ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ตอนที่ 196 พลังพิเศษโบราณที่แข็งแกร่ง

ทันใดนั้น มวลพลังมหาศาลก็ถูกปลดปล่อยออกมาดาบทองคำแผ่รัศมีสว่างไสว

ร่างของงูจำแลงที่เลื้อยพันอยู่อยู่เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเมื่อเผชิญกับพลังอำนาจนี้

“เส้นทางสีทอง.....!”

“เปรี้ยง!”

ร่างของมันถูกแยกออกเป็นสองท่อนโดยไม่ทันได้ส่งเสียงครางสุดท้าย

แมงมุมจำแลงที่อยู่ใกล้ๆ พยายามกระโจนหนีไป แต่ก็ไม่ทันการณ์รัศมีสีทองได้ฟาดฟันลงมาอีกครั้ง

“เปรี้ยง!”

ร่างของแมงมุมจำแลงถูกตัดขาดกลางลำตัวก่อนที่จะสลายหายไปในอากาศ ราวกับไม่เคยมีตัวตนมาก่อน

 

มฤตยูดำถึงกับชะงัก เมื่อเห็นการโจมตีดังกล่าวเขามองหน้าองค์ชายสามที่ยังคงยืนหยัดด้วยสีหน้าสงบนิ่งและสง่างาม

“ตูม!”

มฤตยูดำกระทืบเท้าอย่างหนักด้วยเท้าขวาทำให้พื้นแตก

และเคลื่อนตัวพุ่งไปทางองค์ชายทันทีทั้งสองแขนควงค้อนสีดำที่แปรสภาพมาจากแมงป่องจำแลงขอบแหลมหวดไปที่องค์ชายอย่างเร็ว

ร่างกายองค์ชายลอยไปด้านหลังพร้อมกับฟันดาบเกิดเป็นลำแสงสีทองรูปพระจันทร์เสี้ยว

“ไป!” องค์ชายเพ่งมอง

ลำแสงสีทองพุ่งไปทางมฤตยูดำทำให้ตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ “เจ้านี่ใช้พลังได้หลากหลายและเข้าถึงระดับสูงสุดของการควบคุมเห็นได้ชัดว่าเขาผสานพลังเข้ากับดาบได้เป็นอย่างดี”

 

“เคร้ง!”   “เคร้ง!”   “เคร้ง!”

แขนทั้งสองของมฤตยูดำกำลังร่ายรำค้อนของเขาไขว้กันเป็นรูปแบบป้องกันที่สมบูรณ์ ป้องกันลำแสงสีทองอีกครั้งและอีกครั้ง

“ฮ่า!  “ฮ่า!  เจ้ามีพลังเพียงแค่นี้..?”

มฤตยูดำหัวเราะเสียงดัง

“ตูม!”

ออร่าสีเทาดำหนาแน่นรอบมฤตยูดำทันใดนั้นพื้นที่มากกว่า 100 เมตร ปกคลุมไปด้วยคลื่นพลังสีเทาดำ

พลังงานเหล่านี้หนาแน่นทรงพลังมากและเต็มไปด้วยเจตนาการฆ่าฟันอย่างรุนแรง

 

 ภายใต้เขตแดนสีเทาดำที่ปกคลุมอยู่นี้มฤตยูดำควงค้อนในมือทั้งสองข้าง ดูเหมือนความเร็วเพิ่มขึ้นไปอีก

กลายเป็นค้อนสีดำที่แหลมคมกำลังรุกไล่ดาบสีทองอย่างต่อเนื่องและพยายามหาทางเจาะผ่านการป้องกันขององค์ชาย

“ตึ่ง!”

องค์ชายหลบและค้อนสีดำทุบไปยังโขดหินใหญ่ด้านข้างโขดหินถูกกระแทกจนยุบเป็นรอยใหญ่

“ตูมมมม!”

ค้อนทุบลงไปที่พื้นทำให้พื้นแตกเป็นรอยแยกใหญ่เศษหินที่ถูกทุบเหมือนห่าฝนที่กระจายออกไปทุกทิศทาง

ค้อนทั้งหมดกำลังร่ายรำความเร็วของมันราวกับสายฟ้าและหนักหน่วงดังภูเขา

“เคร้ง!”

ในที่สุดดาบสีทองก็ถูกตีด้วยค้อนจนกระเด็นถอยหลังออกไป ผิวของดาบสั่นสะท้านราวกับพวกมันกำลังจะสลาย

“องค์ชาย!...ถ้านี่คือทั้งหมดที่เจ้ามี ก็ยอมให้ข้าจับซะดีๆ”

“ฟู่!”

