คืนนั้นณัฐกุลถึงบ้านเช่าเกือบเที่ยงคืน หลังจากอาบน้ำ สระผม หญิงสาวจึงมานั่งแปรงผมหน้ากระจก แต่เพราะมัวแต่เหม่อลอยคิดเื่ที่เจอวันนี้ จึงไม่ได้ยินเสียงเรียกของเกตุกับทิม
“นังกุลโว้ย!” เกตุะโกรอกหูเพื่อนสนิทจนเ้าตัวสะดุ้งโหยง
“มาะโใส่หูกูทำไมเนี่ยนังเกตุ” อารมณ์ใณัฐกุลจึงพ่นคำหยาบออกมา แม้จะเป็เพื่อนสนิทกันแต่พวกเธอก็มักแทนตัวเองว่าฉันกับแก แทนกูมึง มีบ้างครั้งคราวที่จะพูดหยาบ
“อ้าว ก็กูเรียกมึงตั้งหลายรอบ มึงไม่ได้ยินเอง เป็อะไร ใจลอยไปไหน”
“เปล่า ไม่มีอะไร วันนี้แค่เหนื่อย ๆ โดนโยกไปทำชั้นผู้บริหารแทนคนเก่าที่ลาออกน่ะ” เพื่อนทั้งสองพยักหน้าเข้าใจ
“ว่าแต่แกจะไปไหม” เกตุถามเื่ที่คุยค้างไว้เมื่อกี้
“ไปไหน?”
“อ้าว อีนี่ แล้วเมื่อกี้ก็ไม่ตั้งใจฟัง ฉันจะชวนแกไปเป็เด็กเชียร์เบียร์ที่ร้าน Sky light หน่อย เพื่อนฉันที่ทำงานที่นั่นมันบอกว่าคนขาด ไปรับจ็อบสักสองสามวันน่าจะได้เงินเยอะอยู่นะ”
“เชียร์เบียร์อย่างเดียวนะโว้ย ไม่ใช่ขายกีด้วย”
“โอ๊ยยย เื่ขายกีก็สุดแล้วแต่บุญกีวาสนากีใครนั่นแหละมึง อยากขายก็คุยนอกรอบ ไม่อยากขายก็ปฏิเสธไป” เกตุยักไหล่
“เออ ไปด้วยก็ได้ แต่เขาจะรับเหรอวะ กูไม่ได้สวยแบบมึงด้วย”
“มึงไม่สวยเท่ากู แต่กูนมไม่ใหญ่เท่ามึง แขกเขาไม่มองหน้าก่อนหรอก เขามองนมนู่น” เกตุพูดกลั้วหัวเราะ ทำเอาเพื่อนร่วมวงต่างก็หัวเราะไปด้วย
ณัฐกุลมองตนเองในกระจก นานแล้วที่ไม่ได้ใส่ชุดแบบนี้ ก่อนมีผัวหล่อนตระเวนเที่ยวกับเพื่อนซี้ทั้งสองทุกวัน เข้าผับสี่ห้าทุ่มออกมาเจอพระเดินบิณฑบาตก็มีมาแล้ว
“โอ้โห! นังกุล เซ็กซี่สะบัดเลย”
“มันไม่โป๊ไปรึวะ เขิน ๆ ไงไม่รู้”
“ไม่โป๊หรอก แบบนี้สิเรียกแขกได้หลายดื่มเลย ปะ ไปทำงานกันได้แล้ว พี่ผู้จัดการเรียกแล้ว” หญิงสาวสูดลมหายใจตั้งสมาธิและเดินไปอย่างมั่นใจ ยิ้มแย้มทักทายลูกค้าพยายามดันหน้าอกที่มีอยู่แล้วให้ตู้ม!เข้าไปใหญ่ และลูกค้าก็ติดเบ็ด หล่อนมีลูกค้ามาคลอเคลียอยู่สองสามราย แต่ละคนต่างก็ซื้อเครื่องดื่มไปหลายแก้ว ถ้าลูกค้าคนไหนทำรุ่มร่ามคนของร้านจะเข้ามาจัดการทันที ณัฐกุลทำงานไปได้สองชั่วโมงจึงออกมาเข้าห้องน้ำ พอกลับเข้าไปในร้านผู้จัดการก็แจ้งว่ามีแขกเหมาโซนVIPจนหมด
