หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ

บทที่ 175

ความปรารถนาสมหวัง(ฟรี)

“ได้รับการระบุแล้ว ท่านกู่ เนื้อย่างนี้พิเศษจริงๆ” นักวิทยาศาสตร์รายงานด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง

“การวิเคราะห์เนื้อย่างบ่งชี้ว่ามันมาจากเนื้อวัวกลายพันธุ์ มันมีไวรัสพรีออนอยู่ในโปรตีน แต่กลไกการก่อโรคของพวกมันถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว ทุกเซลล์ได้รับการรักษา ไม่น่าเชื่อเลย”

“ใช่แล้ว จากการทดสอบของเรา ส่วนประกอบของไวรัสในเนื้อกลายพันธุ์จะกระตุ้นให้สมองปล่อยโดปามีนจำนวนมาก ทำให้เกิดความรู้สึกพึงพอใจ สิ่งนี้สามารถพัฒนามนุษย์ได้ ซึ่งคล้ายคลึงกับยาเสริมสร้างพันธุกรรม”

กู่จุนกำหมัดของเขาด้วยชัยชนะ

“เยี่ยมมาก! ฉันต้องการรายงานที่มีรายละเอียด ยิ่งละเอียดมากเท่าไรก็ยิ่งดี ส่งกลับเป็นอย่างแรกในวันพรุ่งนี้ นอกจากนี้ พวกคุณไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้ มีเพียงคนที่นี่เท่านั้นที่รู้”

กู่จุนรู้สึกว่าการค้นพบเนื้อสัตว์กลายพันธุ์นี้ เมื่อมีการค้นคว้าวิธีการล้างพิษแล้ว จะทำให้สัตว์กลายพันธุ์กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาหารของมนุษย์อีกครั้ง ท้ายที่สุดแล้ว มนุษย์ก็ยังคงยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

เมื่อคิดถึงบทบาทบุกเบิกของเขาทำให้เขาพองตัวด้วยความภาคภูมิใจ

คืนนั้น กู่จุนนอนหลับสนิท ปล่อยความกังวลทั้งหมดของเขาไป

...

เฉินเทียนเซิงได้สิ่งที่เขาต้องการ ในที่สุดก็ชักชวน           สวี่เว่ยไคพ่อตาของเขาได้ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถนอนร่วมเตียงกับสวี่หว่านชิง ได้ แต่การทำลายอุปสรรคเริ่มต้นหมายความว่าอนาคตจะง่ายขึ้นมาก

หลังจากเนื้อย่างแล้ว เฉินเทียนเซิง ก็เอาชนะ สวี่หว่านชิว ผู้หิวโหยได้อย่างสมบูรณ์

เธอยังให้เขาลงนามในข้อตกลงที่ไม่ยุติธรรม โดยยืนกรานว่าเขาย่างเนื้ออร่อยๆ ให้เธอทุกวัน

ตราบใดที่น้องเมียของเขามีความสุข เฉินเทียนเซิงก็ไม่รังเกียจ

คืนนั้นทุกคนได้สิ่งที่ต้องการและนอนหลับอย่างสงบ

เช้าวันรุ่งขึ้น...

สนามฝึกซ้อมก้องกังวานด้วยเสียงตะโกนฝึกซ้อมที่ดังและมีระเบียบวินัย

เมื่อเฉินเทียนเซิงมาถึง พื้นดินเต็มไปด้วยทหาร โดยได้รับคำสั่งเป็นการส่วนตัวจาก "เสิ่นเจี้ยน" ทหารทุกคน แม้แต่ผู้บังคับบัญชา ต่างก็เรียนรู้อย่างกระตือรือร้น

การมาถึงของ เฉินเทียนเซิง โดยไม่มีใครสังเกตเห็นจากทหาร แต่สมาชิกทั้งสิบคนในทีมของ เสิ่นเจี้ยน สังเกตเห็นเขา

หัวหน้าทีมกำลังอธิบายเทคนิคการยิงต่างๆ

ในขณะที่หัวหน้าทีมของ เสิ่นเจี้ยนกำลังอธิบาย            เฉินเทียนเซิงก็หัวเราะเบา ๆ จากระยะไกล เสียงหัวเราะของเขาเต็มไปด้วยการเสียดสี

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยนี้ทำให้ทหารของเสิ่นเจี้ยนรู้สึกถึงความเป็นศัตรูอย่างลึกซึ้ง

"กัปตัน!"

มีคนหยุดเขาไว้ โดยชี้ไปที่เฉินเทียนเซิง แล้วถามเสียงดังว่า "คุณหัวเราะอะไร"

เฉินเทียนเซิง ตอบตรงๆ ว่า "ฉันหัวเราะเพราะสิ่งที่คุณสอนล้าสมัย"

หากคำพูดก่อนหน้านี้เป็นการกระทุ้งอันละเอียดอ่อน นี่เป็นความท้าทายที่เปิดกว้าง

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาคือทีมเสิ่นเจี้ยน ความภาคภูมิใจของชาติ!

