ั้แ่กัญญากลับมาคราวนี้ ดูซึมๆ พยายามทำใจเข้มแข็งและเป็ปกติมากที่สุด ที่สำคัญพยายามหลบหน้านายลาร์ฟ
ในวันถัดมากัญญาได้พาพี่วีระพัฒน์ไปส่งสนามบินเพราะพี่เขาจะกลับอเมริกา ตนตั้งใจว่าจะสารภาพรักกับรุ่นพี่
“อ่ะ พี่จะเดินทางกลับแล้ว เห็นบอกว่ามีเื่สำคัญจะบอกพี่ไม่ใช่เหรอ”
“ใช่ค่ะ เอ่อ คือ….เอ่อ คือ” ไม่ทันที่กัญญาจะพูดต่อ ก็มีเสียงพูดแทรกว่า
“กัญญาจะบอกนายว่า เธอจะแต่งงานกับฉันเร็วๆนี้น่ะ” นายลาร์ฟรีบพูดทันที
กัญญาใสุดขีด จะรีบแก้ตัวว่าไม่ใช่ ก็ถูกนายลาร์ฟกอดไว้ พร้อมกับหอมแก้มต่อหน้ารุ่นพี่
“อย่างนี้นี่เอง พี่ยินดีด้วยนะ เอ้อ ใช่ พี่ก็ลืมบอกเหมือนกันว่าพี่แต่งงานมีลูกแล้วด้วยเหมือนกัน โอกาสหน้าจะพามาแนะนำนะ Bye Bye ทุกคน”
**********************************************
“ปล่อยฉันได้แล้ว นาย้าอะไรไม่ทราบ”
“พาเมียกลับบ้านไง”
“เลิกพูดแบบนั้นได้มั้ยนายลาร์ฟ เื่คืนนั้นนายก็ปล่อยผ่านไปเถอะ”
“ไม่ได้กัญญา เธอต้องรับผิดชอบแต่งงานกับฉัน ฉันพานายจอห์นไปสู่ขอเธอกับเฉินยี่เรียบร้อยแล้ว เพราะเธอไม่มีญาติที่ไหน”
“นี่นายทำบ้าอะไรน่ะ ยังไงเฉินยี่ก็ต้องถามความสมัครใจฉันก่อนสิ”
“ไม่รู้สิ เพราะฉันนำคลิปที่เธอไปอาละวาดในงานแต่งกับคลิปที่พวกเรามีอะไรกันไปให้เฉินยี่ดูล่ะมั้ง เฉินยี่จึงยอมยกเธอให้ฉัน และจะรีบจัดงานแต่งเร็วๆนี้”
“อะไรนะ นี่นายถ่ายคลิปด้วยหรอ ทำไมนายไม่มีความเป็ลูกผู้ชายเลยล่ะนายลาร์ฟ และแสดงว่าคืนนั้นนายตั้งใจข่มขืนฉันใช่มั้ย”
“เปล่า เธอสมยอมจริงๆ ไม่เชื่อดูในคลิปก็ได้ ฉันยอมรับว่าฉันตั้งใจทำไม่ได้เมาแม้แต่น้อย และที่ถ่ายคลิปไว้ก็เพื่อผูกมัดให้เธอรับผิดชอบฉันไง”
“ฉันไม่พูดกับนายแล้ว พวกเราไม่ต้องมาเจอกันอีกเลย” กัญญาหันหลังจะเดินหนีไป แต่แล้วนายลาร์ฟก็ใส่กุญแจมือพาเธอไปที่รถตัวเอง และขับรถพากัญญาไปหาเฉินยี่
**********************************************
ทั้งสองเข้าพบเฉินยี่
“ฉันขอแสดงความยินดีด้วยนะกัญญา เธอจะได้เป็ฝั่งเป็ฝาเสียที” เฉินยี่แสดงความยินดี
“ทำไมคุณเฉินยี่ไม่ถามความสมัครใจฉันก่อนล่ะคะ” กัญญายังไม่ยอมรับ
“โทษทีนะกัญญา นายจอห์นบอกว่าหากยกกัญญาให้ เขาจะสนับสนุนให้จัดตั้งหน่วยลาร์ซาร์ขึ้นอีกครั้งน่ะ” เฉินยี่อธิบาย
“นี่คุณ ยอมขายลูกน้องเลยหรอคะ” กัญญาพูดอย่างโมโห
“อย่าว่าฉันอย่างนั้นสิกัญญา ถ้าดูจากคลิปแล้ว พวกเธอก็ได้เสียกันแล้วนี่ ยอมรับสภาพเถอะนะกัญญานะ” เฉินยี่กล่าว
กัญญาเม้มปาก เพราะพูดอะไรไม่ออก
“ผมขอบคุณเฉินยี่มากครับ” ขโมยหอมแก้มกัญญาแล้วรีบกลับไปที่รถทันที
**********************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น ณัฒวัฒน์ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงมือถือ
“สวัสดีครับ ณัฒวัฒน์ครับ”
“ฝนเองนะคะ ฝนจะนัดพี่ไปหย่าค่ะ”
“พี่ไม่หย่าครับฝน และฝนควรจะกลับบ้านได้แล้วด้วย”
“เสียใจด้วยนะคะ ฝนจะฟ้องหย่าค่ะ ฝนจะนำรูปที่พี่อยู่กับผู้หญิงคนอื่นไว้เป็หลักฐานด้วย พี่ยอมไปหย่ากับฝนเถอะนะคะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาฟ้องศาล”
“งั้นได้ครับ วันมะรืนตอนเที่ยงพี่ไปรับที่บ้านเฉินยี่ใช่มั้ย”
“พี่รู้ได้ยังไงคะ ว่าฝนอยู่ที่บ้านเฉินยี่”
“เอะเถอะ พี่รู้ว่าฝนอยู่ที่ไหน แต่พี่อยากให้ฝนสมัครใจกลับมาเองครับ”
“คงไม่มีวันนั้นหรอกค่ะ ลานะคะ”
**********************************************
ณัฒวัฒน์รีบติดต่อไปที่กัญญาทันที
“สวัสดีครับกัญญา ผมณัฒวัฒน์เป็สามีของฝนหรือเฉินชิงครับ”
“อะไรนะคะ คุณรู้แล้วหรอคะว่าเธอคือเฉินชิง”
“ใช่ครับผมรู้แล้ว และผมมีเื่ที่จะให้คุณช่วย คุณช่วยลบรูปที่ผมอยู่กับผู้หญิงคนอื่นในมือถือของเฉินชิงให้ได้มั้ยครับ”
“ดิฉันไม่ทรยศเพื่อนค่ะ”
“ผมมีสินน้ำใจให้ด้วยนะครับ”
“ดิฉันไม่เห็นแก่เงินค่ะ”
“เอาล่ะครับ ผมคงต้องรบกวนคนอื่นเสียแล้ว”
“เอ้อ เดี๋ยวค่ะ ดิฉัน้าสองแสนค่ะไม่ขาดไม่เกิน”
“ได้ครับ ถ้าคุณสามารถลบรูปได้ทั้งหมด ผมจะโอนให้ทันที”
“คุณห้ามเบี้ยวนะคะ” ในใจกัญญาคิดว่าจะหนีการแต่งงานแล้วไปต่างประเทศแทน
7K
