เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่เจ็ดสิบเอ็ด ชายชาตรีมีวิชา

    ตอนที่เจ็ดสิบเอ็ด ชายชาตรีมีวิชา

    มักจะมีคำกล่าวว่าคนเราร้อนวิชาทำให้ไปหาเรื่องกับชาวบ้าน

    โดยตำนานเรื่องเล่าชายหนุ่มคนหนึ่งสำเร็จวิชาก็เอาวิชาไปแปลงร่างแกล้งตายต่างๆ

    สร้างความเดือดร้อนให้กับคนทั่วไปไปทั่ว

    ครับ

    อย่างที่เห็นนั่นล่ะครับ

    พอเรามีวิชาเป็นแอนิเมจัสต่างๆ

    แปลงร่างเป็นนกแร้ง จระเข้หมาเน่าลอยน้ำ ฯลฯ

    คนมีวิชาอาคมจะเอาวิชาความรู้พวกนี้ไปแกล้งคนอื่นมากกว่าที่จะเอาไปทำอะไรที่มีประโยชน์ต่อสังคมและโลก

    อย่างน้อย แอสเทริกซซ์และโอเบลิกซ์ที่มีพลังมหาศาล

    ก็เอากำลังของตนเองไปชกกับกองทหารของโรมันที่ซีซ่าส่งทหารมายึดหมู่บ้านพวกกอล

    แต่คนมีวิชาแถวนี้เอาวิชาไปทำอะไร?

    เอาไปแกล้งคนอื่นให้เกิดความเดือดร้อนวุ่นวายมากขึ้น

    ผมก็อปปี้วิชาจากแอสเทริกซ์และโอเบลิกซ์ทำให้ใช้กำลังมหาศาลดุจช้างหนึ่งเชือกของผมนั้น

    ในการสร้างลานพิธีให้กับอาจารย์คงและบรรดานักวิยาศาสตร์ต่างๆ

    ท่อนซุงหลายคนโอบที่ต้องใช้คนจำนานมากก้อนหินขนาดใหญ่

    ฯลฯ

    ผมสามารถยกขึ้นมาได้ด้วยตัวคนเดียวด้วยกำลังของช้างหนึ่งเชือก(ทั้งที่หากใช้อุปกรณ์ปัจจุบันได้ผมคงทำได้เร็วกว่านี้ กำลังคนเท่าช้างหนึ่งเชือกไม่สามารถสู้กับอุปกรณ์เครื่องจักรขนาดยักษ์ได้)

    ผมคิดมาตลอดว่าผมจะลองให้ไอ้ห้อยไอ้โหนหรือลุกน้องของผมนี้มีกำลังระดับนี้

    เราคงสามารถสร้างหมู่บ้านแบบแอสเทริกซ์โอเบลิกซ์ได้

    ชายชาตรีมีวิชาอาจจะ”ร้อนวิชา”

    ผมก็ร้อนวิชาเช่นกัน แต่ตอนมีกำลังเท่าช้างหนึ่งเชือก

    ผมเอาไปทำเรื่องที่มีประโยชน์ต่อสังคมหรืออย่างน้อยก็ต่อตนเองมากกว่าจะเอาไปปั่นป่วนชาวบ้านตามตำนานเรื่องเล่าต่างๆ

     

    “เดียรัจฉานวิชา”

    หลวงพ่อที่ท่านมามุงดูพร้อมกับชาวบ้านด้วยกล่าวเมื่อเห็นผมแบกท่อนซุงและเก็บกวาดสถานที่ด้วยความรวดเร็วอย่างแอสเทริกซ์โอเบลิกซ์

    ผมพยักหน้ายอมรับไม่ได้กล่าวปฏิเสธ

    ทางเทคนิค

    หมองูอย่างบาบูกับบาบอนก็นับว่าเป็นเดรัจฉานวิชา

    ความรู้ในการบังคับม้า การบังคับช้างการใช้อาวุธ

    ก็เป็นหนึ่งในความรู้ที่ห้ามภิกษุเรียน

    จนปัจจุบันต้องพยายามแถให้เด็กลูกศิษย์ลูกหาเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ได้

