เอาอย่างไรดีล่ะทีนี้...
“มิคาเอล!” มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยเรียกมิคาเอลทั้งออกเสียงไปพลางทั้งเอ่ยเรียกสื่อสารผ่านแก่นจิตวิญญาณไปพลาง หลังจากเมื่อกลืนเจ้าสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางแล้วแอลฟ์จึงได้หันหลังกลับมาเพื่อดูมิคาเอลบ้าง แม้ว่าจะลำดับความสำคัญไว้แล้วก็เถอะว่าอย่างไรมิคาเอลก็ต้องมาก่อนแน่นอนแต่เมื่อถึงเวลาเลือกจริงๆ แล้วมันกลับเลือก... อ่า เอาเถอะ แต่มันลำดับความสำคัญเป็นนะ!
ฟรึ่บฟิ้วว ฟรึ่บฟิ้วว ฟรึ่บฟิ้ววววว! ... เปรี๊ยะเปรี๊ยะ
ลมหมุนโหมกระโชกแรงมวลบรรยากาศภายในเขตแดนเกิดการบิดเบี้ยวแปรปรวน ชั้นเขตแดนด้านบนของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางเกิดรอยร้าวขึ้นและเกรงว่าอีกไม่นานมันก็จะพังทลายลง มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภามองรอยร้าว ณ จุดดังกล่าว
“ยังดีที่มีเขตแดนชั้นในกั้นอยู่”
แอลฟ์มองผ่านเขตแดนชั้นในสีฟ้าใสแจ๋วจนทะลุเห็นเขตแดนของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางที่เกิดการปริร้าว ซึ่งจากก่อนหน้านี้ด้วยความรอบคอบมันจึงได้สร้างเขตแดนซ้อนชั้นในอีกชั้นหนึ่งไว้คือ ‘เขตแดนวารีศักดิ์สิทธิ์ [ขั้นหนึ่ง] ’ เพื่อเป็นการป้องกันเหตุฉุกเฉินและมันก็ได้ใช้จริงๆ ในยามคับขันนี้!
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เขตแดนปริแตกแล้ว... แต่ปัญหาคือมันจะจัดการยังไงกับพิษวารีพิษทมิฬคลั่งที่เจ้าสัตว์อสูรแมงป่องปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่เต็มเหนี่ยวคลุ้งโขมงเข้มข้นและไม่สลายหายไปอยู่นี้กัน
“ปล่อยไว้ซะก็สิ้นเรื่อง!” แต่... มันจะสิ้นเรื่องจริงๆ น่ะหรือ? เฮ้ๆ แบบนั้นคนคงได้ตกตายกันเป็นเบือละทีนี้... สำหรับมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาการใช้พลังเวทในวันนี้นั้นก็แทบจะแตะใกล้ถึงจุดขีดจำกัดแล้ว ถ้าหากว่าต้องมาจัดการกับไอ้พิษวารีพิษทมิฬนี่อีกละก็... มีหวังได้สลบเหมือดไปอีกหลายวันแน่ แล้วแบบนั้นมิคาเอลจะใช้งานใครเล่า!
“รอมิคาเอลตื่นมาจัดการก็แล้วกัน...”
ทางด้านมิคาเอล... หลังจากที่เขาได้รับพิษวารีพิษทมิฬเข้าไปโดยไม่รู้ตัว ในช่วงเวลาต่อมาไม่นานเขาก็ได้รับพลังวิถีนภาเกราะป้องกัน [ขั้นสาม] จากมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเข้าช่วยเยียวยามาได้อย่างทันท่วงที ร่างกายที่นอนแน่นิ่งสนิทด้วยความเจ็บปวดจึงได้ค่อยๆ ทุเลาลงแต่ไม่หายขาดไปในทันทีทันใดเลย จวนได้รับการเยียวยาอยู่สักพักใหญ่ทีเดียวกว่าที่พิษวารีพิษทมิฬจะเจือจางหายไปจนหมด
ความร้ายกาจของพิษร้ายของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางนี้ร้ายแรงอย่างที่ตำราสัตว์อสูรกล่าวไว้จริงๆ แต่เผลอๆ ที่มิคาเอลได้พบได้เห็นในวันนี้นั้นอาจจะมากกว่าที่ตำราสัตว์อสูรกล่าวไว้เสียอีกกระมัง
และมันใครจะไปรู้ว่าเมื่อเขาได้สติตื่นขึ้นมาแล้วยังต้องมาเผชิญหน้ากับพิษวารีพิษทมิฬคลั่งตามหลังนี้อีก!
