ตอนที่ 89
สืบทอด
“เอาล่ะ! สามีที่รักเอามือถือมาให้ภรรยาคนนี้ตรวจสอบซะโดยดี!!”บลูแบมือแล้วยิ้ม
กิ่งและอีวานเจอรีนก็รีบย้ายที่นั่งไปอยู่ข้างบลูเพราะพวกเธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าในมือถือของบอสมีอะไรอยู่ภายในบ้าง! แต่พวกเธอก็ไม่ได้มีความกล้าเหมือนกับบลูที่กล้าปล้น
มือถือของเขา บอสยื่นให้กับบลูโดยไม่คิดอะไรมากเนื่องจากเขาไม่จำเป็นต้องปกปิดอะไร
“อาจารย์ค่ะไหนว่าจะไปทำงานแล้วไม่ใช่เหรอ!?”บลูหยอกล้อกิ่ง
กิ่งทำหน้ามุ๋ยแล้วกล่าว“เธอไม่ต้องเรียกฉันว่าอาจารย์ก็ได้มั้งในเมื่อยังไงก็ต้องใช้ผู้ชายคนเดียวกันเรียกฉันพี่สาวจะไม่ดีกว่าเหรอ?อีกอย่างนี่มันมือถือของบอสฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาลามกเหมือนกับพวกผู้ชายน่าเกลียดนั่นไหม?”
“งั้นฉันจะเรียกพี่สาวเวลาเราอยู่บ้านและจะเรียกอาจารย์เวลาอยู่ข้างนอกก็แล้วกันนะคะเมื่อพวกเราเข้าวิวาห์เมื่อไหร่ฉันจะเรียกอาจารย์ว่าพี่สาวตลอดเวลาแทน”บลูกล่าว
“ดี!”กิ่งพยักหน้า
จากนั้นบลูก็เริ่มทำการตรวจสอบความเรียบร้อยภายในมือถือของบอสโดยละเอียดทุกพิกเซลโอ้!? อู้ว!! ว้าว!! นี่คือคำพูดของทั้ง 3 คน ในใจของบอสอยากจะไปโรงแรมเต็มแก่แล้ว
“สาวๆในสต๊อกของบอสเยอะกว่าที่ฉันคิดเอาไว้อีกนะคะเนี่ย”อีวานเจอรีนกล่าว
“ใช่! แถมยังมีสาวจีน 2 คนและเกาหลีอีก 1 คน! เอ๊ะ สาวจีน 2 คนนี้มันคุ้นๆนะ”กิ่งกล่าว
“คนนี้คือเซี่ยอิงเย่ว ฉายาเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ของจีนค่ะ ส่วนคนนี้ชื่อ เฟยเฟิ่งเป็นจอมยุทธที่มีความสามารถสูงมากแต่ฐานะทางครอบครัวไม่ได้ดีมากนักหากพูดถึงเรื่องความขยันและอดทนสู้ชีวิตแล้วละก็เธอคือของจริงค่ะ”บลูกล่าว
บอสตะลึงเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบลูจะรู้เรื่องของทั้ง2 คนนั้นดีกว่าเขาเสียอีก!
“สาวเกาหลีคนนี้เธอเป็นไอดอลที่พวกฉันเคยช่วยเอาไว้จากพวกลัทธินี่คะ?”
อีวานเจอรีนกล่าวเธอจำหน้าของยูรีได้
“เรื่องมันเป็นมายังไงเหรอ? ช่วยเล่าให้พี่สาวฟังหน่อยได้รึเปล่า?”บลูสนใจ
อีวานเจอรีนได้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้างพอบลูและกิ่งฟังจบก็ปรบมือในความเป็นสุภาพบุรุษของเขาบอสทำท่าทางภาคภูมิใจที่ได้ช่วยไอดอลในดวงใจแต่เขาก็บอกบลูว่ายังไงเธอก็คืออันดับหนึ่งของเขา! แน่นอนว่าบลูดีใจมากจนต้องประกบปากของเขาเพื่อลดความดีใจนั่นลง
“ฉันจะไม่ขัดขวางนายเรื่องพวกนี้หากพวกเธอยอมรับได้ว่านายมีภรรยาอยู่แล้วฉันก็ยินดีรับพวกเธอเป็นพี่น้องหากพวกเธอรับมันไม่ได้ฉันก็ช่วยอะไรนายไม่ได้นะ”บลูกล่าว
“ฉันเข้าใจ! หากพวกเธอรับไม่ได้ฉันก็จะไม่พยายามต่อไปไม่ต้องห่วงเพราะในชีวิตนี้ก็ไม่ได้มีอะไรที่เป็นไปตามที่พวกเราต้องการทั้งหมด...แค่มีพวกเธออยู่ด้วยในทุกวันฉันก็ดีใจมากแล้ว!”
