โดยปกติแล้ว‘เ้าของรัง’ จะไม่เผยตัวเด็ดขาดเพราะจุดประสงค์หลักในการคงอยู่ของ ‘รัง’ หรือดันเจี้ยนก็เพื่อยึดครองพื้นที่เอาไว้และใช้เป็เส้นทางข้ามมิติไปโผล่ที่รังอื่นๆ ในทุกประเทศได้ ส่วนอีกเื่ที่ถ่วงรั้งพวกมันอยู่ก็คืออำนาจจากระบบ ส่งผลให้เ้าของรังที่มีตำแหน่งเป็ถึงแม่ทัพถูกสะกดพลังที่แท้จริงลงมากกว่าครึ่ง ด้วยสถานะอ่อนแอนี้เองทำให้เหล่าแม่ทัพทั้งหมดเลือกที่จะหลับใหลเงียบๆ รอคอยคำสั่งหรือาสุดท้ายเพื่อทำการจู่โจมแบบสายฟ้าแลบ
ถือเป็กลยุทธ์ที่สร้างความได้เปรียบอย่างมหาศาลทั้งการโจมตีและป้องกันใน่ศึกแตกหัก
แต่แผนการลับสุดยอดนี้กลับต้องโดนแง้มออกมาแล้ว บางครั้งโชคชะตาฟ้าลิขิตก็เป็ตัวแปรที่อันตรายต่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง กระทั่งมันอาจจะส่งผลร้ายให้กับทุกฝ่าย
เวลานี้เมฆดำเบื้องบนกำลังส่งเสียงครืนครั่น สายฟ้าแล่นวาบราวกับดงอสรพิษ ฝ่ายมนุษย์ที่ร่างกายยังอยู่ครบเพียงแค่ห้าคนล้วนหันหลังวิ่งหนีสุดฝีเท้า ทิ้งให้ไทเทพยืนประจันหน้ากับอีกาเหล็กสายฟ้าตัวคนเดียว
บอสแท้จริงที่ถูกประกาศนามว่าทูรุนการ์ดจึงใช้หัวข้างหนึ่งล็อกเป้าศัตรูรอบๆ ไว้ขณะที่ใช้หัวอีกข้างจ้องเขม็งลงมายังขโมยตัวจ้อยอย่างดุดัน ไอฆ่าฟันคุกรุ่น ใบไม้ต้นหญ้าถึงขั้นสลายเป็เถ้า
พริบตานั้นเอง อีกาปีศาจก็ร่ายสกิล [ฟ้าคำราม] สุดอำมหิต ดึงเอาสายฟ้าที่เท่ากับจำนวนผู้หลบหนีลงมาฟาดทำลายใส่ในคราวเดียวกัน ะเิเสียงดังกังวานสะท้านจิตใจ
ั้แ่แรกที่บอสทูรุนการ์ดปรากฏกาย มันก็ปล่อยสกิล [เขตแดนอัสนี] ครอบคลุมพื้นที่ไว้แล้ว และเมื่อศัตรูของมันหันหลังหลบหนีภายในเขตแดนแห่งนี้ จึงเข้าเงื่อนไขการใช้สกิล [ฟ้าคำราม] แบบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ
นิสากับอีกสี่คนที่เพิ่งจะถอยหนีพลันถูกสายฟ้าผ่าร่าง รุนแรงเหนือธรรมชาติจนคนทั้งหมดแตกกระจุยกลายเป็เศษเนื้อไหม้เกรียม!
