จอมหมัดราชันย์

ตอนที่ 24 ข้าจะสะสางเอง
ท่ามกลางสายลมที่หวีดหวิว ผู้คนต่างเงียบงันราวกับป้าช้า แต่ที่ตกใจจนอ้าปากกว้างคงไม่พ้นเนี่ยตี้ แม้แต่เทียนเหมินเองที่เจ็บปวด ยังจ้องมองด้วยดวงตาที่เบิกโพลงกว้าง สีหน้าซีดเผือดราวกับเห็นผี แม้แต่ศิษย์สำนักอีกหลายคนที่รู้เห็นเป็นใจกับเหตุการณ์ ยังยืนขาสั่นด้วยความหวาดกลัวจะมีชายชราผู้หนึ่งเท่านั้น ที่มีความรู้สึกราวกับได้รับพรจากสรวงสวรรค์ จะเป็นใครมิได้หากไม่ใช่ฉางไห่ เขาค่อยๆ ยืนอย่างเชื่องช้า พร้อมกับหยาดน้ำตาที่หลั่งรินออกมาเป็นสาย ก่อนจะส่งเสียงที่แหบพร่าออกไป อย่างสั่นสะเทือน “ลูก...ฟง !!” เนี่ยฟงลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า ก่อนจะสูดกลิ่นบ้านเกิดสองสามครั้ง พร้อมกับเหลือบมองวิหคสายฟ้าที่พุ่งทะยานออกไป เขาเดินทางมาถึงล่าช้ากว่ากำหนด เนื่องจากเป็นการเดินทางไกลครั้งแรกในชีวิต จึงได้หลงทิศหลงทางกว่าครึ่งค่อนวัน จึงจะจับเส้นทางได้ถูก เนี่ยฟงก้าวเดินไปยังเบื้องหน้าของฉางไห่ โดยไม่สนใจสิ่งใดๆ รอบข้าง แม้แต่ผู้นำพรรคมังกรฟ้าเจี้ยนฉุน ก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาแม้แต่น้อย ทันทีที่มาถึงเบื้องหน้าของฉางไห่ หัวเข่าที่หนักแน่นดังภูเขาของบุรุษก็ทรุดลงต่อหน้า พร้อมกับโขกศีรษะลงสู่พื้นอย่างแรง “หลานอกตัญญูยิ่งนัก ที่ไม่ได้อยู่ดูแลท่านปู่ แล้วยังปล่อยให้ท่านเป็นห่วงจนเสียสุขภาพ หลานสมควรตาย!!” ทันทีที่เนี่ยฟงโขกศีรษะลงสู่พื้น ปรากฏหยาดโลหิตหลั่งรินบนหน้าผา ฉางไห่รีบทะยานร่างมาหยุดยั้งเขาไว้ทันที “ลูกฟง!! เป็นเจ้าจริงๆ ปู่ไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่” น้ำเสียงของฉางไห่สั่นสะท้าน หยาดน้ำตาหลั่งรินไปทั่วใบหน้า พร้อมกับประคองร่างของเนี่ยฟงลุกขึ้นยืน “บอกปู่! พวกโจรชั่วมันใช้วิชาจากสำนักไหน ปู่จะไปล้างแค้นมันให้แก่เจ้า” ฉางไห่กล่าวออกมาด้วยเสียงที่ขุ่นเคือง พร้อมกับมองไปยังที่พักของตระกูลเฉิน จนพวกมันรู้สึกได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรงเนี่ยฟงส่ายหน้าช้าๆ “ไม่ใช่พวกมัน...แต่เป็นคนที่อยู่เวทีตั้งหาก!! ที่ไล่ข้าและหลิงเอ๋อจนตกหน้าผา” เนี่ยตี้สะดุ้งสุดตัว เมื่อปลายนิ้วของเนี่ยฟงชี้มาที่มัน ทำให้มันต้องลนลานทันที “ศิษย์ชั่ว!! บังอาจหลอกลวงข้า!!!” คลื่นพลังลมปราณของฉางไห่พลุ่งพล่าน เขาเตรียมจะทะยานออกไปเบื้องหน้า แต่แล้วก็เสียงดังสนั่นทำให้เขาต้องหยุดทันที “เปรี้ยงง!!” ที่พักแขนถูกป่นแหลกละเอียดกลายเป็นผง มันคือม้านั่งที่เจี้ยนฉุนนั่ง ดวงตาของมันนั้นปรากฏความโกรธเคืองถึงขีดสุด “เรื่องในตระกูลเจ้า...