บันทึกรัก บันทึกลับ
เื่ สมหวังลูกชาวนา
ตอนที่ 1.เมืองนอกเมืองนาหน้าตาแบบนี้นี่เอง
สวัสดีครับ ผมชื่อสมหวัง อายุ 27ปีมาจากภาคอีสานตอนกลางที่กำลังแห้งแล้งแสนสาหัสหลังจากจบปวช.แล้วก็ไม่ได้ทำงานอะไรเพราะไม่มีที่ไหนรับเลยมาทำไร่ทำนาของที่บ้านั้แ่อายุ 23 จนถึงตอนนี้ร่างกายของผมโดนแดดแผดเผาจนไหม้ ไม่เหลือผิวพรรณตามธรรมชาติให้เห็นหลังจากทำนามาได้ 4 ปีก็ไม่มีวี่แววว่าชีวิตจะดีขึ้น เพื่อนที่ไปทำงานต่างประเทศเลยชักชวนให้ไปทำบอกว่าเงินดี
ผมเลยเอาที่ไร่ที่นาไปจำนองธนาคารไว้ได้เงินมาไม่มากก็ตัดสินใจบินไปหางานทำที่ฮ่องกงตามคำชักชวนของเพื่อนทันทียังดีที่ไอ้ตรีมันยังมารับถึงสนามบินกว่าจะถึงที่พักที่เป็แบบอพาร์ตเม้นต์สูงเก่าและคับแคบก็เล่นเอาเหนื่อย ผมแชร์ห้องนอนกับมันแบบอัดๆกันนี่แหละถ้าได้ทำงานพอมีเงินค่อยหาเช่า คืนนี้ก็พยายามข่มตานอน คิดถึงบ้านก็คิดถึงแต่ภาระมีมากกว่าที่จะหันหลังกลับไป
วันรุ่งขึ้นไอ้ตรีมันก็พาผมไปซื้อซิมและเติมเงินโดยที่มันออกให้ก่อนผมล่ะแปลกใจว่าทำไมมันถึงอู้ฟู่ขนาดนี้ เงินในกระเป๋ามีเป็ฟ่อนแถมมันยังพาผมไปซื้อข้าวของเครื่องใช้อีกหลายอย่าง น่าจะหมดไปหลายตังเลยทีเดียว
“ไอ้ตรีเบามือหน่อยสิวะ ซื้อๆๆๆขนาดนี้ กูไม่มีปัญญาคืนให้มึงนะโว้ย”ผมกับมันสนิทกันมาั้แ่สมัยมัธยม ตอนเรียนปวช.ก็เรียนชั้นเดียวกัน พอจบออกมามันก็ดิ้นรนมาหางานที่นี่เลย กว่าจะติดต่อกันได้ก็สมัยที่เฟสบุ๊กเริ่มดังเพื่อนที่ห่างหายก็โผล่หน้ามาหมด ผมเลยติดต่อมันได้จนมันชวนมาทำงานไกลถึงเมืองนี้
“เอาน่าไม่ต้องห่วง กูทำงานได้เงินเยอะ” มันอวด
“มึงทำงานอะไรวะก่อนมากูถามก็ไม่ยอมตอบ” ผมยังข้องใจไม่หายแต่เพราะเห็นรายได้ของมันที่เยอะจนสร้างบ้านใหม่ให้พ่อแม่มันได้แถมมีเงินออกรถกระบะสองคัน รถไถนาอีกหนึ่ง ที่ไร่ที่นาอีกหลายสิบไร่ผมก็เลยตัดสินใจตามมา ทำงานแค่ 4-5 ปีแต่มีเงินขนาดนี้เป็ใครบ้างล่ะไม่อยาก
