กำพร้า ณ ต่างโลก (อ่านฟรี)

ย้อนไปท้ายเดือน 8

“นอกจากเงิน เธอต้องช่วยทลายองค์กรเก่าที่เธอเคยอยู่ด้วย” วารีพูดคำนี้ให้เจ้าแม่หงส์ฟ้าได้ยิน

เธอเปิดตากว้าง “ฉันที่หายไปเป็นปีมีอิทธิพลน้อย แต่ฉันจะคิดดู ฉันยังไม่รู้ว่าจะกลับไปโลกนั้นมั้ย?” หงส์ฟ้ายังตัดใจไม่ขาดกับอาชีพเก่า

“อย่ากลับไปเลย ตอนนี้เธออยู่ในโลกแห่งแสงสว่างแล้วดูสดใสกว่าครั้งแรกที่เจอเธอเยอะ อยู่โลกนี้มันสบายใจกว่านะ” วารีจับไหล่หงส์ มองไปในตาเธอ

หงส์ยื่นหน้าไปจูบแก้มเขา “สตรีมันต้องมีเล่นตัวหน่อยถึงจะน่ากิน”

“การเล่นของเธอมันอันตรายเกินไป ฉันว่า…” วารีทำหน้าเหนื่อยใจปากตก

“หุหุหุ” หงส์ฟ้าหัวเราะและเดินออกจากห้องไปทำงานต่อ

มาวันนี้ ต้นเดือน 9

หงส์นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ในคลับที่ตัวเองบริหาร

เสียงดนตรีแนวเต้นลืมโลกดังสนั่นกลบเสียงผู้คน

มีชายใส่ฮู้ดมานั่งข้างเธอ

“เหล้านมต้ม ขอเหล้าสองช็อตสองแก้ว” ชายหนุ่มที่ใส่เสื้อแขนยาวมีฮู้ดตัวใหญ่ปิดทรวดทรงสั่งเหล้าที่ไม่มีใครสั่ง

หงส์ฟ้ามองเขาและพอรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เมื่อเหล้ามาชายหนุ่มเลื่อนแก้วไปให้หงส์

“เป็นปีแล้วนะ ที่เราไม่ได้เจอกัน ฉันคิดถึงเธอ” หนุ่มพูดแต่ไม่ได้มองหน้าเธอให้เธอเห็นหน้า

แต่หงส์ฟ้ารู้ว่าเขาเป็นใคร

เขาเป็นแฟนเก่าเธอที่เธอคบแบบไม่คิดมาก แค่มีเขาแก้เหงา

หงส์ฟ้าเทียบกับเวลาหวานกับชายคนนี้ในอดีตกับผัวปัจจุบันว่าของใครใหญ่กว่า

และในใจเธอของวารีชนะ แม้ขนาดสูสีกันแต่ของวารีงัดรูเธอให้เสียวดี แถมความหนามันอร่อยสุดๆ

ถ้าผู้ชายเอาหัวล่างคิดได้ เธอก็ทำได้เหมือนกัน

“คิดถึงเหมือนกัน… กิจการเป็นยังไงบ้าง?” หงส์โกหกไป เพราะที่เธออยากได้คือข้อมูลมากกว่า

ชายหนุ่มมองหน้าเธอ เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาในเวลานาน

ชายคนนี้เป็นหนุ่มหน้าอ่อนผมสีส้ม แม้เขาน่าจะอายุ 30 กว่าแล้ว

“อย่ามาทำพูดว่ายังมีใจ ฉันรู้เรื่องเธอกับวารี” หนุ่มใหญ่ทำหน้าไม่สบอารมณ์

หงส์ยิ้มรับหน้านั้น ไม่ได้กลัวความผิดอะไร “แต่เธอยังคิดถึงฉัน ถ้าจะชวนฉันกลับไป ลองบอกว่ามีอะไรน่าทำบ้าง”

เจ้าหนุ่มโชกโชนในเรื่องด้านมืดของโลก แต่ไม่ได้ช่ำชองในเรื่องของความรักที่แตกสลาย เขารู้ว่ามันมีโอกาสที่เขาจะโดนหลอก แต่เขายังคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่จะชิงหงส์ฟ้ากลับมาข้างกาย

