สาวโรงงานร่านสวาท 3 : อเวจีห้องเก็บของ NC++
แสงไฟจากหลอดฟลูออเรสเซนต์ด้านนอกส่องลอดผ่านช่องกระจกฝ้าเข้ามาภายในห้องเก็บของแห้งหลังโรงงานอุตสาหกรรมอย่างเลือนราง ทิ้งเงาทอดขนานยาวลงบนกล่องกระดาษขนาดใหญ่บรรจุสินค้าที่วางเรียงรายทับซ้อนกันจนสูงลิบเกือบจรดเพดาน กลิ่นกระดาษลูกฟูกแห้ง ๆ และกลิ่นไอความร้อนชื้นอบอวลอยู่ในบรรยากาศที่เกือบจะไร้ซึ่งการเคลื่อนไหวของสายลม มีเพียงเสียงเครื่องจักรจากไลน์ผลิตที่ห่างไกลแว่วดัง หึ่ง... หึ่ง... คล้ายเสียงลมหายใจของสัตว์ร้ายในความมืด
ประตูด้านหน้าห้องเก็บของขยับเบา ๆ ก่อนจะมีเสียงกลอนประตูล็อกดัง คลิก! แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน น้ำอ้อย หญิงสาววัยยี่สิบสองปีที่ยืนหลบอยู่ในเงามืดระหว่างซอกกล่องสินค้ามุมในสุด เผยรอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าจิ้มลิ้มสะสวย ดวงตากลมโตคู่สวยของเธอหยาดเยิ้มไปด้วยความคาดหวังและมารยาหญิงที่เตรียมพร้อมจะใช้มันนำทางไปสู่ความสะดวกสบาย
เสื้อฟอร์มพนักงานสีเทาเนื้อหนาของเธอเปียกชื้นไปด้วยละอองเหงื่อบางเบาจนเนื้อผ้าแนบสนิทไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของทรวดทรงสะบึมเต่งตึงตระการตา ปทุมถันคู่ใหญ่โตสองเต้าเบียดเสียดกันดันเนื้อผ้าจนพองนูนออกมาเด่นชัด ขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจเข้าออกช้า ๆ ที่แฝงไปด้วยกระแสแห่งกามารมณ์ที่เริ่มคุโชนขึ้นในส่วนลึกของจิตใจ
ร่างหนาบึกบึนของชัยเดินก้าวผ่านเงามืดตรงเข้ามาด้วยฝีเท้าสั่นเทาลนลาน แววตาของหัวหน้างานวัยหนุ่มใหญ่สะท้อนความใคร่กระสันที่เอ่อล้นจนแทบเก็บกักไว้ไม่ไหวเมื่อสบเข้ากับเรือนร่างสะสวยอวบอัดที่ยืนเด่นหราคอยท่าเขาอยู่ก่อนแล้ว หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำรัวเร็วประหนึ่งกลองรบ ร่างกายร้อนรุ่มปานจะระเบิดเป็นจุลเมื่อต้องทำเรื่องลับหลังแฟนสาวอย่างก้อย
"มาเร็วจังเลยนะคะพี่ชัย... น้ำอ้อยนึกว่าจะปล่อยให้น้ำอ้อยยืนรอนานจนตัวแข็งไปซะแล้ว" น้ำอ้อยกระซิบกระซาบน้ำเสียงแผ่วหวานหยาดเยิ้มยั่วยวนสั่นประสาท
"ใครจะกล้าปล่อยให้น้ำอ้อยรอล่ะครับ... พี่แทบจะไม่มีสมาธิคุมงานกะดึกเลย สมองมันมีแต่ภาพของน้ำอ้อยทั้งคืนเลยรู้ไหม" ชัยเอ่ยปากบอกน้ำเสียงแหบพร่าสั่นระริก
