ตอนที่ 63 อย่าอยู่ด้วยกันสิ
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล เพิ่มพลังการกระแทก LV 9เพิ่มเป็น LV 10
-เงื่อนไขครบถ้วน สกิลเพิ่มพลังการกระแทก LV10 พัฒนาเป็นสกิลเพิ่มพลังการกระแทกขั้นสูง LV 1
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเพิ่มพลังการทุบตี LV 9 เพิ่มเป็น LV 10
-เงื่อนไขครบถ้วน สกิลเพิ่มพลังการทุบตี LV 10 พัฒนาเป็นสกิลเพิ่มพลังการทุบตีขั้นสูง LV 1
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลลมปราณจู่โจมขั้นสูง LV 1เพิ่มเป็น LV 2
หลังจากเล่นงานเจ้าหนูยักษ์อยู่นานจนสกิลเลเวลอัพเขาก็เปลี่ยนมาโจมตีด้วยเวทมนตร์บ้าง เรียกว่ามันได้ทำหน้าที่อย่างคุ้มค่าเขายิงเวทอัดใส่มันไม่ยั้ง เพราะต่อให้ใส่แรงสุดมันก็ยังไม่ตายเพราะความกลัวตายมันเลยเปิดใช้สกิลป้องกันเต็มที่ แต่ถึงจะใกล้ตายเขาก็จะรักษามันอยู่ดี
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเวทแสงศักดิ์สิทธิ์ LV 4เพิ่มเป็น LV 5
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเวทอันธการ LV 3 เพิ่มเป็น LV 4
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเวทวารีพิสุทธิ์ LV 3 เพิ่มเป็น LV 4
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเวทนอกรีต LV 7 เพิ่มเป็น LV 8
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิล เวทไฟ LV 6 เพิ่มเป็น LV 7
ดูเหมือนจะขึ้นมาแค่นี้ เพราะลองอัดใส่มันอีกตั้งนานแล้วก็ยังไม่เพิ่มอาจเป็นเพราะค่าความเชี่ยวชาญไม่พอ หรืออาจต้องรอจังหวะเลเวลเพิ่มก็ได้
หลังทรมานมันไปอีกพักใหญ่ก็ไม่มีสกิลไหนเลเวลเพิ่มขึ้นอีกเขาเลยจัดการเชือดมันอย่างไม่ลังเล เขาอยากลองกินเนื้อมันดูและผลก็ปรากฏว่าเนื้อมันไม่ได้อร่อยอย่างที่คิด แต่ก็ไม่ได้แย่นักเรียกว่าแค่ไม่คาว แต่ก็ไม่นุ่มหรือหวาน ออกจะขมเล็กน้อยด้วยซ้ำไป
ดูเหมือนพื้นที่แถบนี้จะเข้าเขตใหม่หรือเปล่าเขาเริ่มสงสัยเพราะนอกจากเจ้าหนูพวกนี้ที่พบเจอทั้งร่างนี้และร่างแรกซึ่งร่างแรกมันยังไม่มีเกราะแบบนั้น สเตตัสเฉลี่ยก็แค่ไม่กี่ร้อยเรียกได้ว่ากระจอกจนน่าตกใจ แน่นอนว่าเจ้าหนูร่างสองล้วนแต่ตกเป็นเป้าซ้อมเก็บค่าความเชี่ยวชาญให้เขาอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่เมื่อสำรวจต่อไปก็พบกับสัตว์อสูรชนิดใหม่เขาถูกมันจู่โจมใส่ทันทีที่เจอหน้า มันใช้เขี้ยวพยายามกัดเขาลักษณะมันเป็นแมลงปีกแข็งตัวยักษ์ที่ใหญ่กว่าห้าเมตร มันมีร่างกายเป็นโลหะสีดำสะท้อนแสงแวววาวราดิชถอยห่างออกมาเพื่อประเมินมัน
เผ่า ไดดาลอลสอูโทเลโด LV 2 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 1502/1502 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 500/570 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 1457/1457 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 1058/1489 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 1450 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 1462 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 285 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 1050 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 1425(รายละเอียด)
