————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
เื่นี้หยกเปิดให้ อ่านฟรี!จนจบเลยค่ะ ~
แต่จะเป็การอ่านฟรีในแบบที่กำหนดนะคะ
โดยแต่ละตอนที่ลงไปแล้วจะเริ่มติดเหรียญในเวลา 00.00 น. ของทุกวันค่ะ
เพราะงั้นอย่าลืม กดหัวใจ กับ กดเพิ่มเข้าชั้น เอาไว้ด้วยน้าจะได้ไม่พลาดตอนใหม่ ๆ กันนะคะ ^^'
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
“ว่าไงออม เลิกเรียนแล้วเหรอ?”
“พี่เอ! พี่อยู่แถวร้านคาเฟไหม?” เมื่อปลายสายรับเธอเลือกที่จะไม่สนใจฟังคำถามของเขา แต่กลับเลือกถามบางอย่างแบบเอาแต่ใจออกไปอย่างรีบร้อนแทน
กลับมาทางด้านของเพลง
“คุณลูกค้าใจเย็นกันก่อนนะคะ” เพียงแค่ไม่กี่นาทีต่อมาทุกอย่างกลับกลายเป็เื่ใหญ่ และฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกอายอะไรเพราะตอนนี้ฉันกำลังเป็บ้ากับท่าทางของคลื่นที่เหมือนกำลังผลักไล่ฉันให้ออกจากเขา
“นี่ยายบ้า! ปล่อยคลื่นเดี๋ยวนี้นะ!” ผู้หญิงคนนั้นเดินมากระชากแขนอีกข้างของฉัน จนลำตัวสะบัดหันไปหาเธอ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามืออีกข้างที่จับแขนคลื่นไว้มันจะหลุดออก
“เื่นี้ไม่เกี่ยวกับคุณ อย่ามายุ่ง!” ฉันหันไปมองเธอด้วยสายตาโมโห พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะต้องมาทำอะไรแบบนี้เลยสักครั้ง
แต่ก่อนแค่ต้องมาทะเลาะกับใครฉันยังไม่กล้า เพราะงั้นตัดเื่การกระแทกเสียงใส่คนอื่นได้เลย ทว่า...ตอนนี้มันคนละกรณีกัน เพราะสติของฉันมันไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ั้แ่คำพูดของคลื่นหลุดออกมาจากปากเขาว่าผู้หญิงคนนี้คือแฟน
“ยายบ้านี่!” เธอง้างมือขึ้นพร้อมใบหน้าเกี้ยวโกรธน้ำหนักมือที่เธอกำลังจับฉันรุนแรงมากกว่าเดิมจนรู้สึกเจ็บ แต่คงไม่เจ็บเท่ากับคำพูดของคลื่นหรอก
“หยุดบ้ากันสักที!” คลื่นพูดพร้อมกับสะบัดมือออกจากการจับกุมของฉัน และผลักฉันให้หลีกไปอีกทางอย่างแรง โดยที่ฉันไม่ได้ตั้งตัว เพราะงั้นภาพที่กำลังเห็นตอนนี้คือใบหน้าของฉันมันกำลังล้มไปกระแทกเข้ากับขอบโต๊ะแล้ว
ฉันหลับตาปี๋เตรียมตัวรับความเ็ปที่กำลังใกล้เข้ามาในไม่ช้า และคิดว่าคงจะต้องมีเืตกยางออกแน่นอน
ทว่า...สิ่งที่คิดกลับไม่เป็ไปตามนั้น เมื่อพบว่าตัวเองดันถูกดึงจนใบหน้ากระแทกลงกับอะไรสักอย่างที่มันแข็งมากแทน
ต่อให้ไม่ต้องลืมตาขึ้นมาดู ฉันก็พอจำกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ได้ แต่แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงเข้ามาช่วยฉันด้วยก็เท่านั้นเอง
“ไอ้เอ!” คลื่นกระแทกเสียงเรียกชื่ออีกฝ่าย นั่นเลยทำให้ฉันรู้ตัวว่ากำลังอยู่ในอ้อมกอดเขา จึงพยายามดันตัวเองออกมา
แต่กลับไม่เป็ผลเมื่อเขายื้อฉันเอาไว้ พอจะเงยหน้าขึ้นมา ก็โดนอีกฝ่ายบังคับด้วยการดันท้ายทอยของฉัน จนทำให้ใบหน้าแนบลงไปบนแผงอกของเขาต่ออย่างช่วยไม่ได้
“อยู่นิ่ง ๆ” มีเพียงน้ำเสียงคงที่กำลังกระซิบลงมาแ่เบา
“ค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันนะคะ ทั้งสองฝ่ายเลยค่ะ” เสียงพี่พนักงานยังคงทำหน้าที่ของตัวเองได้เป็อย่างดีอยู่เหมือนเดิม
“คลื่น นี่มันอะไรกัน ผู้หญิงคนนี้มันเป็ใครกันแน่!”
“…”
“ไม่ใช่แฟนคลับแล้วนะแบบนี้!”