“แม่งเอ๊ย!” ไทเทพสบถซ้ำถึงสามครั้งติด
จากผู้รอดชีวิตที่มากถึงสิบสองคนก่อนหน้านี้บนซากของบอสทั้งสองตัว แต่ไม่ทันถึงนาทีกลับหลงเหลือแค่ชายหนุ่มเท่านั้นแล้ว
และในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา บอสทูรุนการ์ดก็ใช้จะงอยปากเหล็กทั้งสองหัวรุมทึ้งใส่อย่างน่ากลัว ซึ่งไทเทพแม้จะไม่ใช่คนไร้ฝีมือเหมือนตอนเผชิญหน้ากันครั้งแรกแล้ว แต่ว่าพลังโจมตีของอีกาเหล็กสายฟ้าที่กระหน่ำทิ่มแทงลงมานี้ก็หนักหนาสาหัสเกินไป โชคดีอยู่บ้างที่อาวุธตรีเพชรของเขาได้เลื่อนขั้นเป็ระดับทำลายล้าง เท่าเทียมกับอีกฝ่ายจึงพอจะช่วยให้แรงกระแทกที่ปะทะเข้ามายังไม่ใช่เป็การบดขยี้ชีวิตในชั่วอึดใจ
แต่ถึงอย่างนั้นไทเทพก็ทนอยู่ได้เพียงสิบวินาที ก่อนจะพลาดท่าโดนจะงอยปากของบอสขย้ำจนขาดครึ่ง แตกดับคาที่เดี๋ยวนั้นเลย
ราวกับเป็เื่ตลกร้าย บอสทูรุนการ์ดที่ยังรู้สึกไม่สาแก่ใจในความตายที่รวดเร็วของมดตัวจ้อย พลันพบเห็นปาฏิหาริย์ต่อหน้าต่อตา เพราะร่างที่เพิ่งแยกออกเป็สองกลับย้อนผสานเข้าหากันใหม่แบบไร้รอยขีดข่วน
ทูรุนการ์ดหวีดร้องคำราม ทั้งพึงพอใจที่จะได้ทำการทรมานหัวขโมยอีกครั้งและตื่นตระหนกที่เหยื่อของมันไม่ยอมตายไปตามวิถีธรรมชาติ
ระหว่างที่มันเริ่มโจมตีสังหารรอบใหม่ก็ลอบไตร่ตรองหาสาเหตุของความผิดปกตินี้ไปด้วย
กระทั่งการปลิดชีวิตเหยื่อครั้งที่ห้า ทูรุนการ์ดพลันสำนึกได้ว่าต้นตอปัญหาสมควรมาจากตัวอาหารทิพย์ที่มันเคยเฝ้าปกปักรักษา แต่ดันหลุดมือปล่อยให้มดเลวใต้ฝ่าเท้าของมันในตอนนี้แย่งชิงไปก่อน จนเกิดเป็ฝันร้ายที่คอยกัดกินหัวใจมันไม่หายอยู่นั่นเอง
ยิ่งคิดยิ่งเข้าใจ ทูรุนการ์ดยิ่งบันดาลโทสะคลุ้งคลั่ง ไม่สนใจแล้วว่าเหยื่อจะเหลืออีกกี่ชีวิตหรือจะไม่มีวันตาย เวลานี้มันขอแค่ได้ฉีกทึ้งทำลายร่างอีกฝ่ายให้สาแก่ใจก่อนเท่านั้น
ภายใต้ท้องฟ้ามืดเมฆหมอกหนาแน่น เทพแห่งขวานที่ร่างขาดแหว่งกลับยังมีลมหายใจอยู่ เป็เพราะสกิล [ร่างเงิน] ที่ช่วยยื้อชีวิตไว้ แต่คงอีกไม่นานหลังจากนี้เขาย่อมตกตายไปตาม ๆกัน
“นี่ฉันเลอะเลือนไปแล้ว…” เสียงที่เบาหวิวจนฟังไม่รู้ความ แหบแห้งไร้พลังวังชาอย่างสิ้นเชิง
่เวลาสุดท้ายของชีวิต กระทิงคลั่งได้ค้นพบความจริงว่าไทเทพตายแล้วฟื้นกลับมาได้ ถึงจะอยู่ค่อนข้างไกลไปบ้าง แต่ด้วยศักยภาพของร่างที่ถือครองพลังเอกลักษณ์ทำให้สองตาของเขายังสามารถฝืนเพ่งมองให้ชัดได้เป็่ๆ
“นาย…เอกลักษณ์…” เสียงของกระทิงคลั่งจางหายไปหมดสิ้นพร้อมกับลมหายใจเฮือกสุดท้าย สองตาค่อย ๆ ไร้ประกาย
สมรภูมิแห่งนี้เหลือเพียงหนึ่งปีศาจและหนึ่งมนุษย์อย่างแท้จริงในที่สุด หนึ่งชีวิตแตกดับและฟื้นคืนครั้งแล้วครั้งเล่า
อีกาเหล็กสายฟ้าทูรุนการ์ดอาบย้อมเต็มไปด้วยเื ฆ่าล้างต่อเนื่องราวกับเครื่องจักรสังหาร แต่หัวใจที่เ็ป คับแค้น และความริษยาไม่อาจบรรเทาลงง่าย ๆเพียงแค่การฆ่าฟัน
ปีศาจตนนี้ปรารถนาที่จะชีวิตนิรันดร์ สิ่งนี้ต่างหากจึงจะสมานแผลให้หายดีได้!
