เสี่ยงรักอันตรายพิชิตใจนายเย็นชา

    โล่

     วันนี้ต้องตื่นเช้ากว่าปกติ  ฉันลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวทุกอย่างตามปกติและลงไปทานข้าว เมื่อทานเรียบร้อยแล้วเขาก็ได้วางบางอย่างลงตรงหน้าฉัน"........?""นี่ของเธอ""ปืน""ใช่ มันเป็นของเธอ""ของฉัน""เออ ไปได้แล้ว"     ทุกคนมาพร้อมกันยังที่นัดหมายกันไว้ เป้าหมายในครั้งนี้คือการทำให้ศัตรูหลงเชื่อแล้วยอมโผล่ออกมาโดยมีฉันเป็นคนล่อมันออกมาและมันก็ได้ผลมันออกมาตามที่คิดไว้  "พี่สาว"  เด็กน้อยที่อยู่กับผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นระหว่างที่กำลังจะไปยังที่นัดกันไว้กับไคท์"น้องไม่ต้องห่วงนะไม่ใครทำอะไรน้องกับพ่อของน้องได้""พี่สาวหนีไป""ทำไมล่ะ  ไม่มีใครทำอะไรน้องหรอก""เขาไม่ใช่พ่อผม  พี่สาวหนีไปเมื่อถึงที่หมายเขาจะฆ่าทุกคน"".........?"    ปัง!~  ปัง!~  เสียงคนลั่นไกปืนดังขึ้น กระสุนนัดแรกที่ดังขึ้นเฉียวเข้าไปที่แขนของเธออย่างจัง ส่วนนัดที่สองคือเด็กคนนั้นที่เธอตั้งใจจะช่วย"ไอ้เด็กบ้า  เผลอปากผล่อยไปซะได้""พ..พี่สาว   ห...หนีไป""น้องทำใจดีๆไว้""เป็นแค่โล่แท้ๆ คิดจะทรยศมันก็ต้องตาย""โล่เหรอ ทั้งๆที่เด็กคนนี้พยายามจะช่วยแก แกยังมองว่าเขาเป็นโล่อีกเหรอ""เด็กใหม่ของหมอนั้นเหรอไงแต่ ฉันจะบอกอะไรให้เอาบุญก่อนที่เธอจะตายตามมันไปว่าวงการนี้มันน่ากลัวกว่าที่คิด""เธอออกมาจากตรงนั้นซะ!""T_T!!""แค่โล่คนเดียวฉันไม่เสียดายหรอก"  ชายคนนั้นพูดอย่างไม่สำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย"โถ่เว้ย!! แกไม่สมควรเกิดมาตั้งแรกแล้วเว้ย ไอ้ชั่ว!!"  เธอเหนี่ยวไกปืนแล้วยิงเข้าไปที่แขนและขาของผู้ชายคนนั้นจนกระสุนหมด          ปังๆๆๆ!!~~"นังบ้า!""น้อง ทำใจดีๆไว้นะ พี่จะช่วยน้องเอง"  เธอไม่ได้สนใจชายคนนั้นเลยแม้แต่น้อยแต่กลับไปพยุงเด็กคนนั้นขึ้นมาแทน"ผมขอบคุณนะพี่สาว แต่ผมไม่ไหวแล้ว""น้องอดทนอีกหน่อยนะ เดี๋ยวพวกของพี่ก็เรียกรถพยาบาลมาแล้ว""ผมไม่ไหวแล้วครับพี่ ขอบคุณนะครับที่พี่ช่วยผมแค่นี้ผมก็ดีใจมากแล้ว""น้อง น้อง"  เด็กชายที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอลมหายใจก็เริ่มโรยริน"ลาก่อนนะครับพี่….สาว" "น้องทำใจดีๆไว้นะ อย่าเป็นอะไรไปนะน้อง!!!"".........."   เด็กน้อยจากไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยเลือดส่งมาให้เธอ"น้อง  น้อง!""บี"  ไคท์วิ่งเข้ามาพยุงเธอไว้".....""