แต่นั่นเป็นไปไม่ได้สำหรับหงส์ฟ้า

น่าใจหายสำหรับพ่อหนุ่มที่วารีเก่งเรื่องบนเตียงมากกว่าวิชาเฉลี่ย 7 นาทีมาตรฐานของเขา “นี่คือที่อยู่แหล่งผลิตยาใหม่ในวาโรเรีย เราเรียกมันว่า ‘อุ้ยเคมี’ มีการนำอุ้ยไปทำเป็นผง แล้วผสมเข้ากับสมุนไพรที่มีฤทธิ์ชูกำลังสูงและยาที่ทำให้ชา เมื่อใช้งานจะมีแรงทำเรื่องต่างๆเป็นบ้าเป็นหลัง และไม่เกรงกลัวความเจ็บปวด ที่อยู่คือแหล่งผลิตล็อตใหญ่ที่จะออกขายปลายเดือนหน้า ตอนนี้อยู่ระหว่างผลิต ถ้าเธอไปคุมการขาย มันจะขายได้ดีกว่าที่วางแผนไว้”

“ถ้าให้ฉันเดาว่าเป็นบ้านใคร ฉันจะเดาว่าเป็นของลิงอัสนี ถูกไหม?” หงส์ฟ้าแค่เดาเพราะลิงอัสนีเป็นเพื่อนสนิทเขา

“ลิงอัสนีเป็นเจ้าของทางอ้อม เขาใช้คนในพื้นที่ถือโฉนดที่ดินแทน” หนุ่มใส่ฮู้ดพูดออกมา

“อย่างนั้นเหรอ? นั่นทำให้น่าสนใจน้อยลง” หงส์ฟ้าลุกขึ้นเพราะไม่ได้สนใจคุยกับคนในอดีตต่อแล้ว แม้เธอกับวารีเพิ่งเริ่ม แต่เธอรู้สึกอึดอัดกับเรื่องที่ทำให้วารีเสียใจ เธอไม่อยากทำร้ายเขา

หนุ่มยื่นมือมาจับมือหงส์ฟ้าตอนเธอหันหลังให้เขา

ที่มือเขามีรอยสักรูปหงส์อยู่

เธอเกลียดรอยสักนั้น ที่คิดเอาเองว่าเธอเป็นของของเขา

หงส์คิ้วขมวดและใช้วิชากระชากแขนกลับ วิชาพื้นฐานที่เรียนกับวีและวิว ใช้ดึงแขนคืนมาเวลามีคนจับ

เมื่อแขนหลุดหนุ่มตาเบิกกว้างทำอะไรไม่ถูก

ในไฟคลับสีชมพูที่สาดใส่หน้าเขาทำให้เห็นรอยสักที่หน้ามากมาย

หงส์หันกลับไปแล้วโบกมือลา

หนุ่มใหญ่หน้าเปลี่ยนเป็นโกรธจัดแล้วรีบลุกออกไป

อับอาย เขาอับอายที่สุดในชีวิต

หงส์มองตามหลังแล้วพูดกับตัวเอง “ทำเขาโกรธแล้วสินะ ‘ม้าน้ำอัคคี’ ลาก่อน”

หลังจากนั้นหงส์ฟ้าเรียกประชุมกับเหล่ามังกรขาวแล้วพูดถึงข้อมูลที่เธอได้มาทั้งหมด

ต้นเดือน 9

วาโรอุ้มท้องมองหน้าทุกคนในกลุ่มมังกรขาว และหงส์ฟ้า

วารี, วี, วิว, เรดจำปา, และนา

เรดจำปาอุ้มท้องอยู่และออกภารกิจไม่ได้ แต่วาโรเรียกเธอมาฟังไว้

เธอมีตำแหน่งเป็นรองโอเปอเรเตอร์ทำคู่กับนา

“นั่นคือข้อมูลยาตัวใหม่ที่เราจะเรียกว่า ‘ยาเสพติด’ ชื่อ อุ้ยเคมี จากที่ให้สายลับทดลองซื้อมาใช้ ฤทธิ์มันทำให้คนบ้าบิ่นทำเรื่องที่คนปรกติเขาไม่ทำกัน และส่วนใหญ่เป็นเรื่องร้ายๆเช่นปล้น, ทำร้ายร่างกาย, ลักพาตัว, และที่น่าเกลียดที่สุดคือข่มขืน แถมฤทธิ์ยาส่งผลกระทบร้ายแรงกับระบบเลือดและหัวใจของผู้ใช้ให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้ใต้ฤทธิ์ยา เราต้องตัดตอนพวกนี้ให้หมด และหัวหน้ากลุ่มนี้ ลิงอัสนี”

