ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

นาฟบิดคันเร่งให้รถแข่งของเขาเร่งความเร็วขึ้นอีกขณะที่ก้อนหินใหญ่น้อยเริ่มตกลงมาจากฟากฟ้าในอัตราที่รวดเร็ว และครั้งนี้ล้วนแต่เป็นของจริงไม่ใช่ภาพลวงตา

นาฟต้องใช้ความแม่นยำและความคล่องตัวในการหลบหลีกหินที่ตกลงมาด้วยความเร็วสูงขณะที่นาฟเร่งผ่านหินที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วทางวิ่ง

ทีมคู่แข่งที่ตามหลังมาไม่ได้หยุดยั้งพวกเขาใช้เทคนิคขับรถบังลมให้กันเป็นกลุ่มอย่างชำนาญ หนึ่งในนั้นขับเข้ามาใกล้มากขึ้นพวกเขาพยายามใช้ประโยชน์จากการขับขี่เป็นทีมเพื่อเร่งความเร็วและลดการต้านลมแต่นาฟเองก็ไม่ยอมให้พวกเขาเข้ามาใกล้ได้ง่ายๆ

"ไปเลย!"

หนึ่งในคู่แข่งตะโกนเสียงดัง อยู่ๆรถแข่งที่เรียงแถวอยู่คันสุดท้ายก็เร่งความเร็วมาอยู่ที่หน้าแถวใช้พลังพิเศษกางม่านพลังสีเหลืองอ่อน มาคลุมรถทั้งสี่คันพร้อมกับเร่งความเร็วเป็นเส้นตรงพร้อมกัน ฝ่ากระแทกหินที่ตกลงมาอย่างไม่หวั่นเกรง

พวกเขาใช้ความสามารถในการขับขี่เป็นทีมทะลุทะลวงฝ่าอุปสรรคอย่างไม่หวั่นเกรงลูกหินที่ตกจากฟากฟ้าไม่สามารถผ่านม่านปราการไปได้ ล้วนแตกกระจายไปทั้งหมด

ขณะที่นาฟต้องเบรกและเปลี่ยนเส้นทางเล็กน้อยเพื่อหลีกเลี่ยงการชนความเร็วรถแข่งเริ่มจะลดลง

ในที่สุด รถแข่งทั้งสี่คันก็ทำความเร็วขึ้นมาขนาบข้างกับรถของนาฟ

รถแข่งทั้งห้าคันขับตีคู่กันมาอย่างสูสีด้วยความเร็วที่ใกล้เคียงกัน

ฝั่งหนึ่งเป็นรถแข่งคันสีแดงที่พยายามหลบหลีกอุปสรรคไปพร้อมกับเร่งความเร็ว  อีกฝั่งเป็นรถสีเงินปกคลุมด้วยม่านปราการไม่หวั่นเกรงต่ออุปสรรค เรียงแถวทำความเร็วเป็นเส้นตรง

ขณะที่รถแข่งทั้งห้าคัน มุ่งหน้าเข้าสู่ทางที่แคบและโค้งมากขึ้น

ทีมคู่แข่งก็เริ่มใช้กลยุทธ์ของพวกเขา โดยบีบระยะขนาบเข้ามาใกล้จากด้านข้าง ทำให้นาฟเริ่มจะปรับทิศทางได้ยากขึ้นเนื่องจากเส้นทางที่แคบลง

หนึ่งในคู่แข่งตะโกนเสียงดัง

"ได้เวลาแล้ว สกายโฟ!"

ทันใดนั้น รถในแถวคันหนึ่งพุ่งรถเฉียงออกไปจากกลุ่มพร้อมจุดระเบิดความเร็วอย่างฉับพลัน

“ตูม!”

รถแข่งสีเงินมีไฟพวยพุ่งออกมาจากท้ายรถพุ่งทะยานด้วยความรวดเร็วราวกับจรวด

พุ่งออกไปตัดหน้ารถแข่งคันแดงไว้ นาฟต้องเบรกกระทันหันเพื่อหลีกเลี่ยงการชนในขณะเดียวกัน รถคันนี้ก็เสียสละตัวเองเพื่อเปิดทางให้เพื่อนร่วมทีมสามคนที่เหลือเร่งแซงนาฟขึ้นไปทันที

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หน้าจอใหญ่ซึ่งแสดงภาพสดของการแข่งขัน

เมื่อนาฟถูกทีมคู่แข่งแซงหน้าเสียงเชียร์ของกองเชียร์ก็เริ่มเงียบลงเล็กน้อยความกังวลและความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้าของพวกเขา

"อย่ายอมแพ้นะ! นาฟสู้ต่อไป!" เสียงตะโกนของเจ้าอ้วนคิมดังก้องขึ้นมาจากกลุ่มกองเชียร์ร่วมสถาบันทำให้คนอื่นๆเริ่มตะโกนเชียร์ด้วยความมุ่งมั่นเช่นเดียวกัน บรรยากาศเริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้งทุกคนต่างส่งกำลังใจให้พายุโลหิต

