สวี่หยุนเดินตามหลังหวงซือเหยียนราวกับน้องชายกำลังเดินตามพี่สาวอยู่อย่างไรอย่างนั้น...
"เอ่อ..พี่หญิงซือเหยียน..ข้าอยากรู้ระดับของอาวุธที่ท่านเคยกล่าวไว้" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย..หวงซือเหยียนเห็นท่าทีของสวี่หยุนก็ยิ้มออกมาก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยและกล่าวอธิบายออกมาให้สวี่หยุนฟัง..
"ระดับของอาวุธในแดนสมุทรประกายแสงแบ่งออกเป็ 4 ระดับและ 3 ขั้นย่อยคือ ตํ่า กลางและสูง..ระดับที่หนึ่งเราจะเรียกมันว่าอาวุธธรรมดา ส่วนมากผู้ใช้จะเป็ผู้ฝึกตนขั้นรวบรวมลมปราณหรือผู้คนธรรมดา..ระดับที่สองจะเรียกว่าอาวุธวิเศษ ที่ถูกเรียกว่าอาวุธวิเศษเพราะเมื่อผู้ใช้ส่งลมปราณเข้าไปในอาวุธจะทำให้ตัวอาวุธแข็งแกร่งขึ้นไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง..ระดับที่สามจะถูกเรียกว่าอาวุธปฐี..ที่ชื่อว่าอาวุธปฐีเพราะอาวุธระดับสามนับว่าหาได้ยิ่งในปฐีนี้..และสุดท้ายคืออาวุธระดับสี่หรืออาวุธนภา..หากอาวุธปฐีถือว่าหาได้ยากยิ่งราวกับัในหมู่มนุษย์ธรรมดาเช่นนั้นอาวุธนภาก็นับได้ว่าราชันัในหมู่ั..น้องชายเข้าใจมันหรือไม่?" หวงซือเหยียนกล่าวถามออกมาพร้อมรอยยิ้มขณะหันไปมองสวี่หยุน..
"อืม..อาวุธนภา..น่าสนใจจริงๆ..แล้วในเมืองเซี่ยหลงนี้จะหาอาวุธระดับสูงสุดได้ถึงระดับใดหรือ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาอย่างตรงไปตรงมา..
"หืม? อืม..ส่วนมากร้านขายอาวุธในเมืองเซี่ยหลงจะมีแค่อาวุธธรรมดาขั้นตํ่าถึงสูง..สำหรับอาวุธวิเศษพี่หญิงคิดว่าน่าจะต้องหาจากการประมูลครั้งใหญ่ของเมืองอย่างเดียว.." หวงซือเหยียนครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา
"การประมูลประจำเมืองเซี่ยหลง? มันจะจัดขึ้นในอีกกี่เดือนหรือ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย..นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สวี่หยุนได้ยินคำว่าการประมูลประจำเมือง..สวี่หยุนเคยได้ยินผู้าุโเฝ้าประตูหอวรยุทธเคยกล่าวโอ้อวดว่าซื้อวรยุทธระดับทมิฬมาจากการประมูลประจำเมืองเช่นกัน..
"การประมูลประจำเมืองเซี่ยหลงจะจัดขึ้นทุกๆหนึ่งปี..หากนับจากปีที่แล้วตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกแค่ราวๆ 2 เดือนล่ะมั้ง" หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยความลังเลเล็กน้อย...สวี่หยุนผงกหัวให้หวงซือเหยียนเล็กน้อยก่อนที่ทั้งคู่จะเดินคุยกันไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงหน้าหอโอสถ์...
"น้องชายนี่ไม่รู้อะไรจริงๆเลยน้า..น้องชายมาจากที่ไหนกันแน่หรือ?" หวงซือเหยียนกล่าวถามสวี่หยุนออกมาด้วยความสงสัยขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินเข้าไปในหอโอสถ์...
"อืม..ข้ามาจากจุดศูนย์กลางของแดนเทพน่ะ..ถ้านับั้แ่ข้าตื่นขึ้นมาละก็นะ" สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างตรงไปตรงมาและไร้เดียงสาเป็อย่างยิ่ง...
