มหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร

บทที่59 พวกนายเล่นผิดคนแล้ว เฉินหนานและน้องสาวเดินเล่นในถนนที่เต็มไปด้วยของแปลกตา ชิงถ่านร่าเริงมากทำให้เคนที่เดินผ่านอดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อมองไปที่เธอ“เด็กคนนั้นน่ารักจังเลย”“ใช่ๆมีรักยิ้มด้วยฉันอยากจับจริงๆ”“โอ้พี่ชายเขาก็หล่อใช่เล่น”หญิงสาวหลายคนต่างชื่นชมชิงถาน นี่ทำให้เฉินหนานถึงกับยิ้มออกมา“ไม่คิดเลยว่าน้องสาวฉันจะเป็นที่นิยมขนาดนี้”ทั้งสองเดินจนทั่วที่มือเฉินหนานเต็มไปด้วยของที่ชิงถานซื้อ“ทำไมเงินพันห้าร้อยหยวนถึงได้ซื้อของได้มากขนาดนี้กันนะ”แต่นอนว่าชิงถานซื้อแต่ของราคาไม่แพงเธอต้องการซื้อของฟากไปให้คนในห้องของเธอทุกคน และคนที่เธอรู้จักด้วยดังนั้นเฉินหนานจึงต้องรับกรรมไป ทั้งสองเดินมาถึงร้านที่มีกระจกที่เยอะมากๆชื่อร้านเขียนว่าไข่มุกพันปี เฉินหนานชอบชื่อร้านมากๆ“ชิงถานเราเข้าไปดูข้างในกันดีกว่ามีของสวยๆเต็มเลย”เฉินหนานชวนน้องสาวตัวน้อยพร้อมชีไปที่ของที่ทางร้านโชว์ไว้ เธอหันมายิ้ม ไม่ว่าหญิงสาวจะอายุเท่าไรก็ไม่อาจรอดพ้นจากการยั่วยะจากของสวยงามจากเครื่องประดับได้“ได้ค่ะพี่ชาย”เฉินหนานเดินนำเข้าไป ในร้านเต็มไปด้วยผลิตภัณฑ์ที่มาจาทะเล เครื่องประดับมากมายที่ทำมาจากใช่มุกราคาของมันไม่ใช่เล่นๆ เริ่มต้านก็ห้าหมื่นหยวนแล้ว เฉินหนานมองดูรอบๆเขาต้องการดูว่ามันมีไข่มุกวารีบ้างหรือไม่“มีอะไรให้ดิฉันช่วยไหมคะ”หญิงสาวออกมาต้อนรับเขาอย่างนอบน้อมหน้าตาของเธอดูธรรมดาแต่มีเสน่ห์น่าดึงดูดและคำพูดของเธอมีน้ำเสียงเชิญชวนให้ลูกค้าคล้อยตาม เฉินหนานเข้าใจว่าคงเป็นเทคนิคการขายของที่ได้รับการอบรมมาแน่นอน เขาดูที่ป้ายชื่อของเธอเขียนว่า ฉวนหว่านฉิง“ผมอยากดูประเภทและคุณภาพของไข่มุกน่ะครับ” โดนคุณภาพของใช่มุกนั้นขึ้นอยู่กับความกลมและสมมาตร ยิ่งกลมยิ่งแพง ส่วนสีที่แพงที่สุดคือสีชมพูอ่อนรองลงมาคือสีขาวและสีครีม ราวถึงความแวววาวของไขมุกและขนาดของมัน ด้วยสิ่งเหล่านี้ประกอบกันมันจะทำได้ราคาสูงมากๆ แต่สิ่งที่เฉินหนานต้องการไม่ใช่ความสวยงามของมันสิ่งที่เขาต้องการคือสีน้ำทะเลเขาไม่มั่นใจว่ามันจะมีหรือไม่“งั้นเชิญด้านในค่ะ”เฉินหนานเดินเข้ามากับน้องสาวของเขา เธอหยิบกล่องไข่มุกออกมาทั้งสีชมพูอ่อนและสีขาว โดยนาดใหญ่สุดเท่ากับลูกลำไย ทุกกล่องมีมุกคุณภาพยอดเยี่ยมมากๆแต่นั่นก็ทำให้เขาต้องผิดหวัง หว่านฉิวเห็นความผิดหวังจากในตาของเขาจึงถามอย่างนอบน้อม“ไม่ทราบว่าคุณสนใจแบบไหนคะ”เฉินหนานคิดแล้วพูดอย่างระวัง“ผมอยากได้มุกสีน้ำทะเลน่ะครับพอจะมีไหม”หว่านฉิงขมวดคิ้วทันที“มีนะคะแต่ว่าอยู่ที่คุณหนู”ดวงตาเฉินหนานเป็นประกาย“จริงหรือครับ”เธอแปลกใจมากที่เฉินหนานตื่นเต้น“มันแถบไม่มีค่าเลยคุณจะเอาไปทำอะไรหรือคะ”เฉินหนานถึงกับพูดไม่ออก“อะไรนะไม่มีค่า”!!!