หงส์ยกมือ เมื่อวาโรเห็น “เชิญ”

“ลิงอัสนีมีนิสัยขี้ระแวง เขาจะทำงานโดยใช้ ‘ตัวกลาง’ เราต้องจับและสอบสวนตัวกลางที่รู้ตำแหน่งเขา เพื่อที่จะจับเขาอีกที แต่เราไม่มีทางรู้ว่าใครเป็นตัวกลาง เราต้องจับเป็นคนในบ้านเป้าหมายทั้งหมด” หงส์ฟ้าพอรู้จักลิงอัสนีทั้งหน้าและหลังอยู่

“เมื่อตัวกลางถูกจับ เขาจะไม่ย้ายที่อยู่เหรอ?” วารีถามคำถามน่าคิดขึ้นมา

“เขาเป็นพวกชอบเฝ้าสมบัติ เขาจะหอบมันไปไว้ในบ้านเป็นภูเขา และจะไม่ยอมไปไหนแน่ เรื่องนี้ฉันมั่นใจ” หงส์มองตาด้วยความแน่วแน่

“ถ้าเธอว่าอย่างนั้น… ว่าไง วาโร” วารีลองถามความเห็นวาโรดู

วาโรจับคางซักพักแล้วเงยหน้ามาพูด “งานนี้ต้องไม่ใช้อาวุธสังหาร วารี, วี, และวิว ฉันต้องเพิ่งพวกเธอกับ ‘เจ้านั่น’ แล้ว”

“นานแล้วนะที่ไม่ได้จับมัน” วารีพูดและจับวัตถุที่เหมือนดาบอยู่ในถุงผ้าสีดำข้างหน้าตัวบนโต๊ะ

วีกับวิวก็มีเหมือนกัน “นานแล้วเนาะ” วีพูด

“นั่นสิ” วิวเห็นด้วย

วาโรเปลี่ยนภาพที่ฉายบนกระดานเป็นภาพบ้านหลังหนึ่ง “เราสืบดูทั่วหลายรอบแล้ว และบ้านนี้มีทางเข้าออกทางเดียว ถ้าเราเข้าไปแล้วไม่ทิ้งใครให้วิ่งผ่านตัว เราจะจัดการได้ทั้งบ้าน โครงสร้างห้องด้านในเป็นยังไงไม่รู้ต้องดูเอาหน้างานทั้งหมด ความเสี่ยงจะสูงเพราะเป็นที่ผสมยาผง เราใช้ปืนไม่ได้เพราะเสี่ยงปะทุเป็นระเบิดใหญ่ มันเป็นงานหินอยู่”

“โอ้… แล้วก็ระวังสัตว์ประหลาดด้วยล่ะ ลิงอัสนีก็เลี้ยงมันอยู่เหมือนกัน เขาจะเอามันไปประจำบ้านนั้นแน่” หงส์ฟ้าพูดเสริมเข้ามา

“แล้วเธอเพิ่งบอกเราตอนนี้เนี่ยนะ…” วารีมองเคืองๆ

“จะมีหรือไม่มีสัตว์ประหลาด เราต้องสู้ด้วยอาวุธที่ไม่สังหาร เราจะมีรถหุ้มเกราะปิดถนนสองทางกับทหารถือปืนคุมถนนทั้งสองทางเข้าออก ตอนบุกต้องเร็วและเด็ดขาด ภารกิจเริ่มกลางเดือน เข้าใจแล้วนะ?” วาโรพูดเหมือนเป็นเรื่องง่าย

“อืม ได้เวลาอาละวาดออกแรงเต็มที่บ้างก็ดี” วารียิ้มมุมปาก

วีกางเล็บแล้วมองเล็บ “แกจะได้กินเลือด”

วิวทำให้ขาแมงมุมงอกออกมาจากหลัง “ได้เวลาใช้วิชา 6 แขนแล้วสินะ”

ทั้งสามคนยิ้มมุมปากด้วยกันดูพร้อมสู้

วาโรยืนลูบท้องและแอบยิ้มคนเดียว ทิ้งมาดผู้บัญชาการ

วันเริ่มภารกิจ กลางเดือน 9

วารี, วี, วิว นั่งอยู่ในรถหุ้มเกราะที่ขับด้วยความเร็วสูงพร้อมทหารหลายนาย

วารีมองวีและวิว “พร้อมมั้ย?”

