ราชาไร้บัลลังก์

    บทที่77:ล้มล้างราชวงค์ด้วยคำพูด

    ด้วยพลังระดับ1นิวเคลียร์ของมิคาเอลมันพาทุกคนเดินทางอย่างรวดเร็วแต่เมื่อเดินทางไปได้แค่ครึ่งเดียวมิคาเอลเกิดความรู้สึกเบื่อที่จะรอเพราะเมื่อไปถึงราชวงค์แล้วกว่าราชาหรือทานอสจะออกมามันคงได้เสียเวลาเพิ่มอีกคิดได้แบบนั้นมันก็สร้างหอกสายฟ้าที่มีพลังระดับ1นิวเคลียร์ขึ้นมา เปรี้ยง! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!มิคาเอลปาหอกสายฟ้าไปในทางที่ราชวงค์ตั้งอยู่ทันที
    ''ท่านพี่ทำแบบนี้จะดีหรือหากพวกมันทั้งหมดตาย ทวีปนี้จะยิ่งอ่อนแอลงอีกนะท่านพี่''
    ''พวกมันไม่เป็นไรหรอก ทานอสมีความสามารถพอที่จะต้านหอกนั้นได้ ข้าก็แค่ส่งสารให้มันเตรียมตัวเมื่อข้าไปถึงพวกมันจะต้องตายกันหลายคน หลังจากราชวงค์แล้วต่อไปก็สำนักมังกรโลหะ หึ!จากนั้นก็ตามด้วยสำนักชะตาฟ้า''มิคาเอลเหลือบไปมองลูกชายของผู้อาวุโสในสำนักที่มันจับตัวมาด้วยฉับพลันที่มันถูกจ้องมองมันก็ฉี่แตกออกมาทันที หากมันรู้ว่าเจนน่ามีคนรักที่น่ากลัวขนาดนี้มันคงไม่กล้าแม้แต่จะมองนางแน่นอน
    ''ผะ...ผู้อาวุโสปล่อยข้าไปซักคนได้มั้ย ข้าขอร้อง''ชายที่ตามจีบเจนน่าพูดขอร้องออกมา มันไม่อยากตายแต่ก็ไร้เสียงตอบรับกลับมา ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่พูดกับมัน ทั้งหมดยังคงมุ่งหน้าไปราชวงค์ต่อโดยที่หอกที่ถูกมิคาเอลปาไปก่อนหน้านี้ยังคงพุ่งไปด้วยความรวดเร็วและพลังทำลายล้าง
    ขณะเดียวกันภายในราชวงค์ทานอสได้เปิดตาขึ้นอีกครั้ง มันสัมผัสได้ถึงกลุ่มก้อนพลังขนาดเล็กแต่พลังทำลายที่อัดแน่นอยู่ในนั้นไม่อาจดูถูกได้ มันรีบพุ่งออกมาจากราชวังจากนั้นจึงลอยอยู่บนอากาศ
    ''นั่นท่านบรรพชนใช่มั้ย ท่านออกมาทำไมหรือว่าท่านฝึกเสร็จแล้ว''ทหารและขุนนางต่างๆที่เห็นต่างพากันพูดคุยเพราะบรรพชนออกมาให้เห็นไม่บ่อยนัก
    ''ท่านพ่อท่านทำสำเร็จแล้วใช่มั้ย หากเป็นเช่นนั้นพาข้าไปแก้แค้นให้หลานของท่านด้วย''แม้แต่ราชาของทวีปก็ตะโกนออกมาด้วยความดีใจที่เห็นพ่อของตัวเอง แต่...