    เพื่อมาช่วยทำงานให้พระอาจารย์ต่างๆได้

    ทั้งที่มันก็ไม่ใช่ความรู้ที่นำไปสู่ทางดับทุกข์เช่นกัน

    เดียรัจฉานวิชาไมทำให้ไปสู่ทางดับทุกข์เช่นกัน

    แต่เราก็ต้องหาเหตุผลแถเพราะมันสะดวกมากกว่าจริงๆในยุคปัจจุบัน

    ศีลธรรมจะเปลี่ยนตามกาลเวลาและแนวคิดของคนในสังคม

    แนวความคิดของศาสนาคือ เราปล่อยให้คนอื่นทำความผิดได้แต่คนที่ใช้ฤทธิ์หลังจากบรรลุแล้วไม่นับว่าทำผิด

    เท่ากับว่าภิกษุระดับสูงจะทำเรื่องที่สานุศิษย์ระดับล่างทำได้โดยไม่ถือว่าผิดเพราะศีลธรรมบารมีและฤทธนั้นสูงกว่า

    พระครูชั้นสูงเมื่อไม่สามารถเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ได้

    ก็ให้ไอ้ลูกศิษย์เด็กๆเรียนไป

    ราวกับแนวคิดของแรบไบชาวยิวก็ไม่ปานในการตีความกฎเกณฑ์ของศาสนาหากเราพิจารณาศาสนาต่างๆกันดีดีแล้ว

    เราไม่สามารมีอำนาจของตนเองได้นอกจากอำนาจที่มาจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น

    และเราจะไม่สามารถเอาอำนาจไปใช้ทำอะไรได้โดยการที่มีประโยชน์ต่อสังคมเลย

    เพราะการบังคับช้างและงูของบาบอนกับบาบูก็นับเป็นวิชาต้องห้าม

    ห้ามเรียน ห้ามสอน

    แต่อย่างไพรมาร์ชกัลลิแมนว่าไว้ ข้อบัญญัติของสเปซมารีนนั้นมีไว้เพื่อเป็นแนวทางไม่ใช่ให้เป็นกฎเกณฑ์ตายตัว

    เราจะใช้ชีวิตของเราอย่างไรกับกฎของศาสนาต่างๆนั้นคือบทพิสูจน์ที่แท้จริง

    หากเราทำอย่างเข้มงวดจริงๆ

    ประเทศเราคงไม่ได้มีคอมพิวเตอร์ใช้กันในหมู่ศาสนา

    ซึ่งทางตะวันออกกลางก็เคยมีการระแวงเรื่องโทรศัพท์นำมาใช้ว่าขัดกับหลักศาสนาหรือไม่ด้วยซ้ำ

    เราต้องใช้เหตุผลต่างๆมาอธิบายเหตุการณ์ใหม่ๆที่ท่านศาสดาไม่เคยให้ข้อบัญญัติไว้

    นี่คือสาเหตุที่หลายๆคนเกลียดเทคโนโลยีใหม่ๆ

    และเป็นอีกสาเหตุที่คนชอบมองการมาถึงของเทคโนโลยีเป็นผีป่าซาตานนำมาสู่ความเสื่อมทรามของสังคม

    แต่เพราะการมีเครื่องจักรสมัยใหม่นั่นล่ะ

    คนในสังคมสมัยใหม่ถึงไม่มีความจำเป็นต้องเรียนเดียรัจฉานวิชาให้มีกำลังเท่าช้างหนึ่งเชือกแต่ประการใด

    เพราะใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่ก็ทำงานได้ผลเช่นกัน

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่เป็นไอ้เจิด ที่คุณอ่าน