"จุดศูนย์กลางของแดนเทพ? ฟังดูยิ่งใหญ่เป็อย่างยิ่ง..น้องชายต้องคอยระมัดระวังผู้คนธรรมดาจะหลอกลวงน้องชายหน่อยนะ.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาพร้อมหัวเราะเล็กน้อย..นางไม่ได้เชื่อที่สวี่หยุนกล่าวออกมาแต่ก็ไม่คิดว่าสวี่หยุนจะโกหกนางด้วยเช่นกัน..หวงซือเหยียนจึงสรุปเอาเองว่าสวี่หยุนโดนผู้คนหลอกลวงว่าสถานที่ที่เขาจากมาคือจุดศูนย์กลางของแดนเทพ...
"อืม! ข้าจะระวังไว้ตามที่พี่หญิงซือเหยียนกล่าวอย่างแน่นอน!" สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างไร้เดียงสาทำให้หวงซือเหยียนหัวเราะออกมาทันที..หลังจากที่ทั้งคู่เดินเข้าไปในหอโอสถ์หวงซือเหยียนก็นำสวี่หยุนไปยังห้องๆหนึ่งในทันที..เมื่อสวี่หยุนก้าวเท้าเข้ามาในห้องเขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย..ในห้องมีเครื่องประดับสีสันสวยงามมากมายและก็ยังมีกลิ่นหอมของสตรีปนมากับกลิ่นสมุนไพรจำนวนมาก...หวงซือเหยียนเห็นท่าทีของสวี่หยุนก็หัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะกล่าวอธิบายให้สวี่หยุนฟัง...
"นี่เป็ห้องของพี่หญิงเอง..ที่จริงแล้วไม่มีผู้ชายคนไหนจะเข้าห้องของข้าได้แม้แต่อาจารย์ของข้าก็ตาม..น้องชายนับว่าเป็คนแรกเลยนะเนี่ย.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาทำให้สวี่หยุนที่กำลังงุนงงเข้าใจในทันที..
"หืม? งั้นทำไมพี่หญิงถึงให้ข้าเข้ามากันล่ะ? ข้าว่าข้าเองก็เป็ผู้ชายนะ.." สวี่หยุนกล่าวถามออกมาอย่างไร้เดียงสาทำให้หวงซือเหยียนหัวเราะไปในทันที...
"ฮิฮิฮิ น้องชายไม่สนใจในร่างกายของพี่หญิงเลยแม้แต่น้อย..น้อยชายรู้หรือไม่ว่าศิษย์พี่เหวินของพี่หญิงมักจะแอบมองพี่หญิงด้วยสายตาแปลกๆบ้างเป็บางครั้งเหมือนกัน..แต่ศิษย์พี่เหวินก็นับว่าเป็คนดีเกินไปจริงๆ" หวงซือเหยียนกล่าวอธิบายออกมาให้สวี่หยุนฟัง..แต่เมื่อสวี่หยุนได้ยินคำอธิบายของหวงซือเหยียนก็ยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก..
"ร่างกายของพี่หญิงซือเหยียน? พี่หญิงซือเหยียนมีอะไรแตกต่างจากสตรีอื่นด้วยหรือ?" สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างตรงไปตรงมาและไร้เดียงสาเป็อย่างยิ่ง..หวงซือเหยียนที่ได้ยินคำพูดของสวี่หยุนก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี..ในด้านความสวยงามหวงซือเหยียนก็นับได้ว่าอยู่ในระดับท็อปของเมืองเซี่ยหลงแห่งนี้..แต่สวี่หยุนกับกล่าวว่านางแตกต่างจากหญิงสาวธรรมดาอย่างไรทำให้นางจิตใจสั่นคลอนเล็กน้อย...
"น้อยชาย..บางทีเ้าก็ตรงเกินไปจนทำให้พี่หญิงเ็ปเลย.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่รู้จะหัวเราะเพราะความไร้เดียงสาของสวี่หยุนดีหรือว่าจะร้องไห้เพราะในสายตาของสวี่หยุนนางไม่ได้ต่างจากหญิงธรรมดาเลยดี...