เงาสีดำแปลกๆ ปรากฏขึ้นที่ใต้เท้ามฤตยูดำ ร่างกายทั้งหมดของเขาเริ่มลอยขึ้นจากพื้นและพุ่งเข้าหาองค์ชายอย่างรวดเร็ว

 

ตระกูลลากูนเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นตระกูลที่เข้มแข็งที่สุดทางฝั่งเหนือและเป็นหนึ่งในพลังพิเศษโบราณที่แข็งแกร่งที่สุดเมื่อหนึ่งในพวกเขาก้าวขึ้นสู่ระดับ 7 จะสามารถสร้างชีวิตจำแลงที่มีระดับพลังใกล้เคียงกับเจ้าของได้มากกว่า 100ตัว ตระกูลนี้จึงได้รับการสนับสนุนจากอาณานิคมเป็นอย่างดี

 

 

มฤตยูดำลอยตัวทะยานเข้าหาองค์ชายด้วยเงาดำที่หลากหลายที่เพิ่มขึ้นรอบๆ ตัว

องค์ชายเปิดเผยรอยยิ้มที่มุมปาก

“คนทรยศก็สมควรตาย!”

“ตูมมมม!!

สภาพแวดล้อมขององค์ชายระเบิดออกด้วยแสงสีทองพลังงานสีทองที่แหลมคมเป็นพิเศษ ไหลออกมาปกคลุมโดยรอบทำให้พลังงานสีดำลดลงทันที

“กึก!” มฤตยูดำหยุดกลางอากาศ

“ลามา เจ้าเป็นคนแรกที่ทำให้ข้าต้องปลดปล่อยเขตแดนทองคำในการต่อสู้” องค์ชายยิ้ม

มฤตยูดำจ้องมองที่องค์ชาย แม้ก่อนหน้านี้เขาจะแข็งแกร่งมากแต่ก็ยังไม่เคยใช้พลังเขตแดนจนถึงเวลานี้

“แม้เจ้าจะมีเขตแดนส่วนตัวแต่เจ้าก็ต้องโดนข้าจับกุมอยู่ดี!”

มฤตยูดำที่ห้อมล้อมด้วยพลังงานสีดำพร้อมค้อนทั้งสองในมือ อัจฉริยะจากตระกูลลากูน พุ่งตัวไปทางองค์ชาย

จากนั้นเงาดำอีกสองสายพุ่งเข้าไปในค้อนกลายเป็นขวานยักษ์สีดำที่น่าหวาดหวั่นทันที เงาสีดำอีกหลากหลายกลายเป็นสัตว์จำแลงหลายหลายชนิด ขนาบข้างมฤตยูดำพลังที่อัดแน่นจากสัตว์จำแลงพวกนี้ทรงพลังมากถึงขั้นเทียบเคียงระดับ 5 ได้เลย

 

ด้วยแสงสีทองที่โอบล้อมบริเวณ  เส้นแสงสีทองควบรวมกลายเป็นเข็มทองหลายเส้นที่พริ้วไหวราวกับสิ่งมีชีวิตมันยืดหยุ่นคล่องแคล่ว รวดเร็ว

เขตแดนผสานพลังต้นกำเนิดสีทองส่งผ่านเข็มทองนับร้อยพุ่งเข้าใส่ศัตรูเบื้องหน้า

“เคร้ง!”   “เคร้ง!”   “เคร้ง!”

มฤตยูดำร่ายรำขวานทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง สัตว์จำแลงรอบๆเข้าขัดขวางการโจมตีของเข็มทองอย่างดุเดือด

มฤตยูดำพุ่งเป้าไปที่องค์ชายเวลานี้ความแข็งแรงของเขาเพิ่มขึ้นจากเดิมมากจากการรวมสัตว์จำแลงหลากหลายชนิดเข้าไปในร่าง

ไม่ใช่แค่การโจมตีแม้แต่การป้องกันก็เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

“ย๊ากกกก!”

ตาของมฤตยูดำหลี่มองไปที่องค์ชายที่อีกนิดเดียวก็เข้าถึงตัวแล้ว

เข็มสีทองที่พริ้วไหวราวกับมีชีวิตก็ระดมพุ่งเจาะเข้าไปอย่างไม่ลดละ

“เคร้ง!”

มฤตยูดำปัดป้องได้อีกครั้ง

“เคร้ง!”   “เคร้ง!”   “เคร้ง!”

มฤตยูดำป้องกันอย่างเต็มที่เพื่อเบี่ยงเบนการโจมตี เม็ดเหงื่อเริ่มไหลซึมออกจากหน้าผาก

จากระยะห่าง องค์ชายเริ่มขบคิด“ด้วยเขตแดนทองคำที่แข็งแกร่ง แต่ยังไม่สามารถจัดการกับเจ้ามฤตยูดำได้”

พลังของเขาแข็งแกร่งสมกับความเป็นอัจฉริยะของเขาขวานทั้งสองหมุนไปรอบๆ พร้อมกับปลดปล่อยการโจมตีที่ทรงพลังออกมา

ทุกการโจมตีของเขาหนักหน่วงอย่างไม่น่าเชื่อทุกการป้องกันของเขาล้วนแล้วแต่สมบูรณ์แบบ

“ถ้าต้องจัดการกับเขา คงต้องควบรวมพลังอย่างเข้มข้นและปลดปล่อยภายในเสี้ยววินาทีเท่านั้น”

องค์ชายคิดในใจ

คล้ายกับเรื่องทลายสวรรค์ กลืนพิภพ ที่คุณอ่าน