“ใครอยากไปดูแลแขกบ้าง กระเป๋าหนักน่าดู แต่…เป็ผู้หญิงนะ” สาว ๆ ส่วนมากส่ายหน้าเพราะมีลูกค้าประจำกันหมดแล้ว เกตุจึงยกมือถามว่าหล่อนไปได้ไหม ผู้จัดการพยักหน้า
“แกไปกับฉันด้วยสิ”
“ทำไมต้องฉันด้วยล่ะ แกอยากไปเองไม่ใช่รึไง” ณัฐกุลส่ายหน้า
“ไปเถอะน่า อยู่ตรงนั้นมีแต่พวกผู้ชายจะรุมทึ้ง แกไปหาแขกวีไอพีดีกว่า ผู้จัดการคะ เพื่อนหนูก็อยากไปด้วยค่ะ” นังเพื่อนสาวตัวดีพูดเองเออเองทั้งนั้น สุดท้ายณัฐกุลก็โดนลากมาที่โซน VIP ซึ่งเป็ห้องคาราโอเกะขนาดใหญ่ที่มีไว้ต้อนรับลูกค้ากระเป๋าหนักเท่านั้น
“สวัสดีครับ…ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ” ณัฐกุลมองผู้จัดการที่โค้งเสียจนศีรษะแทบติดพื้นอยู่แล้ว หล่อนมองเห็นรองเท้าส้นสูงสีดำเป็อย่างแรก ก่อนเลื่อนสายตาขึ้นมองเรื่อย ๆ จนเห็นใบหน้าแขกวีไอพีชัดเจน ‘รติรส’ ผู้หญิงที่หล่อนเห็นในคืนนั้น ณัฐกุลแอบไปสืบประวัติมาแล้ว รติรสคือลูกสาวคนที่สองของประธานบริษัท มีตำแหน่งเป็ผู้จัดการาุโการตลาดดิจิทัล ส่วนแม่สาวผมสั้นคนนั้นคือผู้ช่วยนั่นเอง รติรสเลิกคิ้วมองร่างอวบอั๋นที่มองครั้งแรกก็จำได้เลยว่าคือยัยแม่บ้านจอมสอดรู้ที่แอบดูเธอและมินนาเริงรักกัน รติรสไม่รู้สึกอายที่มีคนมาเห็น กลับชอบเสียด้วยซ้ำที่แอบได้ยินเสียงครางจากหล่อนเบา ๆ ใจจริงก็อยากจะชวนหล่อนมาทำมิชชั่นแซนด์วิชกันสักหน่อย แต่กลัวมินนาจะรับไม่ไหว
“อาชีพเสริมเหรอ?” ประโยคคำถามที่เอ่ยทักทำเอาเกตุงง หล่อนรีบกระซิบถามเพื่อนจึงได้รู้ว่าแขกวีไอพีคนนี้คือเ้านายของณัฐกุล
“โลกกลมดีเนาะ” รติรสพูดยิ้ม ๆ
“ทำงานนี้มานานหรือยัง” หญิงสาวถามด้วยความสนใจ
“เพิ่งทำวันนี้วันแรกค่ะ พวกเราสองคนแค่มารับจ็อบพิเศษ่วันหยุด” เป็เกตุที่ตอบเพราะณัฐกุลเอาแต่ยืนนิ่ง
“มานั่งนี่สิ” รติรสตบเบา ๆ ที่ข้างลำตัว สองสาวมองผู้จัดการ เห็นเขาพยักหน้าจึงเดินไปนั่ง เกตุเหมือนอากาศธาตุเพราะแขกวีไอพีแทบไม่สนหล่อนเลย รติรสเอาแต่มองณัฐกุลคนเดียว นั่งโซฟายังไม่ทันอุ่นรติรสก็ยื่นธนบัตรสีเทามาให้เกตุปึกหนึ่ง
“ฉันขอโทษนะ แต่ฉันชอบเพื่อนเธอมากกว่า เชิญออกไปได้” เกตุรับเงินมาอย่างงง ๆ เพื่อนก็ห่วงเงินก็อยากได้ ทำงานหลังขดหลังแข็งยังไม่ได้เท่าเงินในมือตอนนี้เลย พอณัฐกุลส่งสัญญาณว่าไม่เป็ไรนั่นแหละเกตุถึงได้เดินออกจากห้องไป
