินขึ้นมา
 

       ไม่นานความวุ่นวายบริเวณ หมู่บ้านชายฝังหวงอวี้ ผ่อนปรนความตึงเครียด ลงไปอย่างเห็นได้ชัด มีแม้ชาวบ้านบางคน พวกเขาถึงกับถอนลมหายใจออกมายาว ด้วยความโล่งอก หลังจากหายใจไม่ทั่วท้องมาหลายชั่วยาม

        กลุ่มของพวกอี้เฉินที่ไปรวมตัวกับ นายกองคนอื่นๆ ที่ออกไปตามหมู่บ้านต่างๆ หาพลเรือนเข้าร่วมทดสอบเป็นทหาร นายกองพวกนั้น หลายคนพวกเขามีท่าที สนอกสนใจ ในตัวอี้เฉินกันอยู่ไม่น้อย แม้แต่นายกองบางคน ยังมองเย้ยหยัน มาที่ตัวของอี้เฉินอย่างไม่ปิดบัง แม้แต่ผู้เข้าร่วมทดสอบ ยังไม่เป็นข้อยกเว้น จนฉู่ฮวน นางต้องยกฝ่ามือคำนับ กล่าวขออภัยอี้เฉินเป็นการใหญ่ กลัวว่าจะทำให้อี้เฉินขุ่นเคืองใจ

       ทว่าอี้เฉินเขาโบกฝ่ามือ ราวกับเป็นเรื่องไม่ใส่ใจ พอจะเข้าใจสถานการณ์ พวกเขาในที่นี้ต่างก็เป็นคู่แข่งกัน ย่อมต้องกดข่มกันเป็นเรื่องธรรมดา ก่อนสายตาของอี้เฉิน ที่มองทอดยาวออกไปไกล ราวกับสายตาคู่นั้นของอี้เฉิน ไม่ได้อยู่สถานที่นี้อีกต่อไป

        ฉู่ฮวน ที่จ้องมองใบหน้าอี้เฉินชัดๆ ถนัดตา ทำให้นางเกิดความสับสน ขึ้นมาภายในใจไม่น้อย ‘เขาใช่ผู้อาวุโสจริงๆ หรือ? ’ ทันใดนางต้องสะดุ้งตัวโหยง เมื่อได้ยินน้ำเสียง ของอี้เฉินเอ่ยพูดออกมา “เจ้ามีอะไรหรือเปล่า หรือเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน
 

หญิงสาวสายตาดุ ใบหน้าแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด “ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร ว่าแต่ข้ายังไม่รู้ นามของท่านผู้อาวุโสเลย”

‘ไม่มีอะไรตั้งสามครั้งเลยนะ’ ก่อนอี้เฉินจะขมวดคิ้วที่เป็นปมออกมาช้าๆ บอกกล่าวนาม ห้วนๆ ออกไป “เรียกข้าว่าผู้อาวุโสอี้ ก็ได้”

        ฉู่ฮวนแม้นางจะหวาดกลัว ตัวของอี้เฉิน แต่ก็พอจะรับรู้สายตา ที่มีความสับสน ภายในกรอบสายตาของอี้เฉิน ที่ฉายออกมาจากสายตาเย็นชาอยู่บ้าง “ผู้อาวุโสอี้ เหมือนว่าท่านจะอยู่อย่างสันโดษมานานซินะ แม้แต่ป้ายชื่อติดตัวของท่านก็ยังไม่มี อีกไม่ช้าพวกเราเอง ก็จะถึงเขตตัวเมืองชั้นนอกของ จักรวรรดิเหยียนแล้ว”

       อี้เฉินพยักหน้า “ข้าเองก็ไม่รู้ ว่าข้าหลับใหลไปยาวนานเท่าใด ข้ามีความรู้สึกว่าต้องไปหาคำตอบ ภายในทิศทาง ตะวันออกเฉียงเหนือ บางทีคำตอบข้าอาจจะอยู่ที่นั่น” ก่อนสายตาของอี้เฉินจะจ้องมอง ทอดสายตายาว ออกไปในทิศทางที่ตั้งของดินแดนเทพ

