บทที่19 ไล่ล่า
เฉินหนานและกลุ่มของพวกเขาเดินทางไปยังเสียงที่ได้ยินที่หางออกไปประมาณสามกิโลเมตรพวกเขาเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วเมื่อพ้นแนวป่าทึบเขาก็พบกับซากศพที่เริ่มเน่าแล้วหลายสิบคนพบรอยเืที่ถูกลากเป็ทางยาวอีกครั้ง
“ศพพวกนี้น่าจะประมาทครึ่งเดือนมาแล้ว”
“ไม่แปลกเลยว่าทำไมพวกรัฐถึงได้ขอความร่วมมือกับเรา”เหลียนเฟ่ยพูดขึ้นเมื่อดูจากสภาพศพที่เละเทะ
“ดูเหมือนว่ามันเคลื่อนย้ายไปลอบๆ”เฉินหนานเปิดแผนที่แล้วชี้ไปจุดที่พบซากศพ
“หรือไม่มันจะไปตามจุดที่มีอาหาร”เตียวกังพูด
“ยังไงก็ตามเราไปกันต่อเถอะใกล้ถึงจุดที่ได้ยินเสียงแล้ว”ทั้งสี่มุ่งหน้าไปยังจุดดังกล่าว พวกเขาไม่ได้เดินแต่วิ่งไปเฉินหนานมีสายตาที่เฉียบคมเขาแน่ใจว่าความเร็วระดับนี้ต้องไม่พลาดอะไรแน่เมื่อทั้งสี่เข้าใกล้พื้นที่จุดหมายเฉินหนานส่งสัญญาณให้ระวังตัว พวกเขาย่อตัวลงเพื่อไม่ให้เป็จุดเด่นเฉินหนานค่อยๆเดินย่องไปช้าๆเขาพบเมือกสีเขียวติดอยู่ตามต้นหญ้าแล้วชี้ไปให้ทุกคนดู เมื่อทุกคนเห็นก็รู้ทันทีว่าต้องเจอกับอะไร เมื่อพวกเขาเข้ามาถึงจุดก็พบกับศพคนตายจำนวนห้าคนบางคนแขนของพวกเขาบางคนหายไปพร้อมกับซากของกิ้งก่าลิ้นเขียวสามตัว ที่ศพพวกเขามีรอยกัดหลายจุดเฉินหนานมองรอยเท้าของกิ้งก่านาจะยังมีอีกสองตัวที่หนีได้เฉินหนานหยิบขวดเล็กๆขึ้นมาแล้วนำเอาพิษในปากและลิ้นของมันมาใส่ไว้ในขวด
“นั่นนายจะเอาไปทำอะไร”เมื่อทุกคนตัดสินใจเป็เพื่อนกันคำเรียกก็เปลี่ยนไปิกวงถาม
“มันอาจจะมีประโยชน์ก็ได้”เฉินหนานตัดกิ่งไผ่มาทำเป็ลูกศรประมาณห้าอันแล้วทำธนูแบบหยาบๆขึ้นมาโดยใช้หนังของกิ่งก่าที่มีความยืดหยุ่นมากขนาดตัวของพวกมันเท่ากับหมาพันธุ์ทั่วๆไป
“โอ้หน้าสนใจ”เหลียนชิงมองไปที่เฉินหนานแล้วยิ้ม
“แล้วพวกนี้คือกลุ่มไหนกัน”พวกเข้าตรวจศพพวกนี้อย่างระวังก็พบสัญลักษณ์รูปสามเหลี่ยมสีดำและมีดวงตาตรงกลางสักอยู่ทุกคนแต่อยู่ตามจุดที่ต่างกัน
“องค์กรดวงตามรณะของรัสเซีย”เตียวกังพูด
“พวกมัน้าสร้างทหารที่มีพลังพิเศษจึงทำการทดลองกับมนุษย์เป็ๆมาหลายปีแล้ว”เฉินหนานขมวดคิ้ว
“ดูเหมือนว่าต่างชาติก็เข้ามาร่วมด้วยแล้ว”เฉินหนานรู้สึกวิตก
