มือนวลๆของสาวน้อยที่กำลังจะคว้าลำไม่ไผ่ที่โจมยื่นมาในลำน้ำ ถูกกระชากถอยหลังด้วยพละกำลังมหาศาลบางอย่าง!!
ร่างของสาวน้อยที่แหวกมวลน้ำถอยหลังจนเห็นเป็ร่องน้ำเป็ภาพที่เกิดขึ้นกระทันหันและน่าตื่นใก่อนจะจมหายไปใต้น้ำ!!
โจมรีบตั้งสติเพราะรู้ว่าไอ้หน้าเสี้ยมที่อยู่ในลำน้ำ และถูกเขาฟาดตีด้วยท่อนไม่ไผ่เป็ตัวการที่ฉุดดึงสาวน้อยที่เขากำลังจะช่วย…
เขานึกหวั่นใจว่าไอ้วายร้ายคนนี้ต้องมีทักษะทางน้ำไม่ธรรมดา กระแสน้ำที่ไหลมาถึงโค้งตรงนี้ทำให้เกิดกระแสน้ำแรงมากกว่าตรงอื่นๆ แต่มันยังแหวกว่ายและฉุดดึงเหยื่อสาวของมันได้อย่างสบายๆ
ทั้งๆที่เมื่อสักครู่มันถูกเขาตีที่มืออย่างแรงก่อนจะเอื้อมถึงตัวสาวน้อย
เขาไม่รู้หรอกว่าการฟาดด้วยลำไม่ไผ่ลำเขื่องนั้นทำให้ไอ้หน้าเสี้ยมตื่นใไม่น้อย
เพราะแรงฟาดที่ตีลงมาสามารถทำร้ายเนื้อหนังของมันได้ จนรู้สึกร้าวระบมไปทั้งท่อนแขน
ความประหลาดใจของมันที่ความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อทุกส่วนในตัวมัน ไม่เคยจะได้รับาเ็จากการต่อสู้ใดๆมาก่อนเลย ไม่ว่าจะเป็ศึกเล็ก ศึกใหญ่แค่ไหนก็ตาม
แต่ในครั้งนี้…ลำไม่ไผ่ที่ตีลงมาถูกทอนด้วยผิวน้ำบางส่วนไปแล้ว แต่ยังฟาดตีที่มือและท่อนแขนตรงนั้นปวดร้าวไปถึงใจ
เสียงร้องด้วยความเ็ปของมัน ใน่ที่ถูกตีเจือปนด้วยความกังขากับวิชาคงกระพันของมัน
จนมันต้องดำดิ่งลงใต้น้ำเพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา
ร่างกร้าวแกร่งของมันดำดิ่งถึงพื้นใต้น้ำ แล้วดึงขาขึ้นมาทับซ้อนกัน สองมือที่ยกขึ้นพนมเหนืออกพร้อมกับการระลึกถึงครูบาอาจารย์ของมัน จิตที่ระลึกและตั้งสมาธิได้มั่นคงอย่างรวดเร็วจากที่ฝึกฝนมายาวนานทำให้การท่องมนต์ดำของมันเป็ไปอย่างไหลลื่น
รังสีสีดำเริ่มกระจายออกจากรอยสักรูปจระเข้กลางอกของมัน แล้วหมุนวนเข้มขึ้นๆไปรอบตัว จนทั้งบริเวณนั้นเป็กลุ่มสีดำก้อนใหญ่ที่ไม่แตกตัวออกตามแรงของกระแสน้ำ
รังสีสีดำบางส่วนไหลวนไปที่มือและท่อนแขนที่ปวดร้าวระบมจากการถูกฟาดตีของโจม มันไหลวนไปรอบมือและรอบแขนหลายๆรอบ ก่อนจะมุดชำแรกลงใต้ิั จนมันรู้สึกถึงการเ็ปที่ลดลง
ไม่บ่อยครั้งที่มันจะต้องท่องมนต์ดำออกมาอย่างฉุกเฉินอย่างนี้ เพราะคู่ต่อสู้ที่ผ่านมาของมันไม่มีน้ำหนักพอที่มันต้องเรียกไม้ตายออกมากำกับช่วย…
แต่ในครั้งนี้…ยังไม่ทันได้ประมืออะไรสักเท่าไรเลย มันก็ต้องเจ็บอย่างไม่เคยเป็
เนื้อหนังที่ทนทานต่อมือเท้าและของมีคมต่างๆ ของมันเหมือนผิวของจระเข้…ในครั้งนี้กลับไม่สามารถทานต่อการตีด้วยไม้ไผ่ธรรมดาๆแค่ครั้งเดียว!!!!!