“ใช่ค่ะคุณหนูเสียดายเลยเก็บไว้ดีกว่าที่จะทิ้ง”“ทิ้ง”!!!นั่นแปลว่าเคยทิ้งมาก่อนแล้วใช้ไหม“มนุษย์สามัญนี่มันโง่จริงๆรู้หรือไม่ว่าในเดินเซียนเพื่อมุกเม็ดเดียวถึงกับฆ่าล้างนิกายมาแล้ว”เฉินหนานคิดในใจ“ผมอยากซื้อมันครับคุณพอจะขายให้ผมได้ไหม”“ฉันขอถามคุณหนูก่อนนะคะงั้นฉันขอเบอร์ติดต่อคุณไว้ก่อนแล้วกัน”เฉินหนานตกลงอย่างไว ไข่มุกว่ารีนำไปหลอมยาได้หลายแบบมากๆละหนึ่งในนั้นคือยาทะลายขีดจำกัด หากเขากินยานี้เข้าไปการดูดซับพลังธรรมชาติมาเป็นพลังวิญญาณที่ใช้ตัดผ่านอย่างไร้ข้อแม้ได้ถึงหนึ่งระดับ และจะทำให้สามารถ ดำน้ำได้เหมือนปลาเลย เมื่อไม่ได้ของที่ต้องการเขาจึงหาของไปฝากเพื่อนของเขาเฉินหนานจึงมองหาของไปฝากคนรู้จักเช่นกัน และมุกนี้ก็คู่ควรที่จะเป็นของฝากเช่นกัน เขาซื้อเซ็ตคอลเลกชั่นที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เขาซื้อไปห้าเซ็ตในราคาเซ็ตละแสนหยวนพนักงานถึงกับโง่งมทันที จากนั้นสายตาพวกเธอก็เป็นประกาย เจอคนหล่อรวยแบบนี้ใครจะไม่สนใจ ที่จริงเฉินหนานตั้งใจสร้างความประทับใจให้กับหว่านฉิงให้เธอมั่นใจในการที่จะไปติดต่อคุณหนูของเธอเรื่องไข่มุกวารี เฉินหนานจึงเล่นใหญ่ ทว่ามีคนไม่พอใจอยู่ใกล้ๆเขา“พี่ชายหนูก็อยากได้นะคะ”เฉินหนานพูดไม่ออก“นี่น้องยังเด็กเกินไปนะใส่ไปเดินคนร้ายจะทำร้ายเอา”ชิงถานกอดอกไม่พอใจ พนักงานในร้านถึงกับอมยิ้ม เฉินหนานรับมือน้องสาวตัวน้อยได้ยากมากเขาไม่ค่อยมีเวลาให้เธอจึงไม่อยากขัดใจเธอเท่าไร เขาหันไปหาพนักงานร้าน“พอจะมีของเหมาะกับเธอไหมครับเอาแบบไม่สะดุดตาคนร้ายนะครับ”พนักงานยิ้ม“มีคะมีสร้อยข้อมือค่ะ”มันเป็นมุกเม็ดเล็กๆร้อยรวมกันสวยงามมากๆและยังปรับระดับให้เข้ากัยข้อมือของน้องคนสวยได้ด้วยค่ะ” เฉินหนานย่อตัวไปหาน้องสาวแล้วถามชิงถาน“ชอบไหม”เธอยิ้มแล้วหอมแก้มเขา แม้มุกจะเล็กแต่ราคาไม่เล็กเลยเขาโดนไปเจ็ดหมื่นหยวน เขาเริ่มกลัวน้องสาวตัวเองแล้วในเวลานี้เจาจึงรีบออกจากร้านอย่างไว เมื่อทั้งสองเดินออกมาพร้อมถุงของทางร้าน ดวงตาของคนร้ายก็เป็นประกายทันที นั่นแปลว่าเฉินหนานต้องรวยมากๆร้านมุกพันปีมีราคาเริ่มก็ห้าหมื่นหยวนแล้ว