“หากพวกมันได้ไปอาจเกิดปัญหาตามมาเป็วงกว้างแน่”ิกวงพูด
“เราไปต่อกันดีกว่า”เหลียนเฟ่ยพูดขึ้น ทั้งสี่มุ่งหน้าต่อไปในส่วนลึกในระหว่างทางเฉินหนานสั่งเกตุร่องรอยของกิ้งก่าลิ้นเขียวมีรอยเล็บบนต้นไม้หลายต้นและรอยเืของมนุษย์ เฉินหนานสันนิษฐานว่ามันคงนำเอาแขนของมนุษย์ไปกินระหว่างทางที่หนีดูเหมือนว่ามันจะได้รับาเ็จากการถูกยิงคนพวกนี้ค่อนข้างชำนาญการเดินป่าเพราะเขาใช้ปืนล่าสัตว์ยิงพวกมันเดิมทีิัของกิ้งก่าก็ไม่ได้แข็งขนาดต้านลูกปืนได้อยู่แล้วเพียงแต่มันค่อนข้างรวดเร็วนอกจากพิษที่มีประสิทธิภาพแล้วตัวพวกมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลยที่พอทำประโยชน์ได้เล็กน้อยคือหนังของมันใช้ทำเชือกยามจำเป็ได้เท่านั้น ทุกคนเข้ามาส่วนลึกของป่าทั้งสี่พบรอยหญ้านที่ราบเหมือนถูกกดทับลงขนาดความกว้างราวห้าสิบเิเ พวกเขารีบตามไปทันที
“ใช่มันหรือเปล่า”เตียวกังถามขึ้นมา
“ไม่แน่ใจเหมือนกัน”ิกวงตอบอย่างไม่แน่ใจ
“ดูจากขนาดหญ้าแล้วมันไม่ใช้ง่ายๆเลยที่เราจะรับมือไหว”เหลียนเฟ่ยกล่าว
“อย่ากังวลเราสู้ได้”เฉินหนานยิ้ม ทั้งสี่พุ่งไปด้วยความรวดเร็ว ปังๆๆๆๆ เสียงปืนดังขึ้นมาอีกครั้ง
“หมอบลง”!!!!ิกวงร้องบอก ทุกคนพุ่งลงหมอบ เฉินหนานมองไปข้างหน้าพร้อมย่นระยะสายตามองเห็นกลุ่มคนที่กำลังสู้กับกิ้งก่าลิ้นเขียว
“พวกนายรู้จักกลุ่มของคนใส่ชุดที่มีสัญลักษณ์มีดสีแดงหรือไม่”ทั้งสามมองหน้ากันแล้วคิดครู่หนึ่ง
“มีดนี้ปักอยู่บนหัวกะโหลกหันไปทางซ้ายใช่หรือเปล่า”
“ดูเหมือนเอย่างนั้นนะ”
“ให้ตายพวกมันก็มา”
“รู้จักงั้นหรือ”
“ขุมอำนาจจากญี่ปุ่นองค์กรคมมีดสังหาร”
“คมมีดสังหารงั้นหรือ”
“พวกมันแข็งแกร่งมากวิชาของมันก็แปลกประหลาด”เฉินหนานมองการต่อสู้อย่างดุเดือน กลุ่มคมมีดสังหารใช้อาวุธปืนและดาบญี่ปุ่น ทุกคนฝึกฝนการต่อสู้ั้แ่ห้าขวบ กิ้งก่าสองตัวพุ่งเข้าโจมตีคนทั้งสิบด้วยความรวดเร็วทั้งสิบคนนั้นปิดบังใบหน้าพวกมันน่าจะรอบเข้ามาในป่าอย่างลับๆ ชายคนหนึ่งตีลังกาหลบแล้วฟาดดาบไปที่ร่างของกิ้งก่าวาบ!!!กิ้งก่าะโหลบด้วยความรวดเร็วจากนั้นเขาก็ยิงปืนใส่ ปังๆๆๆมันะโไปมาระหว่างกิ่งไม้
