พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้

    บทที่ 91: ความหวังในความสิ้นหวัง

    เมื่อหนอนทรายปรากฏตัวขึ้นใกล้ฝูงชน ความตื่นตระหนกก็เดือดพล่าน

    ทุกคนพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะหนีไปยังที่ไกลๆ ผู้ปลุกพลัง ที่เดิมทีรับผิดชอบรักษาระเบียบก็สิ้นหวัง ขาสองข้างอ่อนแรงสั่นไม่หยุด

    เมื่อความหวาดกลัวในอดีตปรากฏขึ้นตรงหน้า เมื่อปีศาจที่กลืนกินคนกว่าหกพันคนปรากฏขึ้นอีกครั้ง พวกเขาแทบจะไม่เกิดความคิดที่จะต่อต้านเลย

    “ขอร้องท่าน...รีบลงมือเถอะครับ!”

    อธิการบดีหวงเจิ้งก้มตัว เสียงเจือเสียงสะอื้น อ้อนวอนหลินอัน

    “ท่านไม่ใช่ว่าบอกว่าจะขวางอสูรร้ายรึ!?”

    “พวกเราควรจะทำยังไงดี!?”

    ความหวาดกลัวทำให้พวกเขาสับสน

    จางเถี่ยเหลือบมองฝูงชนใต้เวที อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะหนึ่งเสียง

    เขาไม่สงสัยเลยว่าหากหลินอันไม่เปิดปากอีกครั้ง คนกลุ่มนี้ต่อให้รู้ดีว่าหนีไม่พ้นก็จะร้องไห้หนีออกจากลานกว้าง

    “ทุกคนฟังคำสั่งของข้า”

    หลินอันหันหลังให้ สองมือไขว้หลัง น้ำเสียงสงบราวกับไม่สนใจอสูรร้ายข้างหลังเลย

    เขาจู่ๆ ก็เปิดปาก เสียงตกกระทบหูของ ผู้ปลุกพลัง จำนวนมากราวกับเสียงสวรรค์

    “ผู้ปลุกพลัง ธาตุไฟ...โจมตีบริเวณปากของหนอนทรายสุดกำลัง! ลดความสามารถในการขุดดินของมัน!”

    “ผู้ปลุกพลัง ธาตุน้ำแข็งและน้ำ...โจมตีขาเคียวคู่ที่สี่บนหัวของหนอนทรายสุดกำลัง! ลดความสามารถในการรับรู้ของมัน!”

    “ผู้ปลุกพลัง ธาตุสายฟ้า ลม และเวทมนตร์...โจมตีท้องที่ซ่อนเร้นที่สุด! ขัดจังหวะการโจมตีของมัน!”

    ผู้ปลุกพลัง ทุกคนที่ถูกแบ่งกลุ่มไว้ล่วงหน้าได้ยินก็รวมตัวกันเป็นหน่วยย่อยตามสัญชาตญาณ แต่ในจำนวนนั้นมีหลายคนเอ่ยปากสงสัย

    “ไม่มีประโยชน์!”

    “พวกเราเคยลองแล้ว! ทักษะของพวกเราไม่มีทางทะลวงการป้องกันของอสูรร้ายตัวนั้นได้...”

    “ปัง!”

    สมองระเบิด...ผู้ปลุกพลัง สายประชิดคนหนึ่งที่เอ่ยปากพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกหลินอันระเบิดหัวจากระยะไกลในทันที

    “ผู้ที่สงสัยและขัดขืน...ตาย!”

    ฝูงชนหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ

    “เวินหย่า! ให้พวกเขาเปิดใช้งานการแบ่งปันพลังจิต! เครื่องหมายจุดอ่อนทั้งหมดข้าอัปโหลดไปที่ช่องทางของกลุ่มแล้ว!”

    “จางเถี่ย!”

    หลินอันจู่ๆ ก็ถอด [ เปลือกเกราะประสาน] ของตัวเองออก ยุทโธปกรณ์กลายเป็นแสงขาวหายเข้าไปในร่างของจางเถี่ย

    “ดึงดูดหนอนทรายสุดกำลัง! ร่วมมือกับ ผู้ปลุกพลัง สายประชิดคนอื่นๆ ยื้อไว้!”

    “หัวหน้าหลิน!”

    จางเถี่ยตามสัญชาตญาณอยากจะปฏิเสธยุทโธปกรณ์ที่หลินอันโยนมา ในสายตาของเขาชีวิตของหัวหน้าหลินสำคัญกว่าของตัวเองมากนัก

    “หุบปาก!”

    หลินอันสายตาเย็นชา สายตาที่เย็นชานั้นทำให้จางเถี่ยอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว

    “อันจิ่งเทียน! ร่วมมือกับ ผู้ปลุกพลัง สายกายภาพระยะไกลคนอื่นๆ โจมตีก่อกวนระยะไกล!”

