ชายหนุ่มผู้ซึ่งถูกแอลกอฮอล์ครอบงำสติ เขาเดินโซซัดโซเซเข้ามาภายในคฤหาสน์ ที่มีพื้นที่กว้างขวางและใหญ่โตกว่าคฤหาสน์ของครอบครัวแสงจันทร์อีกเท่าตัว
อาณาบริเวณของตระกูลกุลศิริบริรักษ์ ตระกูลผู้ดีที่ร่ำรวยเป็ลำดับต้นๆ ขึ้นแท่นสกุลผู้และเป็เ้าของโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำอันดับหนึ่งของเมืองไทย
โรงพยาบาลที่มีนายแพทย์หนุ่มหล่อหน้าตาดีอย่างทิวากรปฏิบัติหน้าที่ ผู้คนส่วนมากรู้จักเขาในนาม...ลูกชายผู้อำนวยการใหญ่
“กร!!!” เสียงแผดแหลมดังลั่นลงมาทางบันไดสูง
ไม่นานเ้าของเสียงก็เดินลงมาด้วยท่าทางใจร้อน เธอคว้าแขนทิวากรไว้เหนี่ยวแน่น ก่อนจะจิกเล็บยาวทั้งห้าลงไปบนเนื้อหนัง ก่อให้เกิดรอยแดงเป็หลักฐาน ว่าถูกกระทำรุนแรงทิ้งเอาไว้
ด้วยน้ำมือผู้เป็แม่...
“เมื่อไรลูกจะเลิกทำตัวแบบนี้ รู้ทั้งรู้ว่าอีกไม่นานก็ต้องเป็ผู้นำครอบครัว!” น้ำเสียงของ...คุณหญิงฉัตรตรี กุลศิริบริรักษ์
หญิงมีอายุที่ยังคงความงามสง่า เพียบพร้อมทุกระเบียบนิ้ว เธอเหมาะสำหรับการดำรงตำแหน่งภรรยาหมายเลขหนึ่งรุ่นที่6 ยากที่ใครจะแทนที่ตำแหน่งนี้ได้ แล้วฉัตรตรีก็เลือกแล้วว่าผู้เดียวที่้าให้สานต่อเป็รุ่นที่7คือแสงจันทร์เท่านั้น
แสงจันทร์เพียบพร้อมไร้ข้อตำหนิ เหมาะเป็สะใภ้และถือครองตำแหน่งสำคัญให้แก่กุลศิริบริรักษ์ยิ่ง
“น้องจันทร์ออกจากโรงพยาบาลมาตั้งสามวันแล้ว ลูกเคยไปให้กำลังใจน้องบ้างไหม ตอนที่น้องพักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาล ลูกก็แทบไม่เข้าไปดูดำดูดีทั้งที่ทำงานอยู่ในนั้น”
“...” ทิวากรสะบัดแขนออกจากมือฉัตรตรี เขาแสดงสีหน้าไม่พอใจ
ใบหน้าชายหนุ่มแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุรา แต่อีกมุมเขากำลังโมโหผู้เป็แม่
ทิวากรอยู่ในสภาพเสื้อคอปกแข็งสีดำ ปลดกระดุมลงสามเม็ดจนเห็นกล้ามเนื้อแน่นๆ เล็กน้อย
“...” เขายังคงเงียบไม่ตอบโต้ต่อสิ่งเร้า แต่สายตาและท่าทางคงความไม่สบอารมณ์เช่นที่เคย
“แล้วทำไมลูกถึงกลับมาสภาพแบบนี้” เธอกำลังหมายถึง ทุกครั้งที่กลับบ้าน เหตุใดลูกชายถึงเมาเป็สุนัขขี้เรื้อนกลับมาทุกที
บ้านหลังนี้ไม่คงความสุขให้ลูกชายเลยใช่ไหม?
“วันนี้วันศุกร์ไงครับแม่ ผมจำเป็ต้องปาร์ตี้เต็มที่ในคืนนี้ เพราะวันเสาร์เพื่อนๆ หยุดงานกันเยอะครับ” เขาพูดด้วยถ้อยคำสุภาพตามสำเนียงคนเมา
จนฉัตรตรียิ่งไม่พอใจ คล้ายว่าเมื่อลูกชายคิดจะทำอะไร จะไปไหนมาไหน เขาไม่เคยเกรงอกเกรงใจผู้เป็แม่เอาเสียเลย
“แสงสีเสียงเป็สิ่งที่ผมหลงใหล พูดยังไงแม่ก็ไม่เข้าใจคนอยากดื่มอยากเที่ยวอย่างผมหรอกครับ เพราะฉะนั้นผมขอตัวดีกว่า” ทิวากรเดินโซเซผ่านฉัตรตรีไปเล็กน้อยหมายจะเดินขึ้นไปทางบันไดสูง
เขาเลือกที่จะหนีการสนทนาในคราวนี้ นานครั้งที่กลับมาบ้าน ขอพักผ่อนอย่างสงบสักหน่อยไม่ได้หรือ เพราะอะไรแม่ถึงต้องออกมาต้อนรับเขาเวลานี้ด้วย...แค่จะดุด่าเื่ที่เกี่ยวกับแสงจันทร์น่ะหรือ!