"จริงเหรอคะ... พี่ชัยปากหวานจังเลย แล้วไม่กลัวยัยก้อยจะรู้เรื่องเข้าหรือไงคะ แอบหนีมาหาน้ำอ้อยแบบนี้" หญิงสาวแสร้งทำเป็นกระเง้ากระงอดเอียงคอถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"อย่าไปพูดถึงก้อยเลยครับ ตอนนี้ในหัวของพี่... มีแค่น้ำอ้อยคนเดียวเท่านั้นแหละ" ชัยเอ่ยปากพลางสาวเท้าก้าวประชิดร่างอวบอัดจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน
"น้ำอ้อยลอบยิ้มด้วยความสะใจลึก ๆ ในใจที่สามารถพรากความสนใจและทำลายความซื่อสัตย์ของชัยที่มีต่อก้อยได้อย่างง่ายดายเพียงใช้สรีระเย้ายวนใจล่อลวง ความผูกพันหรือความซื่อสัตย์ไม่มีค่าใด ๆ สำหรับเธอในเวลานี้ มีเพียงความสะดวกสบายและชัยชนะเหนือก้อยเท่านั้นที่เป็นเป้าหมายสูงสุด"
มือเรียวบางของน้ำอ้อยยกขึ้นแตะเบา ๆ ที่กระดุมเม็ดบนสุดของเสื้อฟอร์มทำงานสีเทา นิ้วชี้เรียวสวยลากไล้แผ่วเบาก่อนจะปลดมันออกอย่างช้าเชือนทีละเม็ด เผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องอมชมพูขนาดใหญ่โตตระการตาที่ล้นทะลักเบียดชิดกันแน่น ขอบบราเซียร์ลูกไม้สีดำสนิทรัดรึงเนื้อนุ่มจนปลิ้นออกมาล่อตาสะกดใจ
"อยากเห็นข้างในชัด ๆ ไหมคะพี่ชัย... สต็อกแห้งหลังโรงงานเงียบขนาดนี้ ไม่มีใครเข้ามาเห็นหรอกค่ะ" น้ำอ้อยกระซิบเสียงเสียวซ่านหยาดเยิ้มเป่ารดใบหูของชัย
"น้ำอ้อย... สวยเหลือเกิน ขาวเหลือเกิน..." ชัยครางพึมพำเสียงต่ำแหบพร่า ดวงตาเบิกกว้างจับจ้องเนินอกอวบอัดสองเต้าใหญ่ที่ชื้นเหงื่อบางเบาเป็นประกายวาววับใต้แสงสลัว
ท่อนลำเอ็นแกร่งภายใต้กางเกงฟอร์มทำงานของชัยปวดหนึบขยายตัวตึงแน่นแข็งขึงพุ่งดันเป้ากางเกงจนนูนเด่นชัดเจน ความยับยั้งชั่งใจที่เคยมีมลายหายไปสิ้นเมื่อกลิ่นน้ำหอมแนวหวานฉ่ำรัญจวนปะปนฟีโรโมนสาวสะพรั่งโชยเข้าปะทะจมูก
ชัยตบะแตกยับเยินกระชากร่างอวบอัดของน้ำอ้อยเข้ามากอดรัดอย่างแรงจนแผ่นอกหนาเบียดกระแทกกับเต้าคู่โตจนบุ๋มยุบลงไปตามแรงบีบ เขาซุกไซ้ใบหน้าคมเข้มลงบนซอกคอขาวระหงสูดดมกลิ่นเนื้อสาวอย่างบ้าคลั่งหิวกระหาย ลมหายใจร้อนผ่าวรดราดผิวเนื้อเนียนจนน้ำอ้อยขนลุกซู่
"อ๊ะ... พี่ชัย เบา ๆ สิคะ น้ำอ้อยเจ็บนะ..." น้ำอ้อยครางอุทานแสร้งปัดป้องน้อย ๆ แต่อวดแผ่นอกแอ่นรับจมูกหนาที่ไซ้ดมอย่างรุนแรง