    ในเวลาเพียงสี่วินาที หลินอันก็จัดแจงหน้าที่ของทุกคนอย่างรวดเร็ว

    ไม่ไกลนัก หนอนทรายหลังจากกลืนกินซากศพของเติ้งเหลียนแล้วก็ทะลวงเข้าไปในดินอีกครั้ง

    หลินอันมองไปยังที่ที่แม้แต่เสาธงก็ถูกกลืนลงไป อดไม่ได้ที่จะสายตาเย็นชา

    ในฐานะหนอนทรายที่ไม่มี "สมอง" 【โพโทอิ】มีเพียงสัญชาตญาณทางชีวภาพพื้นฐานที่จะแสวงหาผลประโยชน์และหลีกเลี่ยงอันตราย นอกจากหลินอันที่ไม่สามารถรับรู้ได้ เติ้งเหลียนคือ ผู้ปลุกพลัง ทุกคนที่มีคลื่นพลังจิตแรงที่สุด

    “หวังว่าแกจะชอบรสชาติของ "ไอริส" นะ...”

    ไอริส: พืชวิญญาณพิษร้ายแรง (พลังงานวิญญาณปนเปื้อน มีพิษ)

    ผล: ตกแต่ง...หลังจากกินแล้วร่างกายจะสลาย

    ในตอนที่ตัดสินใจใช้เติ้งเหลียนเป็นเหยื่อล่อ เขาก็ซ่อนพืชวิญญาณพิษร้ายแรงที่ได้มาจากร้านดอกไม้ซิงอี้ไว้บนตัวเติ้งเหลียน ผลพิษร้ายแรงของไอริสคือการทำลายเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ทำให้ร่างกายสลาย ซึ่งเหมาะที่สุดแล้วที่จะใช้ต่อกรกับหนอนทรายที่ทั่วทั้งตัวเป็นเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อของอสูรต่างมิติ

    แน่นอน...เนื่องจากร่างกายมหึมาของหนอนทราย หวังจะอาศัยพืชวิญญาณพิษร้ายแรงต้นเดียวฆ่ามันนั้นไม่สมจริง หลินอันเพียงแค่ใช้มันเป็นวิธีการลดความสามารถในการขุดดินของหนอนทราย

    สองวินาทีต่อมา...

    “ซี่!!!”

    เสียงร้องของหนอนที่เจ็บปวดและเกลียดชังดังขึ้น

    หนอนทรายที่ทะลวงเข้าไปในดินจู่ๆ ก็ทะลวงออกมา พัดพาหินทรายจำนวนมาก นักศึกษาสองสามคนที่อยู่ใกล้ที่สุดในพริบตาก็ถูกก้อนปูนที่ตกลงมาจากที่สูงทุบจนเละเป็นกองเนื้อ

    ฝูงชนวิ่งหนี...ร้องไห้...

    เด็กสาวสองสามคนที่ล้มลงกับพื้นอ้อนวอนให้ชายหนุ่มข้างหน้าดึงเธอขึ้นมา แต่ไม่มีใครหันกลับมามอง

    หลังจากทะลวงออกมาจากพื้นดิน ร่างกายมหึมาที่เต็มไปด้วยรอยย่นของหนอนทรายก็สั่นสะท้าน ราวกับหนอนในอากาศบิดตัวดูเจ็บปวดอย่างยิ่ง

    “ตอนนี้แหละ!”

    หลินอันคำรามหนึ่งเสียง เสียงที่ถูกเสริมด้วยพลังจิตแผ่ไปทั่วลานกว้าง

    ผู้ปลุกพลัง ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง ปล่อยทักษะพร้อมกัน เป้าหมายคือหนอนทราย!

    “โครม! โครม! โครม!”

    “ลูกไฟ!”

    “คลื่นเพลิง!”

    “หอกน้ำแข็ง!”

    “คมวายุ!”

    ลานกว้างที่มืดมิดพลันสว่างไสวด้วยทักษะหลากสีสัน คลื่นพลังงานวิญญาณจำนวนมากแผ่ออกมากวนอากาศรอบๆ ราวกับน้ำเดือด แสงห้าสีสว่างวาบขึ้นบนร่างของ【โพโทอิ】

    หลังจากกลืนไอริสพิษร้ายแรงแล้ว หนอนทรายยังอยู่ในช่วงต่อต้านการสลายของร่างกาย จึงไม่มีแรงต้านทาน

    “กลายร่างเป็นหมี!”

    จางเถี่ยคำรามหนึ่งเสียงเงยหน้าดื่มยาที่หลินอันให้มา ไม่ลังเลที่จะเปิดใช้งานการพุ่งชนคลั่งพุ่งเข้าใส่หนอนทรายที่ล้มลง

    “หมัดหนัก-ถล่มทลาย!”

    “ปัง!”

    ค่าสถานะซ้อนทับถึงขีดสุด หมีดำใช้หมัดสุดกำลังทะลวงผ่านปากของหนอนทรายโดยตรง เลือดพุ่งกระฉูดสาดเต็มตัว

    อันจิ่งเทียนก็กลายเป็นหมอกดำสายหนึ่งในทันที ปรากฏขึ้นบนปากของหนอนทรายอย่างประหลาดก่อนจะหันหลังแทงลงไป

    “เงาสังหาร!”

