หมั่นโถวน้อยเห็นว่า ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย และพวกพี่ชาย คงจะลำบากน่าดูเลย ที่จะพากันแบกหามหมูป่าทั้ง 4 ตัวนี้ออกไปนอกบริเวณเขตพื้นที่ที่เธอสร้างฤดูใบไม้ผลิครอบคลุมเอาไว้เพียงส่วนหนึ่ง
ที่สำคัญคงจะต้องแบกไปไกลกันพอสมควร เพื่อแสดงทำเป็ว่าเจอหมูป่าพวกนี้โดนฟ้าผ่าตาย และต้องเรียกหาคนในหมู่บ้านพาช่วยแบกกลับเข้าหมู่บ้านด้วยนี่น่ะสิ!!!
พอคิดได้แบบนี้แล้วหมั่นโถวน้อยเลยคิดจะลองทำอะไรบางอย่าง เพื่อปรับเปลี่ยนการใช้งานในด้านต่างๆไม่ใช่เพียงแค่ทำตามฤดูกาลเพื่อธรรมชาติเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
“อือ……แบบนี้น่าจะลองดูนะเรา”หมั่นโถวน้อย
“ลองอะไรเหรอน้องหมั่นโถวน้อย???”พี่สาวเปาจื่อ ที่อยู่ข้างน้องสาวคนเดียวของเธอตลอดเวลา ได้ยินน้องสาวพูดอะไรบางอย่าง
“ก็ลองแบบนี้ล่ะพี่เปาจื่อ….”หมั่นโถวน้อย
“ฟี้ว……ฟี้ว………”
“............!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
ในขณะที่ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย พี่ชาย กำลังช่วยกันหากิ่งไม้ เพื่อมาจัดการมาลากเ้าพวกหมูป่านี้ออกไป ก็ต้องหันมามองตามเสียงแปลกๆที่ดังอยู่ด้านหลังของพวกท่านกัน ในขณะที่ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้เอง ตอนนี้มองเห็นเต็มๆเลยว่าสิ่งที่เกิดเสียงแปลกๆขึ้นมานี้ใครเป็คนทำกัน
“หมั่นโถวน้อย กำลังทำอะไรลูก???!!!”แม่
“อ้อ……หมั่นโถวจะลองเคลื่อนย้ายหมูป่าทั้ง 4 ตัวนี้ด้วยพายุหมุนค่ะ”หมั่นโถวน้อย
“โอ้….แรงลมเหวี่ยงให้มากกว่านี้อีกนิดสิ..”หมั่นโถวน้อย
“............!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
ลูกพายุที่ก่อตัวขึ้นรอบๆหมูป่าทั้ง 4 ตัวค่อยๆพยุงร่างพวกมันที่ตายสนิทแล้วเข้าไปอยู่ในวงล้อมของพายุหมุนที่หมั่นโถวกำลังสร้างขึ้นมาอยู่ในตอนนี้
“นี่ล่ะแรงลมพายุกำลังได้เลย….อ้อจริงสิ…..ปู่คะ ตาคะ จะย้ายหมูป่า 4 ตัวนี้ไปไว้ตรงไหนคะ???”หมั่นโถวน้อย
“...............”ปู่ กับตา ยังคงงุนงงและใอยู่เลยไม่ได้ยินเสียงที่หมั่นโถวน้อยถามพวกท่านอยู่ในตอนนี้
“ปู่ค่าาาาา…..ตาค่าาาาา…..ได้ยินหมั่นโถวหรือเปล่าค่าาาา…..”หมั่นโถวน้อยเองก็คิดว่าพายุหมุนคงจะทำเสียงดังมากจนเกินไปพวกท่านเลยไม่ได้ยินเสียงของเธอที่ร้องเรียกอยู่
“ฮะ…..ครับๆหลานสาว!!!”ปู่ กับ ตา
“เอาพวกมันทั้ง 4 ตัวไปวางทิ้งไว้ตรงไหนถึงจะเหมาะคะเดี๋ยวหมั่นโถวจัดการให้ค่ะ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยขนย้ายพวกมันค่ะ”หมั่นโถวน้อย ที่เห็นว่าพวกท่านจะต้องทำการเก็บเกี่ยวผลผลิตในพื้นที่ดินอีก กลัวว่าพวกท่านจะเหนื่อยมากจนเกินไปนัก
“ทางด้านโน้นเลยหมั่นโถวน้อย เขตป่าตรงข้ามที่ดินของตาน่ะลูก แถวๆนั้นเหมาะเลยเป็ทางมุมโค้งด้วย”ตา
“ได้เลยค่ะ หมั่นโถวจัดให้…”หมั่นโถวน้อย
“เ้าพายุหมุน ….หมุนไปตรงนั้นเลย….”หมั่นโถวน้อย
“ฟี้ว…..ฟี้ว……..”