ฝ่ามือหนาหยาบกร้านของชัยตะโบมบีบเค้นเต้านมอวบอัดทั้งสองเต้าอย่างป่าเถื่อนรุนแรง นิ้วมือบดขยี้ปลายยอดอกผ่านเนื้อผ้าบราเซียร์ลูกไม้สีดำจนน้ำอ้อยแอ่นตัวครางกระเส่าเบา ๆ ในลำคอ รสจูบเร่าร้อนป่าเถื่อนถูกชัยประกบส่งเข้าหาเรียวปากอิ่มอย่างรวดเร็วฉับพลัน
ชัยสอดแทรกเรียวลิ้นร้อนสากเข้าไปทะลวงดูดชิมน้ำหวานในโพรงปากของหญิงสาวอย่างตะกรุมตะกราม น้ำอ้อยตอบรับรสจูบอย่างเจนจัด บิดส่ายสะโพกผายงามบดเบียดเนื้อแน่นเข้ากับกึ่งกลางกายของชัยเพื่อกระตุ้นตัณหาให้ร้อนระอุยิ่งขึ้นไปอีก
"อืมม์... พี่ชัย... ร้อนจังเลยค่ะ... ถอดออกให้หมดสิคะ..." น้ำอ้อยกระซิบออดอ้อนหลังจากถอนริมฝีปากออกชั่วครู่ ดวงตาฉายแสงแห่งความร่านสวาทหลงใหลในบทกามารมณ์
ชัยไม่รอช้า รีบเอื้อมมือไปจับสะโพกกลมกลึงอุ้มร่างอวบอัดของน้ำอ้อยขึ้นเหนือพื้นอย่างง่ายดายไปวางไว้บนโต๊ะไม้วางของตัวยาวหน้ากล่องบรรจุภัณฑ์สินค้า น้ำอ้อยแยกขาเรียวยาวผ่องสองข้างออกกว้างต้อนรับการมาเยือนของชายหนุ่มใหญ่อย่างไม่มีอาการเหนียมอาย
กางเกงฟอร์มทำงานสีเทาและกางเกงในเนื้อบางเบาของน้ำอ้อยถูกมือหนาของชัยดึงรั้งหลุดลอยออกไปจากเรียวขาสวย เผยรอยแยกเนื้อสาวกลีบแคมอวบอิ่มชุ่มแฉะไปด้วยน้ำหวานสีใสที่เอ่อเยิ้มหล่อลื่นปากทางรักจนเปียกชื้นเปื้อนตามโคนขาขาวผ่อง
ชัยรีบปลดเข็มขัดและกางเกงทำงานของตัวเองลงต่ำ แก่นกายท่อนลำเอ็นร้อนผ่าวขนาดใหญ่โตปูดโปนขยายตัวเต็มที่ชี้ตั้งตระหง่านมีน้ำใสปริ่มปลายหัวบานสีเข้ม ชัยจับท่อนเนื้อแกร่งชโลมด้วยน้ำหวานรักของหญิงสาวช้า ๆ ก่อนจะกดน้ำหนักดันสะโพกแทรกกายร้อนเข้าสู่ร่องสวาทที่คับแน่นอุ่นร้อนทันที
"อ๊ะ!... อ๊า!... พี่ชัย... มันแน่นจังเลยค่ะ... อื้อออ..." น้ำอ้อยแหงนหน้าครางเสียงหลง มือเรียวสองข้างจิกไหล่หนาของชัยแน่นเมื่อความคับตึงเสียดซ่านแล่นริ้วขึ้นมาจับหัวใจ
"โอ้โห... น้ำอ้อย... ร่องเราแน่นมาก ตอดรัดลำเอ็นพี่จนจะทนไม่ไหวแล้ว..." ชัยครางพึมพำสะโพกแกร่งเกร็งขยับดันเข้าไปจนสุดความยาวท่อนลำ
ความคับแน่นตึงเปรี๊ยะภายในหลุมสวาทของน้ำอ้อยบีบรัดตัวตนของชัยจนเกือบจะแตกดับ ชัยแช่ค้างสะโพกไว้ครู่หนึ่งสูดปากครางซี้ดสะท้านอารมณ์เสียวซ่าน ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบถอยออกช้า ๆ และกระแทกสวนกลับเข้าไปอย่างเน้นย้ำรุนแรง
ตับ! ตับ! ตับ!