“อึกกอั่กก... อืม เกิดอะไรขึ้นเนี่ย”
มิคาเอลกลืนก้อนสะอึกก่อนลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ แม้ค่อยได้สติกลับมาแล้วแต่ก็ยังไม่เต็มส่วนดีนัก เขาพลางนึกหลับตานิ่งพยายามรวบรวมสติสมาธิให้กลับมาก่อน ตลอดช่วงเวลามิคาเอลรับรู้ได้เป็นช่วงๆ ด้วยความรู้สึกที่สื่อสารส่งผ่านจากสัตว์อสูรในพันธสัญญาของตัวเอง ถึงแม้ว่ามันจะขาดๆ หายๆ ไปบ้างเพราะตัวเขาได้รับพิษก็เถอะ แต่ตอนนี้ก็พอจะรับรู้สถานการณ์ปัจจุบันได้ว่า... ชัยชนะนี้เป็นของเจ้ามังกร!
‘แอลฟ์...’ (มิคาเอล) เขาเอ่ยเรียกแอลฟ์ผ่านแก่นจิตวิญญาณภายในหลังจากที่ได้สติรับรู้สึกกลับมาครบแล้ว แต่ก็ยังคงมีอาการเจ็บเสียดบริเวณหน้าอกอยู่เป็นเนืองๆ นี่คงจะเป็นอาการตกค้างเหลืออยู่เล็กน้อย
“มิคาเอลในที่สุดเจ้าก็ฟื้นแล้ว!”
แอลฟ์เมื่อได้รับการเรียกขานจากมิคาเอลมันจึงค่อยดีใจมาก เร่งรีบบินมาให้ถึงจุดที่มิคาเอลอยู่และเอ่ยต่อมาด้วยน้ำเสียงร่าอย่างมีหวัง... มิคาเอลฟื้นแล้วรีบใช้มันสมองของเจ้าที!
มิคาเอลแหงนหน้าขึ้นมองมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาสัตว์อสูรในพันธสัญญาของตนเองที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้าอย่างสง่าผ่าเผย แม้ว่าจะด้วยสภาพที่ดูสะบักสะบอมเพิ่งผ่านการต่อสู้อันหนักหน่วงมาหยกๆ หมาดๆ ก็ตามที
แต่เมื่อฟื้นขึ้นมาแล้วพบกับสถานภาพโดยรอบที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาแล้วนั้น...
“แอลฟ์เจ้าทำอะไรเนี่ย!”
เหตุใดสภาพอาณาบริเวณนี้มันถึงได้เละเทะขนาดนี้!
“เถอะน่ามีลล์ เรื่องนั้นช่างมันไปก่อนเถอะ... แต่ตอนนี้จะเอาอย่างไรดีกับพิษวารีพิษทมิฬคลั่งนี้ล่ะ!” สภาพจะเป็นอย่างไรไม่เห็นจะน่าสนใจ... ชนะแล้วก็คือชนะสิ!
“เจ้าแมงป่องบัดซบนั่นช่างบังอาจนัก! ดูสิตกตายไปอยู่ในท้องข้าแล้วยังทิ้งปัญหาให้ผู้อื่นอีก!”
“พิษนี่จะจัดการกับมันยังไงได้บ้าง” มิคาเอลถอดถอนหายใจภายในใจก่อนหันมาถามเข้าประเด็นต่อ... พิษวารีพิษทมิฬคลั่งจะไม่สลายหายไป หากว่าเขตแดนนี้พังทลายลงมันจะแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วมาก ซึ่งมันสามารถคร่าชีวิตสรรพสิ่งต่างๆ ภายในรัศมีนั้นให้ตกตายลงได้ภายในพริบตาทีเดียว
“ข้าจะไปรู้รึ!”
มิคาเอลได้ฟังคำตอบแบบส่งๆ ของแอลฟ์แล้วก็ให้ขมวดคิ้วแน่นเป็นปม หากขนาดเจ้ามังกรยังไม่จัดการแล้วใครมันจะไปจัดการได้กัน!
มิคาเอลกลับมานิ่งอีกครั้ง เขานิ่งคิดไปสักพักหนึ่งก่อนจะลุกขึ้นยืนและเอ่ยต่อมาอย่างเรียบๆ เพียงเท่านั้น… แต่ใบหน้าอ่อนเยาว์ซีดเซียวนั้นกลับประดับแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มมุมปากเช่นเดิมอย่างถูกใจอะไรบางอย่าง
“ออกไปจากที่นี่กันเถอะ”
ตึกตึบ ตึกตึบ... ตึกกตึบบ!