ความประหลาดใจและความใไหลเข้ามาในภวังค์จิต ทำให้การท่องมนต์ดำในใจของมันสะดุดอย่างไม่ควรเป็
รับสีสีดำหยุดชะงักการไหลวน และพลุ่งพล่านด้วยความว้าวุ่นใจของมันเอง
อาจารย์เข้ม~อาจารย์ใหญ่มนต์ดำของมันย้ำนักย้ำหนาว่าให้ระวังใน่ที่ใช้สมาธิท่องมนต์ดำ
เพราะของที่ยิ่งขลัง หากผิดวิธีการที่จะเรียกใช้…หรือพลุ่งพล่านด้วยอารมณ์ที่อ่อนไหว
ความขลังตรงนั้นจะย้อนกลับมาทำร้ายคนใช้เสียเอง!!!!
คำเตือนของอาจารย์เข้มดังก้องในโสตประสาทของมัน ทำให้ความทระนงตัวที่เคยมีแล้วละเลยคำย้ำเตือนลดฮวบลง
นี่…หากไม่เจอเหตุการณ์อย่างนี้ มันก็คงหยิ่งทะนงจนอาจพลาดไปยิ่งกว่านี้
ไอ้หน้าเสี้ยม ที่ลงอาคมขลังเป็รอยสักจระเข้ จนถูกอาจารย์เข้มที่จารรอยสักด้วยตัวเองเรียกมันว่า “ไอ้เข้”
แล้วกลายเป็ชื่อติดปากของนักฆ่ามือต้นๆอย่างมัน ที่ใช้เป็ระหัสในการขานชื่อติดต่อรับงาน
และเป็ชื่อของอาชญากรระดับต้นๆที่มีหมายจับออกไปทั่วประเทศ แต่ไม่เคยมีมือกฎหมายคนใดที่ตามจับมันได้
ไอ้เข้กระตุกต่อมความคิดที่ฟุ้งซ่านเลยเถิดกลับคืนมาได้อย่างฉิวเฉียด
ด้วยความยากลำบากที่มันผ่านมา จนเกิดเป็แรงกดดันให้มันทุ่มเทในการฝึกฝนไสยเวทย์มนต์ดำชั้นต้นอย่างไม่คิดชีวิต
และกลายเป็ความเคยชินที่สามารถรวบรวมสมาธิกลับคืนมาได้เร็ว
หยาดเืซึมออกจากมุมปากทั้งสองข้างของมัน ทั้งๆที่มันพยายามกลั้นใจข่มการกระแทกกระทั้นของอาคมที่ตีกลับได้แล้ว แต่ปลายพลังก็ยังสะท้อนสะบัดทั่วทั้งภายในอกของมันจนรู้สึกร้าวระบม แรงพลุ่งพล่านส่งผลให้มันต้องาเ็อย่างไม่น่าเชื่อ!!!
ไอ้เข้ใกับอาการที่ไม่เคยเป็แบบนี้มาก่อน มันรีบรวบรวมสมาธิและเริ่มต้นร่ายมนต์ใหม่
แสงสีดำที่หยุดชะงักรอบตัวมัน เริ่มหมุนวนเป็มัวนเกลียวใหม่จากช้าไปเร็วขึ้นตามจังหวะการท่องมนต์ดำของมัน
จนแทบทำให้มวลน้ำรอบตัวถูกกันออกนอกรัศมีสีดำที่เริ่มเข้มมากขึ้นๆ
รอยยิ้มเหยียดหยักขึ้นทั้งๆที่ยังมีคราบหยดเืที่ไหลซึมออกมา เมื่อไสยเวทย์ปลุกความเป็ตัวตนของจระเข้ร้ายจากรอยสักกลางอกของมันสำเร็จครบตามขั้นตอนแล้ว…
ิัรอบตัวของมันเห่อตัวขึ้นและกระจายสีเขียวออกจางๆ วูบวาบตามจังหวะมนต์ดำที่มันร่ายไสยเวทย์
ความเ็ปจากการถูกตีด้วยไม้ไผ่เริ่มเจือจางลง
ร่างกายมันสั่นกระตุกไปทั้งร่างเมื่อมนต์ดำบทสุดท้ายครบรอบสุดท้าย…
ดวงตาโหดแดงกร่ำลืมขึ้นในทันที ขณะที่แก้วตาดำของมันบางครั้งปรับเปลี่ยนเป็ยาวรีที่รอบนอกกระจายสีเขียวออกเยี่ยงดวงตาของสัตว์ร้ายจระเข้ลุ่มน้ำจืด!!!!!