    ''เงียบข้าต้องการสมาธิ ตอนนี้มีพลังทำลายระดับ1นิวเคลียร์กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ หากข้ารับไม่ได้พวกเจ้าได้ตายกันหมดแน่''
    ''ไม่จริงน่า ท่านปู่ท่านพูดอะไรของท่านใครกันจะกล้ามามีเรื่องกับพวกเรา''องค์ชายใหญ่พูดออกมาเพราะมันก็คิดไม่ออกว่าใครกันที่พอจะทำเรื่องแบบนี้ได้
    ''ข้าต้องถามพวกเจ้ามากกว่าไปล่วงเกินใครมากันแน่ ไม่นานนี้หยกที่บรรจุพลังขอกข้าเอาไว้ได้ถูกใช้ไป1ชิ้นและไม่นานหลังจากนั้นข้าก็สัมผัสพลังนี่ได้''องค์ชายใหญ่พลันนึกถึงค่ายฝึกมังกรทันทีหลังจากได้ยินปู่ของมันพูดแต่มันก็ส่ายหัวด้วยความรวดเร็วเพราะมันคิดว่าไม่มีทางเป็นไปได้
    ''มาแล้ว หาที่หลบให้ดี''ทานอสปลดปล่อยพลังระดับ4นิวเคลียร์ออกมาแบบเต็มที่มันไม่กล้าประมาทหอกสายฟ้าตรงหน้าแม้แต่น้อย ตูม! จากการปะทะทอนอสสามารถป้องกันได้ไม่ยากแต่รอบข้างและราชวังกลับได้รับผลประทบจนเสียหายไปหลายส่วน เพราะหลังจากมันรับหอกนั้นได้ตัวหอกสายฟ้ากลับแยกออกจากกันเป็นเส้นๆ จากนั้นจึงฟาดใส่สิ่งก่อสร้างโดยรอบ
    ''นี่...ไปเรียกทุกคนมารวมกันซะ เมื่อครู่แค่เป็นคำเตือนของจริงกำลังจะมาถึงแล้ว''ทานอสอดขนลุกไม่ได้เมื่อรับหอกนั้นไปมันกลับรับรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายปล่อยพลังออกมานิดหน่อยเท่านั้น
    ''ใช่ไปเรียกทุกคนมาให้หมดซะ ข้าจะให้ทำให้มันชัดเจนไปเลยในครั้งเดียว''มิคาเอลมาถึงในเวลาต่อมามันลอยอยู่บนอากาศขณะมองไปที่องค์ชายใหญ่แล้วแสยะยิ้มออกมา ก่อนจะหันไปมองทานอสแทน
    ''ว่ายังไงไอ้หนูทานอส จะกี่พันปีสันดานของเจ้าก็ไม่เปลี่ยน เจ้าสามารถตั้งราชวงค์เป็นของตัวเองได้แต่กลับไม่มีปัญญาดูแลให้อยู่ในกรอบ ปล้น ส่งคนไปลอบฆ่า ขืนใจผู้อื่น ลูกหลานเจ้ามันดีจริงๆ''มิคาเอลขณะปลดปล่อยจิตสังหารออกมาแอบอ่อนๆ แต่แค่นั้นก็ทำให้ทานอสหวาดกลัวได้แล้ว
    ''เจ้าเป็นใครกันแน่ อย่ามาพูดเหมือนกับรู้จักข้าดี''
    ''ฮี่ ฮี่ เจ้าจำคำนี้ได้มั้ย อย่าให้ข้าต้องมาหาเจ้าอีกครั้งเพราะครั้งนั้นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เจ้าได้หายใจ''หลังมิคาเอลพูดจบทานอสก็หวาดกลัวซะจนมันตกลงมาจากท้องฟ้าเพราะคำพูดนั้นเป็นคำพูดที่มิคาเอลให้ไว้กับมันก่อนจากไปใครครั้งอดีต เป็นเพราะตอนนั้นมันทำชั่วมากมันจึงถูกมิคาเอลจัดการแต่มันก็ขอโอกาสจากมิคาเอลแล้วตอนนี้มิคาเอลก็ไม่จำเป็นต้องกลัวว่าเรื่องของมันจะหลุดไป ต่อให้เซฟิรอสมาหามันตอนนี้มันก็มั่นใจว่าจะจัดการนางได้ไม่ยาก
    ''เป็นไปไม่ได้ ข่าวบอกว่าท่านได้ตายไปแล้ว แล้วทำไม...''