ค่อยจัดการภายหลัง พวกเจ้าจะให้ข้าคอยไปถึงเมื่อไร แล้วเจ้าหนุ่มที่มาใหม่ เมื่อใดเจ้าจะเริ่มประลอง” เสียงที่เล็ดลอดไรฟันของเจี้ยนฉุน เต็มไปด้วยจิตสังหารที่หวาดหวั่น ทันใดนั้น เนี่ยฟงก็โค้งคำนับทันที “ขออภัยท่านผู้พรรคในความล่าช้า ข้าจะลงไปประลองเดียวนี้” เพียงแค่ประโยคสั่นๆ ของเนี่ยฟงกล่าวออกมา บรรดาสานุศิษย์ต่างฮือฮาดังสนั่นหวั่นไหว แม้แต่ฉางไห่เองยังตกตะลึง “ท่านปู่ไม่ต้องเป็นห่วง บัญชีแค้นครั้งนี้...ข้าจะสะสางเอง” เนี่ยฟงเอ่ยออกมาขณะที่เดินจากไป ท่ามกลางสายตาที่เป็นห่วงของฉางไห่ เมื่อคิดจะพุ่งทะยานออกไป จื้อคงก็มาปรากฏตรงหน้าทันที พร้อมกับกดร่างของเขานั่งลงไปที่ม้านั่งเมื่อยามที่เนี่ยฟงมายืนอยู่บนเวที พร้อมกับตั้งการ์ดมวย เนี่ยตี้ก็ยิ้มระรื่นออกมาเมื่อเห็นท่วงท่าของเนี้ยฟง แน่นอนว่ามันไม่รู้จักมวยไทย จึงคิดว่าเนี่ยฟงไม่มีเคล็ดวิชาอะไร จึงตั้งท่าไปมั่วๆ อีกทั้งยามนี้มันมีผู้นำพรรคมังกรฟ้าคุ้มกะลาหัว ฉางไห่จึงไม่สามารถลงมือได้ และยิ่งมันชนะการประลองครั้งนี้ ย่อมหมายความว่ามันคือศิษย์ของพรรคมังกรฟ้า หากฉางไห่ลงมือจะฆ่ามัน เจี้ยนฉุนต้องไม่ยินยอมเป็นแน่ แล้วคนที่จะมาสู้กับมันคือสวะอย่างเนี่ยฟง มีหรือมันจะไม่ชนะ มันจึงส่งเสียงหัวร่อออกมาจนดังสนั่นไม่เกรงต่อผู้ใด “เนี่ยฟงนะเนี่ยฟง...แม้แต่ตั้งท่าเจ้ายังทำไม่เป็น หากข้าเป็นเจ้า ข้าจะไม่กลับมาเหยียบที่นี้อีก เจ้ากินดีหมีหรือหัวใจเสือมากันแน่ ถึงได้กล้าหาญมาท้าทายข้า อย่าหวังจะรอดกลับไปได้อีก!!!” เนี่ยตี้ยกกำปั้นขึ้นทั้งสองข้าง พร้อมกับโคจรพลังลมปราณอย่างบ้าคลั่ง มันตั้งใจจะสังหารเนี่ยฟงให้ตายในทีเดียว แล้วกล่าวอ้างว่าเป็นการพลาดพลั้ง มันเข้าจู่โจมด้วยความรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด ก่อนจะเหยียดกำปั้นของมัน ไปกระแทกกับทรวงอกของเนี่ยฟง ด้วยพลังลมปราณก่อกำเนิดขั้นต้นของมัน มันมั่นใจว่าสามารถสังหารเนี่ยฟงได้ในหมัดเดียว“ลูกฟงระวัง!!!” ฉางไห่ตะโกนสุดเสียง เขาพยายามจะลุกขึ้นยืนเพื่อทะยานออกไป แต่กลับถูกจื้อคงขัดขวางไว้ จึงไม่สามารถลุกไปจากม้านั่งได้ ได้แต่อ้อนวอนสรวงสวรรค์ภายในใจของเขา“ตายย!!!” เนี่ยตี้หลุดคำพูดออกมาจากปาก ดวงตาของมันเต็มไปด้วยจิตสังหารที่อัดแน่น ภายใต้แรงกดดันของคลื่นพลัง แต่เนี่ยฟงกลับไม่เคลื่อนกายถอยหนี เขากลับพุ่งตัวเข้าหาหมัดของมันแทน ทำให้ผู้คนต่างจ้องมองด้วยสีหน้าตกตะลึง คิดว่าเนี่ยฟงจะฆ่าตัวตาย “สลับฟันปลา!!” เมื่อยามที่หมัดของเนี่ยตี้จะปะทะกับทรวงอก