เสียงตะหลิวที่กระทบกับกระทะเหล็กร้อนๆ สงบลงแล้ว…
ค่ำคืนที่ภัตตาคารัทองระดับ 5 ดาวในย่านเยาวราชแห่งนี้ดำเนินไปอย่างวุ่นวายเช่นเคย แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับสู่ความเงียบสงบ มีเพียงฉัน ‘เอมมี่’ เด็กเสิร์ฟสาวดุ้นคนใหม่ ที่ยังคงเก็บกวาดความเรียบร้อยเป็คนสุดท้าย
ฉันทำงานที่นี่มาได้สามเดือนแล้ว ทุกวันของฉันหมดไปกับการรับออเดอร์ เสิร์ฟอาหาร และการหลบสายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของเชฟวิกตอเรีย เ้าของร้านร่างสูงใหญ่ผู้เป็ที่เกรงขามของพนักงานทุกคน
เชฟวิกตอเรียคือตำนาน… เธอสูงเกือบ 190 เิเ เป็สาวดุ้นที่ว่ากันว่ามี ‘ของ’ ไม่ธรรมดา และฝีมือการทำอาหารของเธอก็ไร้เทียมทาน แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ขึ้นชื่อเื่ความโหดและปากจัดชนิดที่ว่าไม่มีใครกล้าหือด้วย ที่สำคัญ… เธอมีลูกมีเมียแล้ว
แต่เหตุผลเดียวที่ทำให้ฉันทนทำงานในสมรภูมิที่แสนจะกดดันนี้ได้… ก็คือ ‘โอลิเวีย’
โอลิเวีย… เธอเป็เพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ของฉัน เป็นางฟ้าผู้อ่อนหวานและใจดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา รอยยิ้มของเธอสว่างไสวราวกับดวงตะวันในยามเช้า ทุกครั้งที่ฉันโดนเชฟวิกตอเรียตะคอกใส่จนเสียความมั่นใจ โอลิเวียจะเป็คนแรกที่เข้ามาปลอบโยนและให้กำลังใจฉันเสมอ
“ไม่เป็ไรนะเอมมี่ สู้ๆ เดี๋ยวก็ชิน”
คำพูดธรรมดาๆ ของเธอ กลับมีพลังฮีลใจฉันได้อย่างน่าประหลาด
แน่นอน… ฉันแอบรักเธอ… รักมาั้แ่แรกเห็น
ฉันเก็บงำความรู้สึกนี้ไว้ในใจมาตลอด ทำได้เพียงแค่แอบมองเธออยู่ห่างๆ และฝันหวานลมๆ แล้งๆ ว่าสักวันหนึ่งเธออาจจะหันมามองฉันบ้าง
คืนนี้ก็เช่นกัน หลังจากที่ฉันกล่าวลาเธอเป็คนสุดท้าย ฉันก็เดินคอตกกลับบ้านด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยว
แต่แล้ว… เมื่อฉันล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง…
ฉิบหาย! ฉันลืมกุญแจบ้านไว้ที่ร้าน!
ฉันสบถในใจ ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปที่ร้านอีกครั้งด้วยความหัวเสีย
ภัตตาคารัทองในยามวิกาลนั้นช่างดูเงียบสงบและน่าขนลุก ประตูเหล็กด้านหน้าถูกปิดลงแล้ว แต่ฉันรู้ทางลับเข้าทางหลังร้านดี
ฉันค่อยๆ แง้มประตูหลังร้านเข้าไปอย่างเงียบเชียบ…
ภายในร้านมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวๆ ที่ลอดออกมาจากชั้นบน… จากห้องทำงานของเชฟวิกตอเรีย
ฉันค่อยๆ ย่องขึ้นบันไดไปอย่างแ่เบา แต่ยิ่งเข้าใกล้ชั้นบนมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ
“ตึ้ก… ตึ้ก… ตึ้ก…”
มันเป็เสียงเหมือนขอบโต๊ะกำลังกระแทกกับกำแพงเป็จังหวะ ช้าสลับเร็ว…
พร้อมกับเสียงลมหายใจที่เหนื่อยหอบของคนสองคน…
และเสียงคราง… ที่ฉันจำได้แม่นว่าเป็เสียงของใคร…
“อ๊ออย… โอ๊ย… ฮฮ… ฮื่อ…”
มันคือเสียงของโอลิเวีย!
หัวใจของฉันหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม! เกิดอะไรขึ้นกับเธอ? หรือว่าเธอโดนเชฟวิกตอเรียทำโทษอะไรอยู่?
ด้วยความเป็ห่วง ฉันรีบวิ่งขึ้นไปที่ชั้นบนทันที ประตูห้องทำงานของเชฟแง้มอยู่เล็กน้อย ฉันค่อยๆ แอบมองลอดผ่านช่องว่างนั้นเข้าไป…
ภาพที่เห็นตรงหน้า… ทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลายลงในพริบตา…
เชฟวิกตอเรีย… เธอกำลังกระหน่ำกระแทกท่อนเอ็นขนาดมหึมาของเธอเข้าใส่ร่างของโอลิเวียอย่างบ้าคลั่ง!
โอลิเวีย… นางฟ้าของฉัน… เธอกำลังนั่งอ้าขาอยู่บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของเชฟ ชุดเด็กเสิร์ฟของเธอถูกถลกขึ้นไปจนถึงเอว เผยให้เห็นร่องสวาทที่กำลังถูกขย่มอย่างเมามัน!
