อสูรล้างสวรรค์

      เสียงกีบเท้าม้าดังก้องอยู่นอกหุบเขาเจ็ดดาว และสัตว์ต่าง ๆ ก็หนีไปด้วยความตื่นตระหนก

         ทหารกองทัพอัคคีเหล็กมาถึงแล้ว !” เหล่าศิษย์ตื่นตระหนก และเหล่าศิษย์ส่วนหนึ่งที่หวาดกลัวก็แอบลงจากภูเขาเพื่อหลบหนีไปแล้ว

มันจบแล้ว! 

           ท่านเจ้าหุบเขา! ท่านผู้อาวุโส ! กองทัพอัคคีเหล็กมาที่นี่แล้ว!”

            ในห้องโถง เจ้าหุบเขาและผู้อาวุโสคืนอื่นๆ ดูสิ้นหวังและหวาดกลัว พวกเขารู้ว่าทุกอย่างสายเกินไปแล้ว

             โจวเย่ขี่ม้าเข้ามาในลานภายในหุบเขาเจ็ดดางโดยตรง สิ่งนี้ทำให้เหล่าศิษย์ตกใจกลัว

             ทหารกองทัพอัคคีเหล็ก ได้ล้อมรอบศิษย์หุบเขาเจ็ดดาวเอาไว้ และเหล่าศิษย์ที่อยากจะหลบหนีก็กลัวมากจนพวกเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

             คาราวะซู่กั๋วกง !” เจ้าหุบเขาเจ็ดดาวและผู้อาวุโสคุกเข่าลงทีละคน

          ท่านเจ้าหุบเขา ท่านต้องการพูดอะไรอีกหรือไม่ ?

          โจวเย่ถามขณะที่นั่งอยู่บนหลังม้า เสียงของเขาเย็นชามาก

          ข้าผู้กระทำผิดไม่มีอะไรจะพูด ข้าแค่ยากขอให้ ซู่กั๋วกงปล่อยศิษย์ของหุบเขาเจ็ดดาวไป พวกเขาล้วนบริสุทธิ์ เจ้าหุบเขาเจ็ดดาวอ้อนวอนด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว

             การลอบสังหารซู่กั๋วกง โทษนี้ไม่สามารถอภัยได้ เจียวมิ่ง ตะโกนดุ

             ซู่กั๋วกงโปรดให้อภัยด้วย !” เหล่าศิษย์คุกเข่าลงอ้อนวอนขอความเมตตา ทุกคนต่างร้องไห้ด้วยความตื่นตระหนก

           โจวเย่พูดอย่างไม่แยแส ท่านคิดว่าข้าเป็นคนแบบไหน? ใจดี และเป็นคนใจกว้างเหรอ?"

            เมื่อได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของเจ้าหุบเขาเจ็ดดาว และเหล่าศิษย์เปลี่ยนไปอย่างมากทันที!

          ลอบสังหารซู่กั๋วกง! ความผิดนี้ไม่สามารถให้อภัยได้! ทหารปฏิบัติตามคำสั่ง จงสังหารศิษย์ทั้งหมดและทำลายหุบเขาเจ็ดดาวซะ! เจียวมิ่งได้ยินความหมายของโจวเย่ จึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด!

          ฆ่า!" ทหารกองทัพอัคคีเหล็ก คำรามด้วยเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งทำให้ศิษย์ของหุบเขาเจ็ดดาว หวาดกลัว

           ห้ามฆ่าศิษย์หญิง โจวเย่บังเอิญเห็นศิษย์หญิงที่หน้าซีดหลายคนด้วยความกลัว เขาจึงพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ขอรับ!" ทหารตะโกนตอบ

              นี้คือการสังหารหมู่อย่างบ้าคลั่งและทหารก็ไร้ความปราณี ศพกระจายไปทั่วลานของหุบเขาเจ็ดดาว เลือดไหลนอง และภายในหุบเขาเจ็ดดาวทั้งหมดเต็มไปด้วยกลิ่นเลือดอันแรงกล้า