“พร้อมเสมอถ้าไปกับเธอ วารี” วีพูดขึ้นมา

“หนูอยากพูดได้เท่ๆแบบนั้นบ้างอ่ะพี่วี” วิวน้อยใจ

วารียื่นมือไปจับมือทั้งสองคน มองหน้าทั้งคู่ที่มีตามุ่งมั่น

วิวเอาขาแมงมุมออกมาเป็นแขนแมงมุมด้านหลังอีก 4 แขนแล้ว

“เมื่อถึงที่หมาย พวกท่านต้องวิ่งออกไปบ้านนั้นด้วยความเร็วสูงนะครับ เราใกล้ถึงเป้าหมายแล้ว เตรียมอาวุธด้วยครับ” ทหารพูดบอกสามคน

อดีตกำพร้าสามคนชักอาวุธออกมาจากถุง กระบองแดงเหล็กในตำนานที่เคยใช้ปกป้องบ้านกำพร้า

“เราพร้อมแล้ว” วารีลุกขึ้นยืนแล้วไปยืนจ่อที่ประตู

เอี้ยด รถจอดด้วยความเร็วแล้วประตูเปิด

วารีวิ่งออกไปตามด้วยวีและวิว

ระยะทางประมาณ 500 เมตร แต่สามคนวิ่งกันด้วยเวลาเพียงชั่วครู่เดียว

เมื่อถึงหน้าบ้านมีคนเดินออกมาหน้าประตูพอดี

วารีฟาดจากขวาไปซ้าย

เมื่อโดนหัวคนร้ายหัวเขาทิ่มพื้นขาชี้ฟ้าด้วยความเร็ว

“แบบนั้นเขาตายแน่ คุมแรงหน่อย” เสียงนาที่ดูผ่านกล้องติดแว่นนิรภัยพูดขึ้นมา

“รับทราบ จะเบาแรงลง… นิดนึง” วารียิ้มไม่หยุดและไม่มีแผนเบาแรง

ไม่ใช่เพราะสะเพร่า แต่เขาคิดว่าคนเราอึดมาก ถ้ามีปัญหา ก็แค่ให้มหัศศรีกับคิเซกิทำให้ฟื้นขึ้นมาสอบสวนก็พอ

วารีบุกเข้าบ้าน เห็นคนอยู่ด้านซ้ายและขวาหลังประตู “วีจัดขวา วิวนำเลย”

วารีเตะซ้ายใส่ตับคนข้างหน้า

จากนั้นเขากระโดดลังกาหน้าตอกส้น “ฝ่าเท้าอัสนีบาต!” ลงหัวคนทางซ้ายจนเขาล้มเหมือนเชือกที่ชักใยเขาอยู่ขาด

วีเข้ามาแล้วตะปปด้วยซ้ายใส่หน้าคนทางขวา

“อ้ากกกกก” เขาร้องเสียงหลงจับหน้าตัวเองที่มีแผลเหมือนโดนมีดกรีดสามแผล

วีหมุนตัวไปทางขวาแล้วเหวี่ยงกระบองให้ฟาดหน้าซ้ำเข้าไปที่แผล

กระบองเขาตรงปากทำฟันเขาหลุดเป็นสิบซี่กระจายออกปาก

เขาล้มชักดิ้นชักงอ

วิววิ่งไปนำสองคนที่จัดการซ้ายและขวาอยู่

เป้าหมายเธอคือคนตรงหน้าสองคน

เธอเอาสี่แขนจับกระบองแล้วหวดขวาสุดแรง

กระบองฟาดหัวคนขวาด้านหน้าลอยหัวไปกระแทกคนซ้าย จากนั้นสองคนกระเด็นไปทับอีกคนที่อยู่ห่างไปในห้องล้ม