    “แทงข้างหลัง!”

    ...

    สุดความสามารถ...ในที่เกิดเหตุ ผู้ปลุกพลัง ทุกคนพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะปล่อยทักษะ ระบายพลังไฟและความหวาดกลัวออกมา

    คลื่นพลังของทักษะจำนวนมากทำลายพื้นที่ที่หนอนทรายอยู่โดยสิ้นเชิง พัดพาฝุ่นควันจำนวนมาก พื้นดินแตกละเอียด

    “ตายรึยัง?!”

    ในฝุ่นควันไม่มีเสียงใดๆ ผู้ปลุกพลัง สองสามคนมองไปยังพื้นที่ที่หนอนทรายอยู่ด้วยความตื่นเต้น หนอนทรายที่เดิมทียังคงกลิ้งบิดตัวตอนนี้กลับขดตัวอยู่กับที่ ไม่มีเสียงใดๆ

    “ไม่รู้ว่ามีประโยชน์ไหม! แต่เหมือนจะไม่มีการเคลื่อนไหวแล้ว!”

    “พวกเรา...รอดแล้ว!?”

    ทุกคนดีใจจนร้องไห้ ไม่อยากจะเชื่อมองดูหนอนทรายที่ไม่ขยับเขยื้อน

    เมื่อก่อนทักษะของพวกเขาไม่สามารถทะลวงการป้องกันของหนอนทรายได้ ไม่รู้ว่าวันนี้ทำไม ถึงได้ฆ่าอสูรร้ายตัวนี้ได้ภายใต้การบัญชาการของหลินอัน!

    สามวินาทีผ่านไป...หนอนทรายยังคงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

    ถึงแม้บนร่างกายมหึมาของ【โพโทอิ】จะไม่มีบาดแผลมากนัก มีเพียงแห่งเดียวคือหมัดสุดกำลังของจางเถี่ยที่ทะลวงเข้าไป แต่บางทีอาจจะเป็นการระดมยิงทักษะที่ทำให้อสูรร้ายตัวนี้ตาย?

    ทุกคนไม่ได้คิดมาก ตื่นเต้นและผ่อนคลายอย่างสูง อดไม่ได้ที่จะกอดกันโห่ร้อง

    “พวกเราทำได้! พวกเราฆ่ามันแล้ว!”

    หวงเจิ้งหน้าซีดเผือดทรุดตัวลงกับพื้น ริมฝีปากสั่นสะท้าน เหงื่อท่วมตัว

    “ท่านครับ...อสูรร้ายตัวนั้นตายจริงๆ แล้วเหรอครับ...”

    หลินอันไม่ได้ตอบ เพียงแค่หันกลับมามองอย่างช้าๆ

    ช่องสื่อสารภายในกลุ่ม:

    “จางเถี่ย...อันจิ่งเทียน...”

    “ถอยกลับมา”

    ผู้ปลุกพลัง ทุกคน รวมถึงจางเถี่ยก็ไม่ได้สร้างความเสียหายถึงตายให้หนอนทราย

    จริงๆ แล้วใช้สมองคิดก็รู้แล้ว ทักษะที่เสียหายแค่นี้ไม่สามารถทะลวงการป้องกันของหนอนทรายได้ มิฉะนั้นก่อนหน้านี้หนอนทรายก็คงไม่สร้างความเสียหายมากขนาดนั้น เพียงแต่คนเราในความหวาดกลัวอย่างที่สุดจะบังคับตัวเองให้เมินเฉยต่อความจริงที่โหดร้าย

    ตอนนี้【โพโทอิ】หยุดนิ่ง เป็นเพียงเพราะกำลังต่อต้านพิษในร่างกาย

    อย่างมากที่สุดสามนาที...หนอนทรายจะกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง และเปิดฉากการสังหารหมู่ที่นองเลือด

    ในไม่ช้า...ที่นี่จะดังขึ้นด้วยเสียงโหยหวนของมนุษย์ที่ตายอย่างน่าอนาถ...

    หลินอันมองดูฝูงชนที่ดีใจอย่างบ้าคลั่งข้างล่าง ในดวงตาฉายแววสงสาร

    เขาไม่เคยคิดที่จะให้ ผู้ปลุกพลัง กลุ่มนี้ขับไล่หรือฆ่าหนอนทราย

    สิ่งที่เรียกว่าจุดอ่อน...การร่วมมือกัน...พิษ...ล้วนเป็นเพียงเพื่อให้พวกเขาเชื่อว่าตัวเองสามารถเอาชนะ【โพโทอิ】ได้

    มีเพียงให้พวกเขาลองดูถึงจะทำให้พวกเขารู้สึกถึงความอ่อนแอและไร้พลังของตัวเอง...รู้สึกถึงความสิ้นหวังอย่างที่สุด

    ท้ายที่สุดแล้ว...

    มีเพียงความหวังในความสิ้นหวัง...ถึงจะสั่นสะเทือนจิตใจ

    คล้ายกับเรื่องพิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้ ที่คุณอ่าน