“............!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
แต่ละคนมองพายุหมุนที่มีหมูป่าอยู่ในพายุทั้ง 4 ลูก กำลังวิ่งตรงไปที่ในป่า ตรงข้ามที่ดินของบ้านตากันอย่างตื่นเต้น และอึ้งๆกัน ไม่คิดว่าเลยว่าเ้าหมั่นโถวน้อยจะใช้ทำอะไรแบบนี้ได้ด้วย!!!
“ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆว่าเกิดมาจะต้องมาเห็นอะไรแบบนี้???”อาล่าเถียว
“นั่นน่ะสิ ของแปลกที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นจริงๆ แต่ก็เกิดขึ้นแล้ว!!!”อาหูปิ่ง
“อือ…..อย่างแรกเลยใช้สายฟ้าฟาดล่าหมูป่าทั้ง 4 ตัว และนี่ใช้พายุหมุน พยุงเคลื่อนย้ายซากหมูป่าทั้ง 4 ตัวนี้อีก หมั่นโถวน้อยลูกสาวของผมนี่ช่าง……..!!!!”พ่อ นึกคำพูดไม่ออกเลยทีเดียวว่าจะใช้คำพูดอะไรดีกับลูกสาวคนเล็กของเขา
“หงึก…..หงึก……..”แต่ดูเหมือนว่า ปู่ย่า ตายาย แม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย จะเข้าใจดีว่าคำพูดที่ว่านั้นมันคืออะไรกัน เลยพากันพยักหน้ารับรู้แทน
“เฮ้…..เ้าพายุหมุนทั้ง 4 หมุนหลบต้นไม้ด้วยสิอย่าทำต้นไม้พวกมันหักโค่นลงมานะ..ฮึ่ม….”หมั่นโถวน้อย
“...............!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“ซ้าย..ซ้าย….ขวา…ซ้าย…ซ้าย…ขวา..ขวา……”หมั่นโถวน้อย ไม่เพียงแต่พูดเท่านั้น แต่ก้อนน้อยๆก็เอียงบิดไปมาตามคำพูดของตัวเองอีกด้วยอย่างเป็จังหวะ!!!
“...............!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
ทุกๆคนที่มองตามเ้าพายุหมุนทั้ง 4 ลูกที่เธอทำขึ้นมา เพื่อการเคลื่อนย้ายซากหมูป่าทั้ง 4 ตัวนั้นมันกำลังหมุนไปในทิศทางที่มีต้นไม้อยู่ ถ้ามันพัดผ่านไปแน่นอนว่าต้นไม้เ่าั้ก็ต้องโดนถอนรากถอนโคนตามไปด้วยน่ะสิ!!
ต่างก็พากันมองตาโตกันอีกรอบที่เห็นพวกเ้าพายุหมุนทั้ง 4 หมุน!! ต่างโค้งตัวเพื่อหลีกเลี่ยงต้นไม้ที่ขวางทางของพวกมันอยู่ เอี้ยวไปมาขวาบ้าง ซ้ายบ้างตามที่เ้าหมั่นโถวน้อยสั่งจริงๆ !!! ต้องบอกว่าบิดตามเ้าหมั่นโถวน้อยเป๊ะๆเลย!!!
