จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

ทันทีที่เฟิงหลงก้าวเท้าแรกเข้าสู่ "ที่ราบสูงเงาปีศาจ"...

โลกทั้งใบก็พลันเงียบงัน...

ความเงียบงันที่กัดกินโสตประสาท... ความเงียบที่น่าอึดอัดจนทำให้คนธรรมดาต้องคลุ้มคลั่ง...

ม่านหมอกสีเทาที่บิดเบี้ยวราวกับมีชีวิตได้เข้าโอบล้อมร่างของเขาทันที! เขารู้สึกได้ถึงพลังงานลึกลับที่มองไม่เห็น... ที่กำลังค่อยๆ "กัดกิน" พลังวิญญาณของเขาอย่างช้าๆ! มันให้ความรู้สึกราวกับกำลังจมดิ่งลงไปในหนองน้ำที่เหนียวหนืดและเย็นเยียบ!

"ฮึ่ม!"

เฟิงหลงโคจร "หทัยอสูรสงบ" ในทันที! จิตใจของเขาสงบนิ่งราวกับน้ำแข็งพันปี! สร้างเป็นปราการป้องกันทางจิตวิญญาณขึ้นมารอบตัว!

แต่... มันยังไม่พอ!

กรี๊ซซซซซซซซซซซ!

เสียงกรีดร้องที่ไม่ได้ดังขึ้นด้วยหู... แต่กลับดังขึ้นใน "หัว" ของเขาโดยตรง!

เงาร่างสีดำทมิฬนับสิบ... "อสูรมายาเงา"... ได้ผุดขึ้นมาจากม่านหมอก! พวกมันไม่มีร่างกายที่แท้จริง... แต่กลับมีดวงตาสีแดงฉานที่ลุกโชนไปด้วยเจตจำนงแห่งการกลืนกิน!

พวกมันพุ่งเข้าใส่เฟิงหลงพร้อมกัน! ไม่ได้โจมตีร่างกาย... แต่กลับพุ่งตรงเข้าสู่ "ทะเลแห่งจิตสำนึก" ของเขา!

"อึ่ก!"

เฟิงหลงรู้สึกราวกับสมองของเขาถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง! ภาพมายาแห่งความเจ็บปวดและความสิ้นหวังในอดีตถาโถมเข้ามาในจิตใจของเขาอีกครั้ง!

แต่ครั้งนี้... เขากลับไม่ได้ตื่นตระหนก!

"ในเมื่อพวกเจ้าอยากจะเข้ามาเล่นใน 'บ้าน' ของข้า..." เขากระซิบเสียงเย็น "...ข้าก็จะต้อนรับพวกเจ้าอย่าง 'สาสม'!"

"ห้วงวิญญาณอสูรบรรพกาล!"

วังวนสีดำสนิทได้ปรากฏขึ้นในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา! มันหมุนคว้างอย่างบ้าคลั่งและสร้างแรงดูดมหาศาล!

เหล่าอสูรมายาเงาที่พุ่งเข้ามา... เมื่อได้พบกับวังวนที่น่าสะพรึงกลัวนั้น... ก็กรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว! พวกมันพยายามจะหนี!

แต่ก็สายเกินไปแล้ว! พวกมันถูกดูดกลืนเข้าไปในวังวน... และถูกบดขยี้... กลายเป็น "อาหาร" ที่บำรุงพลังวิญญาณของเฟิงหลง!

ทว่า... มันยังไม่จบ!

ยิ่งเขาดูดกลืน... อสูรมายาเงาตนใหม่ก็ยิ่งปรากฏตัวขึ้น! พวกมันถูกดึงดูดเข้ามาด้วยพลังวิญญาณอสูรที่เขาปลดปล่อยออกมา! มันคือสงครามที่ไม่มีที่สิ้นสุด!

"ไม่ได้การ..." เฟิงหลงขมวดคิ้ว "หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป... พลังวิญญาณของข้าต้องหมดสิ้นลงก่อนแน่... ข้าต้องทำลาย 'ต้นตอ' ของพวกมัน!"

