F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

“หึ! มาลองกันดูสิ ข้ากับพวกแกใครจะวิ่งได้นานกว่ากัน” วิทย์คิด แล้วอัดพลังครึ่งหนึ่งของเขาเข้าไปที่ มีดเพลิงมังกรอีกครั้ง ควับ! มีดเพลิงมังกรบินออกไปอีกครั้งแต่มันไม่ได้โจมตีไปที่ ร่างมนุษย์ยักษ์ มันบินอ้อมเป็นครึ่งวงกลมพุ่งไปยังฝูงวิญญาณร้ายที่วิ่งเป็นขบวนยาวเหยียด ตามยักษ์และเขามาอย่างไม่ลดละ แสงสีทองพุ่งเข้าใส่ฝูงวิญญาณร้ายราวกับดาวตก เกิดเป็นไอมีด 5 สายพุ่งทะลวง ร่างของผีร้าย 5 ตน ซูมมมม! ร่างกายของพวกมันขาดออกเป็นสองท่อนราวกับเต้าหู้อ่อนๆ มีดพุ่งขึ้นฟ้าลอยเป็นแนวโค้งวกกลับเข้ามาอยู่ในมือวิทย์อีกครั้ง ไอพลังอณูวิญญาณทั้งหมดรวมถึงสิ่งของที่หลงเหลืออยู่จากการตายของเหล่าวิญญาณร้าย พุ่งผ่านอากาศเข้ามาในตัววิทย์ พลังของเขากลับมาถึง 7 ใน 10ส่วนทันที เขายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ในขณะที่เท้ายังคงวิ่งอยู่ไม่ยอมหยุดแม้แต่น้อย วิทย์กระโดดหลบคมขวาน ของ มนุษย์ยักษ์ ที่โจมตีเข้ามาเป็นระยะๆ “ทำไม่ไอ้มนุษย์หน้าตายถึงได้เร็วขนาดนี้” ยักษ์ ตนนั้นคิด ทุกอย่างที่วิทย์ทำ อยู่ในสายตาของมันตลอด แต่มันคิดแค่เพียงว่าวิทย์ไม่กล้าปะทะกับมันตรงๆเลยใช้วิธีการ บั่นทอนกำลังคนของมันแทน มันยิ้มเหี้ยมออกมา “ไอ้มะนุษย์... ข้าจะรอดูว่าเอ็งจะโจมตีได้อีกกี่ครั้ง หมดแรงเมื่อไรข้าจะสับแกให้เละ”มันร้องออกมาพร้อมกับปาขวานไล่หลังมาติดๆ ความเร็วของมันก็ไม่ได้เลวเลย มันไวกว่าวิทย์อยู่ส่วนหนึ่ง ระยะห่างของทั้งสองจึงค่อยๆลดลงเรื่อยๆ วิทย์เองก็รู้ถึงจุดนี้ดี “ หึ เร็วกว่าแล้วยังไง ดูสิว่าจะต้านมีดข้าได้ไหม”เขาคิด วิทย์ปามีดสวนออกไปทันทีในจังหวะที่ยักษ์บาขวานมาทางเขา แต่วิถีมีดไม่ได้หมายจะปะทะกับขวานมันพุ่งโจมตีไปยังหน้าผากของ ยักษ์ทันที เจ้ายักษ์ตกใจที่เห็นแบบนั้น สองตาของมันหรี่ลง มันไม่คิดว่ามนุษย์ตัวจ้อยจะกลาโจมตีมันซึ้งหน้า มันกำหมัดแน่น ต่อยสวนออกไปสุดแรง เกิดเป็นเงาหมัดขนาดใหญ่เข้าประทะกับคมมีดเพลิงมังกร ตูม!!! มีดเพลิงมังกรลอยคว้างถอยหลังงออกไปราวกับว่าวสายปานขาด ก่อนจะบินกลับเข้ามาในมือวิทย์อีกครั้ง ตัวของเขาไม่ได้ลดความเร็วลงเลยแม้แต่น้อย แน่อยู่แล้ว เรื่องกำลังวิทย์ไม่อาจจะสู้ยักษ์ตนนี้ได้แน่นอน ยักษ์หยุดชะงักเพราะแรงปะทะ ทำให้ระยะห่างของทั้งสองเพิ่มขึ้น “โฮก!!