#นาบี#
วันนี้เรามาเที่ยวทะเลกันอีกแล้วหรอคะคุณพ่อ.
<เสียงน้ำทะเลซัดเข้าหาชายหาดดัง ซ่า. ซ่า >
ใช่จ๊ะ. ก็นาบีชอบน้ำทะเล ชอบเสียงทะเล พ่อเลยพานาบีมาที่นี้บ่อยๆไงคะ
แล้วทำไมคุณพ่อถึงตั้งชื่อหนูว่า นาบีที่แปลว่าผีเสื้อละคะ ผีเสื้อมันชอบดอกไม้ ไม่ใช่หรอ
ก็เพราะว่าแม่ของนาบีชอบทุ่งดอกไม้มากตอนที่ท้องนาบี พ่อกับแม่เลยตั้งชื่อให้หนูว่า นาบี
อ๋อ ค่ะ นาบีเข้าใจแล้ว แล้วทำไมวันนี้เราออกมาเที่ยวกัน 2 คนละคะพ่อ. คุณแม่กับพี่โนอา ไม่มากับเราด้วยหรอ
พี่สาวของนาบีกับแม่ของของนาบี ไม่ชอบมากับเราน่ะ พ่อเลยพาหนูมากับพ่อแค่ 2คน
ค่ะคุณพ่อ. นาบีชอบทะเลที่นี้จังเลยค่ะ หาดทรายสีขาว น้ำทะเลใสใส. คุณพ่อคะ พวกเราลงไปเล่นน้ำกันเถอะค่ะ. ฮ่าาาา. ฮ่าาาา คุณพ่อวิ่งตามนาบีให้ทันซิคะ. ฮ่าาาาาาาๆๆๆๆ
ฮึก!!!!!
ฉันสดุ้งตื่นขึ้นมาจากความฝัน ตอนเด็กฉันมักไปเที่ยวทะเลกับพ่อ มันเลยทำให้ฉันฝันว่าได้ไปเที่ยวทะเลกับพ่ออยู่บ่อยๆ นานแค่ใหนแล้วที่เราสองคนพ่อลูกไม่ได้พูดคุยกัน ฉันลุกขึ้นจากเตียงนอน สายตาก็มองไปเห็นโน๊ตที่แป๊ะอยู่โต๊ะเครื่องแป้ง ฉันเดินไปหยิบโน๊ตแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน
พี่มีธุระต้องไปฮ่องกงด่วน ตังในลิ้นชักพี่ขอยืมนาบีก่อนนะ พี่กลับมาเดี๋ยวพี่เอามาคืน ดูแลตัวเองด้วยนะนาบี จาก โนอา
พอฉันได้อ่านกระดาษโน๊ตแผ่นนี้จบ น้ำตาของฉันก็ไหลออกมาทั้งสองข้าง พี่โนอาทิ้งฉันไปอีกแล้วสินะ ั้แ่แม่ทิ้งฉันไปตอนฉันอายุ 14 ปี ฉันก็อยู่กับพ่อแล้วก็พี่โนอา พี่โนอาอายุห่างกับฉัน 3 ปี หลังจากที่แม่ทิ้งเราไป พ่อก็เอาแต่กินเหล้า บริษัทไม่เข้าไปดูแล จนบริษัทล้มละลาย
มีเหตุการณ์วันนึงท่านขับรถออกไปทำธุระ บอกจะไปขอร้องให้เพื่อนช่วยเหลือ แต่ระหว่างทาง ฝนตกหนักลมแรง ทำให้รถที่ท่านขับไปเกิดอุบัติเหตุ ตอนนี้ท่านจึงนอนเป็เ้าชายนิทรา นับจากวันนั้น นี้ก็ผ่านมา 3ปีแล้ว ที่ท่านยังคงนอนไม่ตื่น ฉันได้แต่หวังว่าสักวัน ท่านจะฟื้นขึ้นมา ตื่นขึ้นมามองดูฉัน ให้เราพ่อลูกได้มาพูดคุยกันอีกครั้ง