กึกๆ กึกๆ กึกกกก...
เสียงการเคลื่อนไหวของอะไรบางอย่างที่ช่างหนักแน่นนักในทุกการย่างก้าวและก่อนจะตามมาด้วยเสียงของผืนแผ่นธรณีสั่นไหวน้อยๆ อะไรบางสิ่งบางอย่างที่เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าแต่กลับหนักหน่วงมั่นคง และอะไรบางอย่างที่ว่านั่นมันก็คือ สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวา สัตว์อสูรสายธาตุปฐพีเจ้าถิ่นอีกตัวนั่นเอง!
หากกล่าวย้อนกลับมาถึงการต่อสู้อีกทางด้านฝั่งหนึ่งของบริเวณชายป่าดำ เหล่านักฆ่ากลุ่มหลักที่ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาที่กำลังเกรี้ยวกราดอยู่ก่อนหน้านี้นั้น...
อ๊อส อ๊อส อ๊อสสสสส!
ปุดปุด ปุดปุด ปุดดดดด...!
ไม่นานสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาจัดการเหล่าผู้บุกรุกแล้วมันจึงส่งเสียงกู่ร้องคำรามสะเทือนเลือนลั่นทั่วทั้งชายป่าดำ แรงกดดันส่งผ่านเสียงร้องคำรามแผ่กระจายซิกแซกไปทั่วอาณาบริเวณ อีกทั้งแรงกดดันและการสั่นสะเทือนนี้ยังกินรัศมีไปจนถึงเมืองท่าโดยรอบในบริเวณนี้อย่างเนืองๆ อีกด้วย... พร้อมทั้งยังมีเสียงเดือดปุดปุดของหินลาวาเดือดจัดดังเสียดเสริมเข้ามาอีก พื้นที่บริเวณนี้ล้วนถูกทำลายเสียหายและเจิ่งนองเต็มไปด้วยหินลาวาเดือดพล่านไหลหลอมละลายออกมาจนแทบจะไม่เหลือพื้นที่เดิม
อ๊อสส อ๊อสส อ๊อสสสสสสสสส!
กึกๆ กึกๆ กึกกก...
สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาเจ้าถิ่นที่ถูกรบกวน มันเต็มไปด้วยโทสะแม้ว่าตอนนี้มันจะจัดการกับผู้บุกรุกไปแล้วและยังเปลี่ยนพื้นที่บริเวณชายป่าดำนี้ให้เต็มไปด้วยหินลาวาของมันด้วย แต่ถึงอย่างนั้น... ความเกรี้ยวกราดของมันก็หาได้หมดมอดลงไม่!
พื้นที่อาณาเขตและภาวะจำศีลของมันถูกรบกวนและมันก็กำลังจะเตรียมออกล่าด้วยความเกรี้ยวกราดอีกครั้ง!
“ดูท่าว่าจะไม่ดีแล้ว!”
“ต้องรีบกลับไปรายงานแก่ท่านเจ้าเมืองและเหล่าหัวหน้าสมาคมต่างๆ ก่อน”
เหล่าผู้มีฝีมือสังเกตการณ์ที่ถูกส่งตัวเข้ามาดูสถานการณ์ในระยะไกลต่างเร่งรีบส่งข่าวและส่งสัญญาณการเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงกลับไปที่เมืองท่ารอบๆ ใกล้สุด หากเกิดเรื่องฉุกเฉินร้ายแรงมากอย่างเช่น สัตว์อสูรบุกเมืองจะได้เตรียมป้องกันและอพยพผู้คนออกไปโดยด่วนได้อย่างทันท่วงที และที่สำคัญยังต้องเตรียมรวบรวมผู้มีฝีมือทั้งหลายในการจัดการโค่นสัตว์อสูรตัวดังกล่าวอีกด้วย!
ก็นี่มัน... สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวา ระดับทองคำดำขั้นสูงสุด เชียวนะ! อีกนิดเดียวก็จะระดับขาวแล้ว!
ระดับสูงขนาดนี้ก็หาใช่ว่าจะปรากฏออกมาง่ายๆ ที่นี่ก็สมกับที่เป็นป่าดำป่าพิศวงจริงๆ เพียงแค่ชายป่าเท่านั้นเองกลับพบสัตว์อสูรระดับนี้ได้แล้ว เห็นทีไม่แน่ว่าเจ้าสัตว์อสูรตัวนี้จะต้องเป็นที่หมายตาหมายใจแก่ใครผู้มีอำนาจและใครมีฝีมืออีกหลายคนเป็นแน่ทีเดียว
มีผู้คิดหมายตาอย่างนั้นหรือ? แต่ว่า... สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาตัวนี้ก่อนจะได้ถึงมือของผู้ใดนั้นก็ต้องแน่ใจก่อนนะว่าผู้ใดคนหนึ่งคนนี้นั้นเขาจะยอมปล่อยให้รอดพ้นไปได้ให้ถึงมือผู้อื่นหรือเปล่า!
