เมื่อรับประทานอาหารเสร็จอี้เฟยจัดเก็บจัดการทุกอย่างให้เข้าที่คืน เป็ครั้งแรกที่อ๋องอย่างเขารู้จักการล้างจาน และยังต้องล้างจานด้วยตัวเองอีกด้วย!
จึงทำให้เขารู้ว่า... เพ้ย! ข้าไม่ชอบล้างจานเอาเสียเลย!
“ข้าไม่ชอบล้างจาน!” เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาอย่างไม่ชอบใจ พลางสะบัดสลัดมือหลายรอบให้แห้งไวๆ ตอนล้างจานเขาก็สวมถุงมือล้างอยู่หรอกนะ แต่ว่ายังไงเขาก็รู้สึกไม่ชอบการล้างจานอยู่ดี
ส่วนเื่การทำอาหารอี้เฟยหมายมาดไว้ในใจแล้วว่าคราวหน้าเขาจะไปหาหนังสือเกี่ยวกับการทำอาหารมาอ่านเพื่อฝึกปรือฝีมือด้านนี้ การทำอาหารที่อร่อยให้กับตนเองก็ถือว่าเป็ความสุขอย่างหนึ่ง ถึงเขาจะไม่ชอบการล้างจานก็เถอะ
ร่างสูงโปร่งในชุดสบายๆสำหรับอยู่บ้านด้วยเสื้อยืดคอกลมกับกางเกงวอร์มคุมโทนดำเดินอืดอาดจากห้องครัวมาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟานุ่มด้วยอากัปกิริยาอย่างเกียจคร้าน เมื่อท้องอิ่มแล้วก็ถึงเวลาต้องใช้ความคิดต่อ... ในยุคสมัยอดีตนั้นที่เขาเป็อี้อ๋องสิ่งที่ไม่เคยขาดมือเลยนั่นก็คือ อำนาจ และเงิน!
ชีวิตใหม่ของเขาไม่จำเป็ต้องมีอำนาจก็ได้ แต่ว่าจำเป็ต้องมี ‘เงิน’
“แล้วจะหาเงินอย่างไรดี?” อี้เฟยนั่งเหยียดพลางครุ่นคิดเกี่ยวกับการหาเงิน เขาก็ไม่ปฏิเสธว่าเขา้าเงินเยอะๆและอยากมีเงินเยอะๆ เพราะยังไงซะเขาก็ชอบการอยู่อย่างมีเงินมากกว่าการอยู่อย่างอัตคัดขัดสนละนะ
ปุถุชนคนธรรมดาที่ต้องกินต้องใช้ก็ต้องใช้เงินกันทั้งนั้นแหละ ใครๆก็ต้องหาเงินและ้ามีเงิน อีกอย่างลองคิดดูสิว่าแค่เราก้าวออกจากบ้านแค่ก้าวเดียวมันก็จำเป็ต้องคิดแล้วว่าต้องใช้เงินจ่ายอะไรบ้างใช้เงินซื้ออะไรบ้างไม่ใช่หรือ? ฉะนั้นไม่ว่าจะยุคสมัยไหนทั้งในอดีตหรือในปัจจุบันรวมถึงอนาคตด้วยนั่นแหละ สิ่งที่เหมือนกันนั่นก็คือ... แว่นแคว้นหรือประเทศควรต้องมีผู้นำผู้ปกครองที่ดีมีความสามารถและทรงคุณธรรมจริยธรรม และการมีเงินให้ใช้จ่ายขับคล่อง มันดีมาก!
