ตอนเช้าวันนี้ฝนตกเเต่เช้าเเล้วตัวผมเองก็สายทุกเช้าเเม่เรียกทุกวันจะมีวันไหนที่เเกตื่นเองบ้างปุณณ์ผมบ่นกับตัวเองทุกวันกินข้าวเช้าที่บ้านไม่ทันทุกวัน
"ตกอะไรตอนเช้าวะ"ปุณณ์หัวเสียสุดๆมือนึงกางร่มมือนึงจับจักรยานยึกยักจะไปหรือไม่ไปดีสักพักเสียงประตูข้างบ้านเปิดออกรถสุดหรูขับออกมาเป็รถของไอ้คุณชายปีศาจนั่นเองผมจะหลบเเต่ไม่ทันเขาลดกระจกรถเเล้วะโถาม
"ยืนทำซากอะไรตรงนี้"
"รอฝนหยุด"ผมตอบห้วนๆ
"คงหยุดให้หรอกมึงรอถึงพรุ่งนี้มันก็ไม่หยุดฝนตกเเบบนี้รถไม่มีหรอกไปกะกูมั้ย"
"ไม่ไป"
"ตามใจอยากขาดเรียนก็เชิญ"เขาค่อยเลื่อนกระจกรถขึ้นผมดูนาฬิกา07.15...สายมากจะโทรให้คีย์มารับมันก็ถึงมหาลัยเเล้วเวลานี้
"เดี๋ยวๆไปด้วย"
"เออก็เเค่นั้นวางมาดหล่อตายเลยมึง"
"คิดเงินหรือฟรี"
"ฟรีขึ้นมาก่อนกูจะเปลี่ยนใจ"
ปุณณ์รีบเอาจักรยานไปไว้ในบ้านเเล้วหุบร่มขึ้นรถเขาด้านหลัง
"เห้ยมานั่งหน้ากูไม่ใช่คนขับรถมึง"ทินจักรเอ่ยชักสีหน้าจนคนตัวเล็กต้องมานั่งข้างหน้า
"วันศุกร์มีจัดบอร์ดที่คณะเเพทย์ฯรู้ยัง"
"รู้อาจารย์บอกเเล้ว"ปุณณ์พูดเสียงออ่ยเเล้วเงียบไป
"เเล้วขามึงเป็งัยบ้าง"
"ก็เป็ขาจะให้เป็เเขนหรืองัย"
"ถามดีๆกวนตีนอีก"
"นี่พูดดีๆเป็มะเกลียดอะไรคนจนนักหนา"
"เื่ของกูปะยุ่ง"
เราเปิดาน้ำลายต่อปากต่อคำกันชนิดที่ว่าไม่มีใครยอมใครจนกระทั่งมาถึงลานจอดรถคณะเเพทย์ฯผมจะลงจากรถ
"เดี๋ยวรู้จักตอบเเทนด้วยกางร่มไปส่งกูหน้าคณะหน่อย"ผมเอ่ยเพราะเห็นไอ้อินกับไอ้ธารมองมา
"ก็เดินไปเองสิ"
"นี่ผู้ใหญ่ไม่สอนเหรอเื่ตอบเเทนบุญคุณคนหนะ"
"พูดเเบบนี้ด่าเเม่เลยก็ได้มั้ง เออๆไปดิ"คนตัวเล็กหน้างอกางร่มให้คนหน้านิ่งลงจากรถ
"เห้ยไอ้ทินมากับใครวะ"
"จ้องดีๆไอ้อินนั่นหนะน้องปุณณ์เว้ย"
"หะ โหไอ้ทินไอ้เ้าเล่ห์ขี้โกง"
"งานนี้มึงเสียรถชัวร์"
"ไม่เว้ยไอ้ธารมึงคอยดูนะกูจะจีบน้องมันวันนี้เลย"
"เอาจริงดิ"
"เออไอ้ทินมันขี้โกงนี่หว่า"อินทัชเคืองๆทินจักร
"เพื่อนกันจริงจังอะไรขนาดนั้นวะ"
"มึงคอยดูไว้เเล้วกันกูจะทำให้ไอ้ทินเเพ้"
"เออกูขอดูห่างๆอย่างห่วงๆนะเว้ย"ธารธาดาเอยเขาไม่ขอเข้าข้างใครขอดูเฉยๆให้ระดับบิ๊กเขาเเข่งกัน
"งัยมึงไอ้ธารไอ้อิน"ทินจักรเอ่ยทัก
"อืม"ธารธาดาพยักหน้า
"หวัดดีครับน้องปุณณณ์"อินทัชทักปุณณ์ยิ้มส่งให้ไม่มองทินจักร
"พี่...."
"พี่ชื่ออินส่วนนี่ธารเเละไอ้คนข้างๆชื่อทิน"
"สวัดดีครับพี่ธารพี่อินส่วนอีกคนไม่ต้องเเนะนำหรอกครับ"ปุณณ์เอ่ยยกมือไหว้
"ไปงัยมางัยเเกมากับน้องมันได้วะ"
"โทษทีอินกูลืมบอกบ้านมันติดกับกูเว้ย"
"มึงไอ้วายร้าย"
"เขาเรียกว่าได้เปรียบเว้ยมึงหนะเสียเปรียบ"
"ไอ้ทินชั่วจริงๆเลยมึงหนะ"
"ผมขอตัวนะครับต้องไปหาเพื่อนที่โรงอาหารด้วยหนะเดี๋ยวมันรอ"
"กูไปด้วย"ทินจักรเอ่ย
"เเล้วเกี่ยวอะไรกับผมด้วยหละ"
"กูจะไปร่มมึงงัย""เขาเอ่ยสกัดอินทัชอย่างจงใจ
"งั้นเอาร่มไปเลยพี่อินจะไปโรงอาหารใช่มั้ยครับ"
"อืม"
"งั้นผมไปด้วย"ปุณณ์เอ่ยเข้ามาในร่มวางร่มตัวเองให้ทินจักรอินทัชก่อนจะเดินไปหันหน้ามากวนตีนใส่ทินจักรเเล้วเดินไป
"ปาดหน้าเค้กดูมันทำหน้ากูอยากะโถีบมันชิบหาย"
"กูอยากเอาบาทายัดหน้ามันจริงๆ"
"เเรงกว่ากูอีก"
"เออ"
มึงดูหงุดหงิดนะทิน"
"ไอ้ธาร เผือกนะมึงหนะ"เขาเอ่ยถือร่มเดินออกไปเลย
"เห้ยกูเข้าร่มด้วยทิ้งกเฉย"ธารธาดาวิ่งตาม