“คลื่น! ได้ยินที่เราถามหรือเปล่า?!” ฉันเผลอกำชายเสื้อของเอแน่นเมื่อไม่ได้ยินคำตอบของคลื่นออกมาสักประโยคเดียว เพียงแค่นี้มันคงเป็คำตอบที่ชัดเจนแล้ว
ว่าสามปีที่ผ่านมาไม่ได้ช่วยทำให้ความหวังอันเพียงน้อยนิดของฉันเป็ไปตามดังใจคิดเลยสักนิด
ทำไมกันนะ...มีแค่ฉันฝ่ายเดียวเหรอที่รักเขามากจนขาดเขาไม่ได้ และสุดท้ายตัวเองต้องมาทำอะไรแบบนี้ มาเป็เหมือนคนบ้าให้คนในร้านหัวเราะ หรือดูแคลนเล่น
“...” ด้วยความเสียใจ ฉันเลยปล่อยน้ำตาออกมาโดยไม่รู้เลยว่าจะทำให้เสื้อของเอต้องมาเลอะอีกแล้ว แต่เพราะทนไม่ไหวฉันเลยไม่รู้จะทำยังไง เขาเองก็ไม่ยอมปล่อยฉันด้วย
ยิ่งฉันตัวสั่น หรือปล่อยน้ำตาออกมามากแค่ไหน แรงกอดที่ได้รับกลับมาดูเหมือนจะแน่นมากขึ้น นั่นยิ่งทำให้ฉันไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้เลย
“อยากได้มานานแล้วไม่ใช่เหรอ?” คลื่นไม่ได้ตอบคำถามของผู้หญิงคนนั้น ดูเหมือนเขากำลังพูดอะไรสักอย่างแทนอยู่
“เอาไปสิ กูยกให้” เขาพูดกับใคร? กับเอเหรอ...?
“พอดีว่ากูเริ่มเบื่อแล้วว่ะ” เบื่อ...งั้นเหรอ
“นี่คุณพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง!” เสียงน้องออมดังขึ้น ทำให้ฉันขมวดคิ้วเป็กังวล เพราะกลัวว่าน้องจะโดนคลื่นพูดไม่ดีใส่
“อย่ามาเสือก” จบคำพูดของคลื่นดูเหมือนเอจะขยับแขนอีกข้างไปทำอะไรสักอย่าง ซึ่งฉันเองก็ไม่แน่ใจ เพราะเขาไม่ยอมปล่อยให้ฉันได้เห็นอะไรเลย
“หึ” จนสุดท้ายเสียงของคลื่นก็ดังอีกครั้ง มันเป็น้ำเสียงคล้ายกับกำลังหัวเราะเยาะอยู่
“คนอย่างมึงชอบแย่งของจากคนอื่นอยู่แล้วนี่ รับได้ใช่ไหมล่ะถ้าต้องมากินของเหลือต่อจากกู ถ้ารับได้ก็เอาไปสิ กูยกให้”
“…” ฉันพอรู้แล้วว่าคลื่นกำลังพูดอยู่กับใคร ถ้าไม่ใช่เอเพราะตอนนี้จังหวะการเต้นของหัวใจเอมันสั่นรัวคล้ายกับกำลังโกรธอยู่ แต่ท่าทางของเขากลับสงบนิ่งมาก เขาแทบไม่ตอบโต้คลื่นด้วยคำพูดที่ไม่ดีเลยสักคำ นอกจากยืนเงียบเท่านั้น
“แต่ก็อย่างว่านะ...ขอเตือนไว้หน่อยแล้วกันว่ามึงอาจจะเบื่อเร็วกว่ากูก็ได้ เพราะผู้หญิงคนนี้แม่งโคตรน่าเบื่อน่ารำคาญเลยว่ะ ยิ่งอยู่ด้วยนานเท่าไรก็ยิ่งไร้สีสันชะมัดเหอะ!” คำพูดของคลื่น ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาพูดออกมาเพราะแค่้าเอาชนะเอหรือเปล่า
แต่มันกลับทำให้ฉันรู้สึกแย่มากจนคิดว่านี่คือความคิดของผู้ชายที่ฉันคบด้วยตลอดระยะเวลาสามปีที่ผ่านมางั้นเหรอ แล้วที่ผ่านมาเขาเคยรักฉันบ้างไหม หรือถ้าความจริงเขาไม่เคยรักฉันเลย เขาจะเข้ามาจีบ จะเข้ามาทำให้ฉันรู้สึกดีทำไมกัน!
ทั้งที่ตอนนั้น...เขาเป็ฝ่ายเข้าหาฉันเอง ก็ถ้าเขาไม่โอเคกับฉันแต่แรก เขาจะมาทนคบ จนทำให้ฉันรักเขามากขนาดนี้มาตลอดสามปีเพื่ออะไรกัน ทำไมเขาถึงได้ใจร้ายกับฉันแบบนี้
“ไอ้!” เสียงน้องออมดังขึ้นอีกครั้ง ขณะที่ฉันกำลังร้องไห้หนักกว่าเดิมหลังได้ยินคำพูดทำร้ายจิตใจจากปากคนที่ตัวเองรัก
“อย่าออม…ปล่อยมันไป”
“ปล่อยไป?! พี่ไม่ได้ยินที่มันพูดเหรอ มันพูดแบบนี้กับพี่เพลงได้ยังไงอะ แม่งยังเป็ลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่าวะ!”
“ออม!”
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย
(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
609