“เออกูว่าจะบอกมึงอยู่เหมือนกัน แต่มึงรู้แล้ว ถ้ามึงไม่อยากทำ จะกลับไทยหรือจะไปหางานอย่างอื่นทำ กูก็ไม่ว่านะ แต่ขออย่างเดียวมึงห้ามปริปากบอกเื่งานของกูให้ใครรู้เด็ดขาด เข้าใจมั้ย”
“อะไรของมึงวะเออ ก็ได้”
“คือกูทำงานเป็เด็กขายว่ะ”
“ไอ้ชิบหายมึงล้อกูเล่นปะเนี่ย”
“กูไม่ได้ล้อเล่นทีแรกกูก็หางานรับจ้างทั่วไปแหละ แต่แม่งเงินไม่ดี เดือนชนเดือนจนได้ไปทำงานล้างจานที่ร้านบาร์โฮสต์ เ้าของเห็นหน่วยก้านกู ดำๆบ้านๆแบบเราเนี่ยคนชอบนัก เลยทาบทามกูมาลองเป็เด็กนั่งดริ๊งค์”
“แล้วไงต่อวะ”
“ก็ทำไปทำมาแขกติด ชวนกูอ๊อฟ ทีแรกกูก็ไม่ยอมหรอก แต่มันจ่ายหนักไงตอนโดนเปิดมีคนซื้อกูให้ตั้งสามหมื่น”
“เชี่ยโดนเปิด...”
“เออโดนอัดถั่วดำนั่นแหละ เจ็บชิบหาย แต่ได้เงินเยอะ กูเลยยอม”
“ตอนนี้มึงก็ยังทำอยู่เหรอวะ”
“เออสิวะไม่งั้นกูจะมีเงินอู้ฟู่แบบนี้เหรอ”
“แล้วทำไมมึงไม่ไปหาเช่าที่อยู่ให้มันดีๆกว่านี้ล่ะ”
“โอยกูน่ะไม่ใช่ไม่เคยคิด แต่ลูกค้ากูน่ะสิ มันตาม บางคนยังกะโรคจิตกูเลยพยายามหาที่อยู่ที่มันไม่กล้าทำอะไรกู”
“แล้วมึงจะทำงานนี้อีกนานแค่ไหนวะ”
“บอกตรงๆนะกูไม่รู้ว่ะ ตอนนี้เงินที่กูหามาได้ก็ส่งไปที่บ้านหมดแล้วไม่รู้ว่าพ่อแม่กูเก็บใส่ธนาคารให้กูบ้างมั้ย คนสมัยเก่าอะนะมีเงินก็เอาไปเปลี่ยนไปสิ่งของหมด”
“มึงกลับดูสิมึงจะเห็นว่าบ้านมึงใหญ่ยังกะวัง รถก็มี ที่ก็เยอะ”
“กูยังกลับไม่ได้วะ”
“ทำไมวะ”
“กูแอบมาถ้ากูกลับไป กูก็จะโดนแบนไม่ได้กลับมาอีก แล้วกูก็จะอดได้เงิน”
“ไอ้หน้าเงินเอ๊ย”
“เออกูยอมรับว่าหน้าเงิน แต่ตอนนี้เป็่ขาขึ้น ลูกค้าติด กูจะยอมเสียโอกาสเหรอวะ”
“มึงไม่กลัวโรคเหรอวะ”
“ฮ่าๆๆๆทีแรกก็กลัวชิบหาย แต่หลังๆมากูปล่อยวางแล้วว่ะ ถุงยางก็มี กูไม่ยอมสดกับใครอีกอย่างตอนนี้กูโดนขาประจำเหมา รู้ใจกันดี”
ผมได้ฟังก็ยิ่งสะท้อนใจความจนบังคับผู้ชายแมนๆมีลูกมีเมียให้หันเหทำได้ขนาดนี้เชียวเหรอ...