เนี่ยฟงพลิกตัวออกด้านนอกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้มือซ้ายคว้าจับข้อมือของเนี่ยตี้ที่ชกมา และมือขวาของเขาก็กระแทกไปที่ไหล่ของมันอย่างรุนแรง “กร๊อบบ!!” บังเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แม้จะจะไม่ดังเท่ากับเสียงก่อนๆ ที่เคยได้ยิน แต่แน่นอนว่ามันคือเสียงของกระดูก ร่างเนี่ยตี้ถลากลิ้งไปกับพื้นทันที ก่อนจะลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับจับหัวไหล่แน่น โชคดีที่กระดูกของมันแค่หลุดเท่านั้นเหล่าศิษย์สำนักทั้งสองฝั่งต่างเงียบกริบ แม้แต่ฉางไห่และเหล่าผู้อาวุโสยังจ้องมอง ด้วยดวงตาที่นิ่งค้าง ใครจะคาดคิดว่าขยะอย่างเนี่ยฟง จะสามารถทำให้เนี่ยตี้ล้มกลิ้งไปกับพื้นได้“บังเอิญ...ใช่มันต้องบังเอิญเท่านั้น!!” เนี่ยตี้ขบคิดในใจ พร้อมกับลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้มืออีกข้างของตน ดันกระดูกที่หลุดให้เข้าที่ “ดี!! ข้าจงใจเปิดโอกาสให้เจ้าเท่านั้น และแน่นอน ว่าไม่มีครั้งต่อไป!” หลังจากที่เนี่ยตี้พูดออกมา ทุกผู้ทุกคนก็หลุดออกมาจากภวังค์ที่ซับซ้อน บังเกิดเสียงน้อยใหญ่คุยกันไม่ขาดสาย หรือเนี่ยตี้จงใจเปิดโอกาสให้ขยะอย่างเนี่ยฟงจริงๆ จะมีเพียงสายตาของเจี้ยนฉุนเท่านั้น ที่จดจ้องการต่อสู้ของเนี่ยฟงอย่างตกตะลึง กระบวนท่าต่างๆ ที่เนี้ยฟงใช้ออกมานั้น แม้แต่มันก็ไม่เคยเห็น ซึ่งกระบวนท่าที่เนี้ยฟงใช้ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน และเนี่ยตี้ก็ไม่ได้ออมมือแต่อย่างใด หนำซ้ำเสียงที่ลอดไรฟันออกมา ยังทำให้ฉางไห่ที่อยู่ใกล้ยังตกตะลึง “ไม่ผิด...ลมปราณขั้นก่อกำเนิด แม้มันจะจงใจปล่อยออกมาเพียงน้อยนิดเพื่อปิดบังก็ตาม แต่ข้ามั่นใจว่าต้องใช่ และเหตุใดข้าถึงรู้สึกว่า มันมีพลังลมปราณมากกว่านั้น” เมื่อเนี่ยตี้ต่อกระดูกไหล่ที่หลุดออกมาเสร็จ มันก็โคจรพลังลมปราณทันที ก่อนที่มันจะทันรวบรวมพลังลมปราณเสร็จ เนี่ยฟงก็หายไปต่อหน้าต่อตา ทำให้เนี่ยตี้ตื่นตกใจเป็นอย่างมาก ปรากฏเพียงเงารางๆ ที่โฉบเฉี่ยวไปทั่วเวที ก่อนจะมาปรากฏตัวที่ด้านหน้าของมันด้วยความรวดเร็ว เนี้ยตีจึงชกออกไปโดยไม่รู้ตัว ด้วยความตกใจ“อิเหนาแทงกริช!” เนี่ยฟงใช้ท่อนแขนของตน ปัดหมัดของเนี่ยตี้ออกไปด้านข้าง พร้อมกับใช้ศอกแทงเข้าไปที่ชายโครงของมันทันที “เปรี้ยง!!” “เปรี๊ยะ!!!” เสียงปะทะดังสนั่น พร้อมกับเสียงที่แตกร้าว เนี่ยตี้หงานท้องล้มกลิ้งไปด้านหลังหลายตลบ ก่อนจะลุกขึ้นมานั่งชันเข่า พร้อมกับโลหิตที่ทะลักออกมาจากช่องปาก