“ทหารเข้ามาจับกุมตามมาเลย อย่าให้พวกมันมีโอกาสลุกมาสู้ใหม่” วารีแจ้งนา

“รับทราบ ทหารเก็บปืนแล้วเข้าจับกุมตามกลุ่มมังกรขาวไป เร็วเข้า!” นาสั่งทหารเสียงแข็ง

“““รับทราบ””” เสียงทหารหน่วยจับกุมหลายคนพูดมาพร้อมกันแล้วบุกเข้าในบ้านทันที

เด็กกำพร้าสามคนอาละวาดในห้อง คนร้ายพากันล้มเป็นสิบ ทหารรีบล็อกมือและเท้าคนล้มและแบกออกไปเก็บกวาดพวกโจรเหมือนมด

มีทหารหิ้วคนร้ายออกหน้าบ้านเป็นขบวน

บ้านติดกันและบ้านฝั่งตรงข้ามออกมาดูและถ่ายรูปกันใหญ่ แม้มีทหารกันอาณาเขตทำงานและบอกว่าห้ามถ่าย

เมื่อวิวที่นำหน้าเห็นว่าโจรในห้องแรกล้มหมดแล้ว เธอกระโดดถีบประตูขาคู่

แต่วิวกระโดดเอามือไว้ด้านหน้าเหมือนพุ่งเป็นท่ากระโดดน้ำข้ามตัววิวไป

วีม้วนหน้าเอาขาวางที่ประตูแล้วขี่เป็นสเก็ต

โจรดักอยู่สองด้าน แต่ตาแมววีเป็นประกาย

เมื่อโจรคนแรกเงื้อมือ ‘ชิ้ง’ มีเสียงดังออกมา

วีข่วนซ้ายขวา หมุนตัวเหมือนพายุ

เมื่อข่วนเสร็จเธอชักกระบองจากเอวมาไล่ฟาดคนที่จับหน้าตัวเอง

วารีวิ่งเข้ามาช่วยฟาดหน้าพวกที่ดักข้างประตูยังไม่ล้มเพิ่ม

เมื่อล้มไปสองสามคนวิววิ่งเข้ามา “สามซ้าย” เอาหมัดซ้ายทั้งสามต่อยใส่คนที่จะฟันหลังวารี

คนที่ง้างดาบจะฟันหมุนขาชี้ฟ้ากลางอากาศไปด้านหลัง

วารีหวดซ้ายใส่ขาคนข้างหน้า เขาถูกแรงกระแทกทำตัวเองลอยตะแคงหัวอยู่ด้านซ้าย จากนั้นวารีเตะซ้ายเข้าหัวเหมือนลูกบอลกระเด็นพร้อมหมุนไปด้านหลัง

วีเจอกับสามคนเข้ามาพร้อมกันซ้ายหนึ่งและขวาสอง เธอหันซ้ายหวดซ้ายใส่ข้างเอว

คนทางซ้ายเธอตัวงอจับท้อง จากนั้นเธอหมุนแล้วข่วนซ้ายใส่ขาสองคนทางขวาเข้าหน้าแข้งทั้งคู่

เมื่อสองคนก้มจับแผลเธอเตะขวาเข้าคางคนที่อยู่ใกล้เท้าขวาและตอกส้นลงหัวคนซ้าย

จากนั้นเธอเหลียวกลับหลังและถีบหลังใส่หน้าคนที่จับท้อง

วิวเจอกับสามคนเหมือนกัน คนทางซ้ายฟันจากด้านบนซ้ายของเธอลงด้านล่างขวา เธอฉากหลบ พอดาบเลยเธอ เธอจับข้อมือและหลังจากนั้นทุ่มเขากระแทกพื้นแล้วเตะจระเข้ฟาดหางใส่อีกสองคนไปโดนหน้าคนกลาง

คนทางขวาตัดสินใจฟันจากด้านบนลงล่างตรงๆ แต่วิวพุ่งเข้าจับหลบการฟันไปพุ่งเอาไหล่กระแทกเข้าท้องเขา

เธอจับเขายกตะแคงข้างแล้วตั้งเข่า จากนั้นทุ่มใส่เข่าตัวเอง

มีเสียงดังกร้อบขึ้นมาแต่เธอไม่ได้ใส่ใจ

โจรเริ่มโจมตีน้อยลงและมองหน้ากัน จนมีคนตรงมุมห้องอ้าปากตะโกน “ปล่อยเจ้านั่น!”