เมญ่าที่เชียร์อยู่มุมหนึ่งของสนามก็อดไม่ได้ถึงกับต้องเอามือมากุมไว้ที่หน้าอก

เสียงเชียร์ดังขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางการแข่งขันที่ตื่นเต้นและลุ้นระทึก

นาฟที่กำลังเสียการควบคุม รีบปรับสมดุลใหม่แล้วเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้งสายตาที่ไม่หวั่นไหวใดๆ พยายามจับจังหวะการขับขี่ของทีมคู่แข่งจากด้านหลังเพื่อหาช่องว่างในการสอดแทรกอีกครั้ง

เส้นทางแข่งขันคดเคี้ยวมีโขดหินขรุขระอยู่เต็มทางวิ่งและเส้นทางที่แคบลงเรื่อยๆท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด

นาฟพยายยามเร่งขับขี่รถแข่งสีแดงพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนเห็นรถแข่งสีเงินหนึ่งคันที่นำหน้าอยู่ แต่พบว่าถูกคู่แข่งชะลอความเร็วอย่างจงใจ

อาศัยทางวิ่งที่แคบคอยบังทาง จนนาฟไม่สามารถแซงผ่านได้

รถคู่แข่งที่อยู่ข้างหน้าทั้งชะลอความเร็วทั้งปิดกั้นเส้นทางราวกับกำแพงที่ปิดไม่ให้นาฟข้ามไปได้ ความเร็วลดลงเรื่อยๆ เส้นทางที่คดเคี้ยวทำให้การแซงเป็นไปได้ยากขณะที่นาฟพยายามหาช่องว่างเพื่อแซง แต่อยู่ๆ รถแข่งคันสีเงินอีกคันที่เข้าขวางนาฟในคราแรกก็เร่งความเร็วขึ้นมาเข้าประกบที่ด้านข้าง

รถของคู่แข่งนั้นเข้ามาใกล้รถแข่งนาฟจนเกือบสัมผัสกัน

 "นี่มันกลยุทธ์อะไรกัน!" นาฟถึงกับพึมพำในใจ

พลางหาทางหลบหลีกการปิดกั้นจากทางด้านหน้าและด้านข้าง

นาฟต้องใช้ทักษะทั้งหมดที่มีเพื่อควบคุมรถ ขณะที่ความกดดันเพิ่มขึ้นทุกขณะก็มองหาช่องทางที่เล็กที่สุดพยายามใช้ความเร็วและความคล่องตัวของรถเพื่อหาทางผ่านไปแต่คู่แข่งที่ประกบด้านข้างก็คอยขยับเข้ามาใกล้ๆ ทุกครั้งที่นาฟพยายามเลี้ยวออก

เสียงเชียร์ของกองเชียร์เริ่มดังบ้างหยุดบ้างเกิดความกังวลกับนักแข่งที่ตนเองเชียร์

คากิที่มองการแข่งขันผ่านจอภาพอยู่ในห้องเช็คเครื่องถึงกับหัวเสียเป็นอย่างมากกระทืบเท้าเป็นระยะเพื่อระบายอารมณ์ อยากจะสื่อสารกับนาฟก็ทำไม่ได้เพราะทันทีที่เข้าโลกมิติการสื่อสารทางเสียงผ่านหมวกโลหะจะถูกตัดสัญญาณทันที

นาฟมองไปที่จอภาพกลางคอนโซลรถแข่งเห็นถึงอัตราความเร็วที่ลดลงเรื่อยๆในขณะที่คู่แข่งในเส้นทางอื่นคงทำความเร็วแซงหน้าตนไปหลายคันแล้ว

“ถ้ารอจนสุดทางสายนี้ คงไม่ได้! ความเร็วแค่นี้ไม่ผ่านเข้ารอบแน่”

นาฟเร่งเปิดสัมผัสสายตาของเขาอย่างเต็มกำลังมองหาช่องว่างเล็กๆที่อาจพอให้เขาผ่านไปได้

ทันใดนั้นเอง เสียงดังกึกก้องมาจากด้านบนก่อนที่ทุกคนจะทันรู้ตัว ลูกหินขนาดใหญ่ร่วงลงมาจากฟากฟ้าเบื้องหน้ากลิ้งลงมากลางเส้นทางด้วยความเร็วมหาศาล ทำให้เส้นทางที่แคบอยู่แล้วถูกปิดกั้น ให้เล็กลงอีก

นักแข่งต่างแตกตื่น คันที่อยู่ข้างหน้าเบี่ยงรถหลบกันอย่างรีบร้อนเสียงเบรกดังก้องไปทั่ว

นาฟที่ตามหลังมาติดๆ ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในใจ

 "นี่ล่ะ โอกาส!"