“ตามมาฉันมาไอเนิร์ด ถ้าแกไม่อยากเจ็บตัวละก็”
แฟรงค์ไม่คิดที่จะจัดการกับธีโอดอร์ที่หน้าโรงเรียนแบบนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็กัปตันทีมอเมริกันฟุตบอลของโรงเรียนที่สร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียน หรือว่าที่บ้านมีฐานะมากเท่าไหร่ก็ตามแต่ อิทธิพลของเขาก็ยังคงสู้จอร์ชไม่ได้อยู่ดี
เขายังคงต้องรักษาภาพพจน์ของตัวเอง เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบกับชื่อเสียงของโรงเรียนมากที่สุด ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะถูกถอดออกจากการเป็กัปตันทีมอเมริกันฟุตบอลก็เป็ได้
เขาที่ต้องระวังเื่ชื่อเสียง จึงจำเป็ต้องพาธีโอดอร์ไปที่อื่น ที่ๆลับตาผู้คน เพื่อจัดการกับเขา เขามองไปที่เพื่อนๆของเขา หากธีโอดอร์ขัดขืนละก็ ให้จัดการเหมือนกับปกติที่เคยทำได้เลย เขาที่คิดว่าธีโอดอร์จะต้องขัดขืนแน่ๆ และกำลังจะให้เพื่อนของเขาบังคับธีโอดอร์ไปยังที่ๆเขา้า แต่ทว่า
ธีโอดอร์นั้นไม่ได้ส่งเสียงหรือขัดขืนแต่อย่างได แถมยังบอกให้พวกเขานำทางไปอีก
“ทำไมเ้านี่มันถึงได้ดูสงบนัก แถมยังไม่ได้โวยวายหรือขัดขืนอะไรอีก หึม คิดว่าจัดการจอร์ชได้เพราะโชคช่วย แล้วจะสามารถจัดการกับพวกฉันเพราะโชคอีกอย่างนั้นรึ”
แฟรงค์มองไปที่ยูริ เธอนั้นมองไปที่ธีโอดอร์ด้วยความกังวล มันทำให้แฟรงค์ที่กำลังโกรธอยู่ โกรธมากขึ้นไปอีก
“ฉันจะเล่นงานมันให้หนักเลยคอยดู”
แฟรงค์ให้เพื่อนๆของเขาล้อมปิดทางธีโอดอร์เอาไว้ ก่อนที่จะนำทางธีโอดอร์ไปยังตรอกซอยข้างโรงเรียน ยูริเห็นว่าธีโอดอร์เดินตามกลุ่มของแฟรงค์ไป เธอนั้นรีบเดินตามไปกับเขา เธอกอดแขนธีโอดอร์ไว้ก่อนที่จะพูดขึ้น
“ธีโอดอร์ เดียวพวกเราไปถึงด้านหน้าตรอกซอยตรงนั้นแล้ว ตรงฝั่งตรงข้ามถนนจะมีป้อมตำรวจอยู่ หากเราขอให้ตำรวจช่วย แฟรงค์และเพื่อนๆของเขาจะต้องไม่กล้าทำอะไรแน่”
ยูริคิดว่าถึงแม้ว่าธีโอดอร์จะสามารถเอาชนะจอร์ชและเพื่อนๆของเขาได้ก็ตาม แต่นี่มันคนละสถานการณ์กัน ตอนที่ธีโอดอร์มีเื่กับจอร์ช พวกเขามีเื่กันในโรงเรียน แต่ตอนนี้แฟรงค์พาธีโอดอร์มานอกโรงเรียน นั่นหมายความว่าแฟรงค์้าทำร้ายธีโอดอร์จริงๆจังๆ
ธีโอดอร์มองไปที่ยูริก่อนที่จะยิ้มออกมา
