--- แรงดึงดูดของหลุมดำนอกยานรบ ---
เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินความถี่ต่ำสีแดงกะพริบถี่วูบวาบอยู่ภายในห้องควบคุมสำรองส่วนตัวของยานรบระดับกาแล็กซี่ขนาดมหึมา ท้องฟ้านอกหน้าต่างกระจกนิรภัยหนาชั้นนอกไม่มีหมู่ดาวดาริกา มีเพียงม่านแสงสีม่วงดำแสนบิดเบี้ยวของหลุมดำขนาดั์ที่กำลังหมุนวนขยายตัวขวางหน้า ยานรบหลวงได้รับผลกระทบจากแรงดึงดูดควอนตัมบิดผันกาลเวลาจนระบบเครื่องยนต์หลักดับสนิทและค่อย ๆ ถูกดึงดูดเข้าสู่เส้นขอบฟ้าเหตุการณ์ช้า ๆ อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
ภายในห้องคุมกว้างขวางปูด้วยแผ่นโลหะเย็นเฉียบ **'กัปตันลูคัส'** ผู้บัญชาการรบยานอวกาศหนุ่มใหญ่วัยสามสิบเอ็ดปี ยืนก้มหน้าเคาะป้อนรหัสคำนวณวิถีทางบนหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติด้วยความตึงเครียด แผงอกกว้างท่อนบนซ่อนอยู่ใต้เครื่องแบบผู้บัญชาการที่ปลดกระดุมออกสองสามเม็ดเผยแผ่นอกสีบรอนซ์หนาแน่นไปด้วยมัดกล้ามและหน้าท้องแบนราบแข็งแกร่ง ใบหน้าคมคายหล่อเหลาสไตล์ชายตะวันตกดวงตาเรียวรีขมวดคิ้วแน่น เม็ดเหงื่อร้อนเกาะเต็มไรผม
ลูคัสเป็ผู้บัญชาการอัจฉริยะทว่าจิตใจเขากลับบอบช้ำอ้างว้างจากการต้องแบกรับชีวิตลูกเรือหลายพันชีวิตท่ามกลางแรงกดดันสูญเสียในอดีต ลึก ๆ ในจิตใจหนาหนันโหยหาเพียง "ปัญญาความเข้าใจคำนวณเวกเตอร์ขับเคลื่อนหลุดพ้นหลุมดำ" เพื่อกู้ยานรบให้รอดพ้นความตายสูญสิ้น และในค่ำคืนวิกฤตเหน็บหนาวกลางห้วงอวกาศลึกเช่นนี้ ความอ้างว้างก็รุมเร้าจนเขาอยากกอดกกเนื้อตัวอุ่นนุ่มมาปลอบประโลมจิตใจที่ท้อแท้
"วิถีคำนวณแอนติกรอนคลาดเคลื่อนไปร้อยละสิบ... ยานรบนี้จะถึงจุดดับสูญจริง ๆ หรือ" ลูคัสพึมพำพรางทุบแผงควบคุมโลหะเบา ๆ อย่างท้อถอย
--- เด็กหนุ่มช่างเทคนิคผู้ลี้ภัยพายุอุกกาบาต ---
*ฟู่...*
เสียงประตูระบบไฮดรอลิกบานหน้าห้องควบคุมสำรองเลื่อนเปิดออกอย่างกะทันหัน ลูคัสสะดุ้งสุดตัว มือหนาคว้าปืนพลาสม่าคู่กายชี้ตรงไปยังทางเข้าอย่างระแวดระวังเงียบเชียบ
เมื่อไฟส่องกะพริบสีแดงฉายกระทบร่างที่โซเซเข้ามาในห้อง ภาพตรงหน้าทำให้ผู้บัญชาการหนุ่มใจเต้นระทึกสะท้านไหวในทรวงอย่างรุนแรงจนปืนเกือบร่วงหลุดมือ
ร่างของเด็กหนุ่มรูปงามคนหนึ่งยืนสั่นสะท้านเทาเนื้อตัวสั่นปานลูกนกตกน้ำ ผิวกายขาวละเอียดอวบแน่นนุ่มนิ่มส่องประกายน้ำนวลตัดกับแผงเหล็กสีเทาทึม ชุดจัมพ์สูทนักบินอวกาศบางเบาสีขาวเปียกชุ่มด้วยคราบไอน้ำหล่อเย็นขาดรุ่ยจากไหล่เนียน เผยเนินอกขาวอวบอัดและลาดไหล่ขาวผ่องชวนกอดสะโพกงอนผายแน่นกลมกลึงคอดกิ่วรับกับเอวบาง ต้นขาเนียนขยับสั่นระริกชวนลูบไล้ ั์ตากลมอ้อนคู่สวยหวานหยาดเยิ้มสะกดจิตสะกดใจสบประสานมองมาอย่างเว้าวอนขอชีวิต
