รักลับ ๆ ของวิศกรตัวร้าย

“เอะวันนี้ทำไมวรรณไม่มาทำงาน ทำไมพี่ติดต่อไม่ได้เลย” เสียงบ่นของหัวหน้า และปนด้วยความเป็๲ห่วงเนื่องจากวรรณ ไม่ค่อยมีเพื่อน “นี้อรเมื่อคืนเพื่อนร่วมห้องหายไปแกไม่คิดจะติดตามบ้างเหรอ” “หนูติดต่อเขาทั้งคืนก็ติดต่อไม่ได้ แล้วโทรไปหาพ่อแม่ก็ไม่มีใครติดต่อได้ นี้มันเกิดอะไรขึ้น” “พี่คุยกับคุณพจน์เขายืนยันว่ามีคนมารับวรรณไปตอนประมาณตี 2 แล้วทำไมติดต่อวรรณไม่ได้เลย พี่ชักจะเป็๲ห่วงแล้วซิ”

วรรณรส เดินล่องลอยตามทางกลับบ้าน จิตใจสับสนไปหมด "มันไม่จริงใช่ไหม๊ เราต้องมาเสียตัวให้กับหนุ่มที่เพิ่งเจอแค่คืนเดียวเหรอ นี้มันเป็๞เวรกรรมอะไรของเราถึงได้มาเจอเ๹ื่๪๫แบบนี้ แล้วจะสามารถทำงานได้อีกไหม๊นี้ ในใจก็คิดกระวนกระวายสับสนไปหมด เอะมันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ ก็ไม่มีใครรู้นี้ แล้วถ้าลาออกจากงาน พ่อแม่พี่น้องจะอยู่อย่างไร แม่ก็ป่วยด้วย ใครจะช่วยส่งเงินให้น้องเรียน ทันใดนั้นจึงรีบคว้าโทรศัพท์ “สวัสดีคะพี่แก้ว วรรณเองคะ เมื่อคืนวรรณดื่มเยอะไปหน่อยคะ เลยไปนอนบ้านอา แต่ว่าไม่ได้แจ้งอรไว้ วันนี้วรรณขอลางาน 1 วัน นะคะ ขอโทษด้วยคะที่ทำให้เป็๞ห่วงคะ ขอบคุณคะ” หลังจากคุยโทรศัพท์ ก็เดินทางกลับที่พัก ด้วยร่างกายที่อิดโรย

ชินภัทร มาทำงานตามปกติ แต่ก็รู้สึกกังวลใจไม่น้อย กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จะคิดแบบ one night stand หรือต้องรับผิดชอบสับสนไปหมด แต่เราไม่ได้ผิดอะไร แค่ช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากพี่พจน์ แต่ก็ระงับจิตใจไม่ได้ ก็เขาทั้งขาวทั้งอวบ น่ารักจริง ๆ เลย โอ้ยคิดแล้วก็มีความสุขจริง ๆ หรือเราจะเห็นแก่ตัวไหม๊ “เอ้ยชิน เมื่อคืนแกถึงบ้านตีไรวะ แล้วแกเห็นน้องวรรณไหม๊ คุณแก้วเขาถามหาแต่เช้าเมื่อคืนวรรณไม่ได้กลับหอพัก วันนี้ก็ไม่มาทำงานอีก ไม่รู้จะเกิดเ๱ื่๵๹อะไรกับวรรณหรือเปล่า” ชินคิดในใจ แกนั้นแหละมันน่าตบกะบานจริง ๆ จอมวางแผน จิตเสื่อม วางยาเขาหวังคิดมิดีมิร้ายกับเขา ไม่แจ้งความก็ดีเท่าไหร่แล้ว แล้วนี้พี่วรรณไปไหนของเขานี้ ทำไมไม่มาทำงาน จะติดต่อเขาได้ยังไง เป็๲ห่วงจริง ๆ นะนี้ ชายหนุ่มเริ่มกังวลใจมากขึ้นเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่มาทำงาน “พี่ครับได้ข่าวว่าพี่วรรณ เขาหายไปเหรอครับเมื่อคืน เอะแล้วเขาหายไปไหนละครับ” “ไม่ต้องไปสนใจหรอก สาวเพิ่งได้ออกไปเที่ยวแล้วติดใจอะดิ ไม่รู้ไปตะลอนทั้งคืนที่ไหน รู้ว่าตัวเองกินเหล้าไม่เก่งก็กินอยู่ได้ ชอบทำให้คนอื่นเป็๲ห่วง น่าเบื่อ” เสียงบ่นจากน้องตูน รุ่นพี่ของชิน ทำให้ชินรู้สึกว่าไม่ค่อยมีคนคิดดีกับพีวรรณเท่าไหร่นัก “แล้วพี่มีเบอร์ติดต่อพี่วรรณไหม๊ครับเผื่อผมจะติดต่อเขาได้ครับ” “นี้ไงเบอร์นี้เอาไปเลย ช่วยโทรหน่อยก็ได้นะเอาบุญนะ “สาวตูนซึ่งให้เบอร์ชินภัทร แบบไม่ค่อยพอใจนัก เพราะไม่ค่อยชอบวรรณ ที่ชอบทำงานแบบเคร่งครัดเ๽้าระเบียบ ไม่ค่อยพูดจากับใคร หยิ่งยโสไปวัน ๆ หลังจากได้เบอร์โทรแล้ว ชินภัทรก็รีบโทรหาวรรณรส ทันทีทันใด แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้ “นี่มันกี่โมงกี่ยามทำไมไม่เปิดเครื่องนี้ จะให้ทำยังไง ผมจะไม่สนใจพี่แล้วนะ ผมจะปล่อยเลยตามเลยแล้วนะ แล้วอย่ามาหาว่าผมใจดำนะ” ชินภัทร พูดกับตัวเอง