มันจึงมันใจเฉินหนานคือแกะอ้วนที่เรอให้เขาเชือดเท่านั้นจิตสังหารได้ออกมาจากดวงตาแวบหนึ่ง ทว่าแค่นั้นก็พอแล้วสำหรับเฉินหนานเขาสัมผัสถึงจิตสังหารได้ทันทีแล้วก็แผ่จิตสัมผัสออกไปรอบตัวของเขาเขารู้ตำแหน่งของพวกมันทุกคนแล้วก็แสยะยิ้มออกมา“พวกแกหาเรื่องผิดคนแล้ว” เวลาเดียวกันไป๊หยุนซวงก็ไปบ้านพ่อแม่สามีที่แยกตัวออกไปนอกตัวเมืองเล็กน้อยพวกเขาเข้าไปอยู่ในที่ค่อนข้างห่างไกลผู้คนเล็กน้อย มีแค่ชาวบ้านที่ใช้ชีวิตเรียบง่าย แน่นอนว่าบ้านของตระกูลฟู่ไม่ธรรมดาแน่นอนมันหลังใหญ่มากๆและมีคนดูแลบ้านถึงสี่สิบคน พ่อของฟู่เทียนชื่อว่าฟู่จิงฝานแม่ของเขาชื่อส่วงเชวียน เนื่องจากฟู่เทียนที่เป็นลูกคนโตแล้วเขายังมีน้องชายอีกสองคนและน้องสาวอีกหนึ่งคนโดยส่วนมากจะเรียกว่าอาหนึ่งอาสองและอาสาม แน่นอนว่าพวกเขาไปๆมาๆจากปักกิ่งและที่เกาะนี้ อาหนึ่งโดยมากจะอยู่ที่ต่างประเทศส่วนใหญ่คอยดูแลสาขาที่นั่นหลับมาแค่ช่วงปีใหม่ อาสองทำธุรกิจขายอุปกรณ์ก่อสร้างระหว่างประเทศ ส่วนอาสามทำงานในรัฐบาลตำแหน่งไม่อาจเปิดเผยได้ ดังนั้นอำนาจตระกูลฟู่ไม่ได้ด้อยไปกว่าตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงเลย ตอนนี้อยู่ในช่วงพักร้อนมีแค่อาสามที่กลับมาบ้าน เธอชื่อฟู่ชีจิง“สวัสดีชีจิง”หยุนซวงทักเธอ“อ่าวพี่ซวงทำไมมาไม่บอกก่อน”“พี่จะรู้ได้ไงว่าเธอจะกลับมาน่ะ”ชีจิงเธอหัวเราะหยุนซวง”แล้วคุณพ่อคุณแม่ล่ะ”ชีจิงยิ้ม“เห็นนอนดูข่าวอยู่น่ะ”หยุนซวง“แล้วเธอมาคนเดียวหรือชีจงสามีไม่มาหรือไง”เธอยิ้ม“ไม่มาค่ะเห็นว่าติดประชุมสำคัญฉันเลยมากับลูกชาย”“อ่องั้นหรือแล้วเขาไปไหนล่ะ”“เขานอนอยู่ในห้องไม่รู้ป่วยเป็นอะไรเขาป่วยมาเดือนหนึ่งแล้วไม่หายเสียที”หยุนซวงขมวดคิ้ว“แล้วหาหมอมาหรือยัง”“ฉันไปทุกที่แล้วไม่ไม่ใครรักษาได้เลย”“ฉันมีหมออยู่คนหนึ่งที่เก่งมากๆ”หยุนซวงยิ้ม“เก่งขนาดไหนคะ”“เธอไม่สังเกตพี่เลยหรือว่ามีร่างกายที่แข็งแรงขนาดนี้”เธอเอามือปิดปากเหมือนคิดอะไรได้“ใช่แล้วพี่ป่วยเป็นโรคประหลาดทำให้เป็นลมบ่อยจนหมอบอกว่าจะอยู่ได้อีกไม่กี่เดือน”“พี่โชคดีมากที่ตลาดสมุนไพรเขาฝังเข็มให้และเขียนใบสั่งยามาให้พี่กินจากนั้นพี่ไปตรวจที่โรงพยาบาล ร่างกายพี่กลับแข็งแรงเป็นปกติ แถมยังอ่อนเยาว์ลงหลายปี”ชิจิงเริ่มตื่นเต้น“จริงด้วย พี่คะหมออยู่ไหน”หยุนซวงยิ้ม“เขาเป็นว่าที่ลูกเขยพี่น่ะมาที่นี่ด้วยเดี๋ยวจะพามาแนะนำให้รู้จัก”“พี่หมายความว่าเขายังหนุ่มอยู่หรือคะหมอฝังเข็มน่าจะแก่ๆไม่ใช่หรือคะ”หยุนซวงยิ้ม“หนุ่มจนเธอคิดไม่ถึงเลยล่ะ”จากนั้นทั้งสองก็คุยกันพักหนึ่ง