เขาคือ 'มารตี' แปลงโฉมจำแลงร่างเป็เด็กหนุ่มช่างเทคนิคยานอวกาศนามว่า **'ลีโอ'**
กลิ่นอายฟีโรโมนหอมหวานคล้ายดอกกล้วยไม้ราตรีกาแล็กซี่ผสมกลิ่นน้ำผึ้งป่าหอมอวลโชยรินออกมาจากกายชื้นของลีโอ กลิ่นนั้นหอมลึกซึ้งสะกดจิตใจเพียงสูดดมครั้งเดียว เืในกายของลูคัสก็พลันเดือดพล่านลุ่มหลงกิเลสราคะอย่างรวดเร็ว ความระแวงสงสัยในฐานะทหารสลายหายไปหมดสิ้น ลูคัสรีบคว้าข้อมือเรียวดึงร่างอวบหยุ่นนุ่มนิ่มเข้ามาในห้องคุมกอดโอบไว้กระชับแล้วปิดประตูปิดลงกลอนไฮดรอลิกหนาแน่นป้องกันภัยทันที
ห้องควบคุมแคบ ๆ บัดนี้เมื่อมีร่างอวบอัดยั่วยวนตัณหาของลีโอเบียดชิด ความร้อนรัญจวนใจก็เริ่มอบอวลจนลูคัสรู้สึกร้อนรุ่มสั่นสะท้านไปทั้งกายอย่างต้านทานไม่ไหว
--- ััอุ่นร้อนเยียวยาฟิสิกส์หลุมดำ ---
"หนาว... ลีโอกลัวความมืดนอกหน้าต่างเหลือเกินครับกัปตัน..." ลีโอเอ่ยเสียงกระเส่าเบาหวิว พลางก้าวเท้าเข้ามาชิดหน้าอกกว้างเปลือยเปล่าของผู้บัญชาการหนุ่ม สองเต้าอกอวบหยุ่นแน่นเบียดบดลอนท้องซิกแพคของลูคัสจนลูคัสสะดุ้งรู้สึกได้ถึงความนุ่มละมุนสู้ผิวเนื้อกายผ่านชุดผ้าบางชื้น
"เดี๋ยวก่อน... เช็ดเนื้อเช็ดตัวเช็ดไอน้ำหล่อเย็นเสียก่อนเถิดเด็กน้อย ประเดี๋ยวปอดจะอักเสบเอา" ลูคัสเอ่ยเสียงแหบแห้งพร่ามัวสะกดกิเลสราคะร้อนรุ่ม เขาหยิบผ้าเช็ดซับหยาดน้ำบนลาดไหล่บางและคอระหงส์ของลีโออย่างแ่เบา ััผิวนุ่มเนียนปานใยไหมเนียนนุ่มทำเอาผู้บัญชาการหนุ่มผู้เคร่งครัดในกฎระเบียบมือสั่นระรัวจนแทบคุมท่วงท่าไม่ได้
ลีโอสบตากับลูคัสด้วยแววตาหยาดเยิ้มฉ่ำปรือ ั์ตาเปล่งแสงมนตราสีม่วงอ่อนลื่นไหลสะกดใจ มือเรียวนุ่มเอื้อมไปจับมือหนาขรุขระของลูคัส ค่อย ๆ เลื่อนมือนั้นมาแนบบนหน้าอกอวบเต่งตึงบดบี้จนลูคัสสะดุ้งเสียววาบไปทั่วหัวใจ ก่อนที่ลีโอจะยื่นมือไปแตะหน้าจอโฮโลแกรมควบคุมและแผงวงจรคำนวณวิถียาน ัันั้นทำให้ระบบโฮโลแกรมที่ค้างคาพลันคลายรหัสและแสดงเวกเตอร์แรงเหวี่ยงหลุดพ้นหลุมดำส่องสว่างโชติ่แจ่มแจ้งทันทีอย่างอภินิหาร
"กัปตันจ๋า... ลีโอหนาวไปทั้งตัวแล้ว... ช่วยทำให้ร่างกายลีโออบอุ่นและปลอดภัยจากความมืดอวกาศด้วยเนื้อตัวร้อน ๆ ของท่านเถิดครับ..." ลีโออ้อนเสียงสั่นพลางกระซิบชิดใบหูเลียเม้มเบา ๆ จนลูคัสสะท้านกรามแน่น
