ความลับที่ไม่มีทางออก ของทาสสาวมหาลัย

สองวันหลังจากคืนนั้นในตึกเรียน ณิชาพยายามกลับไปใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง

เธอเข้าเรียนตรงเวลา จดโน้ต พูดคุยกับเพื่อนบ้างเป็๲ครั้งคราว แต่ทุกครั้งที่มือถือสั่น เธอจะสะดุ้งเล็กน้อยโดยห้ามไม่ได้ ภาพตอนเดินเปลือยในโถงว่าง ภาพตอนใช้นิ้วและของเล่นตามคำสั่ง ยังติดอยู่ในหัวไม่หาย

๰่๥๹พักกลางวัน ขณะที่ณิชานั่งกินข้าวคนเดียวที่โต๊ะมุม食堂 ข้อความจากเจนนี่ก็เด้งขึ้นมา

เจนนี่: เย็นนี้ว่างไหม ไปเที่ยวด้วยกันหน่อย

ณิชาจ้องข้อความนั้นอยู่นาน นิ้วโป้งสั่นเล็กน้อยบนหน้าจอ เธอเกือบจะพิมพ์ปฏิเสธ แต่สุดท้ายก็ตอบกลับไปสั้นๆ

ณิชา: ไปไหน

เจนนี่: ไม่บอก มารอที่หน้าหอพักเธอ ห้าโมงเย็น

เย็นวันนั้น เจนนี่ขับรถเก๋งสีขาวมาจอดรอตรงหน้าหอพักจริงๆ เมื่อณิชาเดินออกมา เธอก็เปิดประตูฝั่งคนนั่งยิ้มให้

“ขึ้นมาสิ”

ณิชาขึ้นรถโดยไม่พูดอะไร กลิ่นน้ำหอมของเจนนี่เติมเต็มภายในรถทันที

รถออกจากมหาวิทยาลัยไปได้สักพัก เจนนี่ก็เปิดปากขึ้นมาก่อน

“เมื่อคืนก่อนในตึกเรียน… เธอทำได้ดีมากเลยนะ”

ณิชามองออกนอกหน้าต่าง

“โดยเฉพาะตอนที่ฉันสั่งให้ใส่ไข่สั่นแล้วเดินไปบันไดหนีไฟ” เจนนี่พูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงรอยยิ้ม “แต่เธอแอบหยุดกลางทางด้วยสินะ”

ณิชาหันมามองอย่างรวดเร็ว ดวงตาเบิกกว้าง

เจนนี่ยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย โดยไม่หันมองถนน

“ฉันแอบดูอยู่ตลอดนะ ณิชา เห็นเธอนอนลงกับพื้น ใช้นิ้วถูเม็ดตัวเอง คลึงนม แล้วก็เสร็จไปเองก่อนจะถ่ายคลิปใหม่”

ใบหน้าของณิชาแดงก่ำทันที ความอับอายพุ่งขึ้นมาจนพูดอะไรไม่ออก

“น่ารักดี” เจนนี่หัวเราะเบาๆ “ทั้งที่ถูกบังคับ แต่พอเริ่มเสียวแล้วก็ทำเองต่อได้เลย… ฉันชอบแบบนั้นนะ”

ณิชาหลบตา มือกำกระโปรงแน่น ไม่ตอบอะไรแม้แต่คำเดียว

รถเงียบไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงเพลงเบาๆ จากวิทยุ

ไม่นานนัก เจนนี่ก็จอดรถข้างทางเดินเท้าย่านหนึ่งที่ค่อนข้างเงียบ

“ลงมา” เธอพูดพลางยิ้ม “วันนี้เธอเป็๲คนพาฉันเที่ยว”

ณิชาเงยหน้าขึ้นอย่างไม่เข้าใจ

“ฉันไม่คุ้นย่านนี้” เจนนี่พูดต่อ “เธอพาฉันเดินเล่น เลือกที่ให้ฉันกิน ของให้ฉันซื้อ… ทำตัวเป็๲ไกด์ส่วนตัวให้ฉันหน่อย”

เธอมองณิชาด้วยสายตาที่ยังคงเต็มไปด้วยความสนุก

“เริ่มได้เลย”

ณิชาเปิดประตูลงจากรถช้าๆ ความอับอายจากประโยคเมื่อครู่ยังเกาะแน่นอยู่ในอก แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินนำหน้าเจนนี่ไปตามทางเท้า

เย็นวันนั้น ณิชาต้องทำหน้าที่พาเจนนี่เที่ยวตามท้องถนน ภายใต้สายตาที่รู้ทันทุกอย่างที่เธอเคยทำในตึกเรียนเมื่อสองคืนก่อน