“ฉันคิดว่าเธอจะไม่สนใจว่าฉันจะเป็ยังไงแล้วซะอีก ผิดคาดแหะ”
ธีโอดอร์คิดว่าเธอจะไม่สนใจเขาเสียอีก เขาคิดว่าเธอนั้นจะเป็พวกเห็นแก่ตัว แต่ทว่าเขาคิดผิด เธอมากับเขาด้วยทั้งๆที่รู้ว่าข้างหน้านั้นมีอันตราย
“พูดอะไรของเธอ ฉันต้องเป็ห่วงอยู่แล้ว ที่เธอตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็เป็เพราะฉัน”
ยูริถอนหายใจออกมา เธอน่าจะฟังที่เอมมิลี่บอกเธอ และให้พ่อของเธอมารับที่โรงเรียน ไม่อย่างนั้นสถานการณ์แบบนี้คงไม่เกิดขึ้น เธอไม่รู้ว่าจริงๆแล้วแฟรงค์จ้องเล่นงานธีโอดอร์ั้แ่แรกที่เธอนั้นสนใจเขาแม้แต่นิดเดียว
“ไม่ต้องห่วงๆ เห็นแบบนี้แต่ฉันแข็งแรงมากนะ คอยดู”
ยูริมองไปที่ธีโอดอร์ที่ยิ้มให้กับเธอ รอยยิ้มของเขาดูไร้เดียงสาและน่ารักเป็อย่างมาก เธอหน้าแดงเล็กน้อยก่อนที่จะมองไปทางอื่น
แฟรงค์เห็นว่ายูริแอบซุบซิบอะไรบางอย่างกับธีโอดอร์ เขาหึมออกมา ก่อนที่จะไม่สนใจ ยังไงซะหลังจากวันนี้ไปยูริก็จะไม่ได้เห็นธีโอดอร์อีก
มาถึงยังหน้าปากซอย ยูริมองไปที่ป้อมตำรวจ เธอพยายามที่จะหาทางวิ่งไปฝั่งตรงข้ามถนน แต่ทว่าธีโอดอร์ห้ามไว้ก่อน
“ไม่ๆ ข้ามถนนตอนนี้อันตราย แถวนี้ไม่มีทางม้าลาย และถนนก็กว้างมากด้วย”
ถนนนั้นเป็ถนนเลนใหญ่สี่เหลน แถมยังมีรถวิ่งผ่านไปมาเยอะด้วย ถึงแม้รถจะวิ่งด้วยความเร็วที่ถูกกำหนดด้วยกฏหมายก็ตามแต่ แต่การวิ่งข้ามถนนทั้งๆที่ไม่มีทางม้าลายอยู่มันก็ยังอันตรายอยู่ดี
“ไว้เป็หน้าที่ฉัน”
ธีโอดอร์ไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เขารั่งเธอไว้ด้วยการจับมือของเธอ นี่เป็ครั้งแรกที่เธอถูกผู้จับจับมือ เธอรีบชักมือกลับก่อนที่จะกอดหนังสือของเธอ หัวใจของเธอเต้นเร็วมากๆ
มาถึงยังภายในตรอกซอย แฟรงค์ก็เริ่มสิ่งที่เขา้าจะทำในทันที เขาไม่พูดไม่จา และต่อยไปหน้าของธีโอดอร์เต็มแรง
“นี่คือสิ่งที่แกต้องเจอเมื่อมายุ่งกับผู้หญิงของฉัน”
แฟรงค์น่าจะอดทนมานาน ้าจะซัดธีโอดอร์เดียวนั้นเลย เขานั้นต่อยโดนหน้าธีโอดอร์เต็มๆ แต่ทว่า
“เอ้าว์! หน้าแกทำมาจากอะไรเนี่ย!”
แม้แต่สมิธที่รู้ศิลปะการต่อสู้ยังไม่สามารถทำอะไรธีโอดอร์ได้ หมัดเบาๆของแฟรงค์ไม่สามารถทำอะไรธีโอดอร์ได้แม้แต่นิดเดียว
5K
