ตอนที่เจ็ดสิบเอ็ด ชายชาตรีมีวิชา
มักจะมีคำกล่าวว่าคนเราร้อนวิชาทำให้ไปหาเรื่องกับชาวบ้าน
โดยตำนานเรื่องเล่าชายหนุ่มคนหนึ่งสำเร็จวิชาก็เอาวิชาไปแปลงร่างแกล้งตายต่างๆ
สร้างความเดือดร้อนให้กับคนทั่วไปไปทั่ว
ครับ
อย่างที่เห็นนั่นล่ะครับ
พอเรามีวิชาเป็นแอนิเมจัสต่างๆ
แปลงร่างเป็นนกแร้ง จระเข้หมาเน่าลอยน้ำ ฯลฯ
คนมีวิชาอาคมจะเอาวิชาความรู้พวกนี้ไปแกล้งคนอื่นมากกว่าที่จะเอาไปทำอะไรที่มีประโยชน์ต่อสังคมและโลก
อย่างน้อย แอสเทริกซซ์และโอเบลิกซ์ที่มีพลังมหาศาล
ก็เอากำลังของตนเองไปชกกับกองทหารของโรมันที่ซีซ่าส่งทหารมายึดหมู่บ้านพวกกอล
แต่คนมีวิชาแถวนี้เอาวิชาไปทำอะไร?
เอาไปแกล้งคนอื่นให้เกิดความเดือดร้อนวุ่นวายมากขึ้น
ผมก็อปปี้วิชาจากแอสเทริกซ์และโอเบลิกซ์ทำให้ใช้กำลังมหาศาลดุจช้างหนึ่งเชือกของผมนั้น
ในการสร้างลานพิธีให้กับอาจารย์คงและบรรดานักวิยาศาสตร์ต่างๆ
ท่อนซุงหลายคนโอบที่ต้องใช้คนจำนานมากก้อนหินขนาดใหญ่
ฯลฯ
ผมสามารถยกขึ้นมาได้ด้วยตัวคนเดียวด้วยกำลังของช้างหนึ่งเชือก(ทั้งที่หากใช้อุปกรณ์ปัจจุบันได้ผมคงทำได้เร็วกว่านี้ กำลังคนเท่าช้างหนึ่งเชือกไม่สามารถสู้กับอุปกรณ์เครื่องจักรขนาดยักษ์ได้)
ผมคิดมาตลอดว่าผมจะลองให้ไอ้ห้อยไอ้โหนหรือลุกน้องของผมนี้มีกำลังระดับนี้
เราคงสามารถสร้างหมู่บ้านแบบแอสเทริกซ์โอเบลิกซ์ได้
ชายชาตรีมีวิชาอาจจะ”ร้อนวิชา”
ผมก็ร้อนวิชาเช่นกัน แต่ตอนมีกำลังเท่าช้างหนึ่งเชือก
ผมเอาไปทำเรื่องที่มีประโยชน์ต่อสังคมหรืออย่างน้อยก็ต่อตนเองมากกว่าจะเอาไปปั่นป่วนชาวบ้านตามตำนานเรื่องเล่าต่างๆ
“เดียรัจฉานวิชา”
หลวงพ่อที่ท่านมามุงดูพร้อมกับชาวบ้านด้วยกล่าวเมื่อเห็นผมแบกท่อนซุงและเก็บกวาดสถานที่ด้วยความรวดเร็วอย่างแอสเทริกซ์โอเบลิกซ์
ผมพยักหน้ายอมรับไม่ได้กล่าวปฏิเสธ
ทางเทคนิค
หมองูอย่างบาบูกับบาบอนก็นับว่าเป็นเดรัจฉานวิชา
ความรู้ในการบังคับม้า การบังคับช้างการใช้อาวุธ
ก็เป็นหนึ่งในความรู้ที่ห้ามภิกษุเรียน
จนปัจจุบันต้องพยายามแถให้เด็กลูกศิษย์ลูกหาเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ได้
เพื่อมาช่วยทำงานให้พระอาจารย์ต่างๆได้
ทั้งที่มันก็ไม่ใช่ความรู้ที่นำไปสู่ทางดับทุกข์เช่นกัน
เดียรัจฉานวิชาไมทำให้ไปสู่ทางดับทุกข์เช่นกัน
แต่เราก็ต้องหาเหตุผลแถเพราะมันสะดวกมากกว่าจริงๆในยุคปัจจุบัน
ศีลธรรมจะเปลี่ยนตามกาลเวลาและแนวคิดของคนในสังคม
แนวความคิดของศาสนาคือ เราปล่อยให้คนอื่นทำความผิดได้แต่คนที่ใช้ฤทธิ์หลังจากบรรลุแล้วไม่นับว่าทำผิด
เท่ากับว่าภิกษุระดับสูงจะทำเรื่องที่สานุศิษย์ระดับล่างทำได้โดยไม่ถือว่าผิดเพราะศีลธรรมบารมีและฤทธนั้นสูงกว่า
พระครูชั้นสูงเมื่อไม่สามารถเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ได้
ก็ให้ไอ้ลูกศิษย์เด็กๆเรียนไป
ราวกับแนวคิดของแรบไบชาวยิวก็ไม่ปานในการตีความกฎเกณฑ์ของศาสนาหากเราพิจารณาศาสนาต่างๆกันดีดีแล้ว
เราไม่สามารมีอำนาจของตนเองได้นอกจากอำนาจที่มาจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
และเราจะไม่สามารถเอาอำนาจไปใช้ทำอะไรได้โดยการที่มีประโยชน์ต่อสังคมเลย
เพราะการบังคับช้างและงูของบาบอนกับบาบูก็นับเป็นวิชาต้องห้าม
ห้ามเรียน ห้ามสอน
แต่อย่างไพรมาร์ชกัลลิแมนว่าไว้ ข้อบัญญัติของสเปซมารีนนั้นมีไว้เพื่อเป็นแนวทางไม่ใช่ให้เป็นกฎเกณฑ์ตายตัว
เราจะใช้ชีวิตของเราอย่างไรกับกฎของศาสนาต่างๆนั้นคือบทพิสูจน์ที่แท้จริง
หากเราทำอย่างเข้มงวดจริงๆ
ประเทศเราคงไม่ได้มีคอมพิวเตอร์ใช้กันในหมู่ศาสนา
ซึ่งทางตะวันออกกลางก็เคยมีการระแวงเรื่องโทรศัพท์นำมาใช้ว่าขัดกับหลักศาสนาหรือไม่ด้วยซ้ำ
เราต้องใช้เหตุผลต่างๆมาอธิบายเหตุการณ์ใหม่ๆที่ท่านศาสดาไม่เคยให้ข้อบัญญัติไว้
นี่คือสาเหตุที่หลายๆคนเกลียดเทคโนโลยีใหม่ๆ
และเป็นอีกสาเหตุที่คนชอบมองการมาถึงของเทคโนโลยีเป็นผีป่าซาตานนำมาสู่ความเสื่อมทรามของสังคม
แต่เพราะการมีเครื่องจักรสมัยใหม่นั่นล่ะ
คนในสังคมสมัยใหม่ถึงไม่มีความจำเป็นต้องเรียนเดียรัจฉานวิชาให้มีกำลังเท่าช้างหนึ่งเชือกแต่ประการใด
เพราะใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่ก็ทำงานได้ผลเช่นกัน