กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

โดยที่กริมไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังตกเป็นเป้าหมายของใครบางคน มันยังคงเดินเที่ยวเล่นอยู่ในเมืองตลอดทางกริมใช้ตรวจสอบทุกอย่างที่น่าสนใจแต่ก็ไม่มีอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจจะมีก็แค่ของกินและของหวานแทบจะทุกอย่างที่เจอเท่านั้นที่กริมซื้อมากินและในระหว่างที่กริมกำลังกินผลไม้ที่ซื้อมาเป็นการตบท้ายนั้น ปั่ก! ตุ่บ! เด็กแต่งตัวซอมซ่อได้วิ่งมาชนหลังจากนั้นเด็กคนนั้นก็ล้มลง
''ข้าขอโทษคุณชาย''เด็กชายอายุประมาณ12ปีเนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบดินกล่าวขอโทษกริมแล้ววิ่งออกไปกริมได้แต่ส่ายหัวอย่างไร้อารมณ์เพราะเด็กคนนั้นพยายามจะดึงแหวนประจำตระกูลเทวทูต6ปีกออกไปแต่ในเมื่อดึงไม่ออกเด็กคนนั้นจึงล้วงเงินทอนที่อยู่ในมือของกริมไปแบบง่ายๆหากเป็นคนอื่นคงจะไม่รู้ตัวแน่นอนว่าเงินได้หายไปจากมือ แต่กริมสามารถรู้ได้ทันทีแต่ก็ไม่ได้เอาเรื่องกริมแอบตามเด็กคนนั้นไปแบบเงียบๆจนกระทัั่งเด็กคนนั้นมุดเข้าไปที่ใต้ท่อระบายน้ำภายในเมืองกริมไม่ได้สนใจเรื่องความสกปรกอยู่แล้ว มันเองก็มุดตามเด็กคนนั้นลงไปเริ่มจากทางแคบๆที่ส่งกลิ่นเหม็นเดินไปเรื่อยๆจนกระทั่งทางกว้างขึ้น จนตอนนี้มันมีพื้นที่ใหญ่มากกริมคิดว่าคงมีขุดพื้นที่ตรงนี้ให้กว้างขึ้นกว่าเดิมแน่นอน
''ข้ากลับมาแล้ว''เด็กชายคนที่ล้วงเงินของกริมออกไปพูดขึ้นขณะยืนรอให้ทุกคนออกมาจากกองไม้โดยทุกคนที่นี่จะใช้แค่กองไม้สุมๆให้สูงแล้วใช้กองไม้เหล่านั้นเป็นที่ซุกหัวนอน
''เย้ พี่ชายกลับมาแล้ว ฮิ ฮิ''เด็กๆบางคนพูดขึ้นขณะปีนออกมาจากกองไม้อย่างชำนาญโดยเด็กๆชายหญิงทั้งหมดที่ออกมาล้วนมีอายุไม่เกิน7ขวบและมีอยู่ด้วยกันทั้งหมด12คนทั้งหมดวิ่งเข้าไปต้อนรับเด็กชายที่ล้วงเงินกริมไปอย่างอบอุ่นในทันทีทั้งหมดกอดและพูดคุยกันอยู่ไม่นานก่อนที่เด็กชายคนที่กริมตามมาจะนำเงินออกมาแล้วพูดขึ้น
''นำเงินนี้ไปให้ทีฟาได้แล้ว จากนั้นให้ไปซื้อของมาทำอาหาร ส่วนข้าน่ะกินมาแล้วไม่ต้องห่วง''เด็กชายคนนั้นที่จริงแล้วยังไม่ได้กินอะไรเลยซักอย่าง แต่เพื่อให้คนอื่นๆอิ่มมันจึงโกหกออกไป
''ได้เลยครับ''เด็กน้อยหยิบเงินแล้ววิ่งหายไปทันที ไม่นานเด็กหญิงที่ชื่อทีฟาก็ปีนออกมาจากกองไม้
''ท่านพี่ ข้าจะไปซื้อของมาเดี๋ยวนี้''เด็กสาวที่ชื่อทีฟาเดินออกมาจากกลุ่มแล้วตรงมาทางกริมทันทีเมื่อเดินเข้ามาใกล้ๆทีฟาก็ต้องตกใจที่เจอกริมเข้า
''ทะ...ท่านพี่มีคนอื่นนอกจากเราอยู่ที่นี่...''เด็กทั้งหมดหันมามองทางกริมทันทีแต่เนื่องๆจากความมืดและระยะทางทุกคนจึงมองไม่เห็นในระยะนั้น เด็กๆจึงวิ่งเข้ามาดูใกล้ๆแทน
''นะ...นี่''เด็กชายที่ล้วงเงินกริมตื่นตกใจอย่างหนักเมื่อมองเห็นใบหน้าของกริมชัดๆ
''เจ้าขโมยเงินของข้า''กริมตวาดออกมา กริมไม่ได้โกรธแต่มันต้องการให้เด็กๆรู้ผลที่จะตามมาบ้างและหลังกริมตะโกนออกไปเหล่าเด็กๆต่างพากันเกาะกลุ่มแล้วกอดกันกลมทันทีมีเพียงเด็กชายที่ล้วงเงินกริมและทีฟาที่ยืนอยู่นอกกลุ่ม
''คะ...คุณชาย ข้าขอโทษที่ขโมยเงินของท่านไป ตะ...แต่ข้าไม่มีทางเลือก ได้โปรดให้อภัยข้า''เด็กที่ล้วงเงินกริมคุกเข่าลงแล้วขอโทษทันที แค่ความต่างของร่างกายและอายุมันก็สู้กริมไม่ได้แล้ว
