ฤทธิ์กระบี่เทพมารราคะสยบปฐพี..!!

    บทที่ 87 ศึกตัดสินความอยู่รอดของยุทธภพ ณ หุบเขาหมื่นราคะ

            ปราณกระบี่เล่มนั้นหาใช่ของผู้ใด เตี๋ยวเหม่ยแห่งสำนักสตรีหยกสวรรค์นั้นเอง...!!


            “ท่านแม่เล็ก...!!” สองตาของเว่ยเซี่ยเบิกกว้าง รอยยิ้มกว้างพลันเผยขึ้นที่ปากด้วยความดีใจเมื่อเห็น ภรรยา ไม่สิ แม่บุญธรรมคนงามของมันปรากฏกายออกมาช่วย ทว่า...ที่น่ายินดียิ่งกว่าก็คือมิได้มีเพียงแค่นางผู้เดียวที่มาช่วย หากแต่ยังมีเหล่าศิษย์หญิงในสำนัก พร้อมกับชาวยุทธ์คุณธรรมอีกมากมายที่มาตามด้วย


            “วิเศษ วิเศษยิ่งนัก หากทุกคนพร้อมใจมากันเช่นนี้ เราต้องเอาชนะพรรคมาร และกำจัดหยวนซิงก้านได้เป็นแน่” เว่ยเซี่ย เอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยท่าทางตื่นเต้นดีใจ ซึ่งผิดกับสีหน้าของหยวนซิงก้านในยามนี้ที่ดูเคร่งเครียด และมีความกังวลเป็นอย่างมาก


            “หน็อยยย...ยยย ไอ้พวกชาวยุทธ์ฝ่ายธรรมะ เล่นยกโขยงกันมาขนาดนี้ คงหวังจะกำจัดพรรคมารข้าให้สิ้นซากสินะ เช่นนั้นก็ย่อมได้ ในเมื่อรนหาที่ตายกันนัก วันนี้ข้าก็จะย้อมหุบเขาหมื่นราคะแห่งนี้ด้วยเลือดของพวกเจ้า คนของพรรคมารจงฟัง...!! สังหารให้พวกมดปลวกเหล่านี้ให้สิ้นซาก และอย่าให้ใครรอดออกไปจากหุบเขาแห่งนี้ได้ วันนี้พรรคมารของเราจะกำจัดฝ่ายชางยุทธ์ฝ่ายธรรม และปกครองยุทธ์ภพ...!!!” หยวนซิงก้านประกาศด้วยน้ำเสียงอันดังกึกก้อง ซึ่งนั้นก็ทำให้คนของมัน ต่างส่งเสียงโห่ร้องด้วยความฮึกเหิม


            “พวกเราทุกคนอย่าได้หวาดกลัวพวกมัน วันนี้จะไม่ใช่วันที่พรรคมารได้ปกครองยุทธภพหากแต่เป็นวันที่พรรคมารจะถูกลบชื่อออกจากประวัติศาสตร์ต่างหาก เหล่าชาวยุทธ์ทุกคน... ร่วมพลังจัดการพวกมัน...!!!” เตี๋ยวเหม่ยในฐานะของผู้นำชายยุทธ์ฝ่ายธรรมะก็ได้ส่งเสียงปลุกขวัญกำลังบ้าง ก่อนที่นางจะชี้กระบี่ไปยังพรรคมาร และบอกให้ทุกคนบุกเข้าโจมตี


            สิ้นเสียงของผู้นำทั้งสองฝ่าย ทุกคนก็ต่างกู่ร้องดังกึกก้องหุบเขาหมื่นราคะก่อนจะพลันพุ่งเข้าสัประยุทธ์กันอย่างดุเดือด ราวกับเป็นสงครามขนาดย่อม ๆ ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใครเพราะทราบดีว่า นี้คือศึกชี้ชะตาระหว่างฝ่ายธรรมะ กับฝ่ายอธรรม และจะมีฝ่ายเดียวที่มีชัย ส่วนอีกฝ่ายจะต้องพินาศย่อยยัย


            ตัดกลับมาทางด้านของเว่ยเซี่ย และฟางเหนียง ยามนี้เมื่อมีคนมาช่วย ทั้งสองจึงเบาแรงลงไปหลายส่วน จนทำให้สามารถรับมือกับสี่ผู้คุ้มกฎได้ง่ายขึ้น แถมพอรับมือได้ไม่นานก็มีชาวยุทธ์ยอดฝีมือเข้ามาสู้แทน เปิดช่องว่างทำให้สองแม่ลูกสามารถไปสู้กับหยวนซิงก้านได้อีกครั้ง


            “คราวนี้แหละลูกแม่ที่พวกเราจะสามารถจัดการเจ้าจอมมารโฉดผู้นี้ได้”


            “ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้วท่านแม่”


            สองแม่ลูกเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้า และแววตาที่มั่นใจเต็มเปี่ยม ก่อนจะพลันประสานกระบี่พุ่งทะยานตรงไปหาเป้าหมายตรงหน้าอย่างรวดเร็ว


            "จะกำจัดข้างั้นรึ ไอ้สองแม่ลูกวิปริต มันไม่ง่ายอย่างงั้นหรอก ปราณเทพมารราคะขั้นสูงสุด กระบวนท่าฝ่ามือล้านโลกีย์สยบฟ้าดิน...!!”