นิ้วเรียวยาวเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากออก หญิงสาวผิวปากอย่างอารมณ์ดี สำรวจใบหน้าและทรวดทรงของคนตรงหน้า หุ่นแบบนี้แหละที่เธอถูกใจ
“คืนนั้นฉันเห็นหล่อน” ไม่ต้องอธิบายเพิ่มเติมณัฐกุลก็รู้ได้เองว่ามันคือคืนไหน ตากลมโตขยายกว้าง ลุ้นว่าคนตรงหน้าจะต่อว่าและพาลไล่หล่อนออกหรือเปล่าที่ไปสาระแนแอบดู
“ดูจะชอบนะ เพราะฉันได้ยินเสียงคราง ยิ่งตอนที่ฉันจับมินมัดกับเก้าอี้แล้วขยี้ส่วนนั้น ฉันเห็นหล่อนทำหน้าเหมือนจะตายให้ได้” ท้ายประโยคมีเสียงหัวเราะแกมเอ็นดู ไม่ได้ฟังดูเยาะเย้ย ณัฐกุลกลืนน้ำลายเหนียวลงคออย่างลำบาก เพราะที่รติรสพูดมามันคือความจริง คืนนั้นหญิงสาวทั้งตื่นเต้นและชอบจนอยากกระโจนเข้าไปร่วมวงเสียด้วยซ้ำ
“ชอบแบบของเล่น หรือ ชอบนิ้วล้วน ๆ ล่ะ” ใบหน้าสวยยื่นมาใกล้ จมูกโด่งดอมดมกลิ่นหอม
“กลิ่นแป้ง ไม่ได้กลิ่นแบบนี้มานานแล้ว”
“ดิฉันแพ้น้ำหอมค่ะ” ณัฐกุลมักใช้แป้งซับเหงื่อหรือแป้งเด็กทาผิวกาย ด้วยเพราะเป็คนผิวแพ้ง่ายแม้จะไม่ใช่ผู้ดีก็เถอะ
“ฉันชอบกลิ่นนี้” ‘เพราะมันเร้าอารมณ์แทบบ้า’ ท้ายประโยครติรสเอ่ยในใจ
“อืม…ที่นี่คงไม่สะดวก ฉันจะเช็คบิลแล้วหล่อนไปกับฉัน”
“ไปไหนคะ?”
“ไปที่ที่ฉันจะจับมัดแล้วเลียหล่อนให้น้ำแตก” ณัฐกุลมีสีหน้าใยื้อร่างไว้เมื่อรติรสดึงให้ลุก
“ทำไม?”
“ดิฉันไม่ได้ขายตัว”
“ก็ไม่ได้ว่าขาย แค่สนุก ๆ กันให้น้ำแตกแล้วแยกทาง”
“ไม่ค่ะ”
“หรืออยากได้เงิน เท่าไรล่ะ?” ณัฐกุลอึ้งไปชั่วครู่ก่อนสะบัดแขนออก เดินจ้ำอ้าวออกจากห้องโดยไม่สนใจป้ายวีไอพีที่แปะอยู่ข้างหน้าสักนิด พี่ผู้จัดการร้านเรียกก็ไม่ทัน คืนนั้นเลยมีเด็กในร้านไปดูแลรติรสแทน ส่วนเกตุส่ายหน้าไม่ไปเพราะไม่มีเพื่อน ทั้งสองจึงกลับมาทำงานที่เดิม และเพราะคืนนี้ลูกค้าเยอะพวกเธอสองคนจึงได้ค่าเหนื่อยมากเป็พิเศษ กลับบ้านมาไม่มีใครอาบน้ำชำระร่างกาย แค่เปลี่ยนชุดแล้วมานั่งนับเงิน
เกตุวางเงินค่าจ้างที่ได้มาทั้งหมดไว้ตรงหน้า หล่อนนั่งนับพลางยิ้มกว้าง ไม่รู้สึกปวดขา ปวดหลังอย่างตอนแรกที่บ่น
“ทำงานแค่คืนเดียวเองนะเนี่ย ถ้าทำทุกคืนต่อให้บ้านหลังนี้ก็ซื้อได้”