แล้วเธอก็ไปทำความเคารพพ่อแม่สามี ทั้งสองอยากพบเฉินหนานมากเมื่อได้ยิ้นหยุนซวงเล่าถึงความสามารถของเขา เฉินหนานรู้แล้วว่ามีคนแอบตามเขาอยู่เขาลงมือต่อหน้าน้องสาวไม่ได้เข้าจึงหาวิธีลงเมือแนบเนียนอยู่ เขาคิดวิธีฆ่ามากมายคนพวกนี้เขาสามารถฆ่าได้ง่ายดายราวกับกำลังกะพริบตา เฉินหนานใช้ความคิด ระยะห้ากิโลจิตสัมผัสเขาชัดเจนมากๆ ดังนั้นเขาไม่กังวลเลยว่าน้องสาวเขาจะหายตัวไปไหน เขาใช้จิตสัมผัสออกไปเขามีแผนที่ของถนนนี้ในหัวหมดแล้วเขารู้ว่าจุดไหนลับตาคน จึงคิดแผนออกมาได้“น้องสาวเข้าห้องน้ำหน่อยไหมน้องเดินมาหลายชั่วโมงแล้ว”ชิงถานยิ้ม“ค่ะพี่ชาย”เฉินหนานพาเธอไปที่ห้องน้ำด้านในสุด เมื่อกลุ่มของพี่กู๋เห็นเฉินหนานเดินออกจากจุดที่มีคนไม่เยอะ สายตามันก็ดุร้ายขึ้น ลูกน้องในกลุ่มมันส่งรูปเฉินหนานไปให้หัวหน้ามันแล้วพร้อมข้อมูลเบื้องต้น เมื่อเฉินหนานเดินออกมาจนถึงห้องน้ำด้านในสุด“พี่รอข้างนอกนะ”ชิงถานยิ้มแล้วเดินเข้าไป เป็นไปตามที่เฉินหนานคิด คนพวกนั้นก็ออกมาจากที่ซ่อนแล้วทำหน้าตาดุร้ายออกมา เฉินหนานแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายกว่า พี่กู๋เดินเข้ามาพร้อมเปิดให้ดูปืนที่เหน็บไว้ที่เอว“น้องชายฉันรู้ว่าแกรวยมากช่วยโอนเงินมาให้ฉันสักสิบล้านสิแล้วฉันจะให้ตายสบาย”เฉินหนานหัวเราะ“พวกแกโง่รึเปล่ามีสมองไหมเนี่ย”พี่กู๋หน้ากระตุก ที่เฉินหนานมีสีหน้าสงบและยังตีฝีปากส่วนกลับแบบนี้แสดงว่าเขาไม่ธรรมดาแต่ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็ก“แกว่าอะไรนะ”!!!!“ก็แกต่อรองเหมือนฉันเป็นคนโง่โอนเงินให้คนที่ฆ่าฉันงั้นหรือฝันไปเถอะ”พี่กู๋ยิ้ม“ไอ้หนูแกปากเก่งนี่หว่าแต่ฉันจะฆ่าแกแล้วเอาน้องสาวแกไปให้บอสของฉัน”มันยิ้มเยาะ เฉินหนานขมวดคิ้วเมื่อเป้าหมายแท้จริงไม่ใช่เขาแต่เป็นน้องสาวเขาแทน“นายจะเอาน้องฉันไปทำไมกันล่ะ”พี่กู๋และลูกน้องหัวเราะ จากนั้นลูกน้องมันก็เอ่ย“บอสเราชอบทำกับเด็กไงล่ะ”ทันทีที่พูดจบร่างของชายคนที่พูดก็ร่างกระจายเป็นละอองเลือดทันที ปัง!!! ชิ้นส่วนกระจายไปทันที ทุกคนต่างแข็งค้างไป“แก…แกทำอะไร”เฉินหนานอยู่ในขั้นวิญญาณยุทธ์เขาสามารถเอาพลังวิญญาณเข้าไประเบิดคนธรรมดาจากข้างในได้สบายๆอยู่แล้ว“อ่อฉันฆ่ามันน่ะแกตาบอดหรือไง ทีนี้ก็บอกมาว่าบอสแกคือใคร”ในตอนนี้เฉินหนานระเบิดจิตสังหารออกมา จนพวกมันคุกเข่าลงแล้วเลือดก็ตีขึ้นออกมา