“ดูท่าว่าจะเจอ ‘ผู้มาเยือน’ ของเราแล้ว”
และภายในทันใดนั้นเอง...
ฟริ้งฟริ้ง ฟริ้งงงง!!
ชั่วพริบตานั้นต่อมาสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาที่กำลังเคลื่อนไหวเชื่องช้าปลดปล่อยหินลาวาอย่างเกรี้ยวกราดก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย... และด้วยเนื่องจากตัวมันได้ถูกดึงเข้าสู่เขตแดนของผู้ใดผู้หนึ่งโดยที่ตัวมันเองก็ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเช่นกัน และเขตแดนผู้ใดผู้หนึ่งคนนั้นก็คือ เขตแดนวารีศักดิ์สิทธิ์ [ขั้นสอง] ของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภา นั่นเอง!
“มันหายไปแล้ว...!”
ข้างนอกนั้นคล้ายเกิดความชุลมุนวุ่นวายน้อยๆ ขึ้น เหล่าผู้มาสังเกตการณ์ล้วนเกิดการตื่นตระหนกยกใหญ่ที่อยู่ๆ ก็ไม่สามารถจับสัมผัสถึงตัวตนของสัตว์อสูรตัวดังกล่าวได้แล้ว พวกเขาต่างร่วมด้วยช่วยกันหาเบาะแสสาเหตุของการหายไปของมันเท่าที่จะสามารถหาได้และยังคงอยู่เพื่อสังเกตการณ์สถานการ์ต่อไป... ซึ่งช่างแตกต่างจากเหตุการณ์ภายในเขตแดนที่สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาถูกดึงเข้าไปโดยสิ้นเชิง!
อ๊อสส อ๊อสอ๊อสส อ๊อสสสสสส!
สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาหลังจากที่มันถูกดึงเข้ามาภายในเขตแดนของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาที่ได้เข้ามาแทนที่หลังจากเขตแดนของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางพังทลายลงแล้ว เจ้าสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์มันกู่ร้องเสียงดังกึกก้องด้วยความโมโหโกรธายิ่งกว่าเดิมจากการถูกดึงเข้ามาภายในเขตแดนทับซ้อนโดยอย่างที่มันไม่ทันได้รู้ตัวด้วยซ้ำ และสิ่งที่มันพบเจอภายในนี้ไม่ใช่ตัวตนเจ้าของเขตแดนดังกล่าวแต่กลับเป็น... พิษวารีพิษทมิฬคลั่ง!
สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาปะทะเข้ากับพิษวารีพิษทมิฬคลุ้มคลั่ง!
อ๊อสส อ๊อสอ๊อสส อ๊อสสสสสส!
ปุดปุด ปุดปุด ปุดดดดด...!
ภายในเขตแดนนี้เมื่อเข้ามาแล้วต้องพบกับพิษวารีพิษทมิฬคลั่งที่คละคลุ้งโขมงไปทั่วอาณาบริเวณอย่างกับนี่เป็น ‘กับดัก’ ของเจ้าของเขตแดนอยู่แล้ว พิษวารีพิษทมิฬนี้อยู่ในระดับดำขั้นสูงซึ่งความร้ายกาจมากน้อยเพียงใดก็คงจะไม่ต้องพูดแล้วในตอนนี้ เจ้าสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์มันก็หาได้ยอมตกเข้าไปในกับดักนั้นอย่างนิ่งเฉยไม่!
ชั้นผิวหนังป้องกันของมันยิ่งสัมผัสได้ถึงความร้ายกาจของพิษนี้แล้วสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาโคจรพลังเวทของมันเข้าเสริมพลังกายและเสริมเกราะป้องกันผิวหนังให้แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นยิ่งกว่าเดิม จากที่ผิวหนังของมันที่แข็งแกร่งและป้องกันการโจมตีได้ดีอยู่แล้วอานุภาพแห่งการป้องกันก็ยิ่งเพิ่มระดับขึ้นตามอีก จากนั้นมันจึงตอบโต้กลับโดยการปลดปล่อยหินลาวาเดือดพล่านออกมาเข้าสู้ล้างผลาญกับพิษวารีพิษทมิฬนี้อย่างสุดกำลังทั้งหมดที่มี!