            ภายในไม่กี่นาที ผู้คนมากกว่าสองร้อยของหุบเขาเจ็ดดาวก็ถูกสังหารทั้งหมด เหลือเพียงศิษย์หญิงสี่คนเท่านั้น

            ...ขอบคุณที่ไม่...ไม่ฆ่าพวกข้า" ศิษย์หญิงคุกเข่าและขอบคุณด้วยความหวาดกลัว

              ไปซะ ! โจวเย่พูดอย่างเฉยเมยและขี่ม้าออกไป และทหารก็ติดตามเขาไป

              นิกายแห่งดวงดารา และหุบเขาเจ็ดดาว ได้หายสาปสูญไปจากดินแดนทิศใต้อย่างสิ้นเชิงและข่าวการล่มสลายของทั้งสองขุมกำลัง ก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

           การทำลายนิกายแห่งดวงดารา และหุบเขาเจ็ดดาว มีบทบาทมาก

            กองกำลังระดับสูงของกองกำลังทั้งเล็กและใหญ่ในดินแดนทิศใต้ต่างตื่นตระหนก และกองกำลังระดับสูงส่วนใหญ่ได้ไปที่เมืองอัสนีแล้ว

          ในขณะนี้ มีคนหลายร้อยคนคุกเข่าอยู่บนลานในคฤหาสน์เจ้าเมืองอัสนี ไม่มีใครกล้าที่จะขยับ และกล้าที่จะพูด พวกเขายอมให้แสงแดดแผดเผา!

              ผู้บัญชาการหลายสิบคนรวมถึงหนานเป่ยหลิน กระจัดกระจายไปทั่วดินแดนทิศใต้เพื่อทำตามคำสั่ง

             องค์รัชทายาทเป่ยหยานซง ได้ออกคำสั่ง! ให้กองกำลังหลักในดินแดนทิศใต้ทั้งหมด มาที่เมืองอัสนี ทันที ! ผู้ที่ฝ่าฝืนคำสั่งจะต้องตาย!”

              ทุกที่ในดินแดนทิศใต้ มีการส่งคำสั่งเดียวกัน! ออกไปยังทุกกองกำลัง

             ผู้ที่ยังไม่ได้มาที่เมืองอัสนี ต่างรีบมุ่งหน้ามาที่เมืองอัสนี พวกเขาไม่กล้าที่จะฝ่าฝืนคำสั้ง!

               ไม่ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาก็ไม่กล้าดูหมิ่นองค์รัชทายาท พวกเขาไม่กล้าเป็นศัตรูกับจักรวรรดิ!

             นิกายนภาสวรรค์ นิกายโลหิต และกองกำลังในดินแดนทิศใต้ระดับสูงอื่น ๆ ได้มาถึงเมืองอัสนีแล้ว แม้แต่หวังเจียงหลิว ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนทิศใต้ ก็ไม่กล้าดูหมิ่นองค์รัชทายาทเป่ยหยานซ่ง !

          เมื่อโจวเย่นำกองทัพอัคคีเหล็กกลับมายังเมืองอัสนี ข่าวการล่มสลายของนิกายดวงดาราและหุบเขาเจ็ดดาวก็แพร่สะพัดไปทั่วดินแดนทิศใต้

       คาราวะซู่กั๋วกง!”ขณะที่โจวเย่เดินเข้าไปในลานคฤหาสของเจ้าเมืองอัสนี ผู้บัญชาการกองทัพหลายสิบคนรวมทั้งหนานเป่ยหลิน เเละผู้นำระดับสูงของกองกำลังหลักทั้งหมดในดินแดนทิศใต้ก็แสดงความเคารพด้วยความเคารพ

            การปรากฏตัวของโจวเย่ ทำให้ผู้นำระดับสูงของกองกำลังหลักทั้งหมดหวาดกลัวและไม่กล้าเงยหน้าขึ้น