"พะ..พี่หญิงซือเหยียนเ็ปตรงไหนหรือ!? ขะ..ข้ามีสมุนไพรค่อนข้างเยอะน่าจะช่วยท่านได้บ้าง.." สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างลนลานก่อนจะหยิบเอาสมุนไพรจำนวนมากออกมาจากผลึกลมปราณธาตุ..หวงซือเหยียนยิ้มแห้งให้สวี่หยุนก่อนจะกล่าวออกมา
"อืม...ลืมๆเื่ที่เคยเกิดขึ้นไปเถอะ..เรามาเปิดพลังิญญาให้น้องชายกันดีกว่า" หวงซือเหยียนเปลี่ยนบทสนทนากล่าวออกมาทำให้สวี่หยุนงุนงงไปเล็กน้อยก่อนที่จะเก็บสมุนไพรทั้งหมดกลับเข้าไปยังผลึกลมปราณธาตุ...
"เอาล่ะน้องชายที่น่ารักของพี่หญิง..พี่หญิงจะให้โอสถิญญากับน้องชายหนึ่งเม็ดเพื่อทำการเปิดพลังิญญา..ตอนที่โอสถกำลังเปิดพลังิญญาน้องชายต้องจำสิ่งต่อไปนี้ที่พี่หญิงกล่าวให้ดี..น้องชายต้องไม่เดินลมปราณเลยแม้แต่น้อยและต้องทำจิตใจให้สงบที่สุด..เข้าใจพี่หญิงหรือไม่?" หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง..เมื่อสวี่หยุนเห็นสีหน้าของหวงซือเหยียนเขาก็เข้าใจได้ในทันทีว่าการเปิดพลังิญญาน่าจะอันตรายเป็อย่างยิ่ง..สวี่หยุนผงกหัวรับคำของหวงซือเหยียนด้วยสีหน้าจริงจังเช่นเดียวกัน
หวงซือเหยียนเห็นสีหน้าของสวี่หยุนก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะหยิบเอาโอสถสีดำสนิทออกมาจากหินผลึกลมปราณธาตุและยื่นส่งให้สวี่หยุน..สวี่หยุนรับโอสถมาก็เริ่มหายใจเข้าและหายใจออกลึกๆหนึ่งครั้งก่อนจะกลืนโอสถเข้าไปและเริ่มหลับตาลง..เวลาผ่านไปสักพักสวี่หยุนก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างในจิตใจของเขา..เมื่อสวี่หยุนลืมตาขึ้นมาเขาก็พบว่าโลกที่เขาเคยเห็นได้ต่างไปเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเปิดพลังิญญา...ถึงจะกล่าวว่าแตกต่างไปเล็กน้อยแต่สวี่หยุนก็ไม่สามารถรับรู้ได้เช่นกันว่าอะไรเปลี่ยนไป...
"น้องชายที่น่ารักของพี่หญิงเปิดพลังิญญาเสร็จแล้ว..ต่อไปนี้น้องชายก็สามารถหลอมโอสถได้แล้ว.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย..
"หืม? ทำไมการหลอมโอสถต้องเปิดพลังิญญาด้วยหรือพี่หญิงซือเหยียน?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย..
"เป็คำถามที่ดี! การที่น้องชายจะควบคุมสมุนไพรและไฟในการหลอมโอสถหรือแม้แต่การขึ้นรูปโอสถก็ต้องใช้พลังิญญาในการช่วยให้สำเร็จได้ง่ายขึ้นอย่างมาก..หากน้องชายไม่เปิดพลังิญญาก็จะหลอมโอสถได้ยากกว่าเดิมถึง 10 เท่าเป็อย่างน้อย..." หวงซือเหยียนกล่าวอธิบายออกมาอย่างคลุมเครือทำให้สวี่หยุนงุนงงเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าให้หวงซือเหยียน...หวงซือเหยียนเห็นสวี่หยุนพยักหน้าให้ตนเองก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะกล่าวออกมา..
"เอาล่ะ..น้องชายที่น่ารักของพี่หญิงลองนำหินนี่ไปถือไว้แล้วส่งพลังลมปราณเข้าไปข้างในดู..มันคือหินทดสอบพลังิญญา..มันสามารถอ่านพลังิญญาจากลมปราณของน้องชายได้.." หวงซือเหยียนหยิบเอาหินทดสอบพลังิญญาออกมาจากผลึกลมปราณธาตุก่อนที่จะกล่าวออกมา...