“นายกำลังจะทำให้พวกเราเป็นเบาหวาน”กิ่งกล่าว
จากนั้นกิ่งก็ไปทำงานส่วนบอสบลูและอีวานเจอรีนได้เดินทางไปที่โรงแรมที่อยู่ไม่ไกลบอสได้ทิ้งฟางเซียนเอาไว้ที่บ้านกับแม่แล้วฝากให้เธอช่วยปกป้องแม่ของเขาอย่างลับๆ พอถึงโรงแรมบอสก็เดินไปที่พนักงานที่เคาน์เตอร์แล้วกล่าว
“ขอเปิดห้องที่แพงที่สุดครับ!”
“ได้ค่ะคุณลูกค้าไม่ทราบว่าต้องการบริการอาหารของที่นี่ด้วยไหมคะ?”
“ไม่ครับ ผมพักแค่ 1คืน”
“1,000 เหรียญค่ะ”
พนักงานรู้สึกคุ้นเคยกับหน้าตาของบอสมากราวกับว่าเธอเคยเห็นที่ไหนมาก่อนหลังจากที่บอสได้รับคีย์การ์ดมาเขาก็ขึ้นไปยังห้องพักของเขาพร้อมกับบลูและอีวานเจอรีนพอทั้ง 3อยู่ภายในห้องบลูก็เริ่มประกบปากของบอสด้วยความหื่นกระหายและสอดลิ้นเข้ามาในปากของเขาหัวใจของบอสเต้นแรงมากเขาไม่เคยเห็นบลูมีความต้องการสูงขนาดนี้มาก่อนเธอฉีกกระชากเสื้อผ้าของเขาขาดออกเป็นชิ้นๆ แล้วใช้มือลูบไล้ไปตามกล้ามเนื้อของเขา
บอสก็ทำแบบเดียวกันหลังจากที่เขาฉีกเสื้อผ้าของบลูออกจนเหลือแต่ร่างกายอันเปลือยเปล่าแล้วใช้มือล้วงเข้าไปบีบนวดหน้าอกอันอวบอิ่มพร้อมกับบีบหัวนมสีชมพูไปด้วย
“อื๊ออ~~~”เธอครางภายในลำคอ
บลูถอนปากออกมาจากปากของบอสแล้วหันไปกล่าวกับอีวานเจอรีน
“เธอจะยื่นซื่อบื้ออยู่ทำไมมาช่วยฉันปรนนิบัติเขาเร็ว!”
“อะ...เอ่อพี่บลูฉันจะต้องทำยังไงคะ?”อีวานเจอรีนถาม
“สามีนายสอนน้องสาวของฉันไม่ได้เรื่องเลยจริงๆมานี่มาเดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะสอน”บลูกล่าวจากนั้นเธอก็ถอดเสื้อผ้าของอีวานเจอรีนออกจนเปลือยเปล่าแท่งเนื้อของบอสสั่นกระตุกอย่างต่อเนื่องเพราะตอนนี้ร่างกายอันสมบูรณ์แบบของสาวสวยทั้ง2 คนอยู่ต่อหน้า เขาอยากจะเริ่มบรรเลงบทเพลงรักกับพวกเธอมาก!