“ยังปวดขาอยู่ไหม เดี๋ยวฉันนวดให้” ณัฐกุลพูดพร้อมกับบีบยาไปทั่วน่อง ยืนหลายชั่วโมงติดกันบนส้นสูงสี่นิ้วเส้นเอ็นยึดไปหมด ปวดฝ่าเท้าอีกด้วยเพราะไม่ค่อยได้ใส่เท่าไร
“ปวดอยู่ แต่เดี๋ยวค่อยทายา นังกุลแกดูสิว่าได้เงินมาตั้งเท่าไร โอีย..เอาไปปลดทองที่จำนำไว้ได้เลยนะเนี่ย เออ! ฉันว่าจะถามแกั้แ่อยู่ที่ร้านแล้ว แต่แขกเยอะเลยไม่มีโอกาสได้คุย แกรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นเหรอวะ ดูท่าทางรวยหูฉี่ ยื่นเงินเป็ปึกมาให้ฉันโดยไม่นับเลย รู้ไหมเท่าไร ตั้งหมื่นหนึ่งเลยนะโว้ย!” ณัฐกุลเงียบ เกตุมองคิ้วขมวดพยายามเค้นคำตอบด้วยสายตา
“เ้านายที่บริษัท คุณเขาอยู่ชั้นผู้บริหารที่ฉันดูแล”
“อ๋อ…แต่ทำไมเขาเหมือนอยากได้ตัวแกวะนังกุล” ณัฐกุลคิดหนัก จะเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้เพื่อนฟังดีไหม ถ้าเล่าจะดูเป็คนขี้นินทาปากสว่างหรือเปล่า หรือถ้าไม่เล่าอกของเธอคงแตกตาย สุดท้ายณัฐกุลจึงหันหน้าชันเข่าเล่าเื่ที่พบเจอในคืนแรกที่ทำงานชั้นสิบสองให้เพื่อนสนิทรู้จนหมด
“ถึงว่าล่ะ สายตาคุณเขาถึงอยากกินแกขนาดนั้น”
“แกดูไม่ใเลยนะเกตุ”
“ใทำไม ดีเสียอีก ถ้าคุณเขาชอบแกก็ไปเป็เด็กเขาสิ ลูกเ้าของบริษัท สวยแถมกระเป๋าหนักด้วย ไปให้คุณเขาใช้ลิ้นใช้นิ้วนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่สึกหรอหรอก”
“แต่ฉันไม่เคยกับผู้หญิง”
“แหม…ของแบบนี้มันต้องลอง แกอาจติดใจก็ได้นังกุล” ใบหน้าสาวบอกถึงความลังเล ณัฐกุลไม่ได้โกรธอะไรที่รติรสตีราคาตัวหล่อน เพียงแค่ตอนนั้นใแถมยังตั้งตัวไม่ทันเลยเลือกหนีเท่านั้นเอง
สวิชญาตั้งใจเขียน Secret The Series ทั้งหมด 3 เื่นะคะ
ตัวละครไม่ได้ต่อกันสามารถแยกอ่านได้เลย แต่ทุกเื่จะเป็เนื้อเื่เกี่ยวกับความนสัมพันธ์แบบลับ ๆ ที่แสนหวาบหวามค่ะ
นิยายเื่สั้นประมาณ 80 หน้า A5จบค่ะ ขอฝากลูก ๆ ไว้ด้วยนะคะ ไม่ได้เจอกันนาน 3 ปี เลย หวังว่าจะไม่ลืมกันนะคะ
Secret The Seriesมีทั้งหมด 3 เื่ ตามนี้เลยนะคะ
- เื่ร้อนในที่ลับ
https://www.readawrite.com/a/0830ebcacf7d2a98bf3e2518affca6d7
- รัก (ลับ) ที่ผลิบาน
https://www.readawrite.com/a/aef22ba9cb10f70f959981f60c7a2823
- ห้องลับสาดสวาท
https://www.readawrite.com/a/433a8c09d768b9119a012fd3f56df8f2