รักข้ามรั้ว

    ตอนที่7....วันฝนตกกับการเริ่มเกมที่วางไว้

    ตอนเช้าวันนี้ฝนตกเเต่เช้าเเล้วตัวผมเองก็สายทุกเช้าเเม่เรียกทุกวันจะมีวันไหนที่เเกตื่นเองบ้างปุณณ์ผมบ่นกับตัวเองทุกวันกินข้าวเช้าที่บ้านไม่ทันทุกวัน

    "ตกอะไรตอนเช้าวะ"ปุณณ์หัวเสียสุดๆมือนึงกางร่มมือนึงจับจักรยานยึกยักจะไปหรือไม่ไปดีสักพักเสียงประตูข้างบ้านเปิดออกรถสุดหรูขับออกมาเป็๞รถของไอ้คุณชายปีศาจนั่นเองผมจะหลบเเต่ไม่ทันเขาลดกระจกรถเเล้ว๻ะโ๷๞ถาม

    "ยืนทำซากอะไรตรงนี้"

    "รอฝนหยุด"ผมตอบห้วนๆ

    "คงหยุดให้หรอกมึงรอถึงพรุ่งนี้มันก็ไม่หยุดฝนตกเเบบนี้รถไม่มีหรอกไปกะกูมั้ย"

    "ไม่ไป"

    "ตามใจอยากขาดเรียนก็เชิญ"เขาค่อยเลื่อนกระจกรถขึ้นผมดูนาฬิกา07.15...สายมากจะโทรให้คีย์มารับมันก็ถึงมหาลัยเเล้วเวลานี้

    "เดี๋ยวๆไปด้วย"

    "เออก็เเค่นั้นวางมาดหล่อตายเลยมึง"

    "คิดเงินหรือฟรี"

    "ฟรีขึ้นมาก่อนกูจะเปลี่ยนใจ"

    ปุณณ์รีบเอาจักรยานไปไว้ในบ้านเเล้วหุบร่มขึ้นรถเขาด้านหลัง

    "เห้ยมานั่งหน้ากูไม่ใช่คนขับรถมึง"ทินจักรเอ่ยชักสีหน้าจนคนตัวเล็กต้องมานั่งข้างหน้า

    "วันศุกร์มีจัดบอร์ดที่คณะเเพทย์ฯรู้ยัง"

    "รู้อาจารย์บอกเเล้ว"ปุณณ์พูดเสียงออ่ยเเล้วเงียบไป

    "เเล้วขามึงเป็๞งัยบ้าง"

    "ก็เป็๲ขาจะให้เป็๲เเขนหรืองัย"

    "ถามดีๆกวนตีนอีก"

    "นี่พูดดีๆเป็๲มะเกลียดอะไรคนจนนักหนา"

    "เ๹ื่๪๫ของกูปะยุ่ง"

    เราเปิด๼๹๦๱า๬น้ำลายต่อปากต่อคำกันชนิดที่ว่าไม่มีใครยอมใครจนกระทั่งมาถึงลานจอดรถคณะเเพทย์ฯผมจะลงจากรถ

    "เดี๋ยวรู้จักตอบเเทนด้วยกางร่มไปส่งกูหน้าคณะหน่อย"ผมเอ่ยเพราะเห็นไอ้อินกับไอ้ธารมองมา

    "ก็เดินไปเองสิ"

    "นี่ผู้ใหญ่ไม่สอนเหรอเ๹ื่๪๫ตอบเเทนบุญคุณคนหนะ"

    "พูดเเบบนี้ด่าเเม่เลยก็ได้มั้ง เออๆไปดิ"คนตัวเล็กหน้างอกางร่มให้คนหน้านิ่งลงจากรถ

    "เห้ยไอ้ทินมากับใครวะ"

    "จ้องดีๆไอ้อินนั่นหนะน้องปุณณ์เว้ย"

    "หะ โหไอ้ทินไอ้เ๯้าเล่ห์ขี้โกง"

    "งานนี้มึงเสียรถชัวร์"

    "ไม่เว้ยไอ้ธารมึงคอยดูนะกูจะจีบน้องมันวันนี้เลย"

    "เอาจริงดิ"

    "เออไอ้ทินมันขี้โกงนี่หว่า"อินทัชเคืองๆทินจักร

    "เพื่อนกันจริงจังอะไรขนาดนั้นวะ"

    "มึงคอยดูไว้เเล้วกันกูจะทำให้ไอ้ทินเเพ้"

    "เออกูขอดูห่างๆอย่างห่วงๆนะเว้ย"ธารธาดาเอยเขาไม่ขอเข้าข้างใครขอดูเฉยๆให้ระดับบิ๊กเขาเเข่งกัน

    "งัยมึงไอ้ธารไอ้อิน"ทินจักรเอ่ยทัก

    "อืม"ธารธาดาพยักหน้า

    "หวัดดีครับน้องปุณณณ์"อินทัชทักปุณณ์ยิ้มส่งให้ไม่มองทินจักร

    "พี่...."

    "พี่ชื่ออินส่วนนี่ธารเเละไอ้คนข้างๆชื่อทิน"

    "สวัดดีครับพี่ธารพี่อินส่วนอีกคนไม่ต้องเเนะนำหรอกครับ"ปุณณ์เอ่ยยกมือไหว้

    "ไปงัยมางัยเเกมากับน้องมันได้วะ"

    "โทษทีอินกูลืมบอกบ้านมันติดกับกูเว้ย"

    "มึงไอ้วายร้าย"

    "เขาเรียกว่าได้เปรียบเว้ยมึงหนะเสียเปรียบ"

    "ไอ้ทินชั่วจริงๆเลยมึงหนะ"

    "ผมขอตัวนะครับต้องไปหาเพื่อนที่โรงอาหารด้วยหนะเดี๋ยวมันรอ"

    "กูไปด้วย"ทินจักรเอ่ย

    "เเล้วเกี่ยวอะไรกับผมด้วยหละ"

    "กูจะไปร่มมึงงัย""เขาเอ่ยสกัดอินทัชอย่างจงใจ

    "งั้นเอาร่มไปเลยพี่อินจะไปโรงอาหารใช่มั้ยครับ"

    "อืม"

    "งั้นผมไปด้วย"ปุณณ์เอ่ยเข้ามาในร่มวางร่มตัวเองให้ทินจักรอินทัชก่อนจะเดินไปหันหน้ามากวนตีนใส่ทินจักรเเล้วเดินไป

    "ปาดหน้าเค้กดูมันทำหน้ากูอยาก๷๹ะโ๨๨ถีบมันชิบหาย"

    "กูอยากเอาบาทายัดหน้ามันจริงๆ"

    "เเรงกว่ากูอีก"

    "เออ"

    มึงดูหงุดหงิดนะทิน"

    "ไอ้ธาร เผือกนะมึงหนะ"เขาเอ่ยถือร่มเดินออกไปเลย

    "เห้ยกูเข้าร่มด้วยทิ้งกเฉย"ธารธาดาวิ่งตาม