สกิล
ฟื้นฟู HP อัตโนมัติ LV 1 เกราะแข็ง LV 3
ระดับการฟื้นฟู MP LV 1 ลดระดับการใช้ MP LV 1
ระดับการฟื้นฟู SP LV 1 ลดระดับการใช้ SP LV 1
แม่นยำ LV 10 หลบหลีกLV 10
เพิ่มความน่าจะเป็น LV 3 เพิ่มพลังทำลายขั้นสูงLV 1
เพิ่มพลังการตัดเฉือนขั้นสูง LV 3 เพิ่มพลังทะลุทะลวงขั้นสูงLV 5
เพิ่มพลังการกระแทก LV 5 เคลื่อนไหวในอากาศLV 3
แอบซ่อน LV 10 ซ่อนเร้นLV 8
ไร้สุ้มเสียง LV 10 ไร้กลิ่นLV 6
ต้านความเจ็บปวด LV 5 ต้ารพิษร้ายแรงLV 5
ต้านกรดรุนแรง LV 5 ต้านพลังทำลายLV 5
ต้านการทะลุทะลวง LV 5 ต้านการทุบตี LV 5
ต้านการกระแทก LV 5 ต้านดิน LV 5
สัมผัสอันตราย LV 10 สัมผัสการเคลื่อนไหว LV 10
สัมผัสความร้อน LV 5 สัมผัสกลิ่นอาย LV 8
มองเห็นในที่มืด LV 10 พลังชีวิต LV 3
ปริมาณเวท LV 4 การโต้ตอบฉับพลัน LV 5
ความอดทน LV 5 พละกำลังมหาศาล LV 2
ความทนทานมหาศาล LV 3 เครื่องราง LV 4
ย่นระยะ LV 2
สกิลพ๊อยท์ 4000
ฉายา
[ผู้สังหารสัตว์อสูร] [ผู้ฆ่าล้างสัตว์อสูร]
“ด้วงยักษ์!! พลังกายภาพอย่างเยอะ เหอะๆ”
แน่นอนว่าพอมันพุ่งเข้ามาโจมตีอีกก็โดนเขาผ่าร่างเป็นสองส่วนทันที มันคงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายยังไง เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจังหวะที่มันพุ่งเข้ามา ราดิชก็ตวัดดาบฟันสวนใส่ด้วยความเร็วที่มันหลบไม่ทัน
ร่างของมันถูกผ่าเป็นสองส่วนเท่ากันแสดงให้เห็นถึงความแม่นยำของได้เป็นอย่างดี อันที่จริงเขาก็ไม่นิยมกินแมลงนะแต่ก็เก็บซากของมันไปอยู่ดี ดูเหมือนพื้นที่แถบนี้จะเจอพวกมันได้บ่อยขึ้นรวมถึงเจ้าหนูด้วย
“หลุดเข้ามาในโลกของแมลงหรือไงฟะ”
ราดิชอดบ่นไม่ได้เพราะตลอดทางมานี้เขาเจอด้วงยักษ์อูโทเลโดเข้ามาโจมตีบ่อยมากนอกจากร่างที่เขาเจอซึ่งน่าจะเป็นร่างพัฒนาแล้วยังเจอร่างแรกที่สเตตัสไม่กี่ร้อยด้วย ถึงมันจะไม่เป็นปัญหากับเขาก็เถอะแต่ยังไงจำนวนที่เจอก็ถือหลายตัวเหมือนกัน
แถมยังเจอพวกแมงมุมถี่ขึ้นมากเหมือนแถวนี้น่าจะเป็นถี่นที่อยู่อาศัยของพวกแมลงกันเป็นส่วนใหญ่เพราะเขาเจอตั๊กแตนเพื่อนเก่าด้วยและตัวที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้มันไม่หนีและตั้งท่าสู้กับเขาเต็มที่เลย ถ้าสังเกตให้ดีจะพบว่ามันตัวใหญ่กว่าตัวอื่นที่เขาเคยสู้มาพอสมควร แถมร่างกายมันเหมือนจะดูมันวาวคล้ายโลหะ