“มันเร็วมาก”อีกสามคนก็ะโตามไปด้วยความเร็วที่เหนื่อยคนธรรมดา แล้วปาอาวุธลับใส่พวกมัน ฉึกๆๆ อาวุธปักที่ต้นไม้ไม่เฉียดตัวมันเลย ทั้งสิบคนคลื่นที่รวดเร็วจนมองไม่ทันแต่กิ้งก่านั้นเร็วกว่ามาก ตุบๆๆ!!! กิ่งก่าะโกัดคอคนที่กำลังจะฟันมันจากนั้นก็ะโไปที่หัวของอีกคนแล้วกัดลงไปที่หัวแล้วะโไปที่ต้นไม้ส่วนอีกตัวะโไปที่ด้านหลังคนผมยาวเขารู้พลกลตัวหันกลับมาใช้แขนกัน ควับ!!!มันกัดแขนขาดกระเด็นไปพิษมันรุนแรงมากทั้งสามคนตายทันที จากนั้นมันกำลังจะโจมตีคนที่ดูเหมือนผู้หญิงคนหนึ่งเฉินหนานยิงธนูเขาใส่พลังิญญาเอาไว้ในลูกธนูด้วยสวบ!!!! ลูกธนูทะลุตาซ้ายออกตาข้างขวามันพุ่งไปปักต้นไม้ก่อนที่จะกัดคอของเธอ
“คุณหนูเป็อะไรไหม”เธอหันไปมองที่เฉินหนานด้วยสายตาขอบคุณเขา จากนั้นเมื่ออีกตัวเห็นเพื่อนตายจึงพุ่งไปหาเธอด้วยความเร็ว
“หลบไป”เธอผลักลูกน้องแล้วก้าวเท้าแล้วเคลื่อนไหวในพริบตา ฉัวะ!!!ตัวมันขาดสองท่อนทันทีเธอหันไปหาเฉินหนานอีกครั้งทว่าเฉินหนานและพวกของเขาจากไปแล้ว
“เขาเป็ใครกันจบเื่นี้สืบดูว่าคนของทางจีนมีใครบ้างที่เข้าร่วมการล่านี้”
“คุณหนูหมายถึงใครครับ”เธอชี้ไปที่ลูกธนูที่ปักอยู่บนต้นไม้
“ชั่งเถอะทำตามที่สั่งก็พอ”เฉินหนานพุ่งไปยังส่วนลึกต่อไปความจริงเข้าไม่ได้ตั้งใจช่วยคนต่างชาติแต่อย่างใดแต่ว่าเขาไม่อยากกังวลเกี่ยวกับกิ้งก่าลิ้นเขียวอีกต่อไปเฉินหนานมั่นใจว่าแค่ตัวเดียวพวกนั้นจัดการได้สบายๆด้วยวิชาเคลื่อนไหวที่เขาเห็น
“ทำไม่นายช่วยเธอล่ะ”เหลียนเฟ่ยถาม
“ผมแค่กำจัดปัญหาที่จะตามมาเท่านั้น”เมื่อเธอได้ยินก็เข้าใจทันทีใครจะบอกได้ว่าเราจะโดนมันรอบโจมตีตอนไหนเพราะมันกัดแค่ครั้งเดียวนั่นหมายถึงความตาย จากนั้นทุกคนมุ่งหน้าไปต่อ
“เกือบแล้ว”เฉินหนานััได้ถึงพลังิญญาของอสรพิษเกล็ดทองทั้งสี่หอบหายใจหนักพวกเขาวิ่งมาหลายชั่วโมงไม่หยุดพักนั่นเพราะว่าพวกเขากำลังตามมันมาอย่างติดๆทว่าพริบตาพลังิญญากลับหายไปอย่างรวดเร็วเฉินหนานหยุดวิ่งทั้งสี่หยุดตาม
“ร้ายมากถึงกับซ่อนพลังิญญาได้พัฒนาไปถึงนะดับสามแล้วงั้นหรือ”เฉินหนานประเมินความสามารถของมันเขาเดาว่ามันกำลังซ่อนตัวเพื่อรอโอกาสจัดการพวกเขาเฉินหนานจึงตัดสินใจหยุดจากนั้นิกวงก็ดูเวลา