สวี่หยุนรับหินทดสอบพลังิญญามาจากหวงซือเหยียน..หลังจากตรวจสอบมันเล็กน้อยสวี่หยุนก็ส่งพลังลมปราณเข้าไปในหินทดสอบพลังิญญา..แสงที่เริ่มสว่างขึ้นมาในหินทดสอบพลังิญญาทำให้หวงซือเหยียนตกตะลึงไปในทันที..สวี่หยุนสังเกตข้างในหินทดสอบพลังิญญาก็พบว่ามันกำลังมีแสงจุดเล็กๆเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ...
สามจุด...สี่จุด...เจ็ดจุด...เก้าจุด...สิบจุด! หลังจากครบสิบจุดแสงสว่างก็เพิ่มมากขึ้นทำให้หินทดสอบพลังิญญาะเิไปในทันที..สวี่หยุนและหวงซือเหยียนตกอยู่ในความตะลึง..เวลาผ่านไปเล็กน้อยสวี่หยุนก็ได้สติคืนมาและหันไปก้มหัวให้หวงซือเหยียนในทันที...
"พะ..พี่หญิงซือเหยียน..ขะ..ข้าขอโทษจริงๆที่ทำให้หินทดสอบพลังิญญาของท่านพังไป..ขะ..ข้ามีแกนอสูรอยู่บ้างพี่หญิงซือเหยียนจะนำไปแทนหินทดสอบพลังิญญาก็ได้นะ..." สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกผิดเป็อย่างยิ่ง..ขณะที่สวี่หยุนกำลังจะหยิบแกนอสูรลมปราณมาใช้คืนแทนหินทดสอบพลังิญญาของหวงซือเหยียน..หวงซือเหยียนก็หัวเราะขึ้นมาทันทีก่อนจะกล่าวออกมา...
"น้อยชายช่างร้ายกาจยิ่งนัก! ถึงแม้จะนับว่าไม่ยุติธรรมอยู่บ้าง..แต่ยังไงซะน้องชายก็ยังหลอมโอสถไม่เป็พี่หญิงก็ยังนับว่าเหนือกว่าน้องชายในด้านนี้อยู่ดี!" หวงซือเหยียนกล่าวออกมาพร้อมหัวเราะออกมาเล็กน้อย...สวี่หยุนงุนงงไปเล็กน้อยก่อนที่หวงซือเหยียนจะกล่าวอธิบายออกมาให้สวี่หยุนเข้าใจ...
"ที่น้องชายใช้เมื่อครู่คือหินทดสอบพลังิญญาีะดับตํ่า..มันสามารถทดสอบพลังิญญาได้สูงสุดแค่ 10 จุดเท่านั้น..หากมากกว่านั้นมันจะะเิออกมาในทันที.." หวงซือเหยียนกล่าวอธิบายออกมาทำให้สวี่หยุนเข้าใจขึ้นมาเล็กน้อย..ในขณะที่สวี่หยุนจะกล่าวถามบางอย่างจากหวงซือเหยียนนางก็เข้าใจได้ในทันทีว่าสวี่หยุน้าจะกล่าวอะไร...
"พลังิญญาส่วนมากจะเพิ่มขึ้นได้จากการที่น้องชายใช้สมาธิมากๆในการทำอะไรสักอย่าง..ไม่ว่าจะเป็การหลอมโอสถหรือหลอมอาวุธต่างก็ต้องใช้สมาธิจำนวนมากทำให้พลังิญญาเพิ่มขึ้นด้วยตัวเอง..สำหรับขั้นรวบรวมลมปราณจะจำกัดอยู่แค่ 10 จุดเท่านั้น..แต่คนส่วนมากตอนที่เปิดพลังิญญาครั้งแรกจะได้แค่ 2 หรือ 3 จุดเท่านั้น..หากมีพร์เป็อย่างยิ่งก็จะได้พลังิญญา 5 ถึง 8 จุดในการเปิดพลังิญญาครั้งแรก..." หวงซือเหยียนกล่าวอธิบายออกมาพร้อมรอยยิ้มซับซ้อนยากอธิบาย...
