ณ หอประมูลพันดารา เวลานี้มีแขกเข้าร่วมการประมูลเดินทางมาจากทุกทั่วสารทิศทุกคนล้วนสวมหน้ากากเข้าไปในหอประมูล หยางเฟยหลงเดินเข้ามาสมทบกับองค์ชายสามอู๋เว่ยหลง และแม่ทัพซูอี้เหวินหอประมูลที่พวกเขาเข้าไปนั้น ชั้นแรกเป็ของชาวบ้านธรรมดาทั่วไปชั้นที่สองเป็ของบรรดาคหบดี ขุนนาง ส่วนชั้นที่สามเป็ชั้นพิเศษ ของเหล่าเชื้อพระวงค์ ขุนนางชั้นสูงพวกเขาถูกเชิญขึ้นไปยังชั้นสาม บรรยากาศบนชั้นสามสามารถมองเห็นชั้นต่างๆได้อย่างค่อนข้าชัดเจน พวกเขาเห็นกลุ่มขององค์รัชทายาทซึ่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามการประมูลเริ่มั้แ่โอสถหายากล้ำค่า เครื่องประดับอัญมณีจนสุดท้ายก็ถึงสิ่งที่พวกเขารอคอย ไข่มุกจันทราก็เผยโฉมออกมา มีการคุ้มกันไข่มุกอย่างแ่าจากอาวุธลับเข็มพิษ
“เริ่มการประมูลไข่มุกจันทรา ราคาเริ่มต้นที่ 500 ตำลึง” หลงจู๊หอประมูลเป็ผู้ประกาศแจ้งแก่ผู้เข้าร่วมประมูล
“ข้าให้ 1,000 ตำลึง” ขุนนางจากชั้นสอง
“ข้าให้ 1,500 ตำลึง” เชื้อพระวงค์จากชั้นสาม
“ข้าให้ 2,000 ตำลึง” องค์ชายสาม เป็ผู้เอ่ยประมูล
“ข้าให้ 2,500 ตำลึง” องค์รัชทายาทเป็ผู้เอ่ยประมูล
“ข้าให้ 5,000 ตำลึง” หยางเฟยหลงเป็ผู้เอ่ยประมูล
“...............................”
“ตอนนี้ราคาประมูลสูงสุดเป็ของนายท่านชั้นสามมีใครให้ราคามากกว่านี้ไหมขอรับ” หลงจู๊กล่าวทวนราคาประมูล
“...................................”
“ห้าพันตำลึงเป็ของนายท่านชั้นสาม จบการประมูลไข่มุกจันทรา” เมื่อกล่าวจบ ก็มีอาวุธลับพุ่งเข้าไปปักกลางอกของผู้คุ้มกันคนหนึ่งของหอประมูล
“ปิดหอประมูลคุ้มกันไข่มุกจันทรา” หลงจู๊ ะโเรียกเหล่าผู้คุ้มกัน
“พวกมันลงมือแล้ว” หยางเฟยหลงเอ่ยบอกสหายพร้อมกับส่งสัญญาณให้กับสายลับที่แฝงตัวเข้ามาในหอประมูล เขาใช้วิชาตัวเบากระโจนลงไปด้านล่างที่มีไข่มุกจันทราอยู่ สหายทั้งสองะโตามลงมา ไข่มุกถูกป้องกันจากอาวุธลับและยาพิษสลายิญญา เนื่องจากเขาเป็ทายาทเฒ่าหมื่นพิษ เืในกายของเราสามารถต้านพิษได้นับพันพิษ เราจึงเป็คนลงมือเข้าไปชิงไข่มุกเอง โดยที่สหายทั้งสองและคนของเขาเป็คนคุ้มกันอยู่ด้านหลัง เขาสังหารผู้คุ้มกันหอประมูลด้วยดาบเดียวมีดสั้นอาบยาพิษพุ่งเข้าใส่เหล่าคนที่พุ่งเข้ามาใกล้ไข่มุกจันทรา เขาหลบหลีกใช้ร่างของคนคุ้มกันหอประมูลที่เราเพิ่งสังหารไปบังตัวจากอาวุธลับเมื่อถึงไข่มุกแล้ว ทันทีที่เขาเอื้อมมือลงไปหยิบไข่มุกเข็มพิษนับสิบเล่มก็พุ่งเข้ามาหาเขา เขาจึงสะบัดเสื้อคลุมบังกายพลันส่งพลังปรานเบี่ยงเข็มพิษไปทางฝ่ายองค์รัชทายาทที่พุ่งเข้ามาหาเขา เขารีบเก็บไข่มุกไว้ในอกเสื้อแล้วส่งสัญญาณให้สหายและผู้ติดตามของเขาทั้งหมดให้คุ้มกันเขาและถอยกำลัง
“มันกำลังจะหนี รีบตามไปเร็วเข้า” องค์รัชทายาทะโออกคำสั่งให้องครักษ์
องค์รัชทายาทอู๋เหวินหลงทะยานตัวไปพร้อมส่งกำลังภายในซัดไปทางหยางเฟยหลง แต่เขาเบี่ยงตัวหลบทัน และหันหน้าเผชิญกับองค์รัชทายาทด้วยแววตาแข็งกร้าว ต่างคนต่างสบตา ทันไดนั้นก็มีองครักษ์ของรัชทายาทพุ่งดาบเข้ามาหมายเอาชีวิตเขา