ยักษ์ร้องคำรามออกมาด้วยความแค้นใจ “ไอ้มนุษย์น่าตายนัก”มันตะโกนก้องแล้วระเบิดพลังเกิดเป็นเพลิงสีดำพวยพุ่งออกมาจากตัวมัน วิญญาณร้ายมากมายที่วิ่งตามมันมาร้องโหยหวนขึ้น ร่างวิญญาณร้ายระเบิดกลายเป็นไอวิญญาณสีขาวมากมาย พวยพุ่งขึ้นไปบนอากาศ รวมกันอยู่บนหัวของยักษ์ตนนั้น มันรวมกันเข้ากลายเป็นเงาผีร้ายขนาดใหญ่ มีหัวกะโหลกสีขาวมีนัยน์ตาสีดำอันมืดมิดมีไอสีดำกระเพื่อมออกมาจากดวงตาคู่นั้น ทั้งตัวจรดหัวคลุมด้วยผ้าคุมสีดำเก่าๆ มีรอยขาดวิ่นมากมายบนผ้าคลุม มันมีเพียงร่างท่อนบน แขนและมือเป็นโครงกระดูกยื่นออกมาจากผ้าคลุมสีดำ มือข้างซ้ายของมันกำด้ามเคียวอันใหญ่เอาไว้อย่างแน่นหนา หัวของเคียวชี้ลงด้านล่างในมุมเฉียง ตัวเคียวส่องประกายสีเท่าหม่นๆออกมาอยู่ตลอดเวลาดูแล้วราวกับยมทูตที่ชั่วร้าย“โฮกก!!!ยักษ์คำรามเสียงก้องออกมา ปีศาจร้ายที่ลอยอยู่ด้านบนก็เหวี่ยง เคียวในมือมาทาง วิทย์ทันที คลื่นพลังรูประจันเสี้ยวมากมายพุ่งออกมาราวกลับจะถล่มโลกนี้ให้เป็นจุล า วิทย์ เขากระตุ้นพลังสมาธิเข้าไปยังหอคอยหมาป่าสวรรค์ทันที หอคอยขนาดใหญ่สีดำสนิทลอยออกมาประทะเข้ากับคลื่นพลังสีดพรูปพระจันเสี้ยวเกิดการระเบิดขึ้น ตูม!! วิทย์ กระตุ้นประตูหอคอยให้เปิดออก ตัวของเขาก็หายเข้าไปด้านในทันที หอคอยปะทะกับคลื่นพลังอันแข็งแกร่งสายนั้น กระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับหดเล็กลงปลิวหายเข้ากลีบเมฆไปในทันทีโฮกกก! ยักษ์ ร้องคำรามออกมาเสียงดังตอนนี้มนุษย์ตัวน้อยหายออกไปจากสัมผัสของมันแล้ว มีเพียงโลหะสีดำที่ปลิวลอยออกไปไกลพร้อมกับเศษซากของป้ายหลุมศพมากมาย มันโกรธจัดทุบทำลายป้ายวิญญาณรอบๆบริเวณนั้นกระจุยกระจายไปหมด วิญญาณร้ายที่ลอยอยู่เหนือหัวของมันกวัดแกว่างเคียวอสูรอันร้ายกาจ ระเบิดทำลายพื้นดินรอบๆรัศมี 1 กิโลเมตร ราพณาสูรไปหมด แผ่นดินสั่นสะเทือนจนน่าหวาดกลัวแทงเหล็กสีดำสนิทลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าเพราะแรงปะทะ มันลอยออกมาไกลกว่า 30 กิโลเมตร ก่อนจะตกลงมายังพื้น พร้อมๆกับเศษซากของป้ายหลุมศพ ตูม! เกิดหลุมขนาดเท่าถังน้ำขึ้นมา ก่อนจะมีเศษป้ายหลุมศพตกอีกอันลงมาทับอีกครั้ง วิทย์ที่อยู่ในหอคอนกระอักเลือดออกมาแล้วสลบไปทันที เขาบาดเจ็บสาหัสจากกระปะทะเพียงครั้งเดียว ถ้าไม่มีหอคอยหมาป่าสวรรค์เขาคงตายไปแล้วทั้งสามสาวยืนมองดูการต่อสู้อยู่ในวงเวทย์อย่างลุ้นระทึก เหตุการณ์ส่วนใหญ่อยู่ในสายตาของทั้ง 3 คนมาตลอด ตั้งแต่ที่วิทย์ปะทะกับเจ้าจิ้งจอกสีขาว ในระยะ 500 เมตร จนม่านหมอกสีขาวจากวิญญาณแรกกำเนิด กระจัดกระจายออกไปหมด พวกเธอเห็นฝูงวิญญาณร้ายมากมายวิ่งไล่ล่าวิทย์ออกไป เป็นขบวนยาว เกิดเสียงระเบิดดังเป็นระยะ เป็นการต่อสู้ที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาราวกับเกิดขึ้นในภาพยนตร์ แต่นี้มันเป็นความจริง หมวยกับแพรวยืนตัวสั่นกำกุมมือกันเอาไว้แน่ แพร ยืนอยู่ด้านหน้า กำธนูของเธอเหมือนกัน แววตากังวล เธอไม่คิดว่าโลกนี้มันจะอันตรายถึงเพียงนี้ หากเธอไปกับวิทย์ในตอนนั้นเธอคงไม่รอดแน่ๆ“นะนี้นะหรือวิญญาณร้าย”หมวยถามเสียงสั่นออกมาเบาๆ หน้าตาของเธอซีดเซียวด้วยความกลัว นี้เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นวิญญาณร้ายที่ทั้งสองสาวเล่าให้ฟัง เพียงแต่ว่า พวกมันน่ากลัวมาก กว่าที่เธอคิดเอาไว“พี่วิทย์”แพรว พูดออกมาแผ่วบากำมือแน่น ตัวสั่น“พี่วิทย์ต้องปลอดภัย”แพรพูดขึ้น“เราจะทำยังไงกันดี ถ้าพวกมันกลับมาที่นี้...”