“อืมๆๆ นี่ฉันก็เพิ่งจะสังเกตนะเนี่ยว่ามีเ้าสิ่งนี้อยู่ในบ้านน่ะ” อี้เฟยโคลงศีรษะคิดไปคิดมาอยู่สักพักหนึ่งก่อนที่สายตาจะมาตกหยุดอยู่ที่หน้าจอกระจกสีดำสนิทเกือบติดกับผนังด้านหน้าฝั่งตรงข้ามกับตน
เป็ลักษณะหน้าจอกระจกแบนสีดำมีความยาวหากนับตามมาตรวัดปัจจุบันก็น่าจะประมาณสี่สิบสามนิ้ว อี้เฟยหยิบสิ่งที่เรียกว่า ‘รีโมท’ เพื่อกดเปิดสวิตช์ ‘โทรทัศน์’
{‘โทรทัศน์’ คือ กระบวนการถ่ายทอดเสียงและภาพได้พร้อมกันจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง โดยวิธีเปลี่ยนคลื่นเสียงและภาพให้เป็คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกสู่อากาศ, เรียกเครื่องที่มีหน้าที่ดังกล่าว ว่า เครื่องส่งโทรทัศน์ และเรียกเครื่องที่มีหน้าที่เปลี่ยนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ได้รับจากเครื่องส่งโทรทัศน์ให้กลับเป็คลื่นเสียงและภาพตามเดิม ว่า เครื่องรับโทรทัศน์, ภาษาปาก เรียกว่า ‘ทีวี’
‘รีโมท’ หรือ ‘รีโมทคอนโทรล’ คือ เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับควบคุมการดำเนินการของสิ่งประดิษฐ์หรือเครื่องจักรต่างๆจากระยะไกล ความหมายอีกว่า ‘เครื่องควบคุมระยะไกล’ หรือ ‘อุปกรณ์ควบคุมระยะไกล’ โดยเฉพาะเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านเช่น ‘โทรทัศน์’ ‘เครื่องเสียง’ ‘เครื่องเล่นดีวีดี’ โดยไม่ใช้สายไฟเป็ตัวส่งสัญญาณ แต่ใช้อินฟราเรดแทน (หรือใช้สัญญาณวิทยุแต่พบได้น้อย) ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ขนาดเล็กไม่กี่ก้อนเท่านั้น มีขนาดเหมาะมือ และมีปุ่มฟังก์ชันต่างๆ อยู่ครบครัน}
ติ้ด
ช่อง 1 - ‘ย๊ากกกกกก หึ เ้าฆ่าสหายของข้า วันนี้ข้ามาเพื่อแก้แค้นให้แด่สหาย!’
ช่อง 2 ‘เพราะว่าฉันรักเธอยังไงล่ะ... ได้ยินหรือเปล่าชิงหย่า เพราะว่าฉันรักเธอ!’
ช่อง 3 ‘รายงานข่าวสดวันนี้... เกิดเหตุทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่ที่ XX ทำให้มีผู้ได้รับาเ็ บลาบลาบลา’
ช่อง 4 ‘แพนด้าั์ เป็สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมซึ่งปัจจุบันจัดอยู่ในวงศ์หมี ถิ่นอาศัยอยู่ทางตอนใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน อาหารโปรดของแพนด้าั์คือใบไผ่ บลาบลาบลา’
.......
ตุบ!
“นี่มัน... อ๊ากกกกกกกก”
อี้เฟยถึงกับทำรีโมทหลุดมือ เขายกมือขึ้นกุมศีรษะแล้วร้องอ๊ากเสียงดังลั่นบ้าน เื่ที่เสด็จพี่ชอบดุเวลาที่เขาะโหรือแสดงกิริยาไม่สำรวมอะไรนั้นตอนนี้ทิ้งมันไปก่อนเถอะ! ร่างสูงโปร่งเพรียวของเขาพลางะโขึ้นยืนบนโซฟาสองสามอย่างไม่รักษากิริยา ดวงตาคมกลมกลึงเบิกกว้าง ริมฝีปากอ้าค้างอึ้งและทึ่งเสียยิ่งกว่าเมื่อวานเสียอีก
“นี่มันจะสุดยอดเกินไปแล้ววววววววววววว!” เขายังยืนอยู่บนโซฟากล่าวอย่างะโๆเสียงดังลั่น ก่อนที่ยกมือถูเรียวแขนของตัวเองที่กำลังขนลุกซู่กับความสุดยอดของสิ่งที่เรียกว่า ‘โทรทัศน์’ หรือ ‘ทีวี’ ตรงหน้า แล้วค่อยวาดเรียวแขนโอบตัวเอง
ตอนที่ได้นั่งรถแท็กซี่ครั้งแรกเขารู้สึกว่าสุดยอดมาก ตอนที่ได้เข้าห้องน้ำและแช่ตัวอาบน้ำในอ่างน้ำวนเขาคิดยอดเยี่ยมเลย ตอนที่ได้ศึกษาเกี่ยวกับครัวและลงครัวทำอาหารด้วยอุปกรณ์ของยุคปัจจุบันต่างๆมันน่าอัศจรรย์สำหรับเขามาก
แล้วตอนนี้ ‘โทรทัศน์’ มันกำลังทำให้เขาถึงกับขนลุกซู่ซ่าเลยทีเดียว!
“เฮ้อ ทำยังไงดี...” อี้เฟยกอดอกถอนหายใจพร้อมกล่าวอย่างพึมพำ ที่ถอนหายใจไม่ใช่ด้วยความเหนื่อยหน่ายแต่อย่างใด แต่เป็การถอนหายใจด้วยความตื่นเต้นๆอย่างสุดๆไปเลยต่างหากเล่า
“ข้าตื่นเต้นไปหมดแล้ว!”
เขาไม่รู้ว่าไอ้เ้าโทรทัศน์เนี่ยมันวิวัฒนาการมาจากสิ่งใด เพราะในยุคสมัยอดีตอี้อ๋องนั้นมันไม่มีสิ่งนี้อยู่เลย แม้แต่เค้าคราวหรือเค้าโครงก็ไม่รู้ว่าวิวัฒนาการจากสิ่งใด หากจะ้าดูละคร งิ้ว หรือการขับร้องก็มีแต่ต้องทำการแสดงอยู่ตรงหน้าต่อหน้าเลย และหลายๆจวนของชนชั้นสูงหรือตระกูลใหญ่จึงมักจะเลี้ยงคณะละคร คนเล่านิทาน หรือคนขับร้องเอาไว้ทั้งนั้น อยากดูอยากฟังเมื่อไหร่ก็เรียกได้ทุกเมื่อ ส่วนยุคปัจจุบันแค่เปิดโทรทัศน์ก็ดูได้แล้วมีให้เลือกมากกว่าร้อยช่องอีกต่างหาก ดีจริงๆ
ส่วนเื่การข่าวต่างๆ หึๆ ยุคปัจจุบันดีกว่าร้อยเท่าเชียว! ในยุคสมัยอดีตอี้อ๋องเื่ข่าวต่างๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นอกเมืองหลวงหรือเมืองเกิดเหตุที่รู้ข่าวรวดเร็ว กว่าจะรู้กันทั่วแผ่นดินต้องใช้เวลาพอสมควรเลยล่ะ แต่ยุคปัจจุบันแค่เปิดโทรทัศน์ฟังข่าวก็รู้แล้ว น่าใจริงๆกับสิ่งประดิษฐ์ยุคใหม่นี้
อี้เฟยจึงขอยกให้ ‘โทรทัศน์’ เป็สิ่งประดิษฐ์สุดยอดสุดล้ำอย่างหนึ่งของยุคปัจจุบันเลย
“นี่ผ่านมากว่าสามพันปีทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้เลยหรือ? น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!”
“ข้าตัดสินใจแล้ว นอกจากทำอาหาร ข้าจะดูทีวี!” เขาคิดว่าโทรทัศน์น่าสนใจมากทีเดียว หากเบื่อๆก็คงจะมีอะไรให้ดูและยังศึกษาเกี่ยวกับยุคปัจจุบันหรือข่าวสารต่างๆผ่านโทรทัศน์ได้ คราวหน้าเขาจะศึกษาเื่โทรทัศน์ให้มากหน่อย
อี้เฟยนั่งลงด้วยความสงบคืนพร้อมกับตั้งใจครุ่นคิดข้อมูลเกี่ยวกับโทรทัศน์ในหัวอยู่สักพักจึงได้ทราบเพิ่มเติมอีกว่า ละครหรือสารคดี ข่าวที่ลงฉายในโทรทัศน์นั้นมาจากการแสดงของดารานักแสดง นักข่าวก็อ่านข่าวสาร สารคดีสัตว์หรือเกี่ยวกับเื่ใดต่างๆก็มาจากการถ่ายทำเช่นกัน ทุกอย่างล้วนเป็งานหรืออาชีพที่หาเงินได้ทั้งนั้น
ส่วนการ ‘ถ่าย’ ทำบุคคลต่างๆนั้นจะใช้ ‘กล้อง’ ในการบันทึก เมื่อถ่ายเสร็จแล้วนำมาตัดต่อโดยทีมงานของเขาที่เป็ผู้เชี่ยวชาญด้านนั้น เรียบร้อยแล้วจึงกลายเป็ผลงานออกมาฉายลงในโทรทัศน์เพื่อให้ประชาชนคนดู ส่วนรายได้ที่จะได้รับก็แล้วแต่ตามที่ตกลงสัญญาของแต่ละฝ่ายแต่ละช่องหรือ ‘บริษัท’ อี้เฟยไม่รู้เื่พวกนี้หรอกจึงช่างมันเถอะ แค่รู้ว่ามันสุดยอดมากก็พอแล้ว
“ว้าววว... แบบนี้ก็ ‘เจ๋ง’ ไปเลยสิ ฮ่าๆฮ่าๆ” เขาพูดทั้งหัวเราะ และคิดคำใหม่ๆของยุคปัจจุบันนี้ที่มีความอย่างเดียวกับคำว่า ‘สุดยอด’ หรือ ‘ยอดเยี่ยม’ และคำว่า ‘เจ๋ง’ นี้ก็เจ๋งจริงๆ
แต่ใน่ขณะที่อี้เฟยกำลังตั้งใจดูโทรทัศน์อยู่นั้น... ก็เสียงหนึ่งดังขึ้น!