ลูคัสลมหายใจสะดุด ราคะและกามารมณ์ครอบงำจิติญญาผู้บัญชาการแกร่งจนพังทลาย ลีโอเอื้อมมือดึงเสื้อจัมพ์สูทบางชื้นของตนและกางเกงเครื่องแบบทหารของลูคัสสลัดทิ้งลงสู่พื้นห้องเหล็ก เผยร่างกายเปลือยเปล่าอวบสะพรั่งนุ่มนวลชวนสอดใส่ชวนฟัด อกอวบตึงชูยอดชมพูสั่นระริก สะโพกผายงอนงามงดงามขาวผุดผ่องบดเบียดเข้าหาขอบขาแกร่งของลูคัสกระตุ้นความดิบเถื่อน
"ลีโอ... เ้าช่างงดงามราวกับออโรล่าส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิดในห้วงลึกอวกาศ" ลูคัสพึมพำอย่างลุ่มหลงหลงใหลไซ้จูบไปทั่วซอกคอ
"หากกัปตันช่วยกอดรักลีโอ มอบััรักร้อนแรงกระแทกกระทั้นสวาทบนเก้าอี้บัญชาการหนังสีดำตัวหนานี้... ปัญญาคำนวณเวกเตอร์ขับเคลื่อนหลุดพ้นหลุมดำจะสถิตแก่ท่านตลอดกาล ลีโอจะมอบให้ท่านเองครับผัวขา..." ลีโอเผยยิ้มยั่วยวน ลากตัวเขาลงไปนอนราบบนเก้าอี้บัญชาการยาวตัวหนาข้างแผงโฮโลแกรมกะพริบวาว
--- รสรักข้ามพ้นเส้นขอบฟ้าเหตุการณ์ ---
แสงไฟเตือนภัยสีแดงสลัวสะท้อนเรือนร่างเปลือยเปล่าสองร่างเสียดสีเนื้อนุ่มและกล้ามแกร่ง ลูคัสโน้มตัวคร่อมทับร่างอวบอิ่มของลีโอ ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงดูดเม้มผิวเนียนเนื้อนุ่มจนเกิดรอยรักสีเข้ม ปากหนาบดจูบกลีบปากอวบอิ่มอย่างรุนแรงกระหายอยาก ลิ้นหนาสอดลึกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างเชี่ยวชาญเกี่ยวกวาดความหวาน มะลิครางอื้ออึงในลำคอ อกกว้างสะท้อนกล้ามใหญ่กระทบก้อนเนื้อเต้าอกอวบหยุ่นจนบดบี้ตึงแน่น
มือหนาเค้นขยำหน้าอกและก้นอวบแน่นล้นนิ้ว บีบเค้นเนื้อก้นและเอวคอดจนปลิ้นตามซอกนิ้ว ปลายนิ้วโป้งขยี้ปัดผ่านยอดถันสีหวานชูชันจนลีโอแอ่นกายรับครางกระเส่าเสียวซ่าน "อ๊า... กัปตันขา... เสียว... บีบตูดบีบอกลีโอแรง ๆ เลยครับผัวขา"
ลูคัสทนความเสียวสั่นรัญจวนใจไม่ไหว ปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออก เผยแก่นกายแกร่งอวบหนาใหญ่ยาวปานท่อนกระบองเหล็กแข็งเป๊กชี้เด่นแดงก่ำปูดโปนด้วยเส้นเืร้อนผ่าว ลีโอปรือตามองแท่งรักนั้นด้วยจิตกระสันซ่านปราดอยาก เธอกางเรียวขาอวบตึงทั้งสองข้างกว้างออก เผยช่องทางรักสีหวานอวบอูมที่มีน้ำกามหล่อลื่นหลั่งไหลชุ่มกลีบเนื้อเนียนละเอียดแฉะใสชวนเสียวเยิ้มหยดเปียกเสื่อเบาะเก้าอี้
ลูคัสคุกเข่าระหว่างขาเรียวเนียน จับหัวแก่นกายจ่อปากทางรักเปียกชุ่ม บดหัวหยักถูไถบดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดเสียวจนลีโอสะโพกร่อนรั้นแอ่นรับสั่นสะท้านครางเสียงสั่นระรัวถี่ "อูย... เสียวตูดรูรักเหลือเกินผัวขา... แทงตัวตนใหญ่ยาวของผัวเข้ามาในรูรักของลีโอเลยครับ... เอาให้มิดโคนควยใหญ่ของกัปตันเลยจ้ะผัวขา! อัดกระแทกเข้ามาแรง ๆ เลยครับ!"