มือทั้งสองข้างของมันจับชายโครงด้วยความเจ็บปวด “กระดูกชายโครงร้าว!!” “นี่สำหรับที่เจ้าทำให้ข้าและหลิงเอ๋อ ต้องหนีหัวซุกหัวซุนจนต้องโดดหน้าผา” เนี่ยฟงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกรี้ยว พร้อมกับพุ่งเข้าหาเนียตี้ทันที เมื่อเนี่ยตี้เห็นดังนั้นก็เตรียมตัวจะพุ่งหนี แต่แล้วเนี่ยฟงกลับมาปรากฏที่ด้านหน้า ทำให้มันเหวี่ยงขาเตะออกไปทันทีเนี่ยฟงเอนศีรษะถอยหลบเพียงเล็กน้อย พร้อมกับกวาดขาเตะที่ช่วงล่าง ทำให้ร่างของมันล่องลอยขึ้นกลางอากาศทันที “เถรกวาดลาน!!” เมื่อยามที่เนี่ยตี้ล่องลอยอยู่กลางอากาศ เนี่ยฟงก็หมุนตัวด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับกระแทกฝ่าเท้าไปที่ชายโครงของมันอย่างแม่นยำ “กวางเหลียวหลัง!!” “กร๊อบบบ!!!” ร่างของเนี่ยตี้พุ่งทะยาน ดุจดั่งว่าที่ขาดสาย ก่อนจะลงไปเกลือกกลิ้งบนพื้นเวทีหลายตลบ เสียงแตกหักที่ดังเป็นข้อยืนยัน ว่ากระดูกชายโครงที่แตกร้าวนั้น ยามนี้ได้หักลงแล้ว "และนี่สำหรับที่ทำให้ข้าต้องเกือบตาย!!"เนี่ยตี้กระเสือกกระสนดันพื้นลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก ฟองเลือดที่ปากแตกกระจายกลายเป็นหยดเลือด ภายในใจของมันนั้นล้วนแต่แตกตื่นอย่างเห็นได้ชัด ไม่คาดคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหน้าคือเนี่ยฟง ดวงตาของมันเริ่มสั่นไหวด้วยความขุ่นเคือง พร้อมกับความอับอายที่ถาโถม แม้แต่หัวใจของมัน ยังไม่สามารถยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ “ไม่จริง...ข้าจะมาแพ้ขยะอย่างมันไม่ได้...ไม่จริง!!!” เนี่ยตี้หน้ามืดตามัวด้วยความโกรธ ความอับอายทำให้มันต้องบ้าคลั่ง จึงได้วิ่งเข้าหาเนี่ยฟงพร้อมกับเค้นพลังลมปราณทั้งหมดที่มี"และนี้!!! สำหรับเจ้า...ที่ทำให้ข้าต้องสูญเสียหลิงเอ๋อ ตายย!!!"เนี่ยฟงโคจรพลังลมปราณหลั่งไหลไปทั่วร่าง ไม่มีสิ่งใดจะบรรเทาความแค้นที่อยู่ในใจลงได้ ยิ่งเมื่อนึกถึงใบหน้าของหลิงเอ๋อที่ส่งยิ้มหวานมาให้ ยิ่งทำให้เนี่ยฟงโกรธร้อยเท่าพันทวี เนี่ยฟงวิ่งเข้าหาเนี่ยตี้ด้วยความรวดเร็ว เมื่อยามที่ทั้งสองจะปะทะกัน เนี่ยฟงออกแรงกระโดดเพียงเล็กน้อย พร้อมกับก้าวขาข้างหนึ่งไปเหยียบต้นขาของเนี่ยตี้ และอีกข้างหนึ่งที่เหยียบลงบนไหล่ พร้อมกับสับศอกอย่างรุนแรง จนเกิดเสียงลมที่กรรโชก เล็งที่หัวของมันทันที “ฤๅษีบดยา!!!” “หยุดมือ!!!” เสียงตะโกนดังสนั่น เป็นเสียงที่แหบพร่าของฉางไห่ ศอกของเนี่ยฟงหยุดลงทันที โดยห่างจากศีรษะของเนี่ยตี้เพียงหนึ่งชุ่น