Rrrrrrrrrrrr…. Rrrrrrrrrrrrrrrr
“อะไรน่ะ”
เสียงร้องอันดังนั้นทำเอาเขาสะดุ้งโหยงยืดตัวขึ้น หันซ้ายหันขวาหาที่มาของเ้าเสียงร้องดังกล่าว สายตาคมกริบสแกนหาได้อย่างเฉียบแหลม ประััหูของผู้ฝึกยุทธ์ที่ว่องไวกว่าคนธรรมดาตั้งใจฟังครู่หนึ่ง อี้เฟยลุกขึ้นเดินมุ่งหน้าไปตามเสียงที่ดังซึ่งเส้นทางจุดมุ่งหมายนั้นคือ ห้องนอนใหญ่ของเขา!
เขาเดินเข้ามาภายในห้องนอนของเขาแล้ว... โต๊ะเล็กๆข้างๆหัวเตียงที่วางโคมไฟน้อยและสำหรับวางของสำคัญในห้องนอน เมื่อคืนเขาง่วงมากไม่ได้สังเกตหรอกว่าในห้องนอนจะมีอะไรบ้าง เห็นก็แต่เตียงนุ่มๆดึงดูดเขาเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาเห็นแล้วว่ามันมีอะไรอย่างอื่นที่น่าสนใจอีกด้วย!
หน้าจอกระจกสีดำมีขนาดเท่ากับฝ่ามือหนึ่งของเขา... มันเงียบไปแล้วแต่เขามั่นใจว่าเสียมาจากเ้านี่แน่นอน อี้เฟยมองไปพลางครุ่นคิดข้อมูลเกี่ยวกับเ้าสิ่งนี้
“อันนี้... ‘โทรศัพท์’ นี่เอง!”
และไม่นานเขาก็คิดออกแล้ว! อุปกรณ์ที่สุดยอดอีกชนิดหนึ่งที่เขาต้องขอยกให้เป็สิ่งประดิษฐ์สุดยอดสุดล้ำสุดๆไปเลย มีไว้ใช้สื่อสารกับผู้อื่น... หา มันทำได้จริงๆหรือนี่?!