เสียงเนื้อบั้นท้ายหนั่นแน่นของชัยกระทบกระแทกเข้ากับหน้าขาและเนินเนื้ออวบอิ่มของน้ำอ้อยดังสนั่นก้องกังวานเบา ๆ ในห้องเก็บสินค้าอันเงียบสงัด สลับกับเสียงสั่นโยกเยกของโต๊ะไม้ที่ครูดไปกับพื้นคอนกรีตตามแรงส่งของสะโพกที่ซอยกระหน่ำอย่างเร่าร้อนป่าเถื่อน
น้ำอ้อยโอบกอดลำคอหนาของชัยแน่นหนา บดส่ายสะโพกผายงามสู้รับจังหวะการตอกกระแทกกระทั้นของชัยอย่างสมยอมหยาดเยิ้ม ยอดอกอวบใหญ่ส่ายโยกคลอนไปมาตามแรงเขย่าของร่างกาย ผิวเนื้อสีชมพูเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อวาบหวามปะทะกันอย่างรัญจวน
"ซี้ดดด... พี่ชัยขา... กระแทกแรง ๆ เลยค่ะ... ซอยเข้ามาลึก ๆ เลย... น้ำอ้อยเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊า!" น้ำอ้อยร้องขอเสียงครางกระเส่าเร่งเร้าอารมณ์ใคร่
"จัดให้ครับน้ำอ้อย... ร่องรักเรามันสุดยอดจริง ๆ ตอดรัดแท่งเอ็นพี่แน่นไปหมด... ซี้ดดด" ชัยเร่งจังหวะสะโพกซอยถี่ระรัว กระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องรักชุ่มแฉะอย่างรุนแรงไร้ความปรานี
แก่นกายลำใหญ่ทะลวงเข้าลึกจนสุดหลุมสวาทตอกย้ำจุดกระสันของหญิงสาวครั้งแล้วครั้งเล่า น้ำอ้อยสั่นระริกไปทั้งตัว ร่างกายบิดเร่ารับแรงกระแทกจากท่อนลำร้อนที่ขยายขนาดขยับเข้าออกจนช่องทางรักเปียกชุ่มไปด้วยฟองน้ำกามผสมปนเปกันจนส่งเสียงดังแฉะ... แฉะ... ชวนสยิวหัวใจ
ชัยก้มลงครอบริมฝีปากดูดเค้นยอดปทุมถันสีเข้มระเรื่อสลับซ้ายขวาอย่างหิวกระหาย สะโพกยังคงทำหน้าที่ทะลวงสวนลึกไม่หยุดหย่อน จังหวะการซอยสะโพกหนักหน่วงรวดเร็วราวกับเครื่องจักรที่ทำงานอย่างไร้ขีดจำกัดตอกย้ำให้พนักงานสาวร่านกระเจิงในอเวจีสวาทแห่งนี้
"อื้อออ... พี่ชัย... น้ำอ้อยจะเสร็จ... จะไม่ไหวแล้วค่ะ... อ๊า ๆ ๆ ๆ... แรง ๆ อีกค่ะพี่ชัย..." น้ำอ้อยหวีดร้องครางลั่นบิดสะโพกแอ่นรับท่อนเอ็นร้อนระอุ
"พร้อมกันนะน้ำอ้อย... พี่ก็เสียวหัวแทบระเบิดแล้ว... ซี้ดดด... อ๊า!" ชัยคำรามเสียงต่ำซอยสะโพกถี่กระชั้นยิบเป็นชุดสุดท้าย กระแทกเน้น ๆ เข้าสู่ร่องลึกสี่ห้าครั้งรวด
ร่างของน้ำอ้อยเกร็งกระตุกถี่ ร่องสวาทบีบขมิบตอดรัดท่อนเอ็นแกร่งระรัว ชัยกระตุกเกร็งสะโพกคาไว้ปล่อยให้น้ำรักสีขาวขุ่นร้อนฉ่าพุ่งทะลักฉีดพรั่งพรูเข้าใส่ส่วนลึกสุดของช่องทางรักของน้ำอ้อยจนล้นทะลักเปียกเยิ้มไหลย้อนออกมาตามง่ามขาขาวผ่อง