แต่ชั่วชีวิตนี้ของมันไม่อาจเอื้อม
ฉะนั้นก่อนที่าตัดสินจะมาถึง ทูรุนการ์ดเลือกที่จะอาบเืทั้งแบบนี้ไม่ยินยอมเลิกรา
ในสถานการณ์ที่ดำเนินไปอย่างป่าเถื่อนไร้สิ้นสุด สำหรับไทเทพแล้วย่อมไม่ต่างอะไรกับการตกนรกทั้งเป็ ความรู้สึกเจ็บที่เกิดจากของแหลมทิ่มทะลวง ร่างฉีกขาด ตัวะเิ หรือแม้แต่ถูกเผามอดไหม้ ทั้งหมดนี้ถาโถมเข้าใส่อย่างไร้ความปรานี คล้ายไม่มีวันจบลง ทำให้สติของเขาขาดหายไม่ประติดประต่อ ไม่ทันให้ประมวลผลรับมือใด ๆ ทั้งนั้น
สิ่งเดียวที่ชายหนุ่มร้องขอคือความตายที่รวดเร็วฉับไว โดยไม่มีความหวังที่จะรอดออกไปจากกรงเล็บและจะงอยปากเหล็กของอีกาปีศาจตนนี้เลยสักนิด
ความตายที่เกิดขึ้นถี่ยิบราวกับประทัดได้กินเวลายาวนานอยู่หลายวัน กระทั่งสายลมไม่พัดผ่านจุดสังหารอีกต่อไปเพราะบอสอีกาปีศาจหยุดกางอาณาเขตสายฟ้าลงแล้ว อาศัยเพียงกรงเล็บค่อย ๆ ฉีกทำลายชีวิตของเหยื่อแทน
เมื่อไม่มีลมไทเทพย่อมไม่สามารถคืนชีพ สำหรับลมที่เขากักเก็บไว้ตามขนทั่วร่างนั้นก็ได้จางหายไปหมดแล้วเช่นกัน
บอสทูรุนการ์ดชะงักนิ่งทันทีที่พบว่าเหยื่อตายสนิท รีบยกกรงเล็บคุ้ยเขี่ยพลางใช้จะงอยปากดึงส่วนหนึ่งของศพกระจายไปทั่ว จนแน่ใจว่าชีวิตของเหยื่อหมดสิ้นจริง ๆ มันก็พลันผุดความคิดที่จะกลืนซากลงท้องไป คาดหวังให้อำนาจพลังชีวิตนับร้อยพันซึมซาบมาที่ตัวมันแทน
คิดได้ดังนั้นอีกาปีศาจสายฟ้าเร่งลงมือ จิกกินซากศพของเหยื่ออย่างบ้าคลั่ง ด้วยการที่มีถึงสองหัวทำให้มันจัดการเื่ราวได้ในเวลาอันสั้น
แต่กลับไม่เกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้น บอสทูรุนการ์ดยกหัวทั้งสองร้องคำราม สองปีกตีสะบัดด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ส่งผลให้เกิดลมหอบใหญ่พัดโถมแตกกระจายออกไปเป็วงกว้าง จนซากชิ้นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของไทเทพปลิวขึ้นฟ้า กระทั่งยังมีอีกหลายส่วนที่ติดอยู่ตามใบหญ้า
กว่าที่บอสอีกาปีศาจจะทันสังเกตเห็น ร่างของไทเทพก็ประกอบขึ้นใหม่เกินครึ่งไปแล้ว ส่วนที่หายเข้าไปอยู่ในกะเพาะของบอสก็พลันถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยตัวเองแทนหน้าตาเฉย
ปาฏิหาริย์ในปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง!