{‘โทรศัพท์’ คือ เป็อุปกรณ์การสื่อสารโทรคมนาคมที่อนุญาตให้ ผู้ใช้สองคนหรือมากกว่า สามารถสนทนากัน เมื่อพวกเขาไม่ได้อยู่ในบริเวณใกล้เคียงกันที่จะได้ยินเสียงกันโดยตรง เครื่องโทรศัพท์จะแปลงเสียง, โดยทั่วไปเป็เสียงมนุษย์, ให้เป็สัญญาณ อิเล็กทรอนิกส์ที่เหมาะสำหรับการส่งผ่านทางสายเคเบิลหรือผ่านสื่ออื่น ๆในระยะทางไกล, และ เมื่อถึงผู้รับปลายทาง จะเปลี่ยนสัญญาณดังกล่าวกลับให้อยู่ในรูปแบบที่จะสามารถเข้าใจได้ และอาศัยอำนาจแม่เหล็กไฟฟ้าเป็หลักสำคัญ
(อธิบายเพิ่มเติม - ‘โทรศัพท์เคลื่อนที่’ หรือ ‘โทรศัพท์มือถือ’ (บ้างเรียก วิทยุโทรศัพท์) คืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการสื่อสารสองทางผ่าน โทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้คลื่นวิทยุในการติดต่อกับเครือข่ายโทรศัพท์มือถือโดยผ่านสถานีฐาน โดยเครือข่ายของโทรศัพท์เคลื่อนที่แต่ละผู้ให้บริการจะเชื่อมต่อกับเครือข่ายของโทรศัพท์บ้านและเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้ให้บริการอื่น โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่มีความสามารถเพิ่มขึ้นในลักษณะคอมพิวเตอร์พกพาจะถูกกล่าวถึงในชื่อสมาร์ทโฟน
โทรศัพท์เคลื่อนที่ในปัจจุบันนอกจากความสามารถพื้นฐานของโทรศัพท์แล้ว ยังมีคุณสมบัติพื้นฐานของโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่เพิ่มขึ้นมา เช่น การส่งข้อความสั้นเอสเอ็มเอส ปฏิทิน นาฬิกาปลุก ตารางนัดหมาย เกม การใช้งานอินเทอร์เน็ต แอปพลิเคชันหรือโซเชียลมีเดีย บลูทูธ อินฟราเรด กล้องถ่ายภาพ เอ็มเอ็มเอส วิทยุ เครื่องเล่นเพลง และ จีพีเอส เป็ต้น)}
อี้เฟยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างโงนเงนและสติล่องลอย เขาค่อยๆทิ้งนั่งลงข้างเตียงมองสิ่งที่อยู่ในมืออย่างไม่น่าเชื่อเมื่อได้รับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับ ‘โทรศัพท์’
ที่สุดยอดกว่า ‘โทรทัศน์’ และทำให้เขาอึ้งได้สุดจนสติหายเลยก็คือเ้า ‘โทรศัพท์’ นี่แหละ เครื่องเล็กขนาดพกพาไปด้วยได้ทุกที่และมีความสามารถหลายอย่างจนคาดไม่ถึงเลย!
“สามพันปี... สามพันปีผ่านไป นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว” เขาเอ่ยพึมพำน้ำเสียงเบาหวิวอยู่คนเดียวพลางมองจดๆจ้องๆโทรศัพท์เครื่องเรียบหรูสีดำในมือไม่วางตา
“โลกต้องแตกไปรอบหนึ่งแล้วแน่ๆถึงได้มีเ้าสิ่งนี้ขึ้นมาได้!”
“อะไรคือ การส่งข้อความสั้นเอสเอ็มเอส? ปฏิทิน? นาฬิกาปลุก? เกม? การใช้งานอินเทอร์เน็ต? แอปพลิเคชันหรือโซเชียลมีเดีย? กล้องถ่ายภาพ? อีเมล? เครื่องเล่นเพลง? จีพีเอส? และอีกมากมาย”
“เสด็จพี่ ข้าต้องเป็บ้าไปแล้วแน่ๆ! อ๊ากกกกกกกกก!”
------------------------------------
Talk
งื้ออออ ท่านอ๋องไม่ชอบล้างจาน [5555]
งื้ออออ เอ็นดูท่านอ๋องจะเป็บ้าเพราะโทรทัศน์กับโทรศัพท์ของยุปัจจุบัน [5555] โอ๊ย อยากรียกว่า น้องงงงงงง แต่โพอาจจะเป็โคตรหลัวก็เป็ได้เลยไม่กล้าเรียก5555
ท่านอ๋องได้กล่าวไว้ : แว่นแคว้นหรือประเทศควรต้องมีผู้นำผู้ปกครองที่ดีมีความสามารถและทรงคุณธรรมจริยธรรม และการมีเงินให้ใช้จ่ายขับคล่อง มันดีมาก!
ตอนนี้ได้รู้จักโทรทัศน์กับโทรศัพท์แล้วววว ยุคปัจจุบันสุดยอดมาก! ตอนหน้ามาร่วมกันเป็กำลังใจให้ท่านอ๋องด้วยกันอีกเถอะ!
อ่านแล้วเป็เช่นไรบ้างก็ฝากคอมเมนต์เพื่อเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ :)
142