“น้องหมั่นโถวน้อย กับเ้าพวกพายุใครจะบิดเอว บิดก้นได้สวยกว่ากัน…??!!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“พายุมันไม่มีเอว ไม่มีก้น…!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
“อ้อ…..โทษทีนะน้องๆพี่ใหญ่ไม่รู้ว่าจะใช้คำพูดอะไรเปรียบเทียบพายุเ่าั้เป็อะไรดีน่ะ!!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
พวกพี่ชายเองบางทีก็เผลอบิดซ้าย บิดขวาตามน้องหมั่นโถวน้อยของพวกเขาไปด้วย
“ฮ่า….ฮ่า……”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พากันหัวเราะเ้าหมั่นโถวน้อยกัน ที่ทำท่าทางได้น่ารัก น่าหมั่นเขี้ยวเสียจริงๆเลย
“เป็ไงล่ะ แม้แต่เดินก็ยังต้องมีจังหวะไม่ธรรมดาจริงๆเลยนะแม่หลานสาวตัวน้อยของพวกเราเนี่ย”ยาย
“หลานสาวสองคนของพวกเรานี่คงจะเต้นรำเก่งเหมือนกับพวกเราตอนเป็สาวๆนะว่าไหมล่ะ???”ย่า
“โอ้….จริงด้วยสิ อันนี้เห็นด้วยเลยนะ”ยาย
แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนได้ยิน ย่า ยายพูดแบบนี้แล้วก็พากันอมยิ้ม และอดส่ายหน้าน้อยๆไม่ได้เลยจริงๆ อะไรที่ดูดีเข้าท่านี่จะเหมือนย่า และยายไปเสียหมด แต่ถ้านิสัยไม่ดีออกมาแล้วล่ะก็กลุ่มคนที่โดนพาดพิงก็คงไม่พ้น ปู่ ตา พ่อ และอาผู้ชาย!!!
“แบบนี้ล่ะก็เหมือนย่ากับยายเลยนะคะว่าไหมน้องสะใภ้ทั้งสอง??!!!...”แม่ กระซิบกระซาบนินทาย่ากับยาย
“จริงค่ะ…..!!”อาสะใภ้ทั้งสองคน
“อิ….อิ….”แม่ อาสะใภ้ พากันหัวเราะคิกคักกันเมื่อนึกถึงเวลาสองสาวน้อยออกฤทธิ์พากันซน พากันปั่นป่วนในหลายๆรูปแบบเป็ไม่ได้
“หมั่นโถวน้อย ตรงทางด้านนั้นเลยนะ ลึกเข้าไปสัก 1 กิโลก็พอ”ตา
“ได้เลยค่ะ….ปู่ ตา พ่อ อาไปรอได้เลย”หมั่นโถวน้อย
“ไปพวกเราตามพายุหมุนพวกนั้น”ตา
“เดี๋ยวพวกผมจะไปตามคนในหมู่บ้านให้ไปช่วยแบกหมูป่าเองครับ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“ได้หลานชาย”ปู่
พอเ้าตัวเล็กจัดการส่งพายุหมุนทั้ง 4 ไปยังตำแหน่งที่ปู่ กับตา้าแล้ว พวกท่านก็ไล่ตามพายุไปเพื่อไปรอยังที่หมาย พี่ชายก็ไปตามคนในหมู่บ้าน ส่วนบรรดาพวกผู้หญิงเองก็กลับไปรอยังที่บ้านปู่ย่า เพื่อเตรียมตัวทำอาหารต่อไปนั่นเอง
ในตอนแรกว่าจะกลับไปที่เดิม แต่เห็นว่าเดี๋ยวคนทั้งหมู่บ้านจะต้องแห่กันมาดูหมูป่าทั้ง 4 ตัวนี้อย่างแน่นอน และไหนจะต้องมีการมาร่วมกันช่วยชำแหละเนื้อหมูป่าพวกนี้เอง พวกท่านไปอยู่ที่บ้านน่าจะเหมาะกว่านั่นเอง
“มาให้อาสะใภ้อุ้มดีกว่านะทางเดินมันจะเดินลำบากแล้วล่ะลูก”อาสะใภ้เจียนตุย
“ได้ค่ะ….”สองสาวน้อย กางมือรอให้อาสะใภ้ทั้งสองคนอุ้ม เพราะว่าตอนนี้พวกเขาได้ออกมาจากพื้นที่เขตฤดูใบไม้ผลิตกันหมดแล้ว แน่นอนว่าสภาพอากาศ ณ ปัจจุบันก็คือฝนตกนั่นเอง!!!