สติของไทเทพฟื้นกลับมา70% มากที่สุดในรอบจากความตายทั้งหมด และเหตุนี้เองจึงชักนำให้เขาเคลื่อนไหวด้วยสัญชาตญาณ จนสั่งการใช้สกิลของอาวุธ [หลอมรวม] เพื่อที่จะต่อต้านนรกขุมนี้
ตรีเพชรที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นพลันแตกสลายเป็แสงพุ่งหายเข้าสู่ร่างผู้เป็นาย จากนั้นบอสถึงเพิ่งรับรู้ได้จากััที่เปลี่ยนแปลงไป
เมื่อพบเงาร่างของเหยื่ออีกครั้งแบบไม่คาดฝัน ทูรุนการ์ดแทบจะฟาดปีกเหล็กฟันใส่ก่อนจะทันได้คิดด้วยซ้ำ
เสียงกึกก้องจากการฟาดปะทะดังสนั่น ทว่าครั้งนี้นอกจากไม่อาจทำลายร่างของเขาได้แล้วกลับช่วยเรียกสติที่ยังไม่ครบถ้วนให้อีกแรงแทน
“สัตว์นรกนี่! เป็เ้ากรรมนายเวรของกูมาร้อยชาติหรือเปล่าวะ” ไทเทพที่ร่างร่วงไถลไปกับพื้นตะคอกอย่างดุร้าย สองตาไร้วี่แววของมนุษย์ปกติอีกต่อไป ซึ่งตอนนี้มันถูกแทนที่ด้วยประกายฆ่าฟันไม่ต่างจากสัตว์ร้าย
ผู้แข็งแกร่งย่อมกำหนดทุกชีวิตที่อ่อนแอกว่า
โลกที่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็สนามรบทุกส่วนและทุกอณู ในชื่อที่เรียกว่า ‘สมรภูมิแร็กนาร็อก’ แห่งนี้
ไทเทพมีแต่ต้องหลอมละลายเข้ากับโลกใหม่ กลายเป็ส่วนหนึ่งของาสองภพเท่านั้น!
ไทเทพถ่มน้ำลายลงพื้นพลางเงยหน้าขึ้นไปกล่าวกับอีกาปีศาจ“กูจะฆ่ามึงให้ได้ ต่อให้ต้องตายก่อนสักหมื่นครั้งล้านครั้งก็เถอะ”
ดันเจี้ยนอีกาเหล็กพลันคุกรุ่น สั่นะเืเพราะไอฆ่าฟันจากทั้งสองฝ่ายที่ล้นทะลักเข้าปะทะใส่กันอย่างรุนแรง เต็มเปี่ยมไปด้วยความบ้าคลั่ง
ไทเทพทดลองใช้สกิลอาวุธ[ลมกรดคลั่ง] ทั้งที่ไม่ได้ถือตรีเพชรไว้ในมือ ผลลัพธ์คือสายลมที่ปะทุออกคลี่คลุมไปทั่วร่าง ช่วยให้การเคลื่อนที่ของเขาประหนึ่งสายลมหอบใหญ่ พริบตาก็พุ่งเข้าประชิดบอสอีกาเหล็กสายฟ้าได้แล้ว
ความโกรธที่สะกดกลั้นไว้ถูกระบายออกผ่านการโจมตี ครั้งนี้เขาสูญเสียเพื่อนใหม่ที่สามารถไว้วางใจได้ไปไม่น้อย เมื่อรวมเข้ากับความตายนับครั้งไม่ถ้วนที่ถูกยัดเยียดให้ยาวนานอยู่หลายวัน
ไทเทพพลันดับเครื่องชนอย่างคลุ้มคลั่งไม่ต่างจากเ้าของรังแล้ว!
161
![[ตอนพิเศษ] ตรรกะร่วมรบ: หุ้นส่วน (หัวใจ) ข้ามสายงาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1780304692_90969846.webp)