สองสามคนพากันวิ่งเข้าประตูหลังไปทำอะไรบางอย่าง แต่กลุ่มวารีต้องจัดการกับคนในห้องนี้ก่อน

วารีสั่งวิว “วิว! จับคนที่เพิ่งสั่งการ นั่นน่าจะเป็นคนที่เราหา!”

“จัดไป!” วิวตอบรับและพุ่งไปด้วยความเร็วสูง

“ชิ” เจ้าคนสั่งการมุมห้องดูแค้น เหมือนรู้สึกโกรธที่ถูกรู้ตำแหน่งการงาน เขาดึงสองคนซ้ายความายืนบังเขาไว้

เขาสองคนยืนซ้อนกันเป็นแนวตรงจากมุมมองวิว และคนหน้าทำการฟันจากด้านบน

วิวใช้ท่าโบราณต่อยหมัดขวาตรงด้วยกระบองแล้วโยกตัวก้มหลบไปทางซ้ายแบบสุดต่ำ

ดาบไม่โดนวีเพราะระยะแขนกับกระบองวีไกลกว่า

วิวทิ่มสองคนกระเด็นไปทับคนสั่งการ

สองคนน้ำลายฟูมปากและคนสั่งการคลานออกมาไม่ได้

แต่ซักพักมีคนกระเด็นออกมาจากประตูที่เปิดด้านหลัง

วารี, วี, และวิวหยุดโจมตีและเฝ้าดู

คนที่กระเด็นออกมาตัวงอผิดรูป

จากนั้น

ตู้ม

มีวัวยักษ์วิ่งสี่ขาทะลุกำแพงเข้ามาในห้อง

มือซ้ายมันจับคนที่เพิ่งวิ่งเข้าไปแล้วในมือขวาเป็นดาบที่ใหญ่และยาวมาก

โฮก!!!!!

มันตะโกนลั่นห้องจนกระจกหน้าต่างแตก

“มาแล้วสินะ พวกสัตว์ประหลาด คราวนี้เป็นมิโนทอร์เหรอเนี่ย” วารีพูดถึงสัตว์ในตำนานจากโลกเก่า

วัวที่เพิ่งทะลุกำแพงมาลุกขึ้นยืนสองขา

มันเอาหัวคนทางซ้ายเข้าปาก เขาร้องเสียงหลง

กร็อบ

ภาพที่ไม่น่าดูเกิดขึ้น มันเคี้ยวแล้วกลืนจากนั้นโยนเขาทิ้งเหมือนขยะ

มันกินไม่หมด แสดงให้เห็นว่ามันแค่ทำเล่นๆ

“โฮ๋ก?” เมื่อมันเห็นวีที่อยู่ใกล้ บางสิ่งไม่น่าพิศมัยก็เกิดขึ้น

เพราะมันไม่ได้ใส่กางเกง แน่นอนว่าแม้มันเป็นสัตว์ มันยังมีเจ้านั่นตรงกลางหว่างขาอยู่

มันหันหาวีแล้วตรงกลางหว่างขามันตั้งขึ้นมา

วารีฉุนเลือดขึ้นหัว

“พรืด ฮิฮิฮิ ฮ่าฮ่าฮ่า พี่วีระวังนะ” วิวกลับหัวเราะเหมือนเด็กวัยรุ่นกับเรื่องอันตรายแบบนี้

วีรีบกระโดดถอยมายืนเรียงแถวกันสามคน “อย่าเพิ่งฮาตอนนี้สิวิว เราอยู่ในอันตรายนะ”

วารีดูตัวมันให้ชัดๆ

มันใส่จิวจมูก นั่นทำให้เป็นจุดอ่อนได้ และไอ้นั่นของมันที่ชี้ใหญ่ๆอยู่ก็เป็นจุดอ่อน

กล้ามส่วนอื่นในตัวแน่นเป็นบ้าเป็นหลัง และการตีโดนกล้ามพวกนั้นอาจไม่สร้างความเสียหาย

“เล็งจมูก และไอ้นั่น แค่ขอร้องนะวี อย่าใช้เล็บกับตรงนั้นของมัน เล็งพวกข้อพับ” วารีพูดขึ้นมา

