กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ด ขอเวลานอก

เลโอนาร์ดอุ้มบอนนี่แบกขึ้นตรงหัวไหล่ได้อย่างง่ายดายด้วยกำลังที่มากขึ้นของเขาที่ตอนนี้ยกของได้ประมาณสามตันแบบไม่ต้องเสริมพลังมากนัก

สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน

วิลโล่ถึงกับปิดปากร้องว่า

“เลโอนาร์ดทำอะไรของนายน่ะ”

และพวกแอนดรูว์กับแฮงก์ที่กอดกันและร้องไห้น้ำตาไหลด้วยความดีใจที่เลโอนาร์ดสามารถสัมผัสบอนนี่ได้ขนาดนั้นแล้ว

ขอเพียงพวกตนเองได้มีแขนกลกับฐานทัพบนภูเขาไฟลาวาก็ไม่ขออะไรมากไปกว่านี้อีกแล้วในชีวิต

ทั้งที่พวกเขามีความสามารถระดับแม้จะไม่เท่าโทนี่สตาร์กหากสู้กันตัวต่อตัว

แต่หากร่วมมือกันสองคนระหว่างแอนดรูว์กับแฮงก์โทนี่ สตาร์กก็ไม่น่าจะสู้ได้

แข่งกับโทนี่สตาร์กได้ขอเพียงแค่ไม่ต้องมีเงื่อนไขระดับรวยเท่า

แค่พวกเขาตั้งใจกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งนานพอก็เพียงพอที่จะชนะโทนี่สตาร์กแล้ว

แต่พวกเขามักใช้ความสามารถตนเองไปในทางไร้สาระอย่างนั้นล่ะ

ขอเพียงพวกเขาร่วมมือกันแม้แต่โทนี่สตาร์กก็ไม่สามารถสู้พวกเขาได้

แต่แทนที่จะสร้างอาวุธอย่างไอร่อนแมนที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้

แอนดรูว์กับแฮงก์กับมีความต้องการที่เฉพาะเจาะจงที่คนทั่วไปยากจะเข้าถึงเช่นนี้เอง

“เหมือนกับภาพที่ฉันวาดภาพไว้ในจินตนาการตอนที่ภายหลังฉันจะถูกวายร้ายสาวสุดเซ็กซี่หักหลังเลย”

แฮงก์กล่าวอย่างชื่นชมเลโอนาร์ดที่เดินแบกบอนนี่ออกจากสนาม

ฟืด

พร้อมกับเช็ดจมูกไปมากับแขนเสื้อของแอนดรูว์ซึ่งแอนดรูว์ก็ไม่ได้ว่าช่วยเช็ดให้จนสามารถทำให้คนทั่วไปเข้าใจว่าพวกเขาเป็นเกย์ได้เลย

นั่นคือมิตรภาพที่แน่นแฟ้นของพวกเขา

เลโอนาณืดเอียงคอหาคำตอบให้วิลโล่ในขณะที่โดนบอนนี่ข่วนตามคออยู่

เป็นเรื่องที่แปลกมากที่เนื้อเรื่องพยายามจะเขียนให้พวกเธอเก่งและเป็นเหยื่อที่โดนช่วยในเวลาเดียวกัน

แต่แบบเดียวกับกัปตันมาร์เวลนั่นล่ะ

หากกัปตันมาร์เวลฮีโร่หญิงเก่งกาจขนาดนั้น

การต่อสู้กับธานอสก็คงจะง่ายดายขึ้นมาก

คนเขียนบทเลยต้องบรรยายสารพัดมากมายว่าทำไมคนที่เก่งกาจสุดขอบจักรวาลเช่นนั้นถึงไม่ว่างมาแก้ปัญหาอย่างธานอสที่จะทำลายจักรวาล

เล็บของบอนนี่ที่ทำมาอย่างดีสามารถข่วนคอคนธรรมดาเลือดโชกได้

หรือแม้แต่เอานิ้วจิ้มตาแวมไพร์จนแวมไพร์เจ็บและสามารถหนีออกมาได้

แต่มันแค่ใช้ไม่ได้ผลกับผม

บอนนี่รู้สึกสึกเหมือนกับเอาเล็บไปขูดซีเมนต์แข็งๆสักอย่างหรือหน้าผา

มีการสัมผัสว่าได้ขูดแต่สิ่งที่รู้สึกคือเล็บของเธอที่ทำมาอย่างดีต่างหากที่จะเสียหายเอง

จนบอนนี่หยุดมือไม่พยายามขูดอีกเพราะเสียดายเล็บ

เลโอนาร์ดเอียงคอก่อนจะตอบวิลโล่

“เอ่อ พวกเราขอเวลานอกเพื่อขอ.. เอ่อ..”

เลโอนาร์ดใช้พลังสมองในการคิดหาเหตุผลด้วยความเร็วระดับสายฟ้า

“...มีเซ็กส์กันครับ”

แต่เขาสรุปได้ว่าการตอบแบบซื่อสัตย์น่าจะเป็นอะไรที่ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้