เผ่า ไดดาลอสแมนทิลเลอร์ LV 40 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 5124/5124 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 2170/2170 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 4593/4193 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 3560/4286 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 5291 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 3312 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 1862 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 3019 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 5125 (รายละเอียด)
สกิล
ฟื้นฟู HP ความเร็วสูง LV 3 เกราะแข็ง LV 5
ระดับการฟื้นฟู MP LV 8 ลดระดับการใช้ MP LV 8
ฟื้นฟู SP ความเร็วสูง LV 7 ลดระดับการใช้ SP ขั้นสูง LV 7
เวทสัประยุทธ์ LV 8 แม่นยำ LV 10
หลบหลีก LV 10 เพิ่มความน่าจะเป็นขั้นสูง LV 4
เพิ่มพลังทำลายขั้นสูง LV 10 เพิ่มพลังการตัดเฉือนขั้นสูง LV 10
เพิ่มพลังทะลุทะลวงขั้นสูง LV 10 เคลื่อนไหวในอากาศ LV 8
แอบซ่อน LV 10 พรางตาLV 5
ไร้สุ้มเสียง LV 10 ไร้กลิ่นLV 8
เวทความมืด LV 1 ต้านทานความเจ็บปวด LV 8
ต้านพิษร้ายแรง LV 8 ต้านกรดรุนแรงLV 8
ต้านพลังทำลายขั้นสูง LV 1 ต้านการทะลุทะลวงขั้นสูง LV 3
ต้านการตัดเฉือนขั้นสูง LV 2 ต้านดิน LV 8
ต้านไฟ LV 5 ต้านน้ำแข็ง LV 5
สัมผัสอันตราย LV 10 สัมผัสการเคลื่อนไหว LV 10
สัมผัสความร้อน LV 10 สัมผัสกลิ่นอาย LV 10
มองเห็นในที่มืด LV 10 ชีวิตฟ้าประทาน LV 5
แหล่งพลังเวท LV 4 ความเร็วฟ้าประทาน LV 5
ลาภฟ้า LV 5 ทรหดอดทน LV 4
ป้อมปราการ LV 3 นักเวท LV 6
เวทคุ้มกัน LV 5 เจ้าลมกรด LV 5
สกิลพ๊อยท์ 15650
ฉายา
[ผู้สังหารสัตว์อสูร] [ผู้ฆ่าล้างสัตว์อสูร] [นักลอบฆ่า] [ภัยพิบัติแก่สัตว์อสูร]
“ตั๊กแตนเลเวลสี่สิบ แถมเจ้านี่มีสกิลเกราะแข็งด้วยเอามาชดเชยจุดอ่อนเรื่องพลังป้องกันหรือไง”
ในเมื่อมันอยากสู้เขาก็จะจัดการมันเช่นเดียวกัน เขาพุ่งเข้าปะทะกับมันอย่างไม่กลัวเกรงเจ้าตั๊กแตนกวัดแกว่งเคียวฟาดฟันเขาเป็นพัลวันด้วยค่าความเร็วของมันที่เร็วกว่าเขาเสียอีก ทำให้การฟาดฟันของมันรวดเร็วยิ่งนัก
ราดิชหลบรอดการฟันของมันเข้าไปประชิดตัวได้เขาฟันใส่ลำตัวของมันเต็มแรง ถ้าเป็นตัวที่เจอนั้นมักจะถูกฟันตัวขาดในทีเดียวแต่นั่นก็เป็นพวกตัวเลเวลไม่เยอะ เขาเองก็เพิ่งเจอตัวเลเวลเยอะแบบนี้ครั้งแรกเหมือนกัน
ฉัวะ!!
ดาบของเขาผ่าร่างของมันไม่ขาดแต่ก็สร้างรอยแผลลึกได้ พลังชีวิตของมันลดวูบไปไม่มากคงเป็นผลจากสกิลเกราะแข็งของมันที่ทำงานอยู่ ทำให้ลดพลังทำลายไปได้เยอะมากไม่งั้นมันคงตัวขาดไปแล้ว
กีซ!!!
เจ้าตั๊กแตนกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดมันอาจไม่ได้รับความเจ็บปวดแบบนี้มานานมากแล้วก็ได้ เพราะถ้าดูจากพลังโจมตีของมันถ้าไม่ใช่พวกมังกรหรือพวกหนังหนา น่าจะโดนมันจัดการได้ในการโจมตีเดียวเลยด้วยซ้ำ
ตั๊กแตนพุ่งถอยหลังขึ้นไปบนอากาศพร้อมฟันใส่เขาราดิชพุ่งตามมันไปเป็นเงาตามตัว เขาต่อสู้กับพวกมันมาตลอดทำให้รู้จุดอ่อนของพวกมันนั่นคือระยะช่วงขาของมันที่ใช้เคียวฟาดฟัดช่องว่างตรงนั้นคือพื้นที่ตาบอดที่ไร้การป้องกันและมันก็ไม่สามารถฟันใส่ตัวเองได้ด้วย
ฉัวะ!!!
กีซซซซซ!!