ทำให้มันรอดพ้นจากการตายได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะใช้ฝ่าเท้ายันร่างของมันให้ล้มกลิ้งไปกับพื้น พร้อมกับเดินหันหลังจากไป “ข้าชนะแล้ว!” ความเงียบปกคลุมไปทุกย่อยหญ้า แม้แต่เสียงลมหายใจที่ว่าเบายังได้ยินชัดสองรูหู ดวงตาของเหล่าบรรดาศิษย์ทั้งสองพรรค ต่างจ้องมองด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง เพราะพวกมันย่อมรู้ดีว่าเนี่ยฟงเป็นใคร แน่นอนว่าเนี่ยฟงคือขยะเศษสวะของตระกูลเนี่ย ผู้มีเส้นชีพจรพิกลพิการไร้ทางรักษา เรื่องของมันผู้นี้เป็นที่ขจรไกลในเมืองซีหนาน แต่วันนี้ขยะอย่างเนี่ยฟงกลับเฉิดฉาย ล้มเนี่ยตี้ผู้มีลมปราณก่อกำเนิดขั้นต้น ได้ง่ายดุจพลิกฝ่ามือ“แปะ แปะ แปะ!! ยอดเยี่ยม!! ไม่คิดไม่ฝันว่าตระกูลเนี่ยจะมีศิษย์เก่งกาจเช่นนี้ เช่นนั้นตั้งแต่นี้ไป เจ้าเนี่ยฟง!! เจ้าคือศิษย์ของพรรคมังกรฟ้า” เจี้ยนฉุนตบมือเสียงดังสนั่น พร้อมกับกล่าวเชยชมเนี่ยฟงไม่หยุดปาก อีกทั้งยังประกาศว่าเนี่ยฟงคือศิษย์ของพรรคมังกรฟ้า ทำให้จางลี่ที่อยู่ด้านหลัง ถึงกับอมยิ้มขึ้นมาทันที“เดี๋ยว...แค่ก แค่ก!! เดียวก่อน...ท่านผู้นำ..พรรคมังกรฟ้าผู้ยิ่งใหญ่” เนี่ยตี้พยายามดันร่างของตนให้ลุกขึ้น พร้อมกับเอ่ยปากออกมา พร้อมกับหยาดโลหิตที่หลั่งไหลอยู่เต็มปาก ทำให้เจี้ยนฉุนหันไปหามัน พร้อมกับเอ่ยถามทันที “มีอะไร! หรือว่าเจ้าไม่ยอมรับการตัดสินของข้า!!” เนี่ยตี้ส่ายหน้า พร้อมกับทำสายตาอ้อนวอน “ไม่เลยท่านผู้นำ...การตัดสินของท่านล้วนแต่เป็นที่สุด เพียงแต่ข้าอยากเอ่ยถามสิ่งหนึ่งเท่านั้น การประลองครั้งนี้...ถูกจัดขึ้นเพื่อคัดสรรศิษย์..จากสองพรรค..คือตระกูลเนี่ยและ..ตระกูลเฉิน โดยไม่เกี่ยวกับผู้ใด...ถูกหรือไม่” “ถูกต้อง! การคัดสรรศิษย์ครั้งนี้ เพื่อตระกูลเนี่ยและตระกูลเฉินเท่านั้น ผู้อื่นไม่มีสิทธิ์ ถึงมันจะเก่งกาจป่านใด ก็ไม่สามารถเข้าร่วมได้...เจ้าต้องการกล่าวสิ่งใด?” รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเนี่ยตี้ ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวดอย่างสาหัส ก่อนจะชี้มือที่สั่นเทาไปยังเนี่ยฟง พร้อมกับเอ่ยออกมาทันที “เช่นนั้น...มันผู้นั้นก็ไม่มีสิทธิ์!! เพราะว่ามันไม่ใช่สายเลือดของตระกูลเนี่ย!! มันไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าร่วมกับการคัดสรรศิษย์ครั้งนี้!!!”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 24 ข้าจะสะสางเอง

นิยายแนะนำ

จอมหมัดราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 24 ข้าจะสะสางเอง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้