ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 53 : ศัตรูคนใหม่

สายตาทุกคู่ในห้องประมูลจับจ้องไปยังหลิงเซียวด้วยความประหลาดใจ การเสนอราคาสิบศิลาปราณสำหรับของที่ไม่มีใครต้องการนั้นดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

ผู้ดำเนินการประมูลที่กำลังจะเคาะค้อนรู้สึกยินดีขึ้นมาทันที "สิบศิลาปราณ! มีท่านใดให้สูงกว่านี้หรือไม่?"

แต่ก่อนที่เขาจะได้เริ่มนับ เสียงที่แฝงไปด้วยความโอหังและเกียจคร้านก็ดังลงมาจากห้องส่วนตัวหมายเลขสามบนชั้นสอง ซึ่งเป็นห้องที่มีตราสัญลักษณ์ของตระกูลเฉินประดับอยู่

"สิบเอ็ดศิลาปราณ"

เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นทันที

"เสียงของนายน้อยเฉินเฟย!"

"ตระกูลเฉิน...เขาจะเอาขยะชิ้นนั้นไปทำอะไรกัน?"

"เจ้าไม่เข้าใจรึ? เขาไม่ได้ต้องการของชิ้นนั้น เขาแค่เห็นเด็กใหม่คนนั้นโดดเด่นเกินไป เลยคิดจะกดหัวสั่งสอนเล็กๆ น้อยๆ ต่างหาก!"

หลิงเซียวไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปมอง เขายกป้ายในมือขึ้นอีกครั้งอย่างไม่ใส่ใจ

"ยี่สิบ"

การเพิ่มราคาเป็นสองเท่าในทันทีทำให้เสียงในห้องโถงเงียบลงเล็กน้อย นี่ไม่ใช่การเสนอราคาแบบปกติ แต่เป็นการแสดงออกถึงความไม่แยแสอย่างชัดเจน

"ยี่สิบห้า!" เสียงจากห้องส่วนตัวดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้แฝงไว้ด้วยความไม่พอใจ

หลิงเซียวยังคงไม่มอง "ห้าสิบ"

!!!

ทั้งห้องโถงฮือฮาขึ้นมาทันที! ห้าสิบศิลาปราณสำหรับแผ่นหนังเก่าๆ นี่มันบ้าไปแล้ว! นี่ไม่ใช่การประมูลอีกต่อไป แต่เป็นการตบหน้ากันซึ่งๆ หน้า!

เพล้ง!

เสียงถ้วยชาถูกปาจนแตกดังออกมาจากห้องส่วนตัวหมายเลขสาม เห็นได้ชัดว่าเฉินเฟยโกรธจัดแล้ว ในฐานะนายน้อยผู้สูงศักดิ์ของตระกูลเฉิน เขาไม่เคยถูกใครท้าทายซึ่งๆ หน้าเช่นนี้มาก่อน โดยเฉพาะจากเด็กหนุ่มนิรนามที่นั่งอยู่ชั้นล่าง!

"หนึ่งร้อย!" เสียงของเฉินเฟยตะโกนออกมาด้วยความเดือดดาล

ทุกคนต่างกลั้นหายใจ หนึ่งร้อยศิลาปราณ...ราคานี้มากพอที่จะซื้ออาวุธวิเศษระดับล่างดีๆ ได้หนึ่งชิ้นแล้ว ไม่มีใครเชื่อว่าเด็กหนุ่มผมเงินจะกล้าสู้ราคาต่อไป นี่คือการแสดงพลังข่มขวัญอย่างชัดเจน

แต่แล้ว หลิงเซียวก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เขามองไปยังทิศทางของห้องส่วนตัวหมายเลขสามเป็นครั้งแรก รอยยิ้มจางๆ ที่ดูราวกับกำลังสมเพชปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

เขาไม่ได้ยกป้ายขึ้น

เขาเพียงแค่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง แต่กลับชัดเจนก้องกังวานไปทั่วทั้งห้องโถงที่เงียบงัน

"สองร้อย"

ราวกับมีค้อนหนักๆ ทุบลงมากลางใจของทุกคน!
สองร้อยศิลาปราณ! ไม่ใช่การเพิ่มราคาทีละเล็กทีละน้อย แต่เป็นการทุ่มเงินจำนวนมหาศาลลงไปเพื่อปิดฉากการต่อสู้! นี่คือการประกาศอย่างชัดเจนว่า "ข้าไม่ต้องการจะเล่นกับเจ้าอีกต่อไป"!

"สวรรค์! เขาบ้าไปแล้ว!"

"ใช้สองร้อยศิลาปราณซื้อขยะ...เพียงเพื่อรักษาหน้า! เด็กคนนี้เด็ดเดี่ยวเกินไปแล้ว!"

การกระทำของหลิงเซียวไม่เพียงแต่แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่ง แต่ยังแสดงให้เห็นถึงความเด็ดขาดที่น่ากลัวอีกด้วย

ภายในห้องส่วนตัวหมายเลขสาม เฉินเฟยกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน สองร้อยศิลาปราณ...เขาสามารถจ่ายได้ แต่การจะใช้เงินจำนวนมากขนาดนี้ไปกับของไร้ค่าเพื่อเอาชนะคนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า...มันเป็นการกระทำที่โง่เง่าเกินไป! เขากลายเป็นตัวตลกในสายตาของทุกคนไปแล้ว! ไม่ว่าจะสู้ต่อหรือถอย เขาก็เสียหน้าทั้งนั้น!

"นายน้อย...พอเถอะขอรับ" ผู้ติดตามข้างกายรีบกล่าวเตือน "อย่าตกหลุมพรางของมันเลย"

เฉินเฟยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความโกรธ ดวงตาของเขาแดงก่ำจ้องมองไปยังร่างของหลิงเซียวด้วยจิตสังหารที่รุนแรง แต่เขาก็ไม่อาจเสนอราคาสู้ได้อีกต่อไป

"สองร้อยศิลาปราณ! ครั้งที่หนึ่ง! ครั้งที่สอง! ...ครั้งที่สาม!" ผู้ดำเนินการประมูลเคาะค้อนลงเสียงดังสนั่นด้วยความตื่นเต้น "ขาย! แผ่นหนังโบราณชิ้นนี้เป็นของนายท่านผู้นั้นด้วยราคา...สองร้อยศิลาปราณระดับต่ำ!"

หลิงเซียวได้รับชัยชนะในการประมูลอย่างเด็ดขาด เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเย็นเยียบที่พุ่งตรงมาจากชั้นบน...เขารู้ดีว่าตนเองได้สร้างศัตรูที่น่ารำคาญขึ้นมาอีกคนหนึ่งแล้ว

ไม่นานนัก พนักงานสาวสวยก็นำแผ่นหนังโบราณมามอบให้เขาถึงที่ด้วยท่าทีที่นอบน้อมที่สุด