รังสีสีดำปั่นป่วน หมุนคว้างกระจัดกระจายเมื่อมันพุ่งทะยานตัวฝ่ามวลน้ำจากด้านล่างมุ่งขึ้นไปทิศทางที่เอมกำลังจะเอื้อมมือจับลำไม้ไผ่ที่โจมยื่นให้…
สายน้ำถูกแหวกออกด้วยพลังมหาศาลของมัน แรงถีบของสองเท้าและสองมือที่แหวกว่ายเหมือนพลังของจระเข้ร้าย
ทำให้มันถึงตัวสาวน้อยในเวลาฉับพลัน!!!
ก่อนที่มือของเธอจะเอื้อมจับลำไม่ไผ่ สองมือหยาบหนาของมันก็คว้าที่สองเท้าของเธอแล้วกระชากลงสู่ใต้น้ำในทันที!!!
ที่โจมเห็นจึงเป็ภาพที่น่าตื่นใ เมื่อสาวน้อยถูกลากถอยหลังจนเห็นเป็ร่องน้ำ ก่อนจะจมหายกับสายน้ำ!!!!
โจมตื่นตะลึงเพียงชั่วครู่ แต่รีบเรียกสติกลับคืนก่อนจะวางลำไม่ไผ่ที่เตรียมไว้ช่วยสาวน้อย แล้วกระโจนลงในลำน้ำทันทีอย่างไม่รีรอ!!!!!!
ความร้อนใจทำให้เขารีดพลังที่มีออกมาจนหมด เพราะเกรงว่าจะไม่ทันกับการกระชากร่างสาวน้อยที่จมหาย
เขาไม่รู้ว่าความร้อนใจนั้นทำให้ลายสักเสือเผ่นกลางหลังเปล่งแสงเรืองรองจนเห็นได้ชัดในสายน้ำที่เขากำลังแหวกว่ายตามไป
เขารู้เพียงความร้อนรุ่มที่ไหลตามเส้นลายสักจนครบรอบแล้ว กระจายออกไปทั้งแขนขาเหมือนครั้งที่ผ่านมา
ครั้งนี้รู้ว่าอาการประหลาดนี้จะมาพร้อมกับพละกำลังมหาศาลมากกว่ายามปกติที่เขาทำได้
จึงปรับใจและเริ่มคุ้นชินจะใช้พละกำลังพิเศษนั้น……
ความเร็วในการแหวกว่ายทวนลำน้ำของเขา เพื่อติดตามร่างสาวน้อยที่ถูกลากลงใต้น้ำ จึงน่าตื่นใ!!!
เอมสำลักน้ำด้วยความตื่นใและไม่ได้รู้ตัวว่าจะมีตัวประหลาดมาฉุดดึงเธอลงใต้น้ำ
แต่ด้วยทักษะทางน้ำที่ดี เธอปรับลมหายใจและกลั้นหายใจตามความเคยชินที่ลงน้ำมามาก แม้นจะตื่นตระหนกกับเหตุร้าย
ที่เกิดขึ้นกระทันหัน
สองขาของเธอถูกมือประหลาดนั้นจับไว้อย่างเหนียวแน่นและลงแรงจนปวดร้าวลึกถึงกระดูก
เธอรู้สึกเหมือนถูกคีมเหล็กสองอันหนีบขาของเธอไว้อย่างไม่ปรานี
แม้นจะเ็ปแสนสาหัสแต่ััของเธอบอกได้ว่าเป็คน ไม่ใช่สัตว์ร้ายประหลาดตัวใดๆแน่ๆ
ความตระหนกใจึงลดลง แต่ใจหนึ่งก็ตื่นใกับทักษะทางน้ำและพละกำลังของไอ้วายร้ายใต้น้ำ
สองขาของเธอถูกมันจับไว้ แล้วมันใช้อะไรในการแหวกว่ายทวนลำน้ำ ทั้งไปอย่างรวดเร็วและเป็ใต้น้ำด้วย
แม้นจะเป็เหตุร้ายที่เกิดกับตัวเอง แต่เธอก็อดประหลาดใจไม่ได้!!!!