เชฟวิกตอเรียอยู่ในชุดเชฟที่ถอดรุ่มร่าม เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวและหมวกทรงสูง แผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเธอนั้นชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ
ตอนแรกฉันรู้สึกเฮิร์ทมาก… เ็ปจนแทบจะยืนไม่ไหว ฉันรักโอลิเวียมาก และไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะเป็คนแบบนี้… ยอมเป็ชู้กับเ้านายที่มีลูกมีเมียแล้ว…
ฉันอยากจะวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด… แต่ขาทั้งสองข้างของฉันกลับแข็งทื่อราวกับถูกสาป…
ฉันทำได้เพียงแค่ยืนแอบดูภาพรักอันร้อนแรงนั้นต่อไป…
ความผิดหวังของฉันค่อยๆ จางหายไป… และถูกแทนที่ด้วยความ ‘เงี่ยน’ ที่คืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ…
ก็สองคนนั้นเขาเย็ดกันได้ดุเด็ดเผ็ดมันเหลือเกิน!
ข้าวของบนโต๊ะทำงานกระจัดกระจายเกลื่อนกลาด เชฟที่อายุอานามก็รุ่นพ่อฉันแล้วกลับมีเรี่ยวแรงมหาศาล ส่วนโอลิเวีย… เธอก็ร่านสู้ไม่ถอยเลยสักนิด เสียงครางของเธอดังระงมไปทั่วห้อง
“อ๊า! เชฟคะ! แรงอีก! หนูชอบแรงๆ! อื้อ!”
ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไป… ฉันค่อยๆ รูดซิปกางเกงของตัวเองลง แล้วควักท่อนกล้วยหอมที่ตอนนี้แข็งโด่ขึ้นมาสู้กับความเงี่ยนของตัวเองออกมา
ฉันเริ่มชักมันช้าๆ… ก่อนจะเร่งจังหวะขึ้นตามแรงกระแทกของเชฟวิกตอเรีย
ไม่นานนัก สองคนนั้นก็เปลี่ยนท่า…
โอลิเวียลงไปคุกเข่าอยู่บนพื้นเบื้องหน้าของเชฟ ก่อนที่เชฟจะใช้ท่อนเอ็นั์ของเธอฟาดไปที่ใบหน้าสวยหวานของโอลิเวียซ้ำๆ!
ภาพตรงหน้าทำให้ฉันเข้าใจในทันที…
ท่อนเอ็นของเชฟวิกตอเรียนั้นมันช่างใหญ่โตมโหฬาร! เส้นรอบวงของมันน่าจะเกือบเท่ากระป๋องโค้ก! แถมยังดำเมี่ยม และที่สำคัญ… หัวบานแดงก่ำที่ดูเหมือนหัวเห็ดั์นั่นมันช่างน่าเกรงขามเหลือเกิน!
โอลิเวียส่งสายตาที่ฉ่ำเยิ้มให้เชฟ ก่อนจะอ้าปากดูดกินท่อนเอ็นนั้นเข้าไปอย่างหิวกระหาย!
แค่เธออมเข้าไปแค่ส่วนหัว… มันก็ดูจะคับแน่นเต็มปากของเธอแล้ว!
เชฟวิกตอเรียไม่รอช้า เธอกระแทกสวนเข้าไปในโพรงปากของโอลิเวียอย่างแรง! พยายามจะยัดมันเข้าไปให้หมดทั้งลำ!
“อึ่ก! อ่อก!” โอลิเวียสำลักจนน้ำตาไหล แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ เธอยังคงพยายามดูดดื่มมันต่อไปอย่างสุดความสามารถ
เชฟครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน “โอ้ว… โอ้ยยย… อ้ออออ… ฮุ้ว!”
เชฟถอนท่อนเอ็นออกจากปากของโอลิเวีย ก่อนจะฟาดมันไปที่ใบหน้าของเธออีกครั้งดัง ‘ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ!’ แล้วจับร่างของโอลิเวียพลิกให้เธออยู่ในท่าหมา!
เชฟไม่ปล่อยให้มีจังหวะเดดแอร์ เขากระแทกท่อนเอ็นั์เข้าสู่ร่องสวาทของโอลิเวียจากด้านหลังอย่างสุดแรงเกิด!
“อ๊า! อ๊อยยย! ฮือ!”
ฉันเร่งจังหวะการชักของตัวเองให้เร็วขึ้นตาม! ร่างกายที่ชุ่มเหงื่อของทั้งสองคน เสียงร้องครางที่สุขสม และเสียงเนื้อที่กระทบกันอย่างบ้าคลั่ง… มันทำให้ฉันเงี่ยนจนแทบจะะเิออกมา!
ฉันมองเห็นโอลิเวียที่กำลังโดนกระแทกจนตัวโยนอยู่บนพื้น… ในจังหวะที่เธอหันหน้ามาทางประตูพอดี…
ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!
ฉันปลดปล่อยน้ำรักของตัวเองออกมาอย่างรุนแรง! มันพุ่งกระฉูดไปที่หน้าประตูในจังหวะที่สายตาของเราสองคนสบกันพอดี!
“เหี้ย!”
เธอร้องอุทานออกมาด้วยความใ! (꒪ˊ꒳ˋ꒪)
418