“เราต้องพักกันแล้ว”
“ตกลงยังพอมีเวลาหาที่พัก”ทุกคนเห็นด้วยตอนนี้ห้าโมงกว่าแล้วจากนั้นพวกเขาก็หาที่เหมาะๆได้จึงตั้งเต้นและนั่งกินอาหาร
“ไม่คิดเลยว่างูนั่นมันจะร้ายกาจเพียงนี้”ิกวงกล่าวตลอดทั้งวันเขาเจอศพเกือบร้อยคนที่เป็ฝีมือของงูตัวนั้น
“แล้วนายรู้ไหมว่าทหารที่รัฐส่งมามีกี่คน”เฉินหนานถาม ิกวงคิด
“ประมาณสองร้อยคนได้แต่คิดว่าน่าจะตายหมดแล้ว”เฉินหนานขมวดคิ้ว
“คงงั้นนี่มันผ่านมาเดือนหนึ่งแล้ว”เหลียนเฟ่ยพูด
“ยังไงก็ตามเรารู้แล้วว่ามันออกมาหาอาหารกินเป็ระยะและตอนนี้มันรู้แล้วว่าพวกเรามากันหลายกลุ่มที่มันไม่เลือกโจมตีเราน่าจะเพราะว่าพวกเราค่อนข้าระวังตัวเจอมันก่อนตลอด”
“งั้นแปลว่ามันกำลังล่าไม่ใช่เราล่ามันสินะ”เตียวกังพูด
“ใช่แล้วใครบอกกันล่ะว่ามีผู้ล่าได้เพียงพวกเรา”ทุกคนตระหนักทันทีว่าสิ่งที่เฉินหนานพูดมีเหตุผล
“เอาล่ะเราควรนอนก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ทุกคนฝึกวิชาที่เฉินหนานให้มาเพียงแวบเดียวพวกเขาก็รู้เลยว่าเป็วิชาที่สุดยอดมาก เฉินหนานไม่ได้สนใจเขานอนก่อนเพื่อเอาแรง เวลาผ่านไปถึงตีสองเฉินหนานได้ยินเสียงของการเคลื่อนไหวเข้ามาในระยะยี่สิบเมตรเฉินหนานแสยะยิ้มออกมาและปลุกทุกคนอย่างเงียบๆ
“มีคนมาทุกคนระวังตัว”เฉินหนานกล่าวเตือน จากนั้นเฉินหนานก็หายตัวไปทั้งสามคนเตรียมพร้อมเตรียมอาวุธและใส่แว่นมองในกลางคืนแล้วคลานออมาทางข้างหลังเต้น จากนั้นก็มีคนยิงมาที่กลุ่มของเขา ปังๆๆๆ ทุกคนหมอบกับพื้นรออยู่แล้วเต้นถูกยิงจนพัง จากนั้นก็มีกลุ่มคนเข้ามาในพื้นที่พวกเขา สวบ!!!เฉินหนานแทงเข้าไปยังลำคอร่างของมันล้มลงไปอย่างเงียบๆ
“ิกวงด้านหลัง”เหลียนเฟ่ยร้องเตือน ปังๆๆปืนพกของิกวงรัวใส่เป้าหมายร่างมันล้มลง
“พวกมันรู้ตัวแล้วบุกเลย”!!!! จากนั้นพวกมันก็บุกเขามาโดยการตีวงล้อมเข้ามาสวบ!!!เฉินหนานแทงผ่านลำคอจากด้านหลังพวกมันอย่างเงียบๆ แล้วพุ่งไปยังอีกร่างด้วยความเร็วมีดวาดเป็เส้นโค้ง ฉัวะ!!!หัวพวกมันขาดกระเด็น