สวบ... อึก!
"โอ๊ยย! อ๊า!"
แก่นกายแกร่งใหญ่ั์ทะลวงผ่านร่องกามแคบคับแน่นรูรักของลีโอรวดเดียวจนสุดโคน โคนขาบดเบียดเนื้อต่อเนื้อดังปั่กแน่นปึ้ก รูรักบีบรัดรัดรึงท่อนรักแ่าประหนึ่งจะดูดกลืนตัวตนของยอดทหาร ลูคัสครางซี้ดสั่นระริกเสียวสะท้านหัวเอ็นกายก้มลงซุกไซ้หน้าอกอวบดูดกินยอดปทุมถันกวาดกลืนน้ำลายสลับซ้ายขวาอย่างกระหายหื่น สะโพกหนาเริ่มขยับสับสอบเข้าออกเน้น ๆ เป็จังหวะหนักหน่วงดุดันและร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างของลีโอโยกคลอนตามแรงส่งดังระงมทั่วห้องพักเหล็กที่สั่นะเืตามแรงอารมณ์ความสิเน่หาและหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กะพริบไหว
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
"ซี้ด... รูตูดของเ้าตอดควยพี่แน่นเหลือเกินลีโอ... ซี้ด... เสียวหัวใจจะขาดแล้วแม่คุณ! รูหีเ้าช่างร้อนผ่าวตอดรับหัวเอ็นข้าดีแท้!" ลูคัสสบถดิบหยาบกามารมณ์สั่นสะท้านเร่งสะโพกขยับซอยกระเด้าเข้าออกรวดเร็ว
"อ๊า อ๊ะ กัปตันขา... อัดกระแทกกามเข้ามาลึก ๆ เลยครับ... เอาให้รูรักลีโอพังยับเยินไปเลยผัวขา! อูย... ควยผัวใหญ่ยาวร้อนผ่าวครูดชนจุดเสียวข้างในจนเสร็จระรัวแล้วครับ... ซี้ด... กระแทกเข้ามาแรง ๆ เลยจ้ะผัวจ๋า! กระเด้าเข้ามาถี่ ๆ อีก!" มารตีร้องครางส่งเสียงครางกระเส่ายั่วยวนสะกดใจ ยิ่งปลุกความคลั่งไคล้ในเพศรสในกายลูคัสให้เตลิดเปิดเปิงรัวเร็วพุ่งชนขอบกำแพงราคะดุดันป่าเถื่อน
ลูคัสจับขาทั้งสองข้างของลีโอพาดเอวหนา ยกสะโพกงอนงามผายขึ้นลอยเด่นสู้แรงขยับกระแทกกระทั้นซอยรัวไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังพั่บ ๆ ลั่นเก้าอี้ควบคุม ทรวงอกคู่งามของลีโอโยนคลอนกระเพื่อมส่ายไปมาตามแรงส่งปานพายุควอนตัมคลั่ง ลูคัสโหมกระหน่ำแรงสะโพกสอบซอยกระเด้าเข้าออกรวดเร็วป่าเถื่อนไร้ความปราณี บดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดแดงเด่นจนน้ำกามขาวใสพุ่งกระฉอกไหลย้อนออกมาตามง่ามขาเปียกโชกนองเต็มเบาะหนัง
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ปั่ก!