บลูสอนให้อีวานเจอรีนใช้หน้าอกบีบแท่งเนื้อของบอสเอาไว้พร้อมกับใช้ปากอมไปด้วยซึ่งอีวานเจอรีนก็ทำตามอย่างว่าง่ายและไม่มีความเอียงอายแต่อย่างใดเธอทำได้ดีมากจนบอสครางออกมาเมื่อบลูเห็นว่าอีวานเจอรีนทำให้บอสพอใจได้เธอก็กลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อเธอให้บอสดูดดื่มกับหน้าอกคู่งามและใช้นิ้วกับร่องรักของเธอถึงแม้ว่าหน้าอกของบลูจะไม่มีน้ำนมแต่มันก็อร่อยจนเขาไม่สามารถถอนปากออกได้เลย
ไม่นานบอสก็เสร็จสมในปากของอีวานเจอรีนบลูบอกให้เธอกลืนมันลงไปให้หมดบอสไม่สามารถทนไฟราคะได้ไหวอีกต่อไปเขาจับบลูกดลงนอนที่เตียงแล้วใช้แท่งเนื้อทะลวงเข้าไปจนมิดด้ามความเสี่ยวซ่านได้กระจายไปทั่วทั้งร่างกายของบลูอย่างฉับพลันทำให้เธอถึงกับครางจนเสียงดังลั่น
จากนั้นบอสก็อุ้มอีวานเจอรีนมานอนทับร่างของบลูเอาไว้แล้วใช้แท่งเนื้อแทงสลับไปมาระหว่างร่องรักของทั้ง2 คน
“อ๊าาาา~ สามีนายร้ายกาจมาก!”บลูกล่าวเสียงสั่น
“อ๊ายยย~ สุดยอดไปเลยค่ะสามี~”อีวานเจอรีนกล่าวอย่างมีความสุข
หากผู้ชายไม่ชำนาญและรวดเร็วมากพอจะทำให้ผู้หญิงทั้ง2 ไม่มีความสุขจากการใช้ท่านี้ได้ด้วยความแข็งแกร่งและพลังอันล้นหลามของเขาทำให้บลูและอีวานเจอรีนรู้สึกราวกับว่ากำลังถูกทะลวงพร้อมกันในเวลาเดียวกัน
เพื่อบรรเทาความเสียวลงบลูและอีวานเจอรีนได้ประกบแลกลิ้นกันภาพนี้มันทำให้
บอสยิ่งรู้สึกคึกยิ่งขึ้น ผ่านไปประมาณ 20นาทีบอสก็ฉีดน้ำเชื้อขุ่นร้อนเข้าไปในมดลูกของบลูก่อนจากนั้นเขาก็เริ่มทะลวงต่อในการเสร็จสมครั้งถัดมาเขาได้ฉีดน้ำเชื้อเข้าไปในมดลูกของ
อีวานเจอรีน เขาทำแบบนี้สลับไปมาจนพวกเธอทั้ง 2คนสลบคาเตียงเพราะความเหนื่อยล้าและความสุขอันมากล้น
เขานอนกอดพวกเธอด้วยความรักใคร่เขามีภรรยาแสนสวยถึง 2คนและเขาก็สามารถทำให้พวกเธอพอใจได้โดยไม่เหนื่อยล้าแม้แต่น้อย ต่อให้มีกิ่งกรีนและทีเข้ามาเพิ่มก็ไม่มีปัญหาเขานอนไม่หลับเลยลูบไล้ตามร่างกายอันไร้ที่ติของพวกเธอแก้เบื่อพอลูบไปมาเขาก็เริ่มมีอารมณ์อีกครั้งแล้วจับพวกเธอทำท่าทางต่างๆตามความต้องการของเขา
2 วันผ่านไป
ตอนเช้า
ขณะที่บอสกำลังเตรียมของเพื่อเตรียมของเดินทางไปประเทศจีนในวันพรุ่งนี้พิมพ์ก็ได้โทรมาหาเขาแล้วเรียกตัวไปที่มหาวิทยาลัยโดยด่วนเขาก็เดินทางไปที่มหาวิทยาลัยตามที่พิมพ์บอกเมื่อไปถึงเขาก็พบว่าพิมพ์กำลังนั่งอยู่ภายในห้องเรียนคนเดียวพอเธอเห็นเขาก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปหาบอสและกล่าวว่า
“ตามอาจารย์มาอธิการบดีต้องการพบพวกเรา!”
บอสพยักหน้าแล้วเดินตามเธอไปเขาพบว่าวันนี้พิมพ์สวมชุดที่รัดสัดส่วนเล็กน้อยทำให้เวลาที่เธอเดินมันดูน่ามองมากโดยเฉพาะบั้นท้ายที่สะบัดไปมามันช่างน่าสัมผัสเหลือเกินถึงกระนั้นเขาก็ทำได้แค่มองเพราะพิมพ์เป็นถึงอาจารย์และไม่ใช่ผู้หญิงของเขา
พิมพ์พาเขาเดินไปยังอาคารเรียนหลักจากนั้นก็เข้าไปในลิฟท์เธอนำคีย์การ์ดบางอย่างไปสัมผัสกับแผงปุ่มเลือกชั้นตัวลิฟท์ก็เริ่มเคลื่อนที่ลงไปข้างล่างโดยที่พิมพ์ไม่ได้กดปุ่ม
“เอ่อ...อาจารย์ครับคุณกำลังพาผมไปที่ไหน?”บอสถามเพราะความสงสัย
พิมพ์ยิ้มแล้วกล่าว“ไม่ต้องห่วงเธอไม่เป็นอะไรหรอกน่า!”