กลับกันเถอะ  มันจบแล้ว" เธอลุกขึ้นเดินหันหลังกลับไปไม่กี่ก้าว  ไคท์ก็หันกลับไปยิงชายคนนั้นซ้ำอีกหนึ่งนัดจนเสียชีวิตในที่สุด  ใช่พอเธอหันหลังชายคนนั้นก็คิดที่จะยิงเธอแต่ไคท์รู้ทัน     ระหว่างทางกลับเธอได้แต่นั่งเงียบไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่กลับออกมาจากที่นั้น ซึ่งนี่ต่างจากทุกทีที่เธอเป็น  จนในที่สุดรถก็ได้แล่นมาถึงบ้านซึ่งที่ตอนนี้มีหมอมารออยู่แล้ว ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในสภาวะรับรู้อะไรทั้งนั้น เมื่อทำแผลเสร็จเธอก็ขึ้นไปนอนทันที ไคท์ที่ขึ้นมาเห็นว่าเธอนอนที่โซฟาจึงอุ้มเธอไปนอนที่บนเตียง โดยมีเขาคอยดูแลอยู่ใกล้ๆ        วันต่อมา     เธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของไคท์จึงทำให้เธอตกใจตื่นโวยวายจนลั่นห้อง"เฮ้ย!!!""อะไร""นี่นาย  ทำอะไรฉันน่ะ"".......""อย่าบอกนะว่านาย...ข่มขืนฉัน""........?""ไอ้บ้า ไอ้ทุเรศ"  ฉันปาหมอนใส่เขาไม่หยุด"เฮ้ยหยุด!""ไม่!  นายทำร้ายฉัน ไอ้บ้า!""หยุด!!""........""จะบ้าเหรอไง ใครมันจะไปทำอะไรเธอห้ะ""แต่นายไม่ได้ใส่เสื้อ""นั่นมันเป็นปกติของฉัน""แต่นายกอดฉันด้วย!""......" เงียบ"ไอ้บ้า!"    ค๊อกๆๆๆๆ"ว่าไง""เพื่อนของบอสมาครับ"".........""บอสครับ""อืมเดี๋ยวไป"   เขาลุกขึ้นไปใส่เสื้อโดยไม่สะทกสะท้านอะไร ก่อนจะเดินออกไป  ฉันเองก็เช่นกัน "เฮ้ยไคท์""อืม มีไรว่ะมาแต่เช้า""เช้าบ้านมึงสิ นี้มันกี่โมงกี่ยามแล้ว""กี่โมงล่ะ""บ่ายสามโมงแล้วเว้ย""อืม""มึงไม่ตกใจอะไรหน่อยเหรอว่ะ""ทำไมต้องตกใจด้วยว่ะ""คนบ้าที่ไหนว่ะที่นอนได้ยาวนานแบบนี้""มีคนนึง""ใครว่ะ?""ยัยนั่นไง"    ฉันเองก็เดินออกไปในสภาพที่ไม่ต่างจากเขา ก่อนจะหันไปเห็นว่าเขาชี้มาที่ฉัน"ชี้มามีอะไร""......""นี่นาย ให้ฉันนั่งไหนอ่ะ""เธอไปนั่งกับแฟนไอ้พวกนี้แล้วกัน"    ฉันเดินไปตามที่เขาบอกทันที เพราะถ้านั่งกับพวกเขาไปก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่ดี"หวัดดี  แฟนคุณไคท์""หือ  เปล่าค่ะ  ไม่ใช่""งั้นก็เป็นเด็กของเขา""เด็กของไคท์นะน่ะ  ไม่ใช่หรอก""งั้นเหรอ""แล้วทำไมเธอถึงเรียกเขาแบบห้วนๆได้ล่ะ""ทำไมเหรอ?""อ้าว  ขืนเรียกแบบนั้นไปมีหวังถูกฆ่าอ่ะดิ""อ่า  ฮ่าๆๆ ฉันคงเป็นพวกไม่กลัวตายมั้งค่ะ เขาเลยไม่ถือสา""งั้นหรอกเหรอ""ค่ะ""เราเคยเจอกันครั้งก่อนจำได้ไหม""อ๋อ จำได้ค่ะที่สนามยิงปืน""ฉันยังไม่รู้ชื่อเธอเลย เธอชื่ออะไรเหรอ""ฉันชื่อเอบีค่ะ  เรียกบีเฉยๆก็ได้""ชื่อแปลกจังนะ""ฮ่าๆๆ นั่นสินะค่ะ""ชั่งมันเถอะยังไงชื่อก็ดูน่ารักดี  อ๋อฉันชื่อนาเดียร์แฟนไดม่อนน่ะ นี้ฟ้าแฟนของแซม  คนนั้นริสาแฟนของเซน ส่วนคนนั้นเมย์แฟนของไนท์""อ๋อค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ  จะว่าไปพวกคุณนี่ดูดีกันทุกคนเลยนะ  ทั้งรูปร่าง หน้าตา การแต่งตัว""ทำไมเหรอ?""