"กรี๊ด! เสียว... เสียวรูตูดจะทนไม่ไหวแล้วกัปตัน... ลีโอเสร็จสมแล้วครับ... อ๊า ๆ ๆ! แตกแล้ว รูรักน้ำแตกสวาทแล่นแล้วครับ!"
"พี่ก็จะแตกแล้วลีโอ! แตกใส่รูรักเ้าเลยนะโว้ย! ซี้ด... อูย... ซี้ดดด!"
ลูคัสขยับกระแทกสะโพกสอบซอยสะโพกถี่กระชั้นชุดสุดท้ายอย่างพายุบ้าโหมซัด กระทุ้งโคนท่อนเนื้ออุ่นใหญ่จมลึกแนบชิดคาไว้แน่นเกร็งสะโพกคาโคน ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นปริมาณมหาศาลทะลักทะลวงเข้าสู่ร่องกามช่องทางนุ่มลึกของลีโอระลอกแล้วระลอกเล่าจนร้อนระอุซ่านเสียวสั่นคลอนหัวเอ็น ลีโอตัวเกร็งกระตุกกอดรัดไหล่แกร่งเขาแน่นเสร็จสมอารมณ์รักไปพร้อม ๆ กันชวนฝัน น้ำรักเอ่อล้นไหลชุ่มง่ามขาหยดหยาดเปียกเปรอะเบาะหนังเก้าอี้บัญชาการแดงก่ำ
--- แสงสว่างพ้นพ้นเส้นขอบดารา ---
เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินสีแดงและเสียงไซเรนภายนอกห้องควบคุมสำรองเงียบสงบลงอย่างอัศจรรย์ ท้องฟ้านอกหน้าต่างกระจกนิรภัยชั้นนอกปรากฏเส้นเวกเตอร์แนวโค้งเว้าสีน้ำเงินคราม สองร่างนอนกอดก่ายตระกองกอดกันอุ่นร้อนสะท้อนแสงไฟหน้าจอมอนิเตอร์ ลูคัสนอนซบใบหน้าคร้ามแดดลงบนอกอวบนุ่มนิ่มของลีโอ หายใจแ่เบาโรยริน ใบหน้ามีรอยยิ้มปิติอิ่มเอมใจอย่างหมดจด ปลดแอกความอ้างว้างและความกังวลทหารที่แบกรับมาตลอดชีวิตผู้บัญชาการรบยานรบ
ลีโอ (มารตี) ลูบไล้หลังแกร่งและเส้นผมสั้นเกรียนของลูคัสเบา ๆ ดวงตาสีม่วงฉายประกายแววมนตราวารีเข้มเจิดจ้าลึกลับ ยามค่ำคืนสลัดคราบมนุษย์ เธอซับสูดกลืนไอพลังราคะสีชมพูเข้มที่แผ่ออกจากร่างกายลูคัสเข้าสู่จิติญญาตนอย่างหิวกระหายกอบโกยราคะบริสุทธิ์ แต้มสะสมพลังราคะสะสมของเธอเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้มกลายเป็ 1000 แต้มเต็มบริบูรณ์ สิ้นสุดก้าวแรกของขั้นสะสมพลังราคะเต็มสองส่วนสิบ
ในยามหลับลึก ลูคัสรู้สึกถึงความอุ่นระอุแล่นพล่านในสมอง รหัสตัวเลขเวกเตอร์แรงโค้งฟิสิกส์สำหรับการเปิดเครื่องยนต์ไฮเปอร์ดราฟวารส์หลบหนีแรงดึงดูดของหลุมดำ ปรากฏขึ้นในจิตใต้สำนึกของเขาอย่างแจ่มแจ้งไม่มีวันคลาดเคลื่อน พร้อมความรู้สึกอบอุ่นจิตใจหมดสิ้นความโดดเดี่ยวอ้างว้างไปชั่วชีวิต
มารตีขยับตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ จัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ร่างกายผุดผ่องน้ำนวลยิ่งขึ้นจากการสะสมพลังแต้มที่สิบ เธอเลื่อนเปิดประตูไฮดรอลิกบานใหญ่ก้าวเดินออกหายลับไปกับแสงดาวควอนตัมสีน้ำเงินครามของอวกาศ ทิ้งไว้เพียงหนทางหลุดพ้นวิถีดาริกาชั่วนิรันดร์...
744