            หยวนซิงก้านเอ่ยเสียงแข็งก่อนที่มันจะโคจรปราณเทพมารราคะสีดำออกมาทั่วร่างจากนั้นก็พลิกม้วนฝ่ามือไปมา ก่อนจะเข้าปะทะกับสองแม่ลูกสุดกำลัง วิชากระบวนท่านี้ของมันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้างอันมหาศาล แถมยังรวดเร็วว่องไวราวกับผู้ใช้มีมือนับเป็นร้อยมือ พันมือ หากเป็นผู้ที่ฝึกวิชาอยู่ในระดับกลางลงไปถึงขั้นต่ำ หากโดนเข้าไปเพียงหนึ่งครั้ง อวัยวะภายในจะแหลกสลาย เลือดออกจากทวารทั้งเจ็ด และขาดใจตายในทันที ทว่า...ในยามนี้ ผู้ที่มันใช้ต่อตีด้วย ก็มิได้มีวรยุทธ์อยู่ในระดับนั้น คนทั้งสองจึงสามารถรับมือได้โดยไม่เป็นอันตราย


            สองกระบี่ ปะทะสองมือจนเกิดแรงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ผู้ที่ต่อสู้อยู่แถววนั้นไม่น้อยต่างก็ได้รับบาดเจ็บไปตาม ๆ กัน และมิรู้ว่าเป็นโชคดีของชาวยุทธ์ฝ่ายธรรมะหรือไม่ ที่มีจำนวนคนน้อยกว่า เพราะส่วนใหญ่ที่บาดเจ็บล้มตายก็คือคนของพรรคมารราคะ ทว่า...ด้วยความชั่วช้าเลวทรามของหยวนซิงก้านมันจึงไม่แยแสผู้อื่นอยู่แล้ว มันมองว่าคนของพรรคที่ตายไปก็แค่เบี้ยไร้ค่าตัวหนึ่งเท่านั้น ซึ่งผิดกับฟางเหนียงเป็นอย่างมาก คงเพราะด้วยนางเกิด และเติบโตมาในพรรคกระมังดังนั้นฟางเหนียงจึงมิอาจนิ่งดูดายเห็นคนเหล่านั้นต้องตายลงต่อหน้าต่อตาได้


            “เว่ยเซี่ย...!!”


            “ขอรับท่านแม่”


            “ไล่ต้อนเจ้ามารชั่วผู้นี้ไปยังหน้าผาทางด้านนั้น ตรงนี้มีผู้คนอยู่เยอะแยะ แม่ไม่อยากให้พวกเขาโดนลูกหลง”


            “ทราบแล้วท่านแม่”


            ฟางเหนียงเอ่ยขึ้น ก่อนที่เว่ยเซี่ยจะพยักหน้า จากนั้นมันก็ใช้เพลงกระบี่ท่าบางอย่างพุ่งกระโจนใส่หยวนซิงก้าน จนมันเสียจังหวะ และต้องล่าถอยไปยังทิศที่สองแม่ลูกต้องการ


            “นี่มันหาใช่เพลงกระบี่คู่ใจประสาน...!! เจ้าคิดจะเล่นอันใดกับข้าไอ้หนู อยากตายมากนักรึ”


            หยวนซิงก้านถูกไล่ต้อนให้ไปยังหน้าผาที่ไร้ที่มีคนอยู่น้อยตามที่ฟางเหนียงต้องการได้ก็จริง ทว่า...ก็เป็นเพียงแค่ช่วงสั้น ๆ ในตอนแรกเท่านั้น เมื่อเจ้าประมุขพรรคมารตั้งตัวได้ มันก็คิดจะใช้วิชาเทพมารราคะเล่นงานคืนบ้าง เพราะวิชากระบี่ที่เว่ยเซี่ยคิดค้นขึ้นชุดนี้ ยังไม่สมบูรณ์ หรือต่อให้สมบูรณ์ยังอ่อนด้อยกว่า วิชาสุดยอดของหยวนซิงก้านอยู่มากมายหลายขั้น


            “ทำได้เท่านี้สินะ เพลงกระบี่ไล่สุนัขขี้เรื้อน ที่ข้าคิดขึ้น แต่ก็ช่างมันเถิด แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ท่านแม่ลงมือเลย...!!!”


            เว่ยเซี่ยเอ่ยพึมพำขึ้น ก่อนจะร้องตะโกนเรียกฟางเหนียงมารดาคนงาม ซึ่งนางก็พลันกระโดดพุ่งกระบี่ออกมาจากทางด้านหลังของบุตรชาย จากนั้นสองแม่ลูกก็ประสานกระบี่ ใช้กระบวนท่าเพลงกระบี่ใจประสานกันอีกครั้ง หยวนซิงก้านที่เห็นก็โกรธจัด มันเร่งโคจรปราณเทพมารราคะให้ถึงขีดสุดก่อนจะตรงเข้าปะทะกับสองแม่ลูกอย่างดุเดือดอีกครั้ง และดูเหมือนว่าครั้งนี้ ทั้งสามคนคงจะตัดสินใจสู้กันให้รู้ผลแพ้ชนะเป็นแน่


            แต่ทว่า...ฝ่ายใดกันเล่า จะเป็นผู้มีชัยชนะ เป็นหยวนซิงก้าน ประมุขพรรคมารผู้ชั่วร้ายโหดเหี้ยม หรือเป็นสองผัวเมีย เอ๊ย! สองแม่ลูก ฟางเหนียง กับเว่ยเซี่ย 


            หากท่านอยากจะทราบละก็...


            โปรดติดตามบทต่อไป

    คล้ายกับเรื่องฤทธิ์กระบี่เทพมารราคะสยบปฐพี..!! ที่คุณอ่าน