        ฉู่ฮวน ครั้นนางได้ยินคำพูดของอี้เฉิน นางได้แต่ส่ายหัวออกมา ไม่เข้าใจ สิ่งที่อี้เฉินกล่าวพูดออกมาเท่าใดนัก ก่อนภาพเบื้องหน้าพวกเขา ที่ออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้าย จะปรากฏเมืองหลวงขนาดใหญ่ ขึ้นมาภายในครรลองสายตา รอบทิศทางโอบล้อมไปด้วยกำแพงสูงเก่า เต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้าง อารยธรรมเก่าแก่โบราณ ที่ยังหลงเหลืออยู่ แม้จะพังเสื่อมโทรม ลงไปตามยุคสมัยของกาลเวลา แต่กำแพงหินผา กลับยังให้ความรู้สึกที่แข็งแกร่ง ราวกับภูผาแข็งกล้า ที่ไม่มีวันพังทลาย

        สถานที่แห่งนี้เอง เหมือนเป็นที่รวมตัวของเหล่าทหารไม่น้อย มองไปทิศทางไหน อี้เฉินก็เห็นแต่เหล่าทหาร สวมใส่ชุดเกาะหนัก พร้อมออกรบ บ่งบอกถึงความแข็งแกร่งของคนทวีปมืด

        อี้เฉินที่เดินลัดเลาะไปตามทาง พร้อมกลุ่มคนกลุ่มใหญ่ ที่เตรียมจะเข้าไปด้านในเมืองหลวงชั้นใน ซึ่งบัดนี้กำลังเกิดความยุ่งวุ่นวาย จากกลุ่มคนมากหน้าลายตา มารวมตัวกันยังสถานที่แห่งนี้

       เหล่าทหารตามทางเดินไม่น้อย พวกเขาต่างก็เข้ามาทักทาย นายกองที่เดินผ่าน เกรงว่านายกองชายหนุ่ม ที่อยู่เบื้องหน้าอี้เฉิน จะเป็นที่สนใจไม่น้อย จนรอบๆ เกิดเสียงพูดคุย ออกมาเสียงดังระเบ็งเซ็งแซ่ จากเหล่าทหารดังออกมาไม่มีขาด

ฉู่ฮวน นางแค่นเสียงในลำคอ ออกมาด้วยความไม่พอใจ “ก็แค่คนโปรดของผู้ยิ่งใหญ่ผู้หนึ่ง ทำเป็นมีอภิสิทธิ์ เหนือผู้อื่นไปได้”

อี้เฉินส่ายหัว ก่อนจะกล่าวพูดออกมา “แต่ที่ข้าดู เจ้ายังสู้เขาไม่ได้ แม้ว่าในด้านใดก็ตาม แม่นางฉู่ฮวน”

“ข้ารู้แล้วน่า”ก่อนนางจะเดินตามกลุ่มคน ไปด้วยความไม่สบอารมณ์ เนื่องจากนาง ไม่อยากได้ยินจากปากอี้เฉิน ที่เป็นคนนอก

เหล่าทหารตามทางเดินไม่น้อย พวกเขาต่างก็ส่งสายตา สำรวจจ้องมองเหล่าทหารใหม่ ที่เข้าร่วมการคัดเลือก ว่าจะมีผู้ใดเข้าตาพวกเขาบ้างหรือไม่

        แต่เกรงว่าจะมีเพียงอัจฉริยะ ด้านบนโรงเตี๊ยมเท่านั้น พวกเขาส่ายหัวออกมา แทบไม่ต้องปรายตามอง พวกที่เข้ารับการคัดเลือกเสียด้วยซ้ำ มองว่าอย่างไรพวกคน ภายในหมู่บ้านต่ำต้อยรอบๆ จักรวรรดิ เป็นการเชื้อเชิญเพื่อเป็นมารยาทเท่านั้น ไม่ได้มีความสลักสำคัญ ภายในงานคัดเลือกนี้แม้แต่น้อย

        ก่อนที่หน้ากำแพงเมืองชั้นใน จะเกิดความยุ่งวุ่นวายเล็กๆ เมื่อหมู่ชนรับรู้ถึงสายตาของ เหล่าราชันสวรรค์มารวมตัวกัน ส่งสายตา มองปราดลงมายังบริเวณกลุ่มนายกอง ที่สืบฝีเท้ามาเยือน แม้จะเป็นเหล่าราชาอมตะ แต่ก็ถือว่ามีไม่มากในมหาทวีปนี้ ผู้น้อยอย่างพวกเขา ต้องให้ความยำเกรง ก้มศีรษะลงต่ำเป็นธรรมดา

“หืม!! ราชาอมตะ เช่นนั้นหรือ ไม่คิดเลยว่าหมู่บ้านต่ำต้อย ในเขตรอบนอกนี้ จะมีราชาอมตะผู้หนึ่งแอบซ่อนตัวอยู่ด้วย”