''เจ้ารู้มั้ยเมื่อขโมยที่โดนจับได้จะเจอกับอะไร''กริมหรี่ตามองไปที่เด็กชายคนนั้น แต่...ทีฟากลับวิ่งเข้ามาขวางเอาไว้
''คุณชายนี่คือเงินของท่าน ข้าคืนให้ท่านแล้วเพราะฉะนั้นอย่าทำอะไรพี่ชายของพวกเราเลย''ทีฟายื่นเงินออกมาให้กริม แต่กริมไม่ได้รับเอาไว้มันแสยะยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น
''เจ้าจะเอาเงินไปซื้อของมาทำอาหารสินะ รีบไปซื้อมาสิหากเจ้าทำอาหารที่ทำให้ข้าพอใจได้...ข้าจะคิดเรื่องนี้อีกที''ทันทีที่กริมพูดในแววตาของทีฟาได้มีความหวังขึ้นมา นางหันไปมองคนอื่นๆก่อนจะหันกลับมามองกริมแล้วพูดขึ้น
''ขะ...ข้าตกลง แต่ท่านห้ามทำอะไรคนอื่นนะ''ทีฟาพูดจบนางก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็วจนหกล้มแต่ไม่นานนางก็รีบลุกขึ้นมาแล้ววิ่งออกไปอีกครั้งโดยไม่สนใจแผลถลอกที่เกิดขึ้นเลยหลังจากทีฟาวิ่งหายไปได้ไม่นานกริมก็เริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง
''ข้ามีเรื่องจะถามพวกเจ้าตอนนี้พวกเจ้าทุกคนไปยืนรวมกันตรงนั้นเมื่อข้าเรียกให้มาหาข้าทีละคนและเมื่อข้าถามเสร็จให้แยกไปยืนอยู่อีกฝั่ง หากเข้าใจก็ทำตามซะ''เด็กๆทำตามที่กริมสั่งโดยไม่ขัดขืนในสายตาของกริมเด็กเหล่านี้ก็เหมือนกับลูกหลานแล้วยิ่งการเอาตัวรอดของเด็กๆมันทำให้กริมนึกถึงตัวเองเมื่อก่อนซึ่งมันไม่ได้ต่างกันมากนัก
''คนแรกเข้ามา''หลังจากกริมเรียกเด็กคนแรกก็เดินเข้ามา กริมก็เริ่มถามคำถามขึ้นทันที
''เจ้าอยากมีอนาคตที่ดีกว่านี้มั้ย ที่อยู่ อาหาร ทั้งหมดข้าให้เจ้าได้หากเจ้าทิ้งทุกคนแล้วไปกับข้า''กริมนิ่งเงียบเพื่อรอคำตอบของอีกฝ่ายอย่างตั้งใจ ถึงกริมคิดจะรับเด็กพวกนี้ไปดูแลก็ตามทีแต่ก่อนหน้านั้นกริมจำเป็นจะต้องทดสอบซะก่อน
''คุณชาย ข้าขอโทษด้วยข้าไม่สามารถทิ้งพี่น้องของข้าไปได้''เด็กคนแรกตอบออกมาอย่างแน่วแน่นี่ทำให้กริมพอใจมากแต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไร
''น่าเสียดายจริงๆ เจ้าไปยืนที่อื่นก่อนก็แล้วกัน''กริมเรียกคนถัดไปมาทันทีคำตอบที่ได้ก็เหมือนกับคนแรกและตามมาด้วยคนอื่นๆคำตอบของเด็กทุกคนล้วนเหมือนกันทั้งหมด
''อ่า...ข้าได้ยื่นชีวิตใหม่ให้แต่พวกเจ้าไม่ต้องการ งั้นก็ตามใจพวกเจ้าเถอะ''กริมนั่งลงบนพื้นหลังพูดจบมันกำลังรอทีฟากลับมาทำอาหารให้กินผ่านไปนานพอสมควรทีฟากลับมาพร้อมกับผักผลไม้ต่างๆทั้งหมดที่ซื้อมามีปริมาณไม่มากนักในนั้นเองก็มีเนื้อสัตว์อยู่บ้างแต่มันก็แค่แผ่นบางๆเท่าฝ่ามือเท่านั้นกริมที่มองดูอยู่จากระยะไกลไม่ได้ตกใจมากเพราะเงินที่โดนล้วงไปมันก็100เหรียญเงินทีฟาคงจะเก็บส่วนที่เหลือเอาไว้เพื่อใช้ซื้อของในครั้งหน้า
''คุณชายกรุณารอข้าซักครู่ พวกเราใช้เวลาไม่นานในการทำอาหาร''ทีฟาวิ่งมากริมก่อนเป็นอันดับแรกต่อจากนั้นจึงวิ่งเข้าไปที่กลุ่มของตนเองเด็กๆทั้งหมดแยกย้ายกันทันที ก่อไฟ ล้างผักผลไม้ เตรียมน้ำ เด็กๆแบ่งหน้าที่กันในการทำอาหารกริมพยักหน้าด้วยความพอใจทันทีที่เห็นในกลุ่มต่างรักกันดีและไม่มีใครเอาเปรียบใคร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่40:กลุ่มเด็กใต้ท่อระบายน้ำ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่40:กลุ่มเด็กใต้ท่อระบายน้ำ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้