ระหว่างเดินทางกลับบ้านกันก็พูดคุยกันไปด้วยตลอดเส้นทางด้วยว่า……
“ก็คงจะทุลักทุเลกันหน่อยล่ะ ฝนตกแบบนี้และยังจะต้องมาชำแหลหมูป่ากันอีกด้วย”ย่า
“แต่เื่นั้นคงจะไม่มีใครคิดถึงแล้วล่ะ ถ้าได้เห็นขนาดตัวของหมูป่าพวกนั้นน่ะ”ยาย
“จริง….”ย่า
ทางด้านพวกผู้หญิงที่พากันเดินกลับ ใกล้จะถึงบ้านที่เป็ที่หมายปลายทางกันแล้ว ….
ณ ที่บริเวณใกล้บ้านหัวหน้าหมู่บ้านไฉ่หง
ส่วนทางด้านพวกพี่ชายของหมั่นโถวน้อย ที่วิ่งกันออกมาท่ามกลางสายฝน เพื่อไปตามหัวหน้าหมู่บ้านแซ่เถาเพื่อนปู่กับตา และลูกชายของเขาที่เป็เพื่อนของพ่อหมั่นโถวน้อยด้วย
“ปู่เถาครับ ลุงครับ…..”พี่ชาย
“เอ๊ะ….เสียงพวกเด็กๆที่บ้านไหนกันเอะอะเรียกเสียงดังลั่นเลย???”หัวหน้าหมู่บ้านเถา
“มีเื่อะไรกันหรือเปล่าก็ไม่รู้นะครับพ่อ พวกเด็กๆถึงได้วิ่งะโมาตามถึงบ้านเราแบบนี้น่ะครับ?? นั่นเด็กๆบ้านสวีกับบ้านเซียวนี่ครับพ่อ!!”ลุงเถาเฟยฮุ่ย
“จะมีอะไรเกิดขึ้นกัน รีบไปดูพวกเด็กๆเร็วเข้า”หัวหน้าหมู่บ้านเถา
“ปู่เถา ลุงเฟยฮุ่ยครับ เร็วเข้าครับไปช่วยกันแบกหมูป่าทางป่าด้านโน้นหน่อยครับ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“พวกเด็กๆพูดว่าอะไรกันน่ะ ได้ยินไหมเ้าใหญ่??”หัวหน้าหมู่บ้านเถา
“ได้บินว่าไปช่วยแบกอะไรกลับนี่ล่ะครับ”ลุงเถาเฟยฮุ่ย
“พวกเราเจอหมูป่าครับ…”พวกพี่ชายที่พากันประสานเสียงอีกครั้ง
“ห๊าาาา…….หมูป่า??!!!”สองพ่อลูกบ้านเถาทีนี้ได้ยินอย่างชัดเจนกันเลย
“ปู่เถา ลุงเฟยฮุยครับ ปู่กับตาให้มาขอคนไปช่วยแบกหมูป่า 4 ตัวที่อยู่ป่าด้านหลังโน้นน่ะครับ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“หมูป่า 4 ตัว???!!!”หัวหน้าหมู่บ้านเถา และลูกชาย
“ใช่ครับ…”พวกพี่ชาย
“แต่ต้องขอคนไปเยอะหน่อยนะครับ เพราะตากับปู่บอกพวกผมว่า หมูป่าตัวหนึ่งน่าจะใช้คนแบก5-6 คนครับ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“ห๊าาาาาาา…..!!!”หัวหน้าหมู่บ้านเถา และลูกชาย
ใกันไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบสำหรับพ่อลูกบ้านเถา ที่ได้ยินเด็กๆจากตระกูลสวี และตระกูลเซียว บอกว่าเจอหมู่ป่า แถมยังจะต้องใช้คนแบกหามหมูป่าต่อตัวต้องมีคนแบก 5-6 คนอีกต่างหาก นี่มันน้ำหนักเกิน 200 กิโลแน่นอนเลย!!!