“ระวัง” แม่ทัพซูอี้เหวินะโเตือนพร้อมซัดฝ่ามือไปยังองครักษ์
หยางเฟยหลงชักดาบพร้อมประโจนเข้าหาองค์รัชทายาทพวกเขาพุ่งเข้าหากันด้วยวิชาตัวเบา เห็นเพียวพลังสองสายพัดผ่านพุ่งไปมาในวงกลมทั้งรุนแรงและรวมเร็ว และในที่สุดก็มีแรงเหวี่ยงออกมาจากวงกลมพลังที่ต่อสู้ ร่างขององค์รัชทายาทกระเด็นออกมากระแทกไปกับเสาจนกระอักเืออกมา
“คุ้มกันรัชทายาท” หลิวอี้เทียนะโบอกองครักษ์พร้อมทะยานออกไปหมายปะมือกับหยางเฟยหลง เมื่อทั้งสองพุ่งเข้าหากัน หยางเฟยหลงซัดฝ่ามือใส่หลิวอี้เทียนทั้งคู่พุ่งเข้าหากันในระหว่างที่หลิวอี้เทียนเผลอหยางเฟยหลงได้ล็อคเขาจากด้านหลังและ เอ่ยประโยคให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน
“เราสองคนไม่มีความแค้นต่อกัน ในเมื่อท่านไม่คิดจะยุ่งแต่แรกแล้วก็อย่าเข้ามาขวางเลย” หลิวอี้เทียนยังไม่ทันตั้งตัว ก็โดนหยางเฟยหลงสกัดจุดยัดยาสลายกำลังใส่ปาก
“อย่ากังวลไปเลย แม้ยานี้จะออกฤทธิ์ทันทีแต่ก็มีฤทธิ์อยู่แค่สามราตรี จากนั้นก็จะสลายไปเอง ยิ่งท่านออกแรงเดินลมปราณมันจะยิ่งทำให้ท่านอ่อนแรงลง” หยางเฟยหลงยกยิ้มมุมปากให้ และใช้วิชาตัวเบาพุ่งตัวออกไปจากหอประมูล
“องครักษ์คลายจุดข้า” หลิวอี้เทียนออกคำสั่งเรียกองครักษ์ที่อยู่ใกล้สุดมาคลายจุดที่โดนสกัดไว้ ในใจพลางคิดหนักเขาผู้นั้นฝีมือช่างร้ายกาจ ยากจะต่อกร
เมื่อคลายจุดได้แล้ว ก็รีบพาองค์รัชทายาทกลับตำหนักบูรพา ภายในตำหนักเวลานี้หมอหลวงวิ่งเข้าออกตำหนัก เนื่องจากเ้าของตำหนักได้รับาเ็หนักจากการประมือ แม้จะพ้นขีดอันตรายแล้ว แต่ก็ยังต้องพักพื้นอีกหลายวัน
ส่วนอีกด้านหนึ่ง เมื่อออกมาจากหอประมูลแล้วทั้งสามสหายและเหล่าผู้ติดตามรวมตัวกันอยู่ที่จวนไม้หอมของหยางเฟยหลง
“ไข่มุกจันทราได้มาแล้ว เราจะเอายังไงต่อ” แม่ทัพซูอี้เหวินถามขึ้น
“เอาเก็บไว้ทีเฟยหลงก่อน รอดูท่าทีฝ่านั้นก่อน ถ้ามีการเคลื่อนไหวค่อยหาทางลงมือ” องค์ชายสามบอกไปยังสหาย
“ได้ แต่ตอนนี้พวกเ้ากลับไปกันได้แล้ว ข้ายังมีภาระกิจต้องไปจัดการต่อ”
หยางเฟยหลงออกปากไล่สหาย
“ภารกิจของเ้าคือเ้าจะปลอมตัวเป็จอมโจรเด็ดบุปผารึ” องค์ชายสาม ถามพลางเลิกคิ้วขึ้น
“มันเื่ของข้า ถ้าพวกเ้าไม่ไป ข้าไปเอง” หยางเฟยหลงพูดจบ ก็ใช้วิชาตัวเบาพริ้วกายหายไปกับสายลม ทิ้งสหายทั้งสองมองหน้ากันแบบใ
“ข้าไม่คิดว่า เฟยหลงที่พวกเรารู้จักที่ผ่านมาเขาทำตัวเยี่ยงนักบวช แต่ตอนนี้กลับทำตัวเหมือนหนุ่มน้อยคลั่งรักความรักนี่ช่างน่ากลัวจริงๆ” องค์ชายสามถึงกับขนลุกกับสิ่งที่พบเห็น
“เว่ยหลง เ้ามีสนมเต็มวังหลัง ทำตัวเยี่ยงคุณชายเ้าสำราญใยเ้าช่างไร้ใจเช่นนี้”
แม่ทัพซูอี้เหวิน ได้แต่ส่ายหน้าให้สหายทั้งสองอย่างอ่อนใจ
พวกเขาสองคนหลังจากถูกเ้าของจวนทิ้งไว้เฝ้าจวน ก็สนทนาวางแผนกันสักพักก็ได้แยกย้ายกันกลับจวน
1K