แต่เขาจะหามันเจอได้อย่างไร... ท่ามกลางม่านหมอกที่บิดเบือนทุกสิ่ง?

เขาตัดสินใจ... ที่จะเดิมพัน!

เขาไม่ได้พยายามจะป้องกันหรือดูดกลืนอีกต่อไป... แต่เขากลับ "ปลดปล่อย" พลังวิญญาณอสูรของตนเองออกมาอย่างเต็มที่!

มันคือการกระทำที่บ้าคลั่ง! เปรียบเสมือนการจุดคบเพลิงท่ามกลางฝูงผีเสื้อกลางคืนที่หิวกระหาย!

"กรี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ!"

อสูรมายาเงานับร้อยนับพัน... ถูกดึงดูดเข้ามา! พวกมันพุ่งเข้าใส่เขาจากทุกทิศทาง!

แต่เฟิงหลงกลับไม่สนใจ... สายตาของเขา... จ้องมองไปยัง "ทิศทาง" ที่พวกมันพุ่งเข้ามา!

และเขาก็เห็นมัน!

ท่ามกลางม่านหมอกที่หนาทึบ... มี "จุด" หนึ่ง... ที่ม่านหมอกดูจะหนาแน่นและบิดเบี้ยวเป็นพิเศษ... และเหล่าอสูรมายาทั้งหมด... ก็ล้วนก่อกำเนิดขึ้นมาจากจุดๆ นั้น!

'นั่นแหละ! หัวใจของค่ายกลมายานี้!'

เขาไม่รอช้า! เขาไม่ได้พยายามจะฝ่าฝูงอสูรเข้าไป...

แต่เขากลับรวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมดที่เหลืออยู่ในร่าง... ควบแน่นมันไว้ที่ปลายนิ้วชี้...

"เข็มพิฆาตวิญญาณ!"

เขาไม่ได้ยิงมันออกไปเพียงเข็มเดียว... แต่เขายิงมันออกไป... นับสิบเข็ม! พุ่งตรงไปยัง "หัวใจ" ของค่ายกล!

ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!

เข็มพลังงานที่ไร้รูป... ได้พุ่งทะลุผ่านฝูงอสูรมายา... และปะทะเข้ากับจุดที่ม่านหมอกหนาแน่นที่สุด!

เปรี๊ยะ! เปรี้ยง!

เสียงราวกับกระจกที่แตกร้าว... ดังขึ้นในจิตใจของเฟิงหลง!

ม่านหมอกสีเทาที่เคยปกคลุมทั่วทั้งที่ราบสูง... พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง... ก่อนจะค่อยๆ จางหายไป...

เหล่าอสูรมายาเงาที่กำลังพุ่งเข้ามา... กรีดร้องออกมาเป็นครั้งสุดท้าย... ก่อนที่ร่างของพวกมันจะสลายกลายเป็นควันสีเทา...

ในที่สุด... ที่ราบสูงเงาปีศาจ... ก็ได้กลับคืนสู่ความสงบ...

เฟิงหลงทรุดตัวลงกับพื้น... หอบหายใจอย่างหนักหน่วง... ใบหน้าของเขาซีดเผือด... พลังวิญญาณของเขาถูกใช้ไปจนเกือบจะหมดสิ้น...

เขาได้รับชัยชนะ... แต่ก็เป็นชัยชนะที่ต้องแลกมาด้วยราคาที่แสนแพง...

เขามองไปยังซากของ "หัวใจค่ายกล"... และก็ได้เห็นผลึกสีดำขนาดเท่ากำปั้น... "ผลึกวิญญาณมายา"... นอนนิ่งอยู่บนพื้น... มันคือแก่นพลังงานของค่ายกลทั้งหมด!

เขายิ้มออกมาอย่างอ่อนแรง...

"คุ้มค่า..."

เขาเก็บผลึกวิญญาณนั้น... และมองไปยังเส้นทางเบื้องหน้า... ที่ซึ่ง "หนองน้ำพิษมรกต" กำลังรอคอยเขาอยู่...

การเดินทาง... ยังคงต้องดำเนินต่อไป...