"พี่หญิงของน้องชายเปิดพลังิญญาครั้งแรกได้ถึง 8 จุด! พี่หญิงของเ้าจึงนับได้ว่ามีพร์ด้านพลังิญญามากที่สุดในเมืองเซี่ยหลง..แต่พี่หญิงก็ดูธรรมดาไปเลยเมื่อเทียบกับน้องชายที่ทำให้หินทดสอบพลังิญญาระดับตํ่าะเิออกมาได้ในการเปิดพลังิญญาครั้งแรก..เฮ้อ น้องชายนี่เป็คนที่แปลกประหลาดเหมือนที่ท่านอาจารย์กล่าวเลยจริงๆ" หวงซือเหยียนถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา...
"อย่างไรน้องชายก็เคยช่วยพี่หญิงเอาไว้..พี่หญิงจะปกปิดเื่นี้ไว้เป็ความลับแม้แต่ท่านอาจารย์เองก็จะไม่มีทางรู้เื่นี้เช่นกัน..น้องชายเข้าใจแล้วใช่หรือไม่ว่าพลังิญญาของน้องชายมันอันตรายแค่ไหนสำหรับตัวของน้องชายเอง.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังทำให้สวี่หยุนเริ่มเคร่งเครียดขึ้นมาในทันที..เป็ปกติอยู่แล้วที่ผู้มีพร์มากเกินไปจะตกเป็เป้าหมายของคนส่วนมาก..หากเื่พลังิญญาของสวี่หยุนแพร่ออกไปยังโลกภายนอกอาจจะมีการต่อสู้ระหว่างเมืองเพราะสวี่หยุนก็เป็ได้...
ถึงแม้สวี่หยุนจะไม่รู้ว่าตัวเขามีพลังิญญาขนาดนี้ได้อย่างไรแต่ก็นับได้ว่าดีกว่าไปเริ่มฝึกพลังิญญาเองอย่างยากลำบาก..
"ข้าต้องขอบคุณพี่หญิงซือเหยียนมากจริงๆสำหรับเื่หินทดสอบพลังิญญาและการเปิดพลังิญญาให้ข้า..หากพี่หญิง้าให้ข้าทำอะไรเพื่อตอบแทนข้าจะทำให้ทันที.." สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความมุ่งมั่นเป็อย่างยิ่ง...
"ฮุฮุฮุ น้องชายที่น่ารักของพี่หญิงช่างเก่งในการละลายหัวใจของสตรีจริงๆ...หากพี่หญิงไม่ได้นับเ้าเป็น้องชายแล้วพี่หญิงก็คงชอบน้องชายไปแล้วเหมือนกัน.." หวงซือเหยียนกล่าวล้อสวี่หยุนออกมาทำให้สวี่หยุนหน้าแดงเพราะความเขินอายไปในทันที..เมื่อหวงซือเหยียนเห็นท่าทีที่น่ารักของสวี่หยุนก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้...
"ที่จริง..พี่หญิงก็มีบางเื่ที่อาจจะต้องให้น้องชายทำเหมือนกัน..แต่ตอนนี้น้องชายยังแข็งแกร่งไม่พอ..หากวันนั้นมาถึงพี่หญิงจะเล่าเื่นี้ให้น้องชายฟังเอง.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยนํ้าเสียงโศกเศร้าเล็กน้อยทำให้สวี่หยุนขมวดคิ้วในทันที...แต่สวี่หยุนไม่ได้กล่าวถามอะไรออกมาเพราะตัวของหวงซือเหยียนเป็คนกล่าวออกมาเองว่าสวี่หยุนในตอนนี้ยังมีความแข็งแกร่งไม่เพียงพอ..บางทีเื่นั้นอาจจะยุ่งยากและอันตรายเป็อย่างยิ่งก็ได้...
สวี่หยุนถามเื่ต่างๆกับหวงซือเหยียนเล็กน้อยก่อนที่หวงซือเหยียนจะถูกอาจารย์ของนางเรียกตัวไป..สวี่หยุนยืนอยู่ข้างนอกของหอโอสถ์โดยที่ตัวของสวี่หยุนไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนต่อดี....
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------