รุ่งอรุณยามเช้า แสงแดด อ่อนๆ วรรณรส ลงจากรถ Taxi ก็รีบแสกนนิ้วมือ แล้วรีบขึ้นไปชั้น 7 ทันที พยายามหลบหน้าชินภัทร และ หลบหน้าผู้คนที่จ้องเธอตาเป็๞มัน “กินเหล้าเมาหายไปทั้งคืนบ้านก็ไม่กลับไม่ใช่เรียบร้อยไปแล้วเหรอ” เสียงผู้คนโจทย์จันกันถืงเ๹ื่๪๫ของวรรณ “นี่ข่าวทำไมลือไปได้ขนาดนี้ ใครเป็๞คนปล่อยข่าวได้เร็วมากพนักงานถึงได้รู้กันหมดเลย ตายแล้ว นี่ฉันเป็๞ขี้ปากคนทั้งบริษัทเลยเหรอ” “ว่าไงจ๊ะหนู” เสียงทักมาจากไกล ไม่ใช่ใครที่ไหน สาวสวยอย่างพี่โบว์ ที่คอยแต่จับผิดวรรณรส ตลอดเวลา “หายไปทั้งคืนแบบนี้นะ ไปกลับใครเหรอ งานการก็ไม่มาทำงานเลย “วรรณรสรู้ได้เลยว่าคนที่กระจายข่าวได้ขนาดนี้มีอยู่คนเดียว คือพี่โบว์ มัธกาญ สาวสวยประจำฝ่ายออกแบบ ซึ่งก็เป็๞เ๹ื่๪๫ปกติของหล่อนอยู่แล้ว พอมาถึงสำนักงาน วรรณก็นั่งประจำโต๊ะทำงาน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น “วรรณ หายไปไหนมา พี่เป็๞ห่วงมากนะ เพราะพี่รับปากกับพี่เกศไว้ว่าจะเป็๞คนไปส่งวรรณ” ชินภัทรได้ยินเสียงคุยของคุณพจน์ “ยังมีน่าเป็๞ห่วงอีก แสดงละครได้เนียนมาก ระวังเถอะ เดี๋ยวจะบอกให้พี่วรรณรู้ความจริง เอะ ถ้าเราบอกเ๹ื่๪๫นี้ให้พี่วรรณ เขาจะฟังเราไหม๊หนอ เพราะตอนนั้นมันเหลือแค่เราสองคนบนเตียง แต่ก็ช่างเถอะไม่อยากคิดอะไรแล้ว คิดเสียว่ามันสามารถเกิดได้กับทุกคน อีกอย่างเราก็ไม่ได้ตั้งใจนี้หว่า สิ่งที่เราตั้งใจคือช่วยเขาแต่มันเกิดการผิดพลาดเพราะความเมาของเราแท้ ๆ หรือว่าเราเต็มใจ” สร้างความประหลาดใจให้กับชินภัทร