“พวกมันมีผู้เชี่ยวชาญระวัง”เฉินหนานเคลื่อนไหวราวภูตผี ฆ่าพวกมันไปถึงสามคนแล้วเหลียนเฟ่ยพุ่งไปตีลังกาเตะไปที่หัวของพวกมันคนหนึ่งแล้วฟาดด้วยดาบจากบนลงล่าง ฉัวะ!!!แผลตัดลงมาจากไหร่ไปถึงท้องของมันจากนั้นเธอหมุนตัวแล้วย่อลงยิงไปที่ขาของพวกที่บุกเข้ามา ปัง!!! มันล้มลงจากนั้นก็เธอก็ตวัดดาบตัดหัวของมัน ฉัวะ!!!หัวมันกระเด็นลอยออกไป ิกวงใช้ไหร่กระแทกมันล้มลงแล้วแทงกระบี่เข้าไปที่อกของมัน สวบ!!! แล้วหันกลับมายิงคนที่กำลังจะยิงเตียวกัง ปัง!!!มันล้มลงเตียวกังหันกลับไปยิงอีกคนที่กำลังจะยิงเขา ปัง ปัง !!!!จากนั้นก็ม้วนตัวไปตามพื้นใช้ขวานตัดขาของพวกมันอีกคนหนึ่งล้มลง เสียงปืนดังลั่นป่า ปังๆๆๆๆพวกมันตรึงกำลังไว้ด้านนอกอีกหลายคน
“ไอ้พวกนี้เป็ใครกันทำไมถึงอยากฆ่าเรานัก”ิกวงถาม
“ไม่รู้เหมือนกัน”ในระหว่างที่กำลังต่อสู้กันอยู่นั่นเอง เสียงการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วกำลังใกล้เขามา
“ซวยแล้วมันมาแล้ว”เฉินหนานคิดในใจ ทั้งสี่หลบอยู่หลังต้นไม้ เฉินหนานหายตัวไปอีกครั้งด้วยย่างก้าวสังหาร สวบสวบ สวบ!!!!ทุกครั้งที่เขาก้าวหนึ่งก้าวนั่นคือหนึ่งศพ
“ิกวงฉันบอกแล้วว่าฉันจะมาฆ่าแกในป่า หึหึ”เสียงของถานหยางร้องบอกิกวง
“เหมือนกันเลยว่ะฉันก็อยากฆ่าแก่”
“ลูกพี่หัวหน้าบอกให้ถอยก่อน”
“อะไรนะ”
“มีใครบางคนรอบโจมตีเรามันฆ่าพวกเรารอบนอกไปเกือบสิบคนแล้ว”
“ไอ้เด็กนั่นแน่เวรเอ้ย”
“ลูกน้องขาดมือหรือไงถานหยาง”เหลียนเฟ่ยพูด ปังๆๆๆๆๆในระหว่างที่คุยกันทั้งสองฝ่ายยังคงยิงใส่กันไม่หยุดตูม!!!! เสียงหางที่ฟาดลงมาอันคนจนและแล้วรัดคนหายไปในความมืด
“ไม่ๆมันมาแล้วช่วยผมด้วย”ลูกน้องของถานหยางร้องขอความช่วยเหลือ
“ตามไปเร็วเจอมันแล้ว”พวกมันไม่สนใจกลุ่มของิกวงอีกต่อไป พวกมันยิงพลุไฟให้สัญญาพวกของมันทันที เมื่อทุกกลุ่มเห็นก็พุ่งไปยังจุดเดียวกัน
“พวกเราตามไป”ิกวงร้องสั่ง ทุกคนเก็บของแล้วเอาวิทยุสื่อสารติดตัวไปแล้วทุกคนพุ่งตามงูไปอย่างรวดเร็วทว่าเฉินหนานใช้ความเร็วสูงสุดตามงูไป
“ฉันล่วงหน้าไปก่อนแล้วจะบอกเส้นทางให้เป็ระยะ”เฉินหนานสื่อสารทางวิทยุบอกพวกิกวงพวกเขาตอบรับแล้วเฉินหนานก็ก็แยกตัวไป…
573