ทั้งสองคนหอบหายใจเหนื่อยอ่อนคาซบอกกันและกันท่ามกลางความมืดสลัว ชัยก้มลงพรมจูบซอกคอและหน้าผากของน้ำอ้อยด้วยความรักใคร่เสน่หาอย่างถึงที่สุด ขณะที่น้ำอ้อยเหนื่อยหอบหน้าอกกระเพื่อมไหวรุนแรงแต่นัยน์ตากลับคืนสู่ความเจ้าเล่ห์ดั้งเดิมอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียว น้ำอ้อยก็ขยับตัวดันแผ่นอกหนาของชัยออกอย่างนุ่มนวลและก้าวลงจากโต๊ะไม้หยิบกางเกงทำงานที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่และจัดเสื้อผ้าอย่างใจเย็นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ท่าทางของเธอเยือกเย็นและไม่มีความละอายใจใด ๆ หลงเหลืออยู่เลย
ชัยขยับแต่งตัวจัดระเบียบเสื้อผ้ากางเกงพลางสบสายตามองร่างอวบอัดของน้ำอ้อยด้วยความหลงใหลคลั่งไคล้ เขาเดินก้าวเข้ามาหาทางด้านหลังสวมกอดเอวบางคอดกิ่วแล้วซุกหน้าพรมจูบที่ไหล่ลาดนวลเนียนของเธอเบา ๆ อย่างประจบเอาใจ
"น้ำอ้อย... พี่สัญญานะครับ เรื่องเงินพิเศษล่วงเวลาและตารางเวรกะกลางวันสบาย ๆ พี่จะรีบจัดการให้เราทันทีสัปดาห์หน้าเลยนะ" ชัยกระซิบบอกน้ำเสียงอ่อนหวานเอาอกเอาใจ
"จริงนะคะพี่ชัย... ห้ามโกหกน้ำอ้อยนะ ไม่อย่างนั้นถ้ายัยก้อยรู้เรื่องนี้เข้า... พี่ชัยจะเดือดร้อนไม่รู้ด้วยนะ" น้ำอ้อยหันกลับมาส่งยิ้มหวานเชื่อมเคลือบยาพิษพลางใช้ปลายนิ้วไล้แก้มของชัยเบา ๆ
"พี่ไม่โกหกน้ำอ้อยแน่นอนครับ... ขอแค่เราแอบมาเจอกันแบบนี้อีกนะ" ชัยรับคำสัญญาด้วยหัวใจที่ตกเป็นทาสกามารมณ์อย่างสิ้นเชิง
"น้ำอ้อยจะรอนะคะพี่ชัย... แต่ตอนนี้น้ำอ้อยต้องรีบออกไปก่อน เดี๋ยวคนอื่นจะสงสัยเอา" น้ำอ้อยผละออกจากอ้อมกอดแกร่งหันหลังเดินส่ายสะโพกผายงามไปยังประตู
น้ำอ้อยลอบยิ้มสมเพชและหยามหยันชัยอยู่ในใจอย่างรุนแรง ผู้ชายโง่เง่าที่ยอมทรยศแฟนสาวที่คบหากันมานานเพียงเพื่อรสรักและเซ็กส์ลับชั่วครู่ชั่วคราวกับเธอ เธอไม่ได้รู้สึกรักหรือผูกพันกับชัยเลยแม้แต่น้อย ชัยเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งที่เธอใช้เพื่อเหยียบย่ำและก้าวข้ามก้อยเพื่อไปสู่ชีวิตที่สบายกว่าเดิมเท่านั้น
หญิงสาวเปิดประตูแง้มออกเล็กน้อยก่อนจะแทรกตัวหลบหนีออกสู่ทางเดินสลัวด้านนอกห้องเก็บของอย่างเงียบเชียบ ทิ้งให้ชัยยืนสูดลมหายใจดมกลิ่นกายสาวที่ยังหลงเหลืออยู่ในอากาศด้วยความมึนเมาในกามตัณหาอย่างไร้ทางเยียวยา
ทว่าก้าวแรกที่น้ำอ้อยก้าวพ้นหัวมุมตึกมุ่งหน้ากลับไลน์ผลิต แสงไฟฉายสว่างโร่จากทิศทางตรงหน้าก็สาดส่องเข้ากระทบดวงตาของเธออย่างกะทันหันจนต้องยกมือขึ้นบัง แสงไฟฉายนั้นสะท้อนร่างของก้อยที่ยืนกำหมัดแน่นใบหน้าซีดเผือดน้ำตานองหน้าจ้องมองตรงมายังเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดร้าวรานและเคียดแค้นชิงชัง...