ปี ค.ศ. 3890 โลกไม่ได้มีเพียง “มนุษย์” อีกต่อไป แต่มีผู้ที่ถูกเรียกว่า “ผู้สืบสายอวตาร  พวกเขาเกิดมาเป็นมนุษย์ปกติ แต่ละคนจะมีพลังไม่เท่ากัน พลังมีตั้งแต่ระดับทั่วไป สูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงระดับสูงสุดซึ่งถูกเรียกว่าผู้สืบสายอวตารระดับเทพ และสามารถปลดปล่อยร่างแท้ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนาน ร่างแท้ไม่ใช่แค่พลัง แต่มันคือ จิตวิญญาณที่สะท้อนตัวตนของคนผู้นั้น ผู้สืบสายอวตารสามารถถือกำเนิดได้ 2 ลักษณะคือ หนึ่ง มีพลังติดตัวมาตั้งแต่เกิด หรือ สอง เกิดมาจากการทดลอง(ซึ่งมีโอกาสสำเร็จน้อยมาก) แต่ก็มีบางครั้ง ที่มีผู้ที่มีพลังมาตั้งแต่กำเนิดแต่ก็เข้ารับการทดลองเพื่อยกระดับพลังของตนเอง ซึ่งผู้สืบสายอวตารแบ่งเป็นสายหลักๆได้สามสาย คือ

            •           สายกายภาพ = พลัง อำนาจ

            •           สายเวทย์ = สมดุล

            •           สายช่วยเหลือ(ซึ่งพบได้น้อยมาก) = การเสียสละ

ดังนั้น ในยุคนี้ รัฐบาลโลกจึงพยายามควบคุมผู้มีพลัง เพราะกลัวว่าพวกเขาจะกลายเป็น “ภัยต่อมนุษยชาติและโลกใบนี้”

            มหานครลังกา ลอยอยู่เหนือมหาสมุทรราวกับดวงดาวสีทอง ไซเรนดังไปทั่วเมือง  “พบผู้บุกรุกระดับเทพ”  ทศกัณฐ์ยืนอยู่หน้ากระจกสูงจากพื้นจรดเพดานเขาไม่ได้หันกลับไป เขารู้อยู่แล้วว่าใครกำลังมา เสียงระเบิดดังสนั่น ท้องฟ้าแยกออก ชายคนหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศดวงตาเย็นเยียบ  “ส่งสีดาคืนมา” รามกล่าว ทางด้านทศกัณฐ์ก็ได้หลับตาลง

“เธอไม่ใช่สิ่งของ ที่จะยกให้ใครไปง่ายๆ” พื้นเริ่มแตกออก พลังสีดำแผ่ออกจากร่างเขาเงาขนาดมหึมาปรากฏด้านหลัง มันไม่ใช่เงาของมนุษย์แต่เป็น ยักษ์ หนุมานที่ยืนอยู่บนยานรบใกล้ๆ เขายิ้ม และพูดออกมาเบาๆ “ดูเหมือนงานนี้จะสนุกขึ้นมาแล้วสิ”