คราวนี้เขาสามารถตัดผ่านเกราะแข็งของมันและผ่าร่างมันเป็นสองส่วนได้สำเร็จดูเหมือนเจ้านี่ก็ไม่ได้พัฒนาวิธีการต่อสู้ขึ้นแต่อย่างใดคงอาศัยแค่พลังทำลายกับความเร็วในการจัดการเหยื่อมากกว่า
“ร่างกายมันน่าสนใจมาก เก็บเอาไปศึกษาดีกว่า”
เขาเก็บร่างของเจ้าตั๊กแตนตัวนี้ไว้อย่างดีขณะเดียวกันเสียงจากพระเจ้าก็แจ้งถึงชัยชนะของเขาเสียทีหลังจากที่มันเงียบหายไปตั้งแต่จัดการเจ้ามังกรปฐพีกาดอน
-ค่าประสบการณ์ถึงระดับที่กำหนดLV 88 เพิ่มเป็น LV 89
-เพิ่มค่าพลังพื้นฐานทั้งหมด
-ได้รับโบนัสค่าความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล เพิ่มพลังการตัดเฉือนขั้นสูง LV 3 เพิ่มเป็นLV 4
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิล เพิ่มความน่าจะเป็นขั้นสูงLV 6 เพิ่มเป็น LV 7
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเพิ่มพลังทำลายขึ้นสูง LV3 เพิ่มเป็น LV 4
-ได้รับสกิลพ๊อยท์
“ได้มาเลเวลเดียวอีกเหมือนเดิม เฮ้อ...”
ราดิชได้แต่ทอดถอนใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีขนาดมีอหังการช่วยเพิ่มค่าความเชี่ยวชาญกับค่าประสบการณ์แล้วก็ยังขึ้นยากอยู่ดีแต่ความจริงแล้วเขาใช้เวลาแค่นี้จากจุดเริ่มต้นมาถึงจุดนี้ได้ ก็ถือว่าเร็วกว่าใครในประวัติศาสตร์แล้วด้วยซ้ำ
คนที่ก้าวข้ามผ่านเลเวลร้อยไปได้ส่วนใหญ่ใช้เวลาเฉลี่ยราวยี่สิบถึงยี่สิบห้าปีกันทั้งนั้นปกติคนส่วนใหญ่จะไปจมอยู่ช่วงเลเวลห้าสิบถึงหกสิบกันทั้งสิ้น แต่ถ้าผ่านช่วงนั้นไปได้ก็จะไปจมอยู่ช่วงเลเวลแปดสิบอีกจุดหนึ่ง
เพราะเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรทำให้ค่าสเตตัสของมนุษย์ตามไม่ทัน มีแต่ต้องฝึกฝนสกิลให้เชี่ยวชาญและมีระดับสูงมากพอที่จะต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับเดียวกันได้
“ขอให้เจอตัวที่มันเก่งๆหน่อยเถอะ...”
ราดิชเดินไปบ่นไปแต่เห็นแบบนั้นเขาก็เปิดใช้งานประสาทสัมผัสอย่างเต็มที่ไม่ได้ประมาทได้เพราะที่นี่อาจพบเจอเรื่องไม่คาดฝันได้เสมอ
ตลอดวันก็ยังไม่เจอตัวที่เก่งเลยนอกจากพวกด้วง อารัคเนีย หนูสวมเกราะ มีเจองูยักษ์บ้างซึ่งส่วนใหญ่ก็เพิ่งกลายร่างมาแทบจะทั้งนั้น และยังเจอไทแรนเดอร์พร้อมกันถึงสามตัว
เขาไม่คิดจะฆ่ามันอยู่แล้วเลยแอบตามดูพวกมันเสียหน่อยเพราะปกติสัตว์อสูรประเภทมังกรมักไม่ค่อยรวมกลุ่มกันแบบนี้เขาแอบตามพวกมันไปจนถึงโพรงถ้ำแห่งหนึ่ง และพบว่าที่นี่มีไข่ขนาดใหญ่อยู่สิบฟอง ไข่พวกนี้มีสีขาวนวลอมเทาเล็กน้อยหลังประเมินก็ทราบว่ามันคือไข่มังกร
“ไข่มังกร!!!”
จะบอกว่าไข่มังกรก็คงไม่ผิดแต่ถ้าฟักออกมาก็น่าจะเป็นไทแรนเดลร่างแรกนั่นแหละ
“อยากให้พวกมันฟักออกมาไวๆจังแล้วก็อยากให้พวกมันกลายร่างไวๆ ด้วย ข้าจะได้มาเชือดพวกมันต่ออีกที ฮ่าๆๆ”
เขาล่าถอยออกจากที่นั่นอย่างเงียบงันไม่คิดจะทำลายไข่และยุ่งกับพวกมันอีก แต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างเขาเท่าไรเพราะตอนขากลับดันไปเจอกับตัวอันตรายเข้า
“เฮ้ย!! ทำไมพวกแกรวมกลุ่มกันได้ฟะเนี่ย ขี้โกงนี่หว่าแน่จริงอย่าอยู่ด้วยกันสิวะ”