ครั้งนี้ฝ่ายฉัตรตรีไม่ปล่อยผ่าน คงทนความเอาแต่ใจของลูกชายไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอเดินมุ่งตรงเข้าไปคว้าคอปกเสื้อคนเมา ต่อจากนั้นก็ได้ยินเสียงฝ่ามือหนักประทับลงบนแก้มอุ่น
เพียะ!!
สาวใช้คนสนิทของฉัตรตรีที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ไม่ห่างได้แต่ช็อกใ หล่อนแนบมือสองข้างบนหน้าอกพร้อมเอ่ยเป็เสียงอ่อน
“คุณหญิงใจเย็นๆ นะคะ” ฉัตรตรีก็อยากเย็นอยู่หรอก ไม่อยากอารมณ์เสียเืร้อนอย่างตอนนี้เลย แต่มันอดไม่ได้จริงๆ ก็ดูสิ่งที่ลูกชายทำกับครอบครัวสิ ไม่พอยังกระทำลามไปถึงครอบครัวของว่าที่ลูกสะใภ้
ที่ผ่านฉัตรตรีไม่เคยโมโหมากถึงขั้นนี้มาก่อน เธอไม่เคยตบหน้าลูกชายคนสุดท้องด้วยแรงทั้งหมดอย่างนี้
แม้ที่ผ่านมาทิวากรก็ใช่ว่าจะเคยเชื่อฟังหรือเกรงกลัวอำนาจของใครอยู่แล้ว แต่ที่เคยปล่อยผ่านก็เผื่อว่าวันใดวันหนึ่งลูกชายจะคิดได้ด้วยตัวเอง แต่มาถึงวันนี้ก็คงยากเกินไปแล้ว อายุอานามทิวากรเกินกว่าวัยจะสั่งสอนให้เชื่อฟังแล้วด้วยซ้ำ
“รู้บ้างหรือเปล่า ว่าสามวันนี้ั้แ่น้องจันทร์ได้กลับบ้าน เธอยังไม่ออกมาจากห้องนอนเลย คราวนี้แกไปทำอะไร ไปพูดอะไรใส่น้องเอาไว้อีก!”
“...” ทิวากรไม่ตอบอะไร เขาเพียงแต่แนบฝ่ามืออุ่นลงบนแก้มอันร้อนผ่าวของตัวเอง
เป็ครั้งแรกที่ถูกแม่กระทำรุนแรงใส่ คงเพราะหมดความอดทนต่อนิสัยของลูกชายจอมเ้าชู้ ไม่พอเขายังชอบเที่ยวสังสรรค์ไม่เหมาะสมกับอาชีพ สร้างแต่ความเสื่อมเสียให้ตระกูลไม่เว้นแต่ละวัน
“แล้วหลายวันนี้แกหายหัวไปไหนมา ทำไมเพิ่งจะกลับมาบ้าน อีกไม่นานแกก็ต้องแต่งงานกับน้องจันทร์ อย่าทำให้ชื่อเสียงตระกูลของเราต้องเสื่อมเสียไปมากกว่านี้ได้ไหม!!”
ทิวากรกลับมายืนตัวยืดตรง ั์ตาคนเมามีหยาดน้ำใสปริ่มเกือบจะเอ่อล้น เขามองผู้เป็แม่อย่าง้าคำตอบ แต่อย่างไรก็ทราบดีว่าคงไม่ได้คำตอบอย่างที่้า
“แม่เป็ห่วงแค่ชื่อเสียง ห่วงแค่ว่าใครจะมารับตำแหน่งไร้สาระนั้นต่อ แม่ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของผมเลย"
"..."
"ทำไมครับ ทำไมต้องเป็แสงจันทร์ด้วย แม่ก็รู้ว่าผมไม่เคยคิดจะชอบผู้หญิงคนนั้น เธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่ผมอยากจะเอามาทำเมีย แสงจันทร์ก็แค่ผู้หญิงที่ไม่มีสมอง เอาแต่คล้อยตามความประสงค์ของคนอื่น เธอเปรียบเป็ผู้หญิงไร้น้ำยาสำหรับผม!”
__________
ส่งกำลังใจให้พี่หมอกับน้องจันทร์เยอะๆนะคะ
1K