อ๊อสส อ๊อสอ๊อสส อ๊อสสสสสส!
กึกๆ กึกๆ กึกกกก...
ผ่านไปชั่วขณะหนึ่งแล้วเจ้าของเขตแดนก็ยังไม่ปรากฏตัว... เจ้าสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์มันก็ยิ่งร้องข่มอย่างเกรี้ยวกราดแผ่ละอองไอหินลาวาแผ่ซ่านออกมาจากตัวของมันอย่างรุนแรงตาม ทั้งปลดปล่อยแรงกดดันแผ่กระจายซวดซึมไปทั่วอาณาบริเวณ ทุกการเคลื่อนไหวล้วนสร้างความสั่นสะเทือนให้กับพื้นที่บริเวณนั้น หินลาวาเดือดจัดมีไอระเหยไหลหลอมละลายออกมาเนืองนองเต็มไปหมดหลอมละลายทุกสิ่งอย่าง ณ ตรงนั้นทั้งสิ้น!
ฟึ่ฟฟฟฟฟ ฟึ่ฟฟฟฟฟ ฟึ่ฟฟฟ...! บึ้มมมมม!
ปุดปุดด ปุดปุดด ปุดดดดด...! บึ้มมมมม!
ครืนครืน ครืนครืนนนน...
หินลาวาเดือดจัดไหลเจิ่งนองหลอมละลายร้อนระอุขึ้นเป็นไอหินลาวา พิษวารีพิษทมิฬคลั่งไอควันสีฟ้าทมิฬลอยโขมงฟุ้งอาณาเขต เมื่อสัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาปลดปล่อยหินลาวาออกมาอย่างท่วมท้นมาอย่างต่อเนื่องแล้ว พิษวารีพิษทมิฬที่คลุ้งโขมงอยู่ทั่วอาณาบริเวณพาให้เกิดปฏิกิริยาโต้ตอบกับหินลาวาภายในทันที... หินลาวาเดือดวารีพิษทมิฬคลั่งเมื่อเข้าใกล้กันแล้วรัศมีเวทของทั้งสองเกิดการปะทะกันเป็นระเบิดขั้นรุนแรงสุดสั่นสะเทือนเลือนลั่นทั้งภายในเขตแดนยิ่งนัก!
แล้วผลลัพธ์การหักล้างผลาญของการปะทะกันอย่างรุนแรงของทั้งสองธาตุเล่า!
อ๊อสส อ๊อสอ๊อสส อ๊อสสสสสส!!
เพียงแต่ว่า... พิษวารีพิษทมิฬของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางแม้ว่าตัวตนของมันจะได้ตกตายไปแล้วแต่ความร้ายกาจของพิษร้ายอันเลื่องชื่อของมันก็หาได้ด้อยลงไม่! ระดับความห่างชั้นมันมีมากเกินไป... สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาในระดับทองคำดำขั้นสูงสุดมีหรือที่จะสามารถเอาชนะพิษวารีพิษทมิฬคลุ้มคลั่งของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางระดับดำขั้นสูงและยังถือครองธาตุวารีพิสุทธิ์อีกด้วยได้
หากนี้เป็นกับดัก... สัตว์อสูรโดโกลิซฟรอกซ์หินลาวาก็ได้ตกตายไปตั้งแต่ที่มันได้ก้าวเข้ามาภายในเขตแดนนี้แล้ว!
“เจ้านี่ก็ช่างสนุกและชอบจริงๆ นะที่จะเป็นผู้เก็บเกี่ยวอยู่เบื้องหลังอย่างเงียบๆ เนี่ย”
เจ้าเล่ห์เจ้ากลเจ้าแผนการซะเหลือเกินซะไม่มีใครกล้าเทียบ! ไม่ลงแรงแล้วยังจะมาเก็บเกี่ยวเอาผลประโยชน์อีก!
-----------------------------
จ้าาา แน่นอนว่าคงจะเป็นใครไปไม่ได้ คนที่คุณก็รู้ว่าเป็นใคร! ฟื้นขึ้นมาก็ใช้สมองภายในทันทีเลย!
เจ้าโดโกลิซฟรอกซ์ก็ให้เขาไปเถอะ เขาเล็งเขามองเขาจองมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว!
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ :)
3.06M
![เทพจักรพรรดิเจ้าพิภพ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668294_8882288.webp)