หมวยกล่าวออกมาอย่างหวาดกลัว น้ำตาของเธอไหล ตัวสั่นราวกับลูกนก แพรวที่เห็นแบบนั้นก็กำมือของหมวยแน่น“พวกเราจะไม่เป็นไร แค่ไม่ออกไปจากอาคมอันนี้ พวกมันก็ทำอะไรเราไม่ได้” แพรพูดปลอบทุกคนผ่านไปเพียงไม่นานเสียงการปะทะก็หยุดลง หมอกจากวิญญาณต้นกำเนิดก็ล่องลอยเข้ามาปกคลุมที่นี้อีกครั้ง คามคำบัญชาของพระแม่ธรณี เพื่อพรางที่นี้เอาไว้จากการตรวจสอบของวิญญาณร้ายด้านนอกทั้งสามสาวกลับไปยังกลางวงเวทอาคมอีกครั้ง “เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง เราจะกลับไปยังโลก รอพี่วิทย์อยู่ที่นี้”แพรพูด“ถ้าพี่วิทย์ไม่กลับมาละ” แพรวถามขึ้นเสียงสั่นๆน้ำตาไหลออกมา“ถ้าเต็นท์ยังยู่พี่วิทย์ก็ยังไม่ตาย และจะกลับมาที่เต็นท์อีกครั้งตอนเราถูก Jump ออกไป” แพรอธิบาย ทุกคนชำเลืองมองไปที่เต็นท์ของเขา แล้วสงบลง ทั้งสามนั่งรอ ดูเวลาที่หลดลงเรื่อยๆ นาที ต่อนาทีโรงพักแห่งหนึ่งในประเทศไทย ร้อยตำรวดโทธนนัน นั่งอยู่ในห้องขัง เขาเองก็ถูกจับโดยเพื่อนตำรวจของเขา เขาพึ่งโหลดมันมาเมื่อตอนเช้านี้เอง มันเป็นคำสั่งจากรอง ผบ. ของเขาโดยให้เหตุผลว่าเพื่อเป็นการแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มคนเหล่านี้เพื่อล้วงความลับ เขานั่งรวมอยู่กับนักโทษอีก 5 คน ทุกคนล้วนแต่ถูกจับมาด้วยข้อหาเดียวกัน คือ ครอบครอง App RGRD“เฮ้อ! คืนนี้พวกเราคงไม่รอด “ชายร่างเล็กที่นั่งกอดเขาอยู่มุมหนึ่งพูดขึ้น เขาสวมเสื้อยืดคอกลมสีดำสวมกางเกงยีนขาดเข่า สวมแว่นตาหนาหนามาก หันหน้ามามองเพื่อนของเขาที่นั่งอยู่ข้างๆ “พี่ใหญ่อย่าพูดเป็นลางอย่างนั้นสิ เราสู้กันมาตั้งสองครั้งแล้วก็ยังรอดมาได้ ครั้งนี้ยังไง...เฮ้อ!” ชายตัวโย่งพูดปลอบใจออกมา ไม่ใช่แค่ปลอบเพื่อนๆเท่านั้นแต่ปลอบตัวเองด้วย เขาเองก็รู้ดีว่าถูกขังในที่แบบนี้ ตนเองคงยากที่จะรอดได้ พวกเขาเป็นกลุ่มเกมส์เมอร์ฝีมือดีระดับประเทศ และบังเอิญโหลดเกมส์นี้มาเมื่อ 2 วันที่แล้ว โชคดีที่พวกเขาชอบมารวมกลุ่มกันเล่นเกมส์ที่ลานศาลาหลักเมืองเลยรอดมาได้จากการ Jump ครั้งแรก“ยังไงก็ต้องสู้ละน่า คิดไปก็เท่านั้น คิดซะว่าเป็นเป็นชะตาของพวกเรา 5 พี่น้อง” ชายคนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้น พี่น้องของเขาร่วมเป็นตายกันมาสองครั้งแล้ว ความเชื่อใจจึงมีมาก“ใกล้เวลาแล้วละ เรากางเต็นท์แบบย่อกันก่อน” ชายสวมแว่นที่เป็นหัวหน้าพูดขึ้น พี่น้องทั้ง 4 คนของเขาก็ทำตามทันทีเอาเต็นท์ออกมาจากที่เก็บของแล้วกางออก ขนาดของเต็นท์ถูกย่อลงเท่ากันเต็นท์ที่หมานอนได้เท่านั้น“เฮ้อ! เพราะเต็นท์พวกนี้เราถึงโดนจับ”เขาพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง เขาบังเอิญรู้ความลับในการใช้งานเต็นท์ว่ามันย่อขยายได้ จึงคิดแผนที่จะเข้าไปกางเต็นท์ที่เสาหลักเมือง โดยอ้างกับเจ้าหน้าที่ว่าจะเข้ามาถวายเต็นท์เล็กๆแก้บน ทีแรกเจ้าน่าที่ก็ให้ผ่านเข้าไป แต่มีนายทหารสองคนเข้ามาค้นตัวของเขาและพบมือถือที่มี RGRDเขาคิดตื้นเกินไป ทหารพวกนี้ค้นมือถือทุกคนที่มายังที่นั้น แต่พวกเขาโชคร้ายเพราะมาเป็นกลุ่มแรก เขาน่าจะยืนสังเกตการณ์เหมือนคนอื่นก่อน ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องมาอยู่ที่นี้ เขากางเต็นท์ของตัวเองเสร็จ ก็เหลือบไปเห็นนักโทษอีกคน “นายโดนจับเพราะอะไรเหรอ”เขาถามร้อยตำรวดโทธนนัน “เหมือนกับพวกนายนั้นแหละ มี RGRD” เขาตอบ “อ่าวเหรอ นายJump มาแล้วกี่ครั้ง”ชายสวมแว่นถามเขา “ยังไม่เคย”ธนนันตอบ ในใจของเขาก็คิดว่าพวกนี้มันเป็นอะไรกันไป พูดและทำอะไรแปลกๆ เหมือนกับว่าเชื่อทุกอย่างที่ App บอกมา “หรือจะถูกมันล้างสมองไปแล้ว App นี้มันน่ากลัวจริงๆ” เขาคิด ยังไงก็ต้องตามน้ำไปก่อน เขาเองไม่เคยเชื่อในเรื่องที่ AI ของ App บอกเลยแม้แต่น้อย และเชื่อมาตลอดว่าคนเหล่านี้ถูก App นี้ล้างสมอง แต่มันก็มีจุดที่ทำให้เขาหวั่นไหวเหมือนกัน ช่องมิติเก็บของมันเอาสิงของออกมาได้จริงๆ เช่น เต็นท์นอน แต่เบื้องบนบอกมาว่าถ้ามันไม่เจ๋งจริงมันคงจะล้างสมองคนจำนวนมากไม่ได้ เขาเลยไม่แหลกใจนัก“อืม!พี่น้อง วันนี้เราอาจจะได้ร่วมเป็นร่วมตายกันเป็นครั้งเรามาสวดมนต์ของพรกับพระเจ้ากันก่อน” ชายสวมแว่นเละพี่น้องของเขาก็ล้อมวงกันเขาสวดมนต์ ทันทีที่บทสวดจบลง วูบบบ! ธนนัน ขนลุกเกรียวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 5 พี่น้องยืนขึ้น กวาดสายตาไปรอบๆ ก่อนที่พี่ใหญ่ของพวกมันจะถอนหายใจออกมา ชุดของพวกเขาเปลี่ยนไป และชุดของ ธนนัน กลายเป็นชุดตำรวด ทั้ง 5 คนจ้องมองดูเขาด้วยอาการตกตะลึง“โอ้!ยินดีต้อนรับสู่โลกวิญญาณคุณตำรวด” ผู้เป็นหัวหน้าพูดขึ้นพร้อมกับส่ายหัวเขาๆและไม่สนใจเขาอีก 5 พี่น้องก็เอาดาบออกมาจากช่องมิติ ก่อนจะฟันไปยังลูกกรง เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง! เหล็กถูกฟันขาดราวกับเต้าหู้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

38.มีดเพลิงมังกรปะทะขวานทมิน

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

38.มีดเพลิงมังกรปะทะขวานทมิน

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้