           ข่าวที่ว่านิกายแห่งดวงดารา และหุบเขาเจ็ดดาว ถูกสังหารทั้งหมดได้ถูกส่งกลับมายังเมืองอัสนีแล้ว และทุกคนก็กลัวว่าต่อไปจะเป็นกองกำลังของพวกเขา

            พี่เย่ ผู้มีอำนาจของกองกำลังหลักทั้งหมดในดินแดนทิศใต้อยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้ว เถียนซีเว่ย กล่าวด้วยความประหลาดใจ

             หลังหยุดครู่หนึ่งเถียนซีเว่ย ก็กล่าวต่อ นิกายนภาสวรรค์ก็ยังมาด้วย!"

           โจวเย่ก็ค่อนข้างประหลาดใจเช่นกัน เขาไม่คาดคิดจริงๆว่าผู้มีอำนาจระดับสูงทั้งหมดในดินแดนทิศใต้ จะมาที่เมืองอัสนี 

            ดูเหมือนว่าพวกเขาจะหวาดกลัวกันหมด ทหารคนหนึ่งหัวเราะเยาะ

              โจวเย่เดินก้าวไปทีละก้าว ทำให้ผู้นำระดับสูงของกองกำลังในดินแดนทิศใต้เริ่มตื่นตระหนกมากขึ้นเรื่อยๆ

                นิกายโลหิต นิกายเหมันต์ หุบเขาอัสดง นิกายร้อยพิษ ...........…โจวเย่เรียกชื่อแต่ละกองกำลังทีละกองกำลัง และทุกครั้งที่พวกเขาถูกเรียก พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

             สำหรับนิกายนภาสวรรค์ และหอการค้าสีครามนั้น โจวเย่ไม่ได้เอ่ยชื่อพวกเขา เพราะโจวเย่ รู้ดีว่า นิกายนภาสวรรค์และหอการค้าสีครามจะไม่มีวันกล้าที่จะเป็นศัตรูกับเขา

             พวกท่านมาที่เมืองอัสนี มันทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ โจวเย่พูดเบา ๆ

              ซู่กั๋วกง นิกายเหมันต์ของข้าเต็มใจที่จะยอมจำนน!" เจ้านิกายเหมันต์เป็นผู้นำในการยอมแพ้ ศีรษะของเขาล้มลงกับพื้น

 หุบอัสดงก็เต็มใจที่จะยอมจำนนเช่นกัน !” 

นิกายร้อยพิษ ก็เต็มใจที่จะยอมจำนนเช่นกัน !”

              กองกำลังที่มีความแข็งแกร่งปานกลางต่างก็คุกเข่าลงทีละกองกำลัง พวกเขาก็ไม่กล้าทำให้โจวเย่โกรธ

               ซู่กั๋วกง ข้าโง่เขลาจริงๆ ข้าไม่ควรส่งคนไปสัง......ในเวลานี้ ผู้นำคนหนึ่งพูดด้วยความหวาดกลัว แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาคงไม่สามารถพูดได้อีกในชีวิตนี้

             ในขณะที่เขาพูด หอกของเจียวมิ่ง ก็แทงทะลุหน้าอกของเขาแล้ว!

           เจียวมิ่งพูดอย่างเคร่งเครียด "ตราบใดที่มีส่วนร่วมในการลอบสังหารซู่กั๋วกง ! ก็จงตายซะ!"

            ผู้อาวุโสระดับสูงที่มาพร้อมกับผู้นำคนนั้น ก็ถูกเจียวมิ่ง สังหารอย่างโหดเหี้ยมเช่นกัน!

               ข้ายอมจำนนต่อซู่กั๋วกง ! และจะไม่มีวันทรยศ !” กองกำลังอื่นๆ และตระกูลใหญ่ต่างก็ก้มศีรษะลง