“'คุณกำลังพูดอะไร อาวุธปืนเนี่ยนะที่ล้าสมัย?'” กัปตันทีมเสิ่นเจี้ยนถามอย่างเข้มงวด

เฉินเทียนเซิงถามอย่างเกียจคร้าน:

“ฉันแค่อยากถามคุณอย่างหนึ่ง: คุณเคยไปเมืองและต่อสู้กับซอมบี้อย่างใกล้ชิดบ้างไหม?”

คำถามนี้ทำให้ทหารที่รวมตัวกันหน้าแดง พวกเขาคือ  เสิ่นเจี้ยนทีมระดับแนวหน้าของจีน ที่ทำภารกิจสูงสุด ปกป้องผู้นำของรัฐ พวกเขาไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งกับซอมบี้ในระยะใกล้เลย

ดังนั้นคำถามนี้จึงจี้ใจตรงๆ จนเจ็บ

“ถ้าคุณยังไม่ได้ฆ่าซอมบี้ ใครทำให้คุณกล้าที่จะพูดถึงสิ่งที่ดีที่สุดในการล่าพวกมัน? ใครทำให้คุณกล้าที่จะสอนโดยไม่เข้าใจ?”

"คุณ!"

สมาชิกในทีมโกรธเคืองและกำลังจะลงมือ แต่ถูกกัปตันรั้งไว้

“หยุด!ก็แค่เสียงรบกวน”

เมื่อหันไปหาเฉินเทียนเซิง เขาพูดว่า:

“อาจารย์เฉิน คุณมีความเข้าใจอะไรบ้าง?”

เฉินเทียนเซิงกระโดดลงจากอัฒจันทร์และเดินไปหาพวกเขาอย่างเกียจคร้าน

“เนื่องจากคุณสุภาพ ฉันจะสอนคุณอย่างไม่เต็มใจ”

"โปรดให้ความกระจ่างแก่เราด้วย"

กัปตันเสิ่นเจี้ยนทำความเคารพด้วยหมัดของเขา

กัปตันยังคงดูจริงจังและขอคำแนะนำจากภายนอก แต่เขาอยากจะต่อสู้จริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่พัฒนาไปเมื่อคืนก่อนเนื่องจากมีเนื้ออยู่บ้าง

เฉินเทียนเซิงกล่าวอย่างเมินเฉย:

“ไม่จำเป็นต้องให้ความกระจ่าง การทุบตีคุณง่ายเกินไปและไม่มีประโยชน์ทางการศึกษาใดๆ เลย”

“คุณเสนอให้เราดำเนินการอย่างไร” กัปตันถาม

เฉินเทียนเซิง ทำตัวสูงส่งและทรงพลัง เดินเอามือไปข้างหลัง แล้วพูดว่า:

"ซอมบี้ตามล่าผู้รอดชีวิตจากการได้ยิน กลิ่น และประสาทสัมผัส ในการเผชิญหน้า อาวุธปืนไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด จริงๆ แล้ว ปืนมีไว้เพื่อฆ่ามนุษย์ หากคุณใช้ปืนต่อสู้กับซอมบี้ เสียงจะดึงดูดซอมบี้นับพัน"

“แม้ว่าคุณจะมีกระสุนไม่จำกัดและสามารถยิงได้สิบนัดในห้าวินาที โดนหัวทุกครั้ง คุณจะรับมือกับการโจมตีจากซอมบี้นับร้อยนับพันตัวได้หรือไม่?”

สมาชิก เสิ่นเจี้ยนโต้กลับ "แล้วคุณจะแนะนำให้เราต่อสู้อย่างไร?"

"ใจเย็นๆ วันนี้ฉันอารมณ์ดี ฉันจะสอนวิธีต่อสู้กับซอมบี้"

ในขณะที่พูด เฉินเทียนเซิงหันกลับมาและนำของเล่นบอลลูนออกมาจากกล่องแล้วโยนมันลงบนพื้น

“พวกคุณทั้งสิบคนสวมผ้าปิดตาแล้วพยายามจับฉันไว้ ถ้าแตะฉัน ฉันก็จะแพ้และจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ ถ้าฉันตีหัวของคุณด้วยค้อนบอลลูน คุณจะแพ้ และจะต้องทำทุกอย่างที่ฉันพูด”

ทหารเมืองเจียงหัวเราะ พวกเขาคิดว่า เฉินเทียนเซิง กำลังเล่นเกมอีกครั้ง

แต่หลังจากการสบตากันครู่หนึ่ง กัปตันเสิ่นเจี้ยนก็กล่าวว่า:

“นี่คือเกมของคุณ เสิ่นเจี้ยน ใส่ผ้าปิดตา!”

พวกเขาสวมผ้าปิดตาอย่างรวดเร็ว เฉินเทียนเซิงหยิบค้อนบอลลูนและผูกระฆังไว้รอบตัวเขา ระฆังดังกริ๊งทุกการเคลื่อนไหว

“เมื่อพร้อมแล้วให้มาจับฉัน”

"เฮอะ เรื่องง่ายๆ!"

ทีมเสิ่นเจี้ยนพุ่งเข้าใส่เขา