พรวด……พรวดพวกมันกระอักเลือดไม่รู้จบ“แกเป็นใครกันแน่”ตอนนี้พี่กู๋เริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าได้ไปเตะลูกตุ้มเหล็กแถมมันลูกใหญ่มากๆ“ฉันคือคนที่จะฆ่าแกถ้าไม่บอกมาว่าบอสแกคือใครกล้าคิดแบบนี้กับน้องฉันมันต้องตาย”พี่กู๋กัดฟันพูด“หึ…บอสฉันไม่ใช่คนที่แกจะยุ่งด้วยได้หรอกนะ”เฉินหนานฉีกยิ้ม“ฉันนี่ชอบจริงๆเลยไอ้พวกมั่นใจในตัวเอง”เฉินหนานเอานิ่วแตะไปที่หน้าผากของพี่กู๋ จากนั้นความเจ็บปวดของมันก็บังเกิดไปทั่วร่างของมัน เฉินหนานใช้พลังวิญญาณเข้าไปในร่างกายของมันแล้วบีบอวัยวะและกล้ามเนื้อของมันจากในร่าง มันบิดตัวไปมาด้วยความทรมานมันเจ็บจนเสียงของมันไม่ออกมาเริ่มมีเลือดออกตามดวงตาและจมูก มันทรมานยิ่งกว่าตายจนมันไม่สามารถทนได้อีกต่อไปมันกำลังจะตายและเมื่อมันอยู่ปากประตูนรกจากความกล้ากลายเป็นความหวาดกลัวขึ้นในจิตใจ“หยุดได้โปรดฉันยอมแล้ว ฉันยอมพูดแล้ว”เฉินหนานแสยะยิ้มแล้วถอนพลังออก พร้อมรักษาให้กันจนหายดี“พูดมา”“เขา…เขาคือจวงหารเฟยลูกชายบอสใหญ่จวงหวงสี”เฉินหนานแสยะยิ้ม“ที่แท้ไอ้พวกเลวนี่เอง”เฉินหนานได้ข้อมูลเบื้องต้นจากหยุนซวงแล้วเบื้องต้น เขาสะบัดมือกระแสสายฟ้าเส้นบ้างๆพุ่งเข้าที่หัวคนทั้งหมด“พวกแกไสหัวไปซะแล้วเอาซากลูกน้องแกไปด้วย”พวกมันแทบจะหนีไปไม่ทัน แน่นอนว่าเฉินหนานไม่ใช่คนใจดีที่จะปล่อยคนที่คิดร้ายหนีไปง่ายๆ จากนั้นชิงถานก็ออกมาจากห้องน้ำเธอมองที่เฉินหนาน“เกินอะไรขึ้นคะพี่ชาย”“อ่อหมามาก่อกวนแถวนี้น่ะแต่พวกมันไปแล้วเรากลับกันเถอะ”ชิงถานยิ้มสดใสจากนั้นทั้งสองออกไปจากถนนคนเดิน ส่วนพวกพี่กู๋ก็ออกมาจากถนนคนเดินอย่างหวาดกลัว จนมาถึงที่กบดานของมัน“มันเป็นใครน่ากลัวมาก”พี่กู๋คิดอะไรได้“มีใครส่งข้อมูลไปบอกบอสหรือยัง”“ผมส่งไปแล้วเราจะได้แก้แค้นมันแน่”“ไอ้โง่เอ้ย”มันเจอนรกมากับตัวเองถ้าไปยุ่งกับชายคนนั้นจบไม่สวยแน่“ส่งข้องความไปว่าอย่า…”ปังๆๆๆหัวพวกมันระเบิดออกเลือดกระจายเต็มห้องกระแสไฟฟ้าวิ่งไปมาทั่วห้องอยู่พักหนึ่ง ในรถที่กำลังไปบ้านตระกูลไป๊“ตระกูลจวงฉันจะลบมันออกจะจินเหมินซะกล้ายุ่งกับน้องสาวฉันหรือ”…

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่59 พวกนายเล่นผิดคนแล้ว

คล้ายกับเรื่องมหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร ที่คุณอ่าน

มหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่59 พวกนายเล่นผิดคนแล้ว

คล้ายกับเรื่องมหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้