“ทำไมล่ะ มันน่าจับดูว่าแข็งแค่ไหนนะ?” วีมีใจสัปดนไม่เว้นแม้ตอนชีวิตกำลังเสี่ยง

“แต่ไอ้หน้าเลวนี่มาเล็งเมียฉัน ฉันจะจัดการมันเอง” วารีตัดสินใจลุย

วิวเปิดตาแมงมุมที่หน้าผากเหมือนน้องอายลูกเธอ

วีพร้อมโจมตีซ้อนการโจมตีของวารี

มนุษย์วัวเงื้อดาบ

วิวขนลุกซู่ทั้งตัว จากนั้นเธอเห็นภาพวารีกับพี่วีตัวขาดครึ่ง

เธอทิ้งกระบองแล้วยิงใยใส่หัววารีและวี จากนั้นพุ่งหมอบลงพื้นกดสองคน

ด้วยน้ำหนักของวิว วีและวารีหงายหลังทั้งคู่ จากนั้นดาบใหญ่ผ่านตาสองคน

ดาบฟันเข้ากำแพงด้านขวาลึกเข้าไปในปูน

“พลังอะไรกันนี่ และความเร็วแบบนี้มันไม่ใช่วัวแล้ว” เพราะวิวปลดใยแล้ว วารีกับวียืนเตรียมอีกครั้ง

เหมือนดาบติดกำแพงอยู่วารีเลยคิดเข้าสู้

วีพร้อมตามและวิววิ่งมาจากที่ไกล

วารีฟาดเข้าหลังเข่า วัวมันกระดิกนิดนึง

จากนั้นวีตีเข้าตับที่อยู่สูงเท่าหัวเธอแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น วีได้ยินเสียงน้องวิ่งด้วยหูดีๆ แล้วหันไปเอามือประสานไว้หน้าท้อง

วิวใช้มือวีเป็นที่กระโดดพร้อมแรงวีที่ยกขึ้น กระโดดไปตีเข้าจมูก

หน้าวัวสะบัด วารี, วีและวิวมายืนเรียงกันพร้อมด้านหน้าอีกครั้ง

มันมองแล้วคำราม โฮก!!!!!

มันเอื้อมจะจับวีแต่วารีหวดสองแขนจนมือมันกระเด็น

มันง้างดาบอีกครั้งและสามคนกระโดดถอยสุดกำแพงเพื่อหลบมัน

นาพูดเข้ามาในหูฟัง “การโจมตีธรรมดาทำอะไรไม่ได้ ล่อมันไปข้างนอกและหันไปใช้วิชาอาวุธพลังงาน”

เมื่อวิวได้ยินวิวบอก “ออกจากที่นี่ ฉันจะล่อเอง!”

วารีและวีรีบหันหลังวิ่งออกประตู

วิววิ่งไปที่กำแพงแล้วเปิดกระโปรงให้วัวดูกางเกงใน “มานี่ดิ เจ้าคลั่ง มาเร้วมาเร้ว”

เธอหลิ่วตาส่ายตูดล่อมัน

มันรีบเอาแขนลงไปพร้อมจะวิ่งสี่ขา

วิวเอาสามหมัดต่อยกำแพงให้ทะลุแล้ววิ่งออกห้อง

วิวเห็นหลังวารีและวีออกบ้านไปในห้องหน้าสุด

วิววิ่งข้ามห้องแล้ววัวบ้าวิ่งทะลุกำแพงตามหลังมา

วิวต่อยกำแพงหน้าบ้านแล้ววิ่งออกบ้าน

วารีกับวียืนทำมือเหมือนจับลูกกลมๆหน้าท้องทั้งๆที่ถือกระบอง

จากนั้นกระบองสองคนเปล่งแสงมีควันลอยออกแสดงให้เห็นว่ามันร้อนมาก

วิวรีบวิ่งไปยืนด้านข้างแล้วทำเหมือนกัน

วัวบ้าวิ่งทะลุกำแพงหน้าบ้านมาหาสามคน

วารีวิ่งจับกระบองสองมือแล้วหวดซ้ายเข้าจมูกมัน

ชี่ เสียงเหมือนไม้ร้อนๆโดนเนื้อ หัววัวสะบัดไม่ใช่เพราะแรง แต่เพราะความเจ็บที่มันได้รับ

มันร้อนจนต้องกลิ้งเพื่อให้หายเจ็บ

วีหาโอกาสที่มันกลิ้งหงายแล้วพุ่งไปหวดเสาธงมัน

ชี่ โฮก!!!!!