“เอ้า…เ้าลูกชาย!!! นี่มัวแต่ใอยู่ได้รีบไปตามน้องชาย กับพวกเพื่อนๆหนุ่มๆรุ่นเดียวกับพวกแกมาเดี๋ยวนี้เลยเร็วเข้า!!!!”หัวหน้าหมู่บ้านเถา
“ครับพ่อ…!!!”ลุงเถาเฟยฮุ่ย
ลูกชายทั้งสองคนของหัวหน้าหมู่บ้านเถา พากันวิ่งไปตามพรรคพวกของตัวเองเสียงดังลั่นหมู่บ้านกันไปเลย เพราะพอไปบ้านหนึ่ง ก็ได้พวกเพิ่มมาตามคนต่อๆไปเรื่อยๆ ตลอดเส้นทางที่ไปรวบรวมคน จะไม่ให้รู้กันทั้งหมู่บ้านก็แปลกเกินไปแล้ว เพราะเสียงะโดังลั่นกันเสียขนาดนั้น ขนาดเสียงฝนตกดังขนาดนี้ยังไม่สามารถกลบเสียงเหล่าชายหนุ่มใหญ่กลุ่มนี้กันได้เลย!!!
ชาวบ้านในหมู่บ้านไฉ่หง
“ได้ยินกันไหมเมื่อตะกี้นี้น่ะ….???”
“ได้ยินสิ เขาว่าบ้านสวี กับบ้านเซียวเข้าป่าไปเจอหมูป่าถึง 4 ตัวเลยนะ นี่ก็มาตามพวกลูกชายไปช่วยกันแบกกลับเข้าหมู่บ้านน่ะ!!!”
“ใช่ๆ บ้านฉันก็เหมือนกันนะ ลูกชาย หลานชายก็ตามไปช่วยพวกเขาด้วย!!!
“พวกเราจะมัวแต่มาคุยกันทำไมตรงนี้เล่า ไปเตรียมมีด อ่าง แล้วไปรวมตัวกันที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านกันเร็วเข้า!!!”
“เพราะอย่างไรเสียบ้านสวี บ้านเซียวคงจะ้าความช่วยเหลืออย่างแน่นอน”
“จริงด้วยพวกเรา…!!!”
บรรดาแม่บ้านทั้งหลายต่างก็พากันรู้หน้าที่กันดีเลยว่าถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้แล้วจะต้องทำอะไรกัน เพราะในหมู่บ้านไฉ่หง จะมีการช่วยเหลือกันในทุกๆด้านอยู่เสมอๆ และยิ่งรอบนี้พากันตื่นใกันทั้งหมู่บ้านก็เพราะเจอหมูป่าถึง 4 ตัวนี่แหละ เป็ปรากฎการณ์ครั้งสำคัญเลยทีเดียว
“อ้าว…พากันมาพอดีเลยว่าจะให้พวกเด็กๆไปตามเลยนะเนี่ย”ภรรยาของหัวหน้าหมู่บ้านเถา
“พวกเราเตรียมข้าวของมาพร้อมแล้วล่ะ แม่เฒ่าเถา”
“ดีๆ…..ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปรวมตัวกันที่บ้านตระกูลสวีกันเลย…..”ภรรยาของหัวหน้าหมู่บ้านเถา
กลุ่มพวกผู้หญิงในหมู่บ้านไฉ่หง พากันรวมตัวไปที่บ้านตระกูลสวีกันด้วยสีหน้าอันยิ้มแย้มอย่างมีความสุขแทนบ้านสวี และบ้านเซียวจริงๆ ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้เป็เ้าของหมู่ป่าเ่าั้ก็ตาม แต่ก็รู้สึกมีความสุขไปด้วยกับบ้านสวี และบ้านเซียวที่ได้เจอโชคลาภชิ้นใหญ่ในวันดีๆแบบนี้ วันดีๆที่ฝนตกเป็วันแรก และจะยังเจอหมูป่าอีกด้วย
************
หมั่นโถวน้อย รู้จักปรับเปลี่ยนใช้ความสามารถพิเศษขั้นเทพของตัวเองช่วยในด้านอื่นๆ ไม่ใช่เพียงแต่ทำให้ต้นไม้ ใบหญ้าเติบโตเพียงเท่านั้น!!! และยิ่งชำนาญในการใช้พลังสร้างแบบนี้มากเท่าไหร่ รับรองเลยว่าต้องพากันปั่นป่วนหนักกว่าเดิมอย่างแน่นอนเลยทีเดียว!!!