“อาจารย์คงไม่ได้เอาผมไปขังแล้วใช้งานเยี่ยงทาสหรอกนะครับ”เขาหยอกล้อ
เธอหัวเราะออกมาเล็กน้อยแล้วกล่าว“เธอวิตกกังวลมากเกินไปนะ”
“วันนี้อาจารย์แต่งตัวดูไม่เรียบร้อยเหมือนทุกทีเลยนะครับ”
“เหรอ!? มันไม่เรียบร้อยยังไงเหรอ?”พิมพ์ยิ้มบาง
“ชุดของอาจารย์ดูรัดสัดส่วนมากเกินไปเหมือนกับว่า...กำลังอ่อยใครสักคนอยู่”
“ฉันแน่เนี่ยนะกำลังอ่อยคน? หนุ่มน้อยเธออย่าดูถูกอาจารย์ของเธอจะดีกว่าเห็นแบบนี้แค่ฉันกระดิกนิ้วผู้ชายก็เข้ามาหาแล้วนะ”พิมพ์กล่าว
บอสหัวเราะออกมาเล็กน้อยแล้วไม่ได้กล่าวอะไรต่อ
ติ๊ง~
ประตูลิฟท์เปิดออกทางข้างหน้าคือทางเดินอันขาวโพลนพิมพ์เดินตรงไปเรื่อยๆบอสได้ให้หนอนน้อยทำการสแกนพื้นที่เพื่อสร้างแผนที่ดูก็พบว่าพอเดินไปได้สักพักมันจะมีห้องโถงขนาดใหญ่อยู่ ภายในมีคนอยู่จำนวน 4คนซึ่งบอสไม่รู้ว่าเป็นชายหรือหญิง
พอพิมพ์พาเขาไปถึงด้านในห้องโถงก็พบว่ามีอธิการบดีอาจารย์ชายที่ไม่ทราบชื่อ 1 คน และอาจารย์สาวสวยอีก 2 คน พวกเขามีระดับ 290เป็นอย่างต่ำ พิมพ์เดินไปอยู่ข้างฝั่งอาจารย์ผู้หญิงส่วนอธิการบดีก็บอกให้บอสเดินเข้าไปหาแน่นอนว่าเขาทำตาม
“เธอคงจะสงสัยว่าทำไมพวกเราถึงให้เธอมาสถานที่แห่งนี้”อธิการบดีกล่าว
บอสพยักหน้า
“สาเหตุที่พวกเราเรียกเธอมาที่นี่เพราะต้องการที่จะขอบคุณและส่งต่อบางสิ่งให้กับเธอ”
“ส่งต่อบางสิ่ง!?”บอสสงสัย
“ใช่! เดิมทีแล้วเราไม่ได้ส่งต่อสิ่งนี้มานานเกือบ 100ปีแล้วเนื่องจากในช่วงนี้ไม่มีใครเลยที่สามารถทำตามความฝันของผู้ก่อตั้งให้เป็นจริงได้!อาจารย์ทั้ง 5ท่านนี้ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่ได้รับสืบทอดมันมาก่อนและพวกเขาก็ได้ส่งมันคืนเพราะไม่สามารถทำมันได้สำเร็จ”
บอสรู้สึกว่าอธิการบดีพูดได้น่ารำคาญมากมัวแต่บรรยายอยู่นั่นแหละเขานี่อยากรู้จะตายอยู่แล้ว
“แล้วสิ่งนั้นมันคืออะไรเหรอครับ? แล้วความต้องการของผู้ก่อตั้งคืออะไร? ไม่ใช่ว่ามหาวิทยาลัยของพวกเราเป็นมหาวิทยาลัยการจัดการหรอกเหรอครับ?”บอสรัวคำถาม
“ฮ่าๆใจเย็นๆให้ฉันเล่าประวัติความเป็นมาของมหาวิทยาลัยก่อน...”อธิการบดีกล่าว
‘โอ้ไม่นะ!!’บอสกล่าวในใจ
“ความจริงแล้วมหาวิทยาลัยของพวกเรามีชื่อว่ามหาวิทยาลัยเทพวิญญาณแต่สาเหตุที่พวกเราต้องเปลี่ยนชื่อไปเพราะชื่อมันดูอลังการเกินไปเมื่อเทียบกับคุณภาพของมหาวิทยาลัยแล้วผู้ก่อตั้งรุ่นแรกของมหาวิทยาลัยแห่งนี้คือ 1 ใน 10วีรบุรุษในช่วงยุคมืดที่มีชื่อว่า เนมเธอพอจะเคยได้ยินในวิชาประวัติศาสตร์อยู่ใช่ไหม?”
บอสไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือหลอกแต่มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมากในหนังสือประวัติศาสตร์ที่เขามีอยู่ภายในระบบได้บอกเล่าว่า เนม คือ 1วีรบุรุษที่ได้ชื่อว่ามีความลึกลับมากที่สุดไม่มีใครรู้ว่าเขาคือชายหรือหญิงไม่มีใครเลยที่รู้เกี่ยวกับประวัติที่ชัดเจนของเขาหลังจากสงครามแย่งชิงดินแดนในทวีปจบลงเขาได้หายตัวไปอย่างลึกลับแม้แต่วีรบุรุษทั้ง9 ยังไม่รู้เลยว่าเขาหายไปไหนแต่ที่แน่ๆเขาคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่วีรบุรุษทั้ง 10 แม้แต่
เนี่ยหลี่ เซียนคนแรกในตำนานยังยอมรับว่าไม่สามารถต่อกรกับเนมได้
บอสเริ่มสนใจแล้วว่าสิ่งที่เนม ทิ้งเอาไว้มันคืออะไรกัน!?
“ผมพอได้ยินมาบ้างครับ”บอสกล่าว
“มาว่ากันต่อ...ก่อนที่ผู้ก่อตั้งจะจากไปเขาได้ทิ้งสิ่งของหนึ่งอย่างซึ่งมันก็คือสิ่งนี้!”
ก่อนที่สิ่งนั้นจะปรากฏหนอนน้อยก็ตะโกนขึ้นมาว่า
[คุณบอสฉันตรวจพบสมบัติค่ะ!!]
‘ทำไมเธอถึงพึ่งตรวจพบละ?’
[มันจะต้องถูกเก็บไว้ในอุปกรณ์เก็บของมิติหรือไม่ก็ถูกผนึกกลิ่นอายเอาไว้ค่ะ!]
บอสมองไปยังสิ่งของที่อยู่ในมือของอธิการบดีมันคือกล่องไม้สีดำซึ่งมีสัญลักษณ์ที่คล้ายกับอักษรรูนเขียนเอาไว้อยู่แต่เขาก็อ่านมันไม่ออกเพราะความรู้ที่มีน่าจะไม่ถึงขั้น
“สิ่งนี้ไม่มีชื่อและไม่มีใครรู้ว่าภายในนั้นมีอะไรอยู่มีเพียงผู้ก่อตั้งเท่านั้นที่รู้แต่เท่าที่ฉันได้ยินจากอธิการบดีคนก่อนพวกเขาได้บอกเอาไว้ว่ามันคือกุญแจที่จะช่วยทำให้เจ้าของสามารถทะลวงขีดจำกัดที่เหนือกว่าระดับ300 ไปได้ ซึ่งฉันเองก็ไม่ได้เชื่อมากนัก หลังจากนี้เป็นต้นไปมันเป็นของเธอหากเธอเปิดได้ก็ช่วยไขความสงสัยให้กับพวกเราด้วย แต่หากเปิดไม่ได้ภายใน 3 ปีกรุณาส่งคืนให้กับพวกเราเพื่อมอบมันให้กับคนที่เหมาะสมกับมัน...”เขายื่นกล่องให้กับบอส
บอสรับมันมาแล้วกล่าวขอบคุณ
“โอ้จริงสิตอนนี้มหาวิทยาลัยของเราเลื่อนลำดับราวกับติดจรวดปัจจุบันพวกเราเป็นมหาวิทยาลัยลำดับที่11 แล้ว! มันคือความก้าวหน้าครั้งยิ่งใหญ่ของพวกเรา!”อธิการบดีกล่าว
“เอาล่ะตอนนี้เธอก็ได้อยู่ในชั้นปี 4 แล้วในมหาวิทยาลัยหลักนักศึกษาชั้นปีที่ 4อาจารย์จะมีโควต้าให้เลือกว่าจะไปที่ไหนไม่มีการทำโปรเจคเหมือนกับวิทยาเขตสถานที่ส่วนใหญ่จะเป็นสถานที่ที่รุ่นพี่เคยไปทำแต่ในกรณีของเธอที่ทำผลงานเอาไว้ในห้องจำลองทำให้หลายแห่งอยากได้เธอไปทำงานด้วยเธอสามารถเลือกสถานที่ที่ต้องการที่บันทึกอยู่ในเอกสารนี้ได้เลย!”เขายื่นเอกสารให้กับบอส