เหตุการณ์ที่ผู้ชายทุกคนไม่อยากโดนเกิดขึ้น

มันฟาดดาบขนานพื้นและสามคนรีบกระโดดดึงเข่ายกสูงหลบ

วัวลุกขึ้นมาและโดนตีหลังด้วยพลังของสามคน

มันจะคว้าวารีที่กระโดดอยู่กลางอากาศ

กึง! ฟิ้ว

เสียงเหมือนลูกเหล็กโดนเข้าไม้หนา

หัววัวสะบัดและมือคว้าพลาด

“ไรเฟิลยิงหัวมันไม่เข้า เปลี่ยนเป้าหมายไปจุดอื่น” เสียงวาโรดังเข้ามาในหูฟัง

วาโรรับตำแหน่งมือปืนระยะไกลที่ไม่น่าได้ทำงาน

เธอมาทั้งๆที่ท้องอยู่

วัวเบ่งกล้ามแล้วคำราม โฮก!!!!!

ตัวมันแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

มีแผลไฟไม้เหวอะหวะที่หน้าของมัน

ด้วยการใส่พลังงานเข้าไปในอาวุธที่ตำแหน่งปลายทำให้อาวุธร้อนได้โดยที่คนถือยังถือได้อยู่ด้วยวัตถุกันร้อนแบบพิเศษที่เป็นด้ามจับ

มันทำให้สามคนใช้วิชากระบองพลังงานได้

เมื่อนาเห็นเธอรีบแสกนอุณหภูมิด้วยหัวที่ฉลาดหลักแหลม “อุณภูมิมันสูงขึ้นเกือบสองเท่า มันบ้าคลั่งแล้ว ระวังด้วย”

ถ้ามันบ้าคลั่งมันจะไม่กลัวเจ็บปวด

มันหวดดาบเป็นพายุ

ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา

ตอนแรกกลุ่มวารีหลบอย่างเดียวก็เต็มกลืน

แต่เมื่อผ่านไปครึ่งนาทีพวกเขาก็ตีสวนและเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

วูบ ชี่ ชี่ วูบ ชี่ ชี่ ชี่

พายุดาบเริ่มช้า

ชิ้ง ฟิ้ว เสียงเหล็กกระทบเหล็ก ห่วงจมูกมันกระเด็นออกไปด้วยกระสุนไรเฟิล

วูบ ชี่ วูบ ชี่ ชี่

ดาบเริ่มช้า

ตามันเริ่มปิด

ของมันเหี่ยวไร้เรี่ยวแรงแล้ว

มันเซ และล้มคว่ำหน้า

สามคนลุมตีมันซ้ำเข้าหลังอีกหลายครั้งตึ้บตั้บ ชี่ชี่

วารีเริ่มสงสาร “พอแล้วๆ ส่งคนเข้ามาใส่โซ่จับกุม เอาโดรนยักษ์มาขนไป”

ซักพักทหารมาเป็นร้อยลากโซ่ใหญ่มา พวกเขายกมันเอาโซ่ลอดใต้ตัวและมัดแขนมัดขาอย่างเหนียวแน่นแล้วเอาผ้าคลุม

จากนั้นโดรนยักษ์มาและเอาตะขอใหญ่หนาเตอะเกี่ยวมันขึ้นไป แล้วก็บินหายไป

“จับตัวกลางจากภาพได้แล้ว ข้างในเคลียร์” นาแจ้งข่าวให้ได้ยิน

วารี, วีและวิวทรุดนั่งที่พื้น หอบกิน เหงื่อแตก

วีหันไปหาวิว “เธอคิดว่าใหญ่แบบนั้นจะรู้สึกดีมั้ย?”

วิวรีบตอบแบบกระฉับกระเฉง “คงจุกดีแต่ลีลามันคงไม่ได้แหละ ฮ่าฮ่าฮ่า”

และแล้ววันที่สามคนต้องเหนื่อยจริงจังวันแรกก็ผ่านไป

ลิงอัสนี ยังเป็นเป้าหมายต่อไปของสามคน