"บ้านอยู่ไหน"เมฆพูดถาม มิ้นท์ถึงกับมองด้วยความใ
"เอ่อ...เดินไปใกล้ๆนี้เดี๋ยวก็ถึงค่ะ"เธอตอบแต่ไม่ตรงกับคำถามของชายหนุ่ม
"ถามว่าบ้านอยู่ไหน?"เขาพูดถามย้ำอีกครั้งด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่น้ำเสียงดูดุดัน
"อยู่คอนโดนถัดไปไม่ไกลจากมหาลัยฯ.ค่ะ"เธอตอบพร้อมกับแอบหลบหน้าเล็กน้อย เนื่องจากก่อนหน้านี้ได้ถูกเขาพูดเสียงดุใส่
"ที่เป็ตึกสีดำหรูๆอ่ะนะ"ชายหนุ่มพูดถาม
"ใช่ค่ะ"
"อ่อ...ว่าละเชียว ไม่คิดว่าเธอจะอยู่ที่นั่น"เขาพูด
"..."หญิงสาวมองนิ่งๆ งุนงงกับคำพูดของเขาก่อนจะเก็บของของตนเองต่อ
สาเหตุที่ชายหนุ่มพูดแบบนั้นก็เพราะเขาเป็เ้าของคอนโดนั้นด้วย เมื่อเก็บของเสร็จเธอจึงสะพายกระเป๋าและเดินออกไปอย่างช้าๆ
หมั่บ!
"อ๊ะ!"หญิงสาวร้องออกมาอย่างใ เมื่อจู่ๆเมฆก็จับแขนเธอและดึงเธอเข้าหาตัวเองจนปลิวมานั่งบนตัก ก่อนที่เขาจะกอดล็อคไว้
"รู้มั้ยว่าฉันอ่านปากคนออกนะ ตอนที่เธอพูดกับไอ้เป้งอ่ะ ฉันรู้นะว่าเธอพูดอะไรกัน"เมื่อเขาพูดแบบนั้น หญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักแกร่งก็ใทันทีและเริ่มลุกลี้ลุกลนขึ้นมานิดหน่อย
"หึ!"เธอหยุดนิ่งและแค่นหัวเราะออกมาจากในลำคอเบาๆ เมฆมองอย่างอึ้งๆงงๆ "หรอคะ?"เธอถามกลับพร้อมกับกอดคอเขาไว้และแสยะยิ้มร้ายออกมา
"มิ้นท์ชอบอาจารย์ค่ะ และจะจีบอาจารย์ อาจารย์ต้องเป็ของมิ้นท์คนเดียว ทั้งใบหน้า ตา จมูก..."เธอพูดค้างและใช้นิ้วโป้งลูบไปที่ริมฝีปากหยักได้รูปของเขาเบาๆ "ปาก...และร่างกายของอาจารย์ก็ต้องเป็ของมิ้นท์คนเดียวค่ะ"เธอพูดออกมาทั้งหมด เมฆมองและแสยะยิ้มร้ายกลับจนทำให้มิ้นท์มีสายตาสั่นๆขึ้นมานิดหน่อย
"เธอละรุกใส่ฉันหรอ"เขาถาม สายตาก็ลอบมองสำรวจบริเวณใบหน้าจิ้มลิ้ม
"ใช่ค่ะ มิ้นท์จะรุกใส่ให้หนักเลยค่ะ"เธอตอบออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ
"งั้น...ถ้าฉันรุกกลับก็อย่าหนีละกัน"เขาพูดกระซิบข้างหูเธอ ก่อนจะค่อยเอาหน้าซุกที่ต้นคอขาวและจูบเบาๆเพื่อหวังจะแกล้งเธอ
"ปะ...ปล่อยก่อน มิ้นท์ต้องกลับไปเปลี่ยนชุดและไปทำงานต่อ"เธอรีบห้ามและผลักเขาออก เมฆก็ยอมปล่อยแต่โดยดี เธอจึงลุกและรีบเดินออกไปอย่างโล่งอก
"เดี๋ยว!"มิ้นท์ชะงักกึกทันทีเมื่อเมฆเรียกไว้ก่อน เธอจึงหันมองนิ่งๆ "รอก่อน เก็บของก่อน เดี๋ยวไปส่ง ทำงานอะไรห้ะตอนบ่ายสอง"เขาพูดบอกและถามกลับ
"แค่จะไปพักผ่อนค่ะ พอประมาณห้าโมงเย็นก็อาบน้ำทานข้าวเตรียมตัว พอหกโมงเย็นกว่าๆก็ค่อยไปทำงานค่ะ ถึงพอดีประมาณหนึ่งทุ่มกว่าๆ ก็ไปสลับกะกับอีกคน เริ่มทำตอนประมาณหนึ่งทุ่มครึ่งค่ะ"น้ำพูดบอกนิ่งๆอย่างละเอียด เลี่ยงไม่บอกว่าตนเองทำงานอะไร พอดีกับที่เมฆเก็บของเสร็จเรียบร้อย
"ป่ะ!"เขาพูดเรียกเพื่อที่จะได้กลับด้วยกัน
"ตะ...แต่..."เมื่อหญิงสาวจะพูดบางอย่าง เมฆจึงหยุดนิ่ง "ไปอย่างงี้มันจะดูไม่ดีนะคะ นักศึกษากับอาจารย์ไปไหนมาไหนด้วยกัน2ต่อ2 มันจะดูไม่ดีนะคะ"มิ้นท์มองหน้าเมฆนิ่งๆและพูดออกมา
"แล้วไง?"เขาถามนิ่งๆโดยที่ไม่ได้นึกคิดอะไร
"ก็มันทำงี้ไม่ได้นี่คะ มันดูไม่ดี!!"มิ้นท์ตอบและขมวดคิ้วมุ่นอย่างรนราน เพราะมันจะดูไม่ดีแน่นอนหากนักศึกษากับอาจารย์จะไปไหนมาไหนด้วยกัน เว้นแต่พวกเขาจะเป็ญาติกัน แต่มิ้นท์กับเมฆไม่ใช่...
"ก็ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอหนิ ทำไมต้องสนใจด้วย"