“หากผมตัดสินใจได้แล้วจะบอกอาจารย์พิมพ์อีกทีนะครับ!”บอสกล่าว
ความจริงแล้วเขาจะต้องไปสหกิจที่สมาคมช่างทำอาวุธเพราะอีทานและหลุยได้จองตัวเขาเอาไว้ตั้งนานแล้วแต่สังกัดของสมาคมและกลุ่มนั้นต่างกันเพราะกลุ่มคือคนที่จะช่วยล่ามอนสเตอร์ส่วนสมาคมคือสถานที่ทำงาน
หลังจากนั้นบอสก็ทำความรู้จักกับอาจารย์อีก4 คนที่เหลือและพูดคุยกันสักพักก็ออกมาจากที่นี่พร้อมกับพิมพ์
“ผมไม่นึกมาก่อนเลยนะครับว่ามหาวิทยาลัยของพวกเรามีเบื้องหลังยิ่งใหญ่ขนาดนี้”
บอสกล่าว
“ตอนแรกฉันก็คิดเหมือนเธอแต่พอฉันได้พบความจริงก็ถึงกับพูดไม่ออกฉันรู้สึกเสียดายที่ตัวเองไร้ความสามารถเปิดกล่องไม้นั่นไม่ได้”พิมพ์ส่ายหัว
“หากผมเปิดมันได้แล้วเดี๋ยวมาบอกนะครับว่ามันคืออะไร”
“ดี! หากเธอทำได้เดี๋ยวฉันจะให้รางวัลเธอสักหน่อยก็แล้วกัน”
“รางวัลที่ว่าคืออะไรเหรอครับ?”บอสกล่าว
“แล้วเธออยากได้อะไรละ?”พิมพ์ถาม
บอสกวาดตามองเธอสักพักก็ถาม
“อาจารย์จะบอกว่าผมสามารถขอรางวัลอะไรก็ได้ใช่ไหมครับ?”
พิมพ์พยักหน้าแล้วกล่าว“จะว่าแบบนั้นก็ได้!”
“แม้แต่เรื่องอย่างว่าก็ตาม?”
พิมพ์ท่าทางตกใจแล้วกล่าว“เธอคิดกับอาจารย์แบบนี้จริงเหรอ?”
“ผมว่ามันเป็นเรื่องธรรมดานะครับเพราะอาจารย์ก็ออกจะสวยแบบนี้มีใครบ้างที่ไม่คิดเรื่องแบบนี้กับอาจารย์โดยเฉพาะตอนนี้ที่อาจารย์ใส่ชุดที่รัดสัดส่วนแบบนี้มันยิ่งทำให้ผมมั่นใจว่าผมเห็นอาจารย์เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง”บอสกล่าวตามความจริง
หัวใจของพิมพ์เต้นแรงเพราะเธอไม่นึกเลยว่าจะมีเสน่ห์กับบอสถึงขนาดนี้หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่เร็วขึ้นเพราะความตื่นเต้น
“หากเธอต้องการที่จะทำแบบนั้นฉันก็ไม่ปฏิเสธแต่เธอจะได้ทำมันหลังจากเปิดกล่องได้เท่านั้นและหากฉันท้องเธอต้องรับผิดชอบนะ”พิมพ์หน้าแดง
“แน่นอนผมเหมือนผู้ชายที่ไม่มีความรับผิดชอบเหรอครับอาจารย์?”
“ใครจะไปรู้หน้าหล่อแบบนี้ไม่มีความรับผิดชอบมีเยอะแยะไป!”
‘เดี๋ยวนะเธอบอกว่าหากเธอท้องให้รับผิดชอบด้วยหรือว่าเธอจะให้เราทำสด!? โอ้ว!!พระเจ้า!!’บอสกรีดร้องภายในใจ
หลังจากนั้นบอสก็ชวนพิมพ์ไปทานอาหารแล้วแยกทางกันกลับ
.................................................................................................................