เฮ้อ  ก็ฉันแต่งตัวไม่เป็นน่ะสิค่ะ""เอ่อ  น่าจะจริง""แฮะๆๆ"   สภาพในตอนนี้คือกางเกงยีนส์ เสื้อกล้ามสีขาวกับสภาพผมที่ยุ่งเหยิงไปหมด"ไม่เป็นไรหรอก จับแต่งนิดหน่อยก็สวยแล้ว""จะทาลิปเองก็ยังทำไม่ได้เลย  หวีผมไม่ให้ยุ่งกันก็บุญแล้ว""ฮ่าๆๆ  พูดอะไรแบบนั่น"            ----------------------------------------"เฮ้ยไอ้ไคท์  ไม่คิดเลยนะว่าเวลายัยนั่นโกรธจะกล้าถึงขนาดนั้น""เออจริงฉันเห็นด้วยกับไอ้แซม" เซนพูดเสริม"แต่ก็สมกับไอ้ไคท์ดี""ไอ้ไดม่อน""คร้าบ คุณไคท์""เออว่าแต่ทำไมเธอถึงเรียกชื่อนายห้วนๆได้ว่ะ ปกติถ้าไม่สนิทกันใครที่เรียกชื่อเล่นมึงเฉยๆมีได้เจ็บตัวกันบ้างนี่หว่า" ไนท์ถามออกไปด้วยความสงสัย"นั่นดิๆตอนที่ประชุมก็ทีนึงแล้ว นอนระหว่างประชุมโดยที่มึงไม่ว่าอะไรสักคำ เป็นไปได้ไง""จริงอย่างที่ไอ้เซนพูดว่ะมึงเปลี่ยนไป ถามจริงเวลาอยู่ที่บ้านเธอพูดกับนายว่าไง"  ไนท์ถามอย่างสงสัย"ยัยตัวแสบนั้นเหรอ""เออ" "เดี๋ยวกุเรียกให้" เขาหันไปมองเธอทำให้เธอต้องเดินมาหาเขาอีกห้องหนึ่ง"มีอะไร""ไปเอาน้ำมาหน่อย""อืมได้""เดี๋ยว  เอาขนมมาด้วย จานด้วย""ถ้ามากขนาดนั้นก็ไปเอาเองสิ ฉันคนนะไม่ใช่ทศกัณฑ์ถึงจะได้มีสิบมือสิบแขน"  แล้วเธอก็หันกลับเตรียมจะเดินออกจากห้องนี้"จะทำไม่ทำ""ไม่ทำ อยากกินก็ไปเอาเองฉันไม่ใช่คนใช้"  "ฮ่าๆๆ  สมแล้วๆที่เป็นเธอน่ารักดีแฮะ""มึงว่าไงนะ""น่ารักดี ทำไมว่ะ""มึงชมเธอเหรอ""เออ""ทำไมมึงถึงได้ไปญาติดีกับยัยนั่นได้ว่ะ เห็นเจอกันทีไรกัดกันทุกที" แซมเอ่ยถามไดม่อน"พอดีว่าเธอมีบางอย่างที่เหมือนกับน้องสาวที่จากไปน่ะ""งั้นเหรอมึงก็เลยถูกชะตาด้วยว่างั้น""ก็ทำนองนั้น""ว่าแต่ทำไมกูถึงรู้สึกเสียวสันหลังจังว่ะ""กูว่ามึงถามไอ้ไคท์ดูเองเถอะ"  ไนท์พูดขึ้นทำให้ไดม่อนหันไปยังเพื่อนที่ตอนนี้มองหน้าเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ"เฮ้ยไคท์ก็แค่น้องสาวใจเย็นๆนะเว้ย""มึงอย่าอยู่เลย"  "อ๊าก!!!  ช่วยด้วย"   ห้องของไคท์วุ่นวายอยู่พักใหญ่ก่อนจะสงบลง  ไม่นานทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ ฉันเองก็ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมาที่โต๊ะอาหารด้านล่างเหมือนกับทุกๆวัน"นาย"".....""อีกห้าวันเป็นวันเกิดฉัน""......""ฉันขอกลับบ้านได้ไหม"  เขาหันมามองก่อนจะเอ่ยถามกลับมาเสียงเรียบ"กลับทำไม""ฉันอยากกลับไปจัดงานวันเกิดที่บ้าน""ได้  แต่....""แต่??""ฉันจะไปด้วย""ห้ะ!""อืม""แต่ว่าที่บ้านฉันไม่ได้สบายหรอกนะ""......"  ถ้าเขาเงียบแบบนี้ไม่ว่าจะพูดยังไงเขาก็ต้องไปให้ได้อยู่ดี"เฮ้อ~ งั้นก็ได้แต่นายห้ามพาลูกน้องของนายไปบ้านฉันเด็ดขาด""เออ"