เลเวลอัพ

จ้าวเอ้อมองหลงเฟยที่ค่อยๆ ถอยห่างไป แล้วพูดพึมพํา "ท่านหลิ่ว เขาไม่ตกใจเลยหรือ? นั่นมันการ์ดม่วงทองเชียวนะ พันธมิตรการค้าเฟิงหยวนก่อตั้งมาห้าพันก็ได้ออก การ์ดมาเพียงห้าร้อยใบ แม้แต่แลเขาก็ยังไม่แลเลย"
ไม่เข้าใจ!
ไม่เข้าใจเสียจริง
ราคาของการ์ดม่วงทองในตลาดมืดเท่ากับหินจิตวิญญาณหนึ่งหมื่นเม็ด ซึ่งเงินทางโลกไม่สามารถซื้อได้
หลงเฟยกลับไม่แล แม้แต่น้อยก็ยังไม่สน
ใบหน้าของหลิ่วเฟิงเต็มไปด้วยความว่างเปล่า เขาเองก็ไม่เข้าใจ เขากล่าว "หากเขาไม่รู้ว่าการ์ดม่วงทองคืออะไรก็ พอจะให้อภัยได้ แต่หากเขารู้จักการ์ดม่วงทองแล้วยังทําเช่นนั้นละก็ ก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าการ์ดม่วงทองไม่ได้อยู่ในสายตาของเขามาแต่ไหนแต่ไร ไม่เห็นกลุ่มพันธมิตรการค้าเฟิงหยวนอยู่ในสายตา ตัวเขาอาจจะมีคุณค่าเกินกว่าที่พวกเราจะจินตนาการได้ "
"หากเป็นเช่นนั้นละก็..." หลิ่วเฟิงไม่กล้าที่จะคิดต่อ
แต่ทว่า เหตุใดพวกเขาถึงคิดไม่ถึง หลงเฟยหิวมากจริงๆหิวจนทนไม่ไหว ถึงได้รีบร้อนจากไปแน่นอน
ส่วนการ์ดม่วงทองนั้นคืออะไร?เขาไม่รู้แม้แต่น้อย
. . . . . . . . . .
ห้องใต้หลังคา
แม่นางผู้มีผ้าบดบังใบหน้านางหนึ่งมองตามหลังของหลงเฟย นางบ่นพึมพํา "ใช้เวลาเพียงหนึ่งวันหนึ่งคืนก็สามารถกลั่นยาลูกกลอนชั้นเลิศได้ ถ้าสามารถใช้ได้สําหรับข้าละก็ ภายหน้าตลาดยาลูกกลอนของราชวงศ์หั่วหลีล้วนต้องตกอยู่ในการควบคุมของข้า"
พลังของการ์ดมวงทองอันมหาศาล กลับมอบให้ปรมาจารย์ปรุงยาชั้นต่ำอย่างง่ายดาย นี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของกลุ่มพันธมิตรการค้าเฟิงหยวน
นางไม่ได้เดิมพันหลงเฟย ณ ปัจจุบัน แต่สําหรับอนาคตของหลงเฟยต่างหาก! . . . . . . . . . .
ตระกูลมังกร ณ กระท่อมมุงจากที่เชิงเขา
เฉียวเฉียวหน้าบูดเบี้ยวมาครึ่งชั่วโมงถึงจะกลืนยารักษาบาดแผลที่หลงเฟยหลงเหลือไว้ นางกังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกต่อจากระเบิดกลิ่นเหม็น แต่หลังจากทานเข้าไป แล้วก็พบว่าบาดแผลบนร่างกายกลับหายทันใด
แม้แต่การบาดเจ็บภายในก็กําลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ช่างมหัศจรรย์เสียจริง
"สําเร็จแล้วนายน้อย"
"สําเร็จจริงๆ แล้ว"
เฉียวเฉียวพลางกระโดดขึ้น
เพียงไม่นาน หลงจ้านอู่ก็มาถึง
เฉียวเฉียวสีหน้าเป็นทุกข์ แสดงอาการหวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย
หลงจ้านอู่มองไปยังใบหน้าอันซีดขาวของเฉียวเฉียว พลางกล่าวอย่างเยือกเย็น "หลงเฟยไปไหน?"
เฉียวเฉียวไม่กล้าสบตาหลงจ้านอู่ ก้มหน้าเสียงสั่นเล็กน้อย พลางกล่าว "นายน้อยหลงเฟยออกไปข้างนอก ไปที่ใด ข้าเองก็ไม่อาจรู้ได้"
หลงจ้านอู่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นขึ้นอีก "มีรึ เจ้าจะไม่รู้?"
เฉียวเฉียวส่ายหัวทันที พลางกล่าว "ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้จริงๆ"
แม้จะรู้แต่เฉียวเฉียวก็ไม่อาจเผยออกมาได้แม้แต่น้อย
ทันใดนั้นเอง
นางคุกเข่าลง พลางขอ "ท่านอาวุโส ท่านโปรดอย่าทําร้ายนายน้อยเลย ขอร้องท่านล่ะ ท่านจะให้เฉียวเฉียวทําอะไรก็ได้ ขอร้องท่านอย่าทําร้ายเขา เขาไม่ธรรมดาจริงๆ ข้าขอร้องท่านล่ะ"
น้ำตาพรั่งพรู
ใบหน้าของหลงจ้านอู่ปรากฎรอยยิ้มเย้ยหยัน "เจ้านายไร้ค่าอย่างไร ก็ย่อมมีทาสรับใช้ไร้ค่าเช่นนั้น"
ในขณะนั้นเอง หลงเฟยวิ่งเข้ามาในบ้าน พลางยิ้มพลางกล่าว "เฉียวเฉียว ข้าซื้อซาลาเปามาแล้วนะ ซาลาเปาฝู่หรงของโปรดของเจ้า"
เมื่อเห็นหลงจ้านอู่ หลงเฟยอึดอัดในใจ เขาตะโกนเสียงทุ่ม "หลงจ้านอู่ เจ้ามีธุระอะไร?"
หลงจ้านอู่ตอบอย่างเยือกเย็น "มีที่ใดในตระกูลมังกร ที่ข้าไม่อาจมาได้หรือ?"
หลงเฟยขมวดคิ้ว พลางระวังตัวทันใด
ในตอนนั้นเอง เขากําลังเผชิญกับศัตรูที่น่าสะพรึงกลัว
- โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 หลงจ้านอู่มาเยือน (2)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 หลงจ้านอู่มาเยือน (2)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้