    ''เกือบลืมไป ข้าเอาลูกหลานของเจ้ามาคืนมันพยายามข่มขืนคนรักของข้า''มิคาเอลปล่อยองค์ชาย2ที่หมดสติอยู่จนหล่นลงไปบนพื้นจนมันได้สติขึ้นมา
    ''อ๊าก ช่วยข้าด้วย''องค์ชาย2ที่ได้สติร้องขึ้นมาแต่เมื่อหันไปมองรอบข้างมันก็ดีใจทันทีเมื่อมันเห็นปู่และคนในครอบครัวของมัน
    ''ท่านปู่ ท่านพ่อ ท่านพี่ ช่วยข้าทีมันตัดแขนขาของข้า''ถึงมันจะตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่งก็ตามแต่ไม่มีใครซักคนที่ขยับตัว
    ''เจ้าคิดว่าจะมีคนช่วยเจ้าได้หรือไง พี่ชายเจ้าส่งคนไปลอบฆ่าข้าที่ค่ายฝึกมังกรเป็นประจำส่วนน้องของเจ้าแท้จริงแล้วข้าป็นคนฆ่ามันเองเพราะมันคิดจะแย่งของในปราการจากข้าส่วนเจ้าคิดจะย่ำยีคนรักของข้า นี่พวกเจ้าเป็นองค์ชายจริงๆรึปล่าว''มิคาเอลพูดออกมาเสียงดังจนเวลาผ่านไปเหล่าขุนนางและทหารต่างมากันพมารวมตัวที่นี่อย่างหนาแน่นเมื่อเห็นว่าคนเยอะพอแล้วมิคาเอลจึงพูดขึ้น
    ''วันนี้ข้าจะล้มราชวงค์เก่าทิ้ง แล้วหาราชาคนใหม่มาปกครอง คนไหนไม่ยอมรับให้ก้าวออกมาหากคนไหนยอมรับให้ยืนอยู่กับที่หลังจากจบเรื่องทั้งหมดข้าจะส่งคนไปตรวจสอบรายได้และการกระทำของตระกูลพวกเจ้าภายหลัง หากเป็นการรีดไถหรือได้มาแบบผิดๆข้าจะยึดมาแล้วนำไปพัฒนาทวีปหากเป็นการกระทำที่ผิดแบบอื่นพวกเจ้าจะได้รับโทษตามกฎของบ้านเมือง''ขุนนางต่างหันไปมองหน้ากันไปมามีเพียง4-5ตระกูลเท่านั้นที่ก้าวออกมาเพราะพวกมันเป็นตระกูลใหญ่สุดและมันรู้ตัวดีว่าพวกมันทำอะไรไปบ้าง หากตรวจสอบย้อนหลังยังไงพวกมันก็ไม่รอดแน่พวกมันจึงเดินออกมาและคิดจะสู้ให้ตายกันไปข้างหนึ่ง แต่มันไม่ง่ายแบบนั้น โผล๊ะ! คนที่ก้าวออกมาทั้งหมดกลายเป็นกองเลือดในพริบตาแม้จะกรีดร้องออกมาก่อนตายพวกมันยังทำไม่ได้เลย ฉับพลันทานอสที่เห็นแบบนั้นได้คลานเข่าไปข้างหน้าก่อนจะก้มหัวลงจนติดพื้น
    ''นายท่าน ขะ...ข้าขอโอกาสอีกซักครั้งปล่อยข้าไปเถอะ''ภาพนี้สร้างความตกตะลึงให้กับทหารราชาและองค์ชายอย่างมาก บรรพชนที่มีพลังแข็งแกร่งกลับก้มหัวขอร้องชายหนุ่มให้ปล่อยมันไป