“แต่กูก็เคยคิดนะว่าถ้าได้เงินอีกซักก้อน พอส่งเสียให้ลูกกูเรียนจนจบ กูก็คงเลิกทำอาชีพนี้แล้วล่ะ”
“ถึงตอนนั้นมึงขี้ไหลไม่หยุดแน่”
“ไอ้หวังไอ้สัด ตูดกูยังแน่นเว้ย” มันตบตูดให้ผมดูไอ้ผมน่ะที่ไม่รู้เื่อะไรแบบนี้มาก่อนก็อยู่ในภาวะจำยอมจะไปหางานรับจ้างทั่วไปก็ไม่พอยาไส้แน่ๆไหนจะที่ทางที่เอาไปจำนองหมดแล้วเพื่อมาที่นี่ มันบีบคั้นจนผมใช้เวลาคิดนานไม่ได้
“เออ...กูจะลองทำงานแบบมึงดู”
“มึงแน่ใจนะ”มันตบไหล่ผมครับ ผมได้แต่คอตก
“ทำไงได้วะกูต้องสู้ โดนผู้ชายเย็ดคงไม่ตายหรอก” ผมกลั้นหายใจครับรูตูดขมิบวาบด้วยความเสียว...
ผมอยู่ในห้องนอนกับไอ้ตรีสองคนครับเมื่อวานวันพาผมไปสมัครงานกับเ้านายมันแล้ว ปรากฎว่าผมผ่านครับเพราะหน้าตาบ้านๆดำๆลูกค้าชอบ แถมคนไทยเอาใจเก่ง ลูกค้าบอกปากต่อปากวันนี้มันเลยต้องสอนงานให้ผมก่อนไปจริงๆ
“กูต้องทำขนาดนี้เลยเหรอวะ”
“เออสิประเทศนี้ไม่ที่ฉีดตูด ก้นมึงต้องสะอาด ก่อนไปทำงานต้องล้างและล้วงภายในให้หมด”
“มึงคิดว่ากูจะโดนอ๊อฟั้แ่คืนแรกเลยเหรอวะไม่คิดบ้างเหรอว่ากูจะเป็คนทำบ้าง”
“แขกที่นี่ส่วนใหญ่เป็ผู้ชายว่ะผู้หญิงไม่เข้าเพราะอาย แถมแต่ละคน ตัวบักเอ้ก” ตัวบักเอ้ก = ตัวใหญ่มหึมา
“แต่ กูอึดอัดอื้อ” ไอ้ตรีมันสวมถุงมือยางแล้วใช้นิ้วของมันล้วงก้นผมครับนิ้วแรกนี่เจ็บจี๊ดจนน้ำตาเล็ด นิ้วที่สองที่ก็ตึงจนร้องไห้
“แม่งมึงยังซิงนี่หว่า ถ้าไม่ทำแบบนี้ไปก่อน มีหวังตูดมึงแหกแน่”
“สัดพูดซะกูกลัว” ผมกลัวจริงนะครับ น้องชายหดกลายเป็จิ๊มิซะละ
“มึงต้องหัดเอาไว้เชี่ย อย่าตอด ... นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็เพื่อนกัน กูจับมึงเปิดซิงก่อนละนะ”
“ไอ้ห่าฟ้าผ่าพอดี ภาวนาให้กูได้แขกผู้หญิงหรือเกย์รับออกสาวละกัน เพี้ยง”
เปรี้ยง!ฟ้าผ่าจริงๆครับ ฝนตกหนักด้วย
“ไงล่ะสมพรปากมั้ย ที่นี่เกย์สาวๆไม่มี เค้ามีแต่เก๊กมาดแมนๆประเทศยังไม่ค่อยเปิดเท่าไหร่”
“เออยังไงก็ขอให้เจอเล็กๆเท่านิ้วก้อยละกัน”
ฟึ่บ!
“อะ นิ้วก้อย”
“ไอ้ตรีไอ้เหี้ย ยัดพรวดมาได้ กูเจ็บ ไอ้สัด”
“ฮ่าๆๆๆก็กูช่วยให้สิ่งที่มึงขอเป็จริงไง นิ้วก้อย